Cees Hagenbeek

Austrene

Vader:
Pastor , tr. met

Moeder:
Ragnoara .

Clotilde de Wisigothie

Vader:
Athaulf I de Wisigothie, zn. van Athanaric II de Wisigothie (Iudex Maximus) en Ascyla de Lombardie, geb. in 355, tr. te Narbonne [Frankrijk] op 2 jan 414 met

Moeder:
Aelia Galla Placida Theodosia, geb. te Constantinopel circa 389, Impératrice de Rome, ovl. te Rome (I) [Italië] op 28 nov 450, tr. (2) op 1 jan 417 met "Constance III" Constantius Augustus Flavius, geb. te Nis [Ser] op 3 nov 361, Général Illyrien, Empereur Romain d'Occident (417-421), ovl. op 2 sep 421. Uit dit huwelijk een kind.

tr. (1)
met

Gondioc Gondichard (Gundiok) koning de Bourgondië (Gundéric de Burgondie) (Burgondie, de), zn. van Gondichard ou Gondahard van Bourgondië (Roi des Burgondes (413-436)) en Childeramma de Francie, geb. circa 430, Roi des Burgondes (436-471), magister militum Galliorum (463)) (Roi des Burgondes - Général romain), ovl. te Worms [Duitsland] in 473, hij krijgt geen kinderen, tr. (1) circa 437 met Caratène de Souabe (Suevie, de), dr. van Ricimer de Souabe (Général de Rome, Consul de Rome) en Alcyda Alypia Procope de Rome, geb. te Genève [Zwitserland] in 425, ovl. te Geneve [Zwitserland] in 506. Uit dit huwelijk 5 kinderen.

Gondioc Gondichard koning de Bourgondië (Gundéric de Burgondie).
koning van Bourgondië, "magister militium Galliarum" in 463, bondgenoot van Avitus in de tijd dat die legeraanvoerder in Gallië was.

tr. (2) in 432
met

Gondioc de Burgondie, geb. circa 411, Roi Burgondes General Romain, ovl. te Worms [Duitsland] in 473.

Gondioc de Burgondie.
Koning van de Burgonden te Worms – Magister militum galliarum .

Gondioc, of Gundioc, Gundowech, Condioc (in het Latijn: Candiaco), waarschijnlijk gestorven in 473, is een Burgondische koning, opvolger van Gondicaire. Gondioc huwde de zuster van de patriciër Ricimer en had vier zonen die hem gezamenlijk opvolgden: Gondebaud, Godégisile, Chilpéric en Godomar. .

Gondioc was koning van de Burgonden geweest… Hij had vier zonen gehad: Gondebaud, Godégisèle, Chilpéric en Gondemar. Gondebaud vermoordde zijn broer Chilpéric en verdronk diens vrouw door haar een steen om de hals te binden.

Grégoire de Tours, Historia Francorum, boek II, paragraaf XXVIII, vertaling Robert Latouche, Les Classiques de l’histoire de France au Moyen Âge, deel 27, p. 116–117, in La Bourgogne au Moyen Âge, Académie de Dijon, Centre régional de recherche et de documentation pédagogique, Dijon, 1972.

Zou dit dezelfde persoon zijn als zijn broer Gondioc??.

In 443 vestigde keizer Aëtius de Burgonden als federati in West-Zwitserland en in Sapaudia (het huidige Savoye) om een bufferzone te vormen tegen de steeds sterker wordende Alemannen, en zo ontstond het nieuwe koninkrijk van de Burgonden met Genève als hoofdstad. Gundioch nam deel aan de slag op de Catalaunische velden tegen de Hunnen van Attila in 451, en in 456, op bevel van keizer Avitus, vocht hij in Spanje tegen de Sueven onder bevel van Rechiaire, aan de zijde van de Visigotische koning Theodorik II. In 457 werd hij ontboden door de inwoners van Lyon, die in opstand waren gekomen (in hetzelfde jaar wordt zijn broer Chilpéric I eveneens als koning vermeld). In strijd met zijn verplichtingen als federatus nam hij de controle over de stad, maar hij werd er weer uit verdreven en onderwierp zich aan keizer Majorianus.

Na de moord op deze laatste in 461 hervatte hij zijn politiek van verovering van de huidige regio’s Savoye, Zuid-Zwitserland en Franche-Comté. In 461 maakte hij van Lyon zijn nieuwe hoofdstad en nam hij bezit van de provincies Lugdunensis I (het huidige Bourgondië) en Viennensis (Rhonevallei, 463). In zijn binnenlandse politiek bestuurde hij zijn vergrote domein door een strikte scheiding te handhaven tussen de Burgonden (militaire administratie) en de inheemsen (burgerlijke administratie). Hij was zo machtig geworden dat na de dood van Aëtius (454) de nieuwe machthebber Ricimer ertoe werd gebracht zijn zuster aan Gondioc uit te huwelijken om een evenwicht van krachten in Gallië te bereiken. Ricimer maakte hem in 463 tot zijn Magister militum Galliarum, en Burgondische eenheden werden door de Romeinen in Avignon en Embrun gestationeerd. .

Burgondië, of het koninkrijk van de Burgonden (in het Duits Burgund), was een barbarenrijk dat door het Burgondische volk werd gesticht na hun vestiging aan de oevers van het Meer van Genève, in Sapaudia, in de 5e eeuw. Zijn meest roemrijke vorst, Gondebaud, bestuurde toen een gebied dat zich uitstrekte van Langres tot Marseille en van de Rijn tot de Loire.

In de zes eeuwen die volgden op de vestiging van dit volk deden de woelingen van de geschiedenis achtereenvolgens verschillende geopolitieke entiteiten ontstaan, met steeds veranderende territoriale grenzen, die vervolgens de naam Bourgondië kregen.

