• Vader:
  Basin II (Bisinius II) koning van Thüringen, zn. van Basinus koning van Thüringen (koning van Thüringen) en Basina Andovera van Thuringen (koningin van Thüringen), geb. te Altenburg [Duitsland] circa 470, koning van Thüringen, ovl. te Thuringen [Duitsland] in 511, tr. met

• Moeder:
  Menia van Keulen (Menia de Cologne, Menia de Cologne, Menia der Longobarden), dr. van Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires (Koning der Franken) en Amalaberge der Franken, geb. in 468, ovl. in 530.

tr.
met

Amalfrida Balthes prinses der Ostrogoten (Oostgothen, Oostgoten), dr. van Theodemir Balthes der Ostrogoten en Elvira (van Tongeren) van Keulen, geb. te Pannonië [Bulgaria] in 460, Princesse d'Ostrogothie, ovl. te Carthago [Tunisia] in 523, tr. (2) te Carthago [Tunisia] op 2 mrt 500 met Thrasamund prins der Vandalen, zn. van Genton der Vandalen en Eurica de Wisigothie, geb. te Carthago [Tunisia] circa 460, koning van de Vandalen, ovl. te Carthago [Tunisia] op 26 mei 523 Juliaans: 11 juni 453. Uit dit huwelijk een dochter.

Thrasamund prins der Vandalen.
Thrasamund is de vierde koning van het Vandalenrijk, van 496 tot 523. Zijn regeerperiode duurt langer dan die van alle andere Vandalenkoningen, met uitzondering van zijn grootvader Geiserik, en wordt gekenmerkt door verzoening met de christenen van Romeinse ritus en een hernieuwing van het buitenlandse beleid van de Vandalen. .

Thrasamund is de derde zoon van Gento en de broer van koning Gunthamund. Na de dood van Gunthamund is hij een van de twee nog levende kleinzonen van Geiserik, en hij erft de troon overeenkomstig een wet uitgevaardigd door zijn grootvader Geiserik, die de koninklijke macht toekent aan het oudste mannelijke lid van de familie van een overleden koning. .

Bij zijn aantreden maakt hij een einde aan vele jaren van arianistische vervolging van de katholieke kerk, die begonnen waren onder zijn oom Hunerik. .

Na het overlijden van zijn eerste vrouw, en zonder nakomelingen, besluit Thrasamund te hertrouwen met een Ostrogotische prinses, eveneens weduwe, genaamd Amalafrida. Zij is de zus van koning Theodorik de Grote. .

Volgens Procopius stelde dit huwelijk, in de ogen van de Vandalenkoning, de stabiliteit van zijn dynastie veilig, en deze alliantie met Theodorik de Grote maakte van hem de machtigste van alle Vandalenkoningen, en bezorgde hem de bijzondere vriendschap van de Byzantijnse keizer Anastasius. .

In 523 sterft Thrasamund en wordt opgevolgd door zijn neef Hilderik, de oudste zoon van Hunerik, die eveneens het hoofd moet bieden aan opstanden van de Berbers. .

De Vandalen, sinds de 3e eeuw, waren verdeeld in twee grote stammen: de Hasdingen en de Sillingen. In Germanië was de Silling-stam gevestigd op een gebied dat ongeveer overeenkomt met het huidige Silezië, een regio die mogelijk haar naam aan hen te danken heeft. Een groot deel van het Vandalenvolk migreerde vervolgens: na de oversteek van de Rijn (winter 406/407), de invasie van Gallië (407/409), vestigden de Sillingen zich in 411 in het zuiden van het Iberisch schiereiland en vervolgens in Noordwest-Afrika, waar zij in de 5e eeuw na Christus het Vandalenrijk stichtten.