Uit dit huwelijk 4 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Regnaberga	*445					1	2

Rusticus II de Lyon

Vader:
Aquilinus de Lyon, geb. te Lyon [Frankrijk] in 423, ovl. in 470, tr. met

Moeder:
Fuscina de Vienne, geb. te Vienne (Saint-Andre-Le Haut) [Frankrijk] circa 435.

tr. (1) te Limoges [Frankrijk] voor 475
met

Hibérie Ommace Ruricia de Limoges, dr. van Saint Ruricus van Limoges (Bisschop van Limoges 485- ca. 507) en Hiberie des Arvernes, geb. te Limoges [Frankrijk] in 450.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Artemia	*485	Lyon [Frankrijk]	†513		28	1	2

tr. (2)
met

Théodelinde (Théodelinde (ou Chrotlinde) de Burgondie/) prinses de Burgondie/ de Limoges (van Keulen), dr. van Saint Ruricus van Limoges (Bisschop van Limoges 485- ca. 507) en Amalaberge der Franken, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 460 (452), koningin (Princesse burgonde), ovl. te Bourgogne [Frankrijk] circa 500 (495), tr. (1) met Godogisel (Godogisel de Genève) de Burgondie. Uit dit huwelijk 3 dochters.

Godogisel de Burgondie.
Koning der Bourgondiërs vanaf 474 ?. Bij de dood van Gondoic verdeelde die zijn rijk tussen zijn vier zoons, Gondebald, Godogisel, Chilpéric en Godomar, waarbij de laatste drie koningen van deelstaten waren, ondergeschikt aan Gondebald. Gondesil vestigde zich in Genève. Een dergelijke oplossing van de erfopvolging resulteerde in die tijd altijd in broedertwisten. Zo ook hier, wat leidde tot de eerste acties die het einde van het zelfstandige koninkrijk Bourgondië zouden inleiden.
Godosil, direct in oorlog met Gondebald, ging een bondgenootschap aan met Clovis I en beloofde die schatting te betalen bij een overwinning. Clovis ging daar natuurlijk direct op in en viel Bourgondië binne. Gondebald, onwetend van het verraad van zijn broer, bood Godisel aan de oorlog direct te beëindigen om de gemeenschappelijke vijand te bestrijden. Deze veinsde het er mee eens te zijn, maar op het slagveld verbond hij zich met de Franken en bracht Gondebald een zware nederlaag toe. Deze ontsnapte naar Avignon, waar hij direct belegerd werd door Clovis. Godogisel vestigde zich in Vienne en vierde zijn overwinning. Het tij keerde echter snel. Een afgevaardigde van Gondebald wist Clovis over te halen het beleg te staken op voorwaarde dat Gondebald als diens vazal schatting zou betalen. Clovis accepteerde en trok zich terug. Het gevolg laat zich raden. Gondebald trok op naar Vienne en belegerde de stad. Dit beleg duurde lang en Gondogisel was genoodzaakt de niet strijdende burgers uit de stad te verwijderen. Één van hen was de architect van het aquaduct die uit wraak Gondebald benaderde en hem de weg wees met zijn leger naar het centrum van Vienne, waar Godogisel en zijn manschappen omgebracht werden.

Théodelinde prinses de Burgondie/ de Limoges.
Koningin der Bourgondiërs. Een acte van de VIIIe eeuw, "bevestigd" door een vervalsing uit de Xe eeuw, noemde Theodelinde als echtgenote van Godogisel. Zij zouden de abdij van de St Pierre van Lyon hebben gesticht, maar het lijkt onmogelijk dat Godogisel, Ariaan van geboorte, in de korte tijd tussen zijn overwinning en zijn opsluiten in Vienne, én katholiek geworden was én een abdij had gesticht. Settipani sluit zich alsnog aan bij de theorie dat behalve de naam de rest wel verzonnen zal zijn.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Beuve	*475	Keulen [Duitsland]	†500		25	1	3
2	Chlodéric	*477	Keulen [Duitsland]	†509		32	1	2

Hibérie Ommace Ruricia de Limoges

Vader:
Saint Ruricus van Limoges, zn. van Valerius Faltonius Anicius Adelphius van Limoges (Evêque de Limoges Consularis Viv Consul) en Anicia Italica Anicii Rome. deAnicia Italica Anicii, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 430, Bisschop van Limoges 485- ca. 507, ovl. in 507, tr. (2) met Amalaberge (Alamalberge) der Franken (Amalberge Irmen la Franque de Cologne), dr. van Louis Clovis de Cologne en Basine princesse de Thuringe. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (3) met Pontia Pontii de Bordeaux. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (1) met

Moeder:
Hiberie des Arvernes, dr. van Ommace des Arvernes (Sénateur arverne), geb. te Auvergne [Frankrijk] circa 430.

tr. te Limoges [Frankrijk] voor 475
met

Rusticus II (Rusticus II) de Lyon, zn. van Aquilinus de Lyon en Fuscina de Vienne, geb. te Lyon [Frankrijk] in 455, bisschop van Lyon ca. 494 (Roi des Francs Ripuaires Saint Archeveque Lyon, Évèque de Limoges) Roi des Francs Ripuaires, ovl. op 25 apr 501, tr. (2) met zijn schoonzuster Théodelinde (Théodelinde (ou Chrotlinde) de Burgondie/) prinses de Burgondie/ de Limoges. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Rusticus II de Lyon.
als bisschop bekend en o.a. beschreven door Ennode van Pavia in de biografie van St. Ephiphane. Hij was zoon van Aquinius en achterkleinzoon van Decimus Rusticus, prefect van Gallië van 409-413. Vertrekt nog als edelman met eerder genoemde bisschop van Padua op een missie naar koning Gondebaud van Bourgondië Évèque de Limoges.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Artemia	*485	Lyon [Frankrijk]	†513		28	1	2

Ruricus van Limoges

Vader:
Valerius Faltonius Anicius Adelphius van Limoges, zn. van Adelphius Clodius Celsinus van Limoges en Adelphia Olybria de Rome, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 390, Evêque de Limoges Consularis Viv Consul, tr. met

Moeder:
Anicia Italica Anicii Rome. deAnicia Italica Anicii, dr. van Pontius en Anicia , geb. circa 400.

tr. (1)
met

Hiberie des Arvernes, dr. van Ommace des Arvernes (Sénateur arverne), geb. te Auvergne [Frankrijk] circa 430.

Uit dit huwelijk 2 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hibérie	*450	Limoges [Frankrijk]				1	1
2	Rodelinde	*455					1	2

tr. (2)
met

Amalaberge (Alamalberge) der Franken (Amalaberge Sicambre) (Amalberge Irmen la Franque de Cologne), dr. van Louis Clovis de Cologne en Basine princesse de Thuringe, geb. te Keulen [Duitsland] in 437, ovl. in 478, tr. (1) met haar oom Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires h. Uit dit huwelijk 4 kinderen.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Théodelinde	*460	Limoges [Frankrijk]	†500	Bourgogne [Frankrijk]	40	2	5

tr. (3)
met

Pontia Pontii de Bordeaux, geb. circa 440.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Limge	*474					1	1

Basin II van Thüringen

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Basin II (Bisinius II) koning van Thüringen, geb. te Altenburg [Duitsland] (te Thuringen [Duitsland]) circa 470 (458), koning van Thüringen, ovl. te Thuringen [Duitsland] in 511.

Basin II koning van Thüringen.
Bekend als een groot koning en de grondlegger van het grote Thüringen. Zijn rijk strekte zich uit tot de oevers van de Donau. Had contact met de Lombarden onder koning Wacchon, die hij zijn dochter Radegonde ten huwelijk gaf. Hij was de grootvader van de Radegonde, gevangen genomen door Clotaire I.
Hij was zeker een afstammeling van de Basin die in 450 Childéric, koning der Salische Franken, opgejaagd door zijn familie, onderdak verschafte, die dit beloonde door zeven jaar later bij het bestijgen van de Frankische troon Basina te ontvoeren, die de moeder van Clovis I zou worden.
Bisinus, ook wel Basinus, Besinus, Bisinus, Bisin en Pisen genoemd, was een Thüringse koning die omstreeks 460 na Christus leefde. Hij is tussen 506 en 510 gestorven en werd opgevolgd door zijn zonen Baderich, Herminafried en Berthachar. Zijn dochter Radegund was getrouwd met Wacho, koning van de Longobarden. Volgens Gregorius van Tours was zijn vrouw Basina, zij verliet hem voor Childerik, koning der Franken.

Het is moeilijk te zeggen of Basine daadwerkelijk met koning Basin van Thüringen is getrouwd en, als dat het geval is, wat hun nageslacht was. Basin had inderdaad een gelijknamige opvolger, maar zelfs als deze opvolger de zoon van de eerste Basin is, kan niet worden gezegd of Basine zijn moeder is.

Vader:
Basinus koning van Thüringen (Bissing I Basin de Thuringe), zn. van Merwig II de Thuringe en Basine von Sachsen, geb. circa 438, koning van Thüringen, ovl. na 491, tr. met

Moeder:
Basina Andovera van Thuringen (Basine "Sainte Basine" de Cologne), dr. van Chlodwig I Medelphius de Thuringe (Chef franc Roi de Cologne Roi des Francs Ripuaires) en Basine von Sachsen, geb. te Thuringen [Duitsland] in 440, koningin van Thüringen, ovl. na 495, relatie (1) met Childeric I der Merovingen, zn. van Mérovée (Merovech) der Salische Franken (Koning der Franken van ca. 448 - 457) en Arnegonde van Basinden, geb. in 435, gouwkoning der Salische Franken (457-481), ovl. te Tournai [België] op 26 dec 481. Uit deze relatie 2 zonen.

tr.
met

Menia van Keulen (Menia de Cologne, Menia de Cologne, Menia der Longobarden), dr. van Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires (Koning der Franken) en Amalaberge der Franken, geb. in 468, ovl. in 530.

Childeric I der Merovingen.
Childerik I (ca. 436- 26 december 481 of 482) was een koning (hertog) van de Salische Franken. Hij volgde zijn vader Merovech op als heerser van de Saliërs in de omgeving van Doornik. Childerik diende vermoedelijk als generaal onder de Romeinse keizer Majorianus en in die hoedanigheid ook onder de Gallo-Romeinse heersers Aegidius en diens opvolger Paulus.
Childerik verkreeg het leiderschap bij de dood van zijn vader, Merovech, omstreeks 458. Hij had zijn machtsbasis rondom de stad Doornik en beheerste mogelijk de Romeinse provincie Belgica.
Childerik zou op een zeker moment door zijn volk zijn verstoten omdat hij zich zo vaak vergreep aan vrije en adellijke vrouwen dat dit niet meer werd getolereerd. Daarom zou hij 8 jaar in ballingschap in Thüringen hebben geleefd, voordat hij kon terugkeren en het koningschap opnieuw kon opnemen. Het is echter niet duidelijk of dit meer is dan een legende. Volgens deze geschiedenis zou hij daar de koningin van de Thüringers, Basina, hebben verleid en als zijn echtgenote mee naar huis hebben genomen.
Childerik vocht enkele malen aan de zijde van de Romeinen, onder meer met Aegidius tegen de Visigoten bij Orléans in 463 en met comes Paulus tegen de Saksen in de slag bij Angers in 469. Deze Saksen hadden zich aan de monding van de Loire gevestigd. De leider van deze Saksen heette Adovacrius. Volgens de overlevering sloot hij later een verdrag met Odoaker, de militaire leider van Italië, die in 476 de laatste Romeinse keizer met pensioen zou sturen, tegen de Alemannen die Italië waren binnengevallen. Odoaker en Adocacrius waren duidelijk twee verschillende personen.
Er zijn aanwijzingen dat het Gallo-Romeinse Rijk van Syagrius er voor verantwoordelijk was dat de macht van Childerik geleidelijk afbrokkelde en wel zodanig dat deze bij zijn dood weinig meer bezat dan het gebied rond en ten noorden van Doornik.
Childerik had vier kinderen, zijn zoon, de legendarische Chlodovech en zijn dochters Lantechilde, Audofleda (gehuwd met Theodorik de Grote) en Abboflede.
Childerik stierf op 26 november 481 en werd opgevolgd door zijn zoon Chlodovech.
Zijn graf werd op 27 mei 1653 intact gevonden onder de Sint-Brixiuskerk te Doornik, met 21 paardenoffers, een complete wapenrusting (zwaard, messen, werpbijl, lans, schild), een muntschat en talrijke juwelen en een gouden stierenkop. Het was duidelijk geen christelijk graf. De schatten werden geschonken aan koning Lodewijk XIV van Frankrijk (die er volgens de overlevering niet blij mee was) en werden in 1831 gestolen. Op enkele stukken na zijn alle juwelen toen omgesmolten. De gouden bijen die op de mantel van Childerik waren gestikt, inspireerden Napoleon bij de symboliek van zijn keizerrijk.

Koning der Westfranken (Salische Franken) van 456/7 tot zijn dood. Zijn regering was meer van een Romeins generaal dan "rex" van een Frankische stam. Zijn eerst bekende optreden was in de slag bij Orléans in 463 tegen de Gothen. Dienende onder Aegidius (vgl. 6497), legeraanvoerder van keizer Marcianus, was hij aanvoerder van het Frankische legeronderdeel. Er heerst verwarring over dit optreden. Gregorius van Tours spreekt over Orléans en de overwinning op de Gothen, terwijl "Het leven van Ste. Geneviève" spreekt over een belegering van Parijs in diezelfde periode. Afgezien van deze tegenstrijdige feiten hoorde men niets meer over Childeric, behalve zijn dood.
Er is echter een klein probleem. Marcianus was geen keizer meer in 463. Hij regeerde van 450-457 en werd opgevolgd door Leo I die regeerde van 457-471. Een tweede probleem is dat Settipani, zie 1036, schrijft dat Childeric door zijn familie verjaagd werd, een feit dat hij in zijn "Préhistoire" niet de moeite vindt te noemen.
Zijn graf werd in 1653 bij Doornik ontdekt.
Childerik wordt omstreeks 436 geboren als zoon van de semi-legendarische Merovech, grondlegger van de Merovingische dynastie. Ook de informatie over het leven van Childerik is veelal legendarisch. In het jaar 456 volgt hij op 20-jarige leeftijd zijn vader op als koning van de Salische Franken in Noord Gallië (Wallonië, Noord Frankrijk). De jonge koning Childerik toont echter een meer dan levendige belangstelling voor de dochters van zijn onderdanen die hier zo verbolgen over raken dat ze hem zijn troon ontnemen. Als Childerik ontdekt dat sommigen het plan hebben opgevat om hem te vermoorden, besluit hij te vluchten.
Hij vindt onderdak bij Bisinus, koning van de Thüringse Franken en diens echtgenote koningin Basina. De koning die de Salische Franken als opvolger van Childerik hebben gekozen, ontpopt zich intussen als een wrede tiran en na bijna acht jaar in ballingschap te hebben doorgebracht, wordt Childerik in het jaar 463 dan ook door zijn onderdanen teruggeroepen en in ere hersteld. Nu Childerik weer koning is, besluit Basina haar man te verlaten om bij Childerik te gaan wonen die vervolgens met haar trouwt. Samen krijgen ze een zoon: Clovis.
Nu Childerik weer aan de macht is, zet hij de expansiepolitiek van zijn vader voort. In het jaar 463 verslaat hij de Visigoten bij Orléans. Hij werkt daarbij samen met de Romeinse generaal Aegidius. De Romeinen hebben in deze periode nog steeds veel macht in Gallië. Pas met Childerik's zoon Clovis, worden zij definitief verdreven. De overwinning op de Visigoten wordt gevolgd door overwinningen op de Saksen en de Alamannen.
Childerik overlijdt in 481 op 45-jarige leeftijd te Doornik (= Tournai, in het zuiden van België). Tijdens Childeriks regering was Doornik de hoofdstad van het Merovingische rijk. In 1653 wordt er bij toeval een graf uit de Frankische periode in Doornik ontdekt. Door de vondst van een zegelring met de inscriptie 'CHILDERICI REGIS' in het graf, neemt men aan dat koning Childerik er begraven ligt. De Franken lieten zich begraven samen met hun geliefkoosde voorwerpen (sieraden, ornamenten, wapens en zelfs hun paarden).
In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, waren de Merovingers geen onontwikkelde barbaren. Ze waren weliswaar oorlogszuchtig en gingen bloedvergieten niet uit de weg, maar net als de oude Kelten hadden ze een oog voor schoonheid. De vondst, die bekend is komen te staan als de 'schat van Doornik' bevatte dan ook veel prachtige sieraden en ornamenten.
Childerik wordt opgevolgd door zijn roemruchte zoon Clovis.

Menia van Keulen (Menia de Cologne, Menia de Cologne, Menia der Longobarden).
Zij had bij Basin drie zoons: Ermenfred, Bertaire en Baderic en een dochter Radegonde. Hertrouwde na de dood van Basin met een Lombardische edelman, bij wie zij een zoon had, Audoin, die koning der Lombarden zou worden en een dochter die stammoeder van de hertogen van Frioul werd.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Bertaire	*520	Altenburg [Duitsland]	†572	Altenburg [Duitsland]	52	1	4
2	Radegonde	*510	Ohdruf [Duitsland]	†587		77	1	1
3	Gerberge	*490	Rudolstadt (D)				1	2
4	Baderich	*480	Thuringen [Duitsland]	†529	Thuringen [Duitsland]	49	1	0

Menia van Keulen

Vader:
Chlodebaud (Childebert) de Cologne des Francs Ripuaires (d' Ardennes) h, zn. van Clodion II le Chevelu des Francs Ripuaires (koning der Franken, Chef de la tribu des Francs Saliens) en Hillegonde de Cologne (Princesse Ripuaire), geb. in 420, Koning der Franken, ovl. in 447, tr. in 453 met

Moeder:
Amalaberge (Alamalberge) der Franken (Amalaberge Sicambre) (Amalberge Irmen la Franque de Cologne), dr. van Louis Clovis de Cologne en Basine princesse de Thuringe, geb. te Keulen [Duitsland] in 437, ovl. in 478, tr. (2) met Saint Ruricus van Limoges, zn. van Valerius Faltonius Anicius Adelphius van Limoges (Evêque de Limoges Consularis Viv Consul) en Anicia Italica Anicii Rome. deAnicia Italica Anicii. Uit dit huwelijk een dochter.

tr.
met

Basin II (Bisinius II) koning van Thüringen, zn. van Basinus koning van Thüringen (koning van Thüringen) en Basina Andovera van Thuringen (koningin van Thüringen), geb. te Altenburg [Duitsland] (te Thuringen [Duitsland]) circa 470 (458), koning van Thüringen, ovl. te Thuringen [Duitsland] in 511.

Basin II koning van Thüringen.
Bekend als een groot koning en de grondlegger van het grote Thüringen. Zijn rijk strekte zich uit tot de oevers van de Donau. Had contact met de Lombarden onder koning Wacchon, die hij zijn dochter Radegonde ten huwelijk gaf. Hij was de grootvader van de Radegonde, gevangen genomen door Clotaire I.
Hij was zeker een afstammeling van de Basin die in 450 Childéric, koning der Salische Franken, opgejaagd door zijn familie, onderdak verschafte, die dit beloonde door zeven jaar later bij het bestijgen van de Frankische troon Basina te ontvoeren, die de moeder van Clovis I zou worden.
Bisinus, ook wel Basinus, Besinus, Bisinus, Bisin en Pisen genoemd, was een Thüringse koning die omstreeks 460 na Christus leefde. Hij is tussen 506 en 510 gestorven en werd opgevolgd door zijn zonen Baderich, Herminafried en Berthachar. Zijn dochter Radegund was getrouwd met Wacho, koning van de Longobarden. Volgens Gregorius van Tours was zijn vrouw Basina, zij verliet hem voor Childerik, koning der Franken.

Het is moeilijk te zeggen of Basine daadwerkelijk met koning Basin van Thüringen is getrouwd en, als dat het geval is, wat hun nageslacht was. Basin had inderdaad een gelijknamige opvolger, maar zelfs als deze opvolger de zoon van de eerste Basin is, kan niet worden gezegd of Basine zijn moeder is.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Bertaire	*520	Altenburg [Duitsland]	†572	Altenburg [Duitsland]	52	1	4
2	Radegonde	*510	Ohdruf [Duitsland]	†587		77	1	1
3	Gerberge	*490	Rudolstadt (D)				1	2
4	Baderich	*480	Thuringen [Duitsland]	†529	Thuringen [Duitsland]	49	1	0

Maneluebus de Burgondie

tr.
met

Caratène de Souabe, dr. van Rechiaire de Souabe (Roi de Sueves) en NN de Wisigothie, geb. te Suévie [Duitsland] in 414, Reine de Burgondie, ovl. te Lyon [Frankrijk] op 5 sep 506.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Warnachaire	*465		†526		61	1	1

Bertaire Berthaire II Baldéric de Thuringe

in
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Bertaire Berthaire II Baldéric (Bertaire) (Berthaire II Baldéric) de Thuringe (Thüringe, de) (Thuringen, van), geb. te Altenburg [Duitsland] circa 520 (480), (Mede)koning van Thüringen, ovl. te Altenburg [Duitsland] circa 572 (550).

Bertaire Berthaire II Baldéric de Thuringe.
Berthacharius was samen met zijn broers Baderik en Hermanfried koning van de Thüringers. Hij leefde ongeveer tussen 500 en 550 na Christus. Hij was de zoon van de Thüringse koning Bisinus.
Zijn zus Radegund was getrouwd met Wacho, koning van de Longobarden.
Hij had, uit een huwelijk met een niet bekende vrouw, een dochter die Radegundis heette. Radegundis trouwde later de Frankische koning Chlotarius I.
Berthacharius stierf in de strijd tegen zijn broer Hermanfried. De broers betwistten elkaars macht en Hermanfried doodde Berthacharius. Diens bezittingen gingen over naar Hermanfried.

Vader:
Basin II (Bisinius II) koning van Thüringen, zn. van Basinus koning van Thüringen (koning van Thüringen) en Basina Andovera van Thuringen (koningin van Thüringen), geb. te Altenburg [Duitsland] circa 470, koning van Thüringen, ovl. te Thuringen [Duitsland] in 511, tr. met

Moeder:
Menia van Keulen (Menia de Cologne, Menia de Cologne, Menia der Longobarden), dr. van Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires (Koning der Franken) en Amalaberge der Franken, geb. in 468, ovl. in 530.

tr.
met

Clotilde Menia de Burgondie, dr. van Arembert III de Burgondie en Rodelinde de Thuringe, geb. tussen 520 en 530.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Gertrude	*550		†610	Saalfeld [Duitsland]	60	1	1
2	Rado	*550		†589		39	0	0
3	Gondebaud	*535		†570		35	1	2
4	Rado I	*550		†589		39	1	1

Berthaire

in
Kwartierstaat van Cees Pronk

Berthaire .

Vader:
Theodoric de Grote van Italië.

Theodoric de Grote van Italië

in
Kwartierstaat van Cees Pronk

Theodoric de Grote van Italië.

Hij krijgt een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Berthaire						0	0

Tonance I Ferréol di Roma

in
Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Ans Karstens
Kwartierstaat van Arie Roobol
Kwartierstaat van Boudewijn (Boudewijn Wilhemus Hyacinthus) Jansen
Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius
Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer
Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes
Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts
Kwartierstaat van drs Jasper (Jasper Jan) Pierik
Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans
Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Eunice Roos
Kwartierstaat van Fred Spaans
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van Hans van der Wind
Kwartierstaat van Henk de Snoo
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Jacoline van Dijk.
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Lourens de Groot
Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts
Kwartierstaat van Maarten Rol arts
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer
Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach
Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek
Kwartierstaat van Olga Broersma
Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma

Tonance I Ferréol di Roma, geb. te Narbonne [Frankrijk] in 425, ged. in 486, prefect van Gallië, Préfet du Prétoire des Gaules à Arles, ovl. te Trèves [Frankrijk] in 486.

Tonance I Ferréol di Roma.
Gezien het jaartal een kritiek moment om de verantwoording van Gallië te verwerven. Nam deel aan het verzet tegen Attila en was daarna in 469 deel van een missie van senatoren naar Rome en verwierf daar veel waardering voor zijn verdiensten. Aan het einde van zijn leven wijdde hij zich aan de kerk zonder dat ergens beschreven werd dat hij de tonsuur nam. Sidonius Apollinarius beschreef de familie der Ferréols uitgebreid en wist verder te vermelden dat zij vele patriciërs onder hun voorouders hadden met uitgebreide landgoederen bij Nîmes en Rodez. Van zijn echtgenote Papianille had hij meerdere zonen waarvan er maar één genoemd werd: Tonance.

Hij was misschien afkomstig uit Nîmes, want men weet dat zijn familie aanzienlijke bezittingen had in de eerste Narbonnaise en dat enkele van zijn afstammelingen afkomstig waren uit Narbonne. Lid van de grote familie van de Syagrii (kleinzoon langs moederszijde van de consul van 382, Flavius Afranius Syagrius), was hij ook een naaste van Sidonius Apollinaris. Hun echtgenotes droegen namelijk dezelfde naam, Papianilla, wat kan doen vermoeden dat zij verwant waren (de echtgenote van Sidonius was zelf de dochter van Avitus). Hij had landerijen in de omgeving van Nîmes, en een villa genaamd Prusianus aan de oevers van de Gardon, waarvan Sidonius de schoonheid beschrijft. .

Hij was praefectus praetorio van de Galliërs in Arles, van 450 tot 452–453, op het moment van de invasie van Attila, en hij speelde een grote rol door zijn verstandige maatregelen en zijn diplomatie, met name tijdens het beleg van Arles door de Visigoten in 453. In 469 maakte hij deel uit van de Gallo-Romeinse delegatie die belast was met de aanklacht in het proces tegen Arvandus, dat in Rome plaatsvond. Ferréol, die een ander landhuis had in de nabijheid van de Cevennen, genaamd Trévidon, trok zich daar terug vóór het jaar 470. Hij eindigde zijn leven in grote christelijke devotie, volgens Sidonius. .

Onder zijn nakomelingen kent men zijn zoon Tonantius Ferreolus (senator) van Narbonne, over wie dezelfde Sidonius met lof spreekt, en die zich onderscheidde door zijn natuurlijke aanleg en zijn smaak voor de letteren; diens zoon Roricius, bisschop van Uzès; en Sint Ferréol, bisschop van dezelfde stad.

Later, toen de Karolingers probeerden hun familie genealogisch te verbinden met de grote Romeinse geslachten, maakten zij van hem één van de voorouders van Karel de Grote. Tonance Ferréol, prefect van de Galliërs. Zijn familie afkomstig uit de eerste Narbonnaise. Na de invasie van de Visigoten vluchtte hij naar Trier. De aanwezigheid van de bisschoppen van de eerste Narbonnaise op de concilies van Arles, dat de belangrijkste van de steden was die toen nog aan de Romeinen in de Galliërs overbleven, bewijst, zo lijkt het, dat de meeste bisschopssteden van deze provincie in dezelfde tijd onder de heerschappij van het rijk stonden, en dat zij nog niet waren overgegaan onder die van de Visigoten. Het is bovendien zeker dat de stad Narbonne in die tijd aan de Romeinen gehoorzaamde, en wij menen een bewijs daarvoor te hebben voor die van Nîmes in de brieven van de beroemde Sidonius Apollinaris. Inderdaad, volgens deze brieven verbleef Tonante Ferréol, prefect van de Galliërs, toen gewoonlijk in de omgeving van deze laatste stad, en het is niet waarschijnlijk dat de eerste ambtenaar van het rijk in deze provincies zou hebben gewoond in een gebied dat aan de Visigoten onderworpen was. Deze prefect was misschien afkomstig uit Nîmes; men weet tenminste dat zijn familie aanzienlijke bezittingen had in de eerste Narbonnaise en dat enkele van zijn afstammelingen afkomstig waren uit Narbonne. Hij was langs zijn moeder kleinzoon van Afranius Syagrius, praefectus praetorio, die vervolgens het ambt van consul uitoefende in 381 en 382, en wiens familie niet minder voornaam was dan die van Ferréol door adel en waardigheden. Deze laatste zou niet ontaarden in de deugd en de roem van zijn voorouders: hij verdiende het verheven te worden tot het ambt van prefect van de Galliërs, dat hij gedurende drie opeenvolgende jaren bekleedde, namelijk het jaar 452 en de twee voorafgaande. Hij verwierf, in de uitoefening van deze belangrijke waardigheid, de achting, de genegenheid en het applaus van de volkeren, door de zorg die hij had om hen te verlichten en de belastingen te verminderen waarmee zij waren bezwaard. Hij toonde vervolgens zijn ijver voor de belangen en de rechten van zijn vorst door zich op te werpen als aanklager tegen Arvande, zijn opvolger in de prefectuur van de Galliërs, schuldig aan de misdaden van verduistering en majesteitsschennis. Zijn gematigdheid, zijn voorzichtigheid, zijn beleefdheid en zijn zachtheid, die hem bewonderenswaardig maakten, hadden meer kracht om Thorismond van de poorten van de stad Arles weg te houden dan Aëtius met al zijn troepen zou hebben gehad. Sidonius had een bijzondere waardering voor zijn vroomheid; en het is uit achting evenzeer als uit respect dat hij in de verzameling van zijn brieven een brief opnam die hij hem had geschreven, tussen die welke aan de bisschoppen waren gericht. Ferréol had zijn gewone verblijf in één van zijn buitenhuizen, genaamd Prusian (Prusianus), en gelegen aan de oevers van de Gardon in het gebied van Nîmes. De beschrijving die Sidonius, zijn verwant, ervan geeft, en de aangename wijze waarop hij daar ontvangen werd, doen ons zowel de schoonheid van de ligging van deze plaats kennen als de beleefdheid van Ferréol, evenals die van de mensen van dit deel van de Narbonnaise, dat nog niet onderworpen was aan de Visigoten. Sidonius ondervond dit tijdens de reis die hij naar Nîmes maakte om deze oude prefect te bezoeken, en de senator Apollinaris, zijn verwant. Beiden, die het genoegen wilden hebben hem te huisvesten en te vermaken, namen hem mee naar hun buitenhuizen in de omgeving van deze stad: ieder nodigde hem om beurten uit gedurende zeven dagen; Ferréol in zijn mooie huis van Prusian, en Apollinaris in dat van Voroangus, waar zij probeerden hem aangenaam bezig te houden, soms door spelen en goede maaltijden, soms door wandelingen en het genoegen van het bad, en tenslotte door lectuur en conversatie; en dat alles met zoveel beleefdheid en zo’n grote openheid van hart, dat Sidonius verrukt was over de blijken van hun vriendschap en de zorg die zij zich getroostten om hem alle genoegens van het landleven te laten smaken. Ferréol had een ander buitenhuis richting de bergen van de Cevennen, genaamd Trévidon, waar hij zich terugtrok aan het einde van zijn dagen en vóór het jaar 470. Men zou kunnen vermoeden, door de wijze waarop Sidonius Apollinaris over deze plaats spreekt, dat het dezelfde is als die van Trève, gelegen in de Cevennen en het oude bisdom van Nîmes, op de grens van de Rouergue en de Gévaudan, tussen Meyrueis en de abdij van Nant, maar het lijkt anderzijds dat deze plaats aan de rechterkant van de Tarn gelegen moest zijn, wat niet overeenkomt met de ligging van Trève. Ferréol trok zich daar ongetwijfeld terug om niet verplicht te zijn te leven onder de heerschappij van de Visigoten, nadat deze volkeren de eerste Narbonnaise onder hun gehoorzaamheid hadden gebracht en voordat zij zich meester hadden gemaakt van de eerste Aquitanië, waar deze plaats gelegen was. Papianilla, een vrouw van zeldzame deugd en van dezelfde familie als keizer Avitus, volgde Ferréol, haar echtgenoot, in zijn terugtrekking, maar men weet niet of hun kinderen zich ook met hen terugtrokken. Onder dezen onderscheidde Tonante, over wie dezelfde Sidonius met lof spreekt, zich zeer door zijn natuurlijke aanleg en zijn voortreffelijke smaak voor de letteren. Men geeft hem als broer Roricius, bisschop van Uzès, over wie wij elders zullen spreken, evenals van Sint Ferréol, bisschop van dezelfde stad, en van de andere afstammelingen van deze prefect van de Galliërs, van wie de familie zich voortzette in de Narbonnaise. Het is van dezelfde Ferréol, die nog leefde rond het jaar 476, dat sommige van onze genealogen de oorsprong afleiden van het koninklijk huis van Frankrijk dat tegenwoordig regeert; maar deze opvatting wordt door anderen bestreden.

Vader:
Tonance Ferréol, geb. circa 380, tr. met

Moeder:
Clarisma Syagrius, dr. van Flavius Afranius Syagrius (Notaire (vers 365) Préfet de Rome (380), consul de Rome (380), proconsul d'Afrique (379)), geb. te Rome (I) [Italië] circa 385, ovl. in 463.

tr.
met

Papianille di Roma, dr. van Omnace des Arvernes (Sénateur arverne), geb. te Nancy [Frankrijk] in 440, ovl. in 463.

Papianille di Roma.
Zij was bloedverwante van Sidonius. De laatste was gehuwd met een dochter van keizer Avitus van dezelfde naam en haar nicht en de vrouw van Tonance zou daarom een tweede vrouw kunnen zijn die Avitus als oom had.
Avitus speelde een belangrijke rol als romeins veldheer in Gallië (vgl. Gondoic) en zijn intieme relatie met de patriciërs in Dijon zou hierdoor verklaard zijn.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Tonance	*462	Narbonne [Frankrijk]	†517	Narbonne [Frankrijk]	54	1	2

Papianille di Roma

Vader:
Omnace des Arvernes, zn. van Iulius Agricola (Consul en 421 Préfet du prétoir des Gaules (416/418)) en NN de Lyon, geb. te Nancy [Frankrijk] in 400, Sénateur arverne, ovl. in 458.

tr.
met

Tonance I Ferréol di Roma, zn. van Tonance Ferréol en Clarisma Syagrius, geb. te Narbonne [Frankrijk] in 425, ged. in 486, prefect van Gallië, Préfet du Prétoire des Gaules à Arles, ovl. te Trèves [Frankrijk] in 486.

Tonance I Ferréol di Roma.
Gezien het jaartal een kritiek moment om de verantwoording van Gallië te verwerven. Nam deel aan het verzet tegen Attila en was daarna in 469 deel van een missie van senatoren naar Rome en verwierf daar veel waardering voor zijn verdiensten. Aan het einde van zijn leven wijdde hij zich aan de kerk zonder dat ergens beschreven werd dat hij de tonsuur nam. Sidonius Apollinarius beschreef de familie der Ferréols uitgebreid en wist verder te vermelden dat zij vele patriciërs onder hun voorouders hadden met uitgebreide landgoederen bij Nîmes en Rodez. Van zijn echtgenote Papianille had hij meerdere zonen waarvan er maar één genoemd werd: Tonance.

Hij was misschien afkomstig uit Nîmes, want men weet dat zijn familie aanzienlijke bezittingen had in de eerste Narbonnaise en dat enkele van zijn afstammelingen afkomstig waren uit Narbonne. Lid van de grote familie van de Syagrii (kleinzoon langs moederszijde van de consul van 382, Flavius Afranius Syagrius), was hij ook een naaste van Sidonius Apollinaris. Hun echtgenotes droegen namelijk dezelfde naam, Papianilla, wat kan doen vermoeden dat zij verwant waren (de echtgenote van Sidonius was zelf de dochter van Avitus). Hij had landerijen in de omgeving van Nîmes, en een villa genaamd Prusianus aan de oevers van de Gardon, waarvan Sidonius de schoonheid beschrijft. .

Hij was praefectus praetorio van de Galliërs in Arles, van 450 tot 452–453, op het moment van de invasie van Attila, en hij speelde een grote rol door zijn verstandige maatregelen en zijn diplomatie, met name tijdens het beleg van Arles door de Visigoten in 453. In 469 maakte hij deel uit van de Gallo-Romeinse delegatie die belast was met de aanklacht in het proces tegen Arvandus, dat in Rome plaatsvond. Ferréol, die een ander landhuis had in de nabijheid van de Cevennen, genaamd Trévidon, trok zich daar terug vóór het jaar 470. Hij eindigde zijn leven in grote christelijke devotie, volgens Sidonius. .

Onder zijn nakomelingen kent men zijn zoon Tonantius Ferreolus (senator) van Narbonne, over wie dezelfde Sidonius met lof spreekt, en die zich onderscheidde door zijn natuurlijke aanleg en zijn smaak voor de letteren; diens zoon Roricius, bisschop van Uzès; en Sint Ferréol, bisschop van dezelfde stad.

Later, toen de Karolingers probeerden hun familie genealogisch te verbinden met de grote Romeinse geslachten, maakten zij van hem één van de voorouders van Karel de Grote. Tonance Ferréol, prefect van de Galliërs. Zijn familie afkomstig uit de eerste Narbonnaise. Na de invasie van de Visigoten vluchtte hij naar Trier. De aanwezigheid van de bisschoppen van de eerste Narbonnaise op de concilies van Arles, dat de belangrijkste van de steden was die toen nog aan de Romeinen in de Galliërs overbleven, bewijst, zo lijkt het, dat de meeste bisschopssteden van deze provincie in dezelfde tijd onder de heerschappij van het rijk stonden, en dat zij nog niet waren overgegaan onder die van de Visigoten. Het is bovendien zeker dat de stad Narbonne in die tijd aan de Romeinen gehoorzaamde, en wij menen een bewijs daarvoor te hebben voor die van Nîmes in de brieven van de beroemde Sidonius Apollinaris. Inderdaad, volgens deze brieven verbleef Tonante Ferréol, prefect van de Galliërs, toen gewoonlijk in de omgeving van deze laatste stad, en het is niet waarschijnlijk dat de eerste ambtenaar van het rijk in deze provincies zou hebben gewoond in een gebied dat aan de Visigoten onderworpen was. Deze prefect was misschien afkomstig uit Nîmes; men weet tenminste dat zijn familie aanzienlijke bezittingen had in de eerste Narbonnaise en dat enkele van zijn afstammelingen afkomstig waren uit Narbonne. Hij was langs zijn moeder kleinzoon van Afranius Syagrius, praefectus praetorio, die vervolgens het ambt van consul uitoefende in 381 en 382, en wiens familie niet minder voornaam was dan die van Ferréol door adel en waardigheden. Deze laatste zou niet ontaarden in de deugd en de roem van zijn voorouders: hij verdiende het verheven te worden tot het ambt van prefect van de Galliërs, dat hij gedurende drie opeenvolgende jaren bekleedde, namelijk het jaar 452 en de twee voorafgaande. Hij verwierf, in de uitoefening van deze belangrijke waardigheid, de achting, de genegenheid en het applaus van de volkeren, door de zorg die hij had om hen te verlichten en de belastingen te verminderen waarmee zij waren bezwaard. Hij toonde vervolgens zijn ijver voor de belangen en de rechten van zijn vorst door zich op te werpen als aanklager tegen Arvande, zijn opvolger in de prefectuur van de Galliërs, schuldig aan de misdaden van verduistering en majesteitsschennis. Zijn gematigdheid, zijn voorzichtigheid, zijn beleefdheid en zijn zachtheid, die hem bewonderenswaardig maakten, hadden meer kracht om Thorismond van de poorten van de stad Arles weg te houden dan Aëtius met al zijn troepen zou hebben gehad. Sidonius had een bijzondere waardering voor zijn vroomheid; en het is uit achting evenzeer als uit respect dat hij in de verzameling van zijn brieven een brief opnam die hij hem had geschreven, tussen die welke aan de bisschoppen waren gericht. Ferréol had zijn gewone verblijf in één van zijn buitenhuizen, genaamd Prusian (Prusianus), en gelegen aan de oevers van de Gardon in het gebied van Nîmes. De beschrijving die Sidonius, zijn verwant, ervan geeft, en de aangename wijze waarop hij daar ontvangen werd, doen ons zowel de schoonheid van de ligging van deze plaats kennen als de beleefdheid van Ferréol, evenals die van de mensen van dit deel van de Narbonnaise, dat nog niet onderworpen was aan de Visigoten. Sidonius ondervond dit tijdens de reis die hij naar Nîmes maakte om deze oude prefect te bezoeken, en de senator Apollinaris, zijn verwant. Beiden, die het genoegen wilden hebben hem te huisvesten en te vermaken, namen hem mee naar hun buitenhuizen in de omgeving van deze stad: ieder nodigde hem om beurten uit gedurende zeven dagen; Ferréol in zijn mooie huis van Prusian, en Apollinaris in dat van Voroangus, waar zij probeerden hem aangenaam bezig te houden, soms door spelen en goede maaltijden, soms door wandelingen en het genoegen van het bad, en tenslotte door lectuur en conversatie; en dat alles met zoveel beleefdheid en zo’n grote openheid van hart, dat Sidonius verrukt was over de blijken van hun vriendschap en de zorg die zij zich getroostten om hem alle genoegens van het landleven te laten smaken. Ferréol had een ander buitenhuis richting de bergen van de Cevennen, genaamd Trévidon, waar hij zich terugtrok aan het einde van zijn dagen en vóór het jaar 470. Men zou kunnen vermoeden, door de wijze waarop Sidonius Apollinaris over deze plaats spreekt, dat het dezelfde is als die van Trève, gelegen in de Cevennen en het oude bisdom van Nîmes, op de grens van de Rouergue en de Gévaudan, tussen Meyrueis en de abdij van Nant, maar het lijkt anderzijds dat deze plaats aan de rechterkant van de Tarn gelegen moest zijn, wat niet overeenkomt met de ligging van Trève. Ferréol trok zich daar ongetwijfeld terug om niet verplicht te zijn te leven onder de heerschappij van de Visigoten, nadat deze volkeren de eerste Narbonnaise onder hun gehoorzaamheid hadden gebracht en voordat zij zich meester hadden gemaakt van de eerste Aquitanië, waar deze plaats gelegen was. Papianilla, een vrouw van zeldzame deugd en van dezelfde familie als keizer Avitus, volgde Ferréol, haar echtgenoot, in zijn terugtrekking, maar men weet niet of hun kinderen zich ook met hen terugtrokken. Onder dezen onderscheidde Tonante, over wie dezelfde Sidonius met lof spreekt, zich zeer door zijn natuurlijke aanleg en zijn voortreffelijke smaak voor de letteren. Men geeft hem als broer Roricius, bisschop van Uzès, over wie wij elders zullen spreken, evenals van Sint Ferréol, bisschop van dezelfde stad, en van de andere afstammelingen van deze prefect van de Galliërs, van wie de familie zich voortzette in de Narbonnaise. Het is van dezelfde Ferréol, die nog leefde rond het jaar 476, dat sommige van onze genealogen de oorsprong afleiden van het koninklijk huis van Frankrijk dat tegenwoordig regeert; maar deze opvatting wordt door anderen bestreden.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Tonance	*462	Narbonne [Frankrijk]	†517	Narbonne [Frankrijk]	54	1	2

Flavius Probus de Narbonne

Vader:
Cariatic Chararir Guerric de Francie (Cariatic Chararir Guerric de Morins), zn. van Pharamond Guermond de Francie (Roi Des Francs) en Arcote Argote des Cimbren (