Amalfrida Balthes prinses der Ostrogoten.
Amalafrida, ook bekend onder de naam Amalafreda of Amalefrède (geboren in Pannonië in het Ostrogotische koninkrijk en gestorven rond 527 in Carthago in het Vandalenrijk), is lid van de Ostrogotische en vervolgens Vandalenadel van de 5e en 6e eeuw, uit de dynastie der Amalen, bekend als koningin van de Vandalen en de Alanen in Afrika.

Zij is de zus van Theodorik de Grote, koning van de Ostrogoten in Italië, en echtgenote van Thrasamund, koning van de Vandalen van 496 tot 523. .
Amalafrida of Amalefrède (geboren in Pannonië voordat haar volk naar Italië migreerde), is de dochter van Théodemir, koning van de Ostrogoten, en van zijn echtgenote Ereuleva, evenals de zus van Theodorik de Grote.

In het jaar 500, om de banden met de Vandalen in Afrika aan te halen, regelt Theodorik het huwelijk van zijn zus Amalafrède met Thrasamund, koning van de Vandalen, in Rome. .

Zij brengt haar echtgenoot een aanzienlijke bruidsschat mee, waaronder het voorgebergte Lilybaeum op Sicilië, en neemt een escorte van 5.000 Gotische heren mee die haar als lijfwacht dienen, evenals 1.000 mannen die haar gevolg vormen. Dit huwelijk maakt van Thrasamund de grootste van alle Vandalenkoningen die in Carthago hebben geregeerd sinds Geiserik. .

Na de dood van Thrasamund in 523 beveelt zijn neef en opvolger Hilderik de terugkeer van alle verbannen katholieke bisschoppen en van Bonifatius, een vurige verdediger van de orthodoxie en bisschop van de Afrikaanse Kerk. Als reactie leidt Amalafrida, aanhangster van het arianisme, een opstand bestaande uit Moren, en voert strijd bij Capsa (het huidige Gafsa), ongeveer 350 km ten zuiden van Carthago aan de rand van de Libische woestijn. .
Hilderik wint echter de slag, laat vervolgens de koningin arresteren en haar Gotische lijfwacht van 5.000 Gothen afslachten. Amalafrède overweegt een moment om bevriende Berberstammen te verenigen, maar een incident verhindert dit. Zij sterft vermoord in de gevangenis rond 527. .

De Ostrogoten In het begin was er slechts één volk, de Goten, die volgens de Getica van Jordanes (IV, XVII) een legendarische koning Berig hadden. Onder zijn leiding verlieten de Goten het eiland Scandie (Scandinavië) op drie schepen om aan land te gaan op een gebied dat zij Gothiscandie noemden. Kort daarna vielen zij de Ulmeruges aan en verdreven hen van hun land, en onderwierpen vervolgens de Vandalen. Vijf generaties later migreerden de Goten naar Scythië, geleid door koning Filimer. De Goten, die in de 3e eeuw één volk vormden, leefden in de regio van het huidige Oekraïne en Wit-Rusland. Na een eerste confrontatie met het Romeinse Rijk in Zuidoost-Europa splitsten zij zich in twee groepen, gewoonlijk aangeduid als Ostrogoten en Visigoten, dat wil zeggen door verschuiving vanuit het Duits: respectievelijk Goten van het oosten en Goten van het westen. Rond 375 werden de Ostrogoten onderworpen door de Hunnen, waarna zij het Oost-Romeinse Rijk binnendrongen als “federati”. Zij veroverden Italië in 488 onder leiding van Theodorik de Grote. Het Ostrogotische koninkrijk Italië stortte in 553 in onder de aanval van de troepen van keizer Justinianus.

• Vader:
  Rechiaire de Souabe, zn. van Bitheid I de Souabe (Roi des Suèves d'Alémanie) en Ermengarde d'Ostrogothie (Princesse Ostrogothe), geb. circa 382, Roi de Sueves, ovl. in 435, tr. met

• Moeder:
  NN de Wisigothie.

tr.
met

Maneluebus de Burgondie, geb. in 426, ovl. in 487.

Uit dit huwelijk een zoon: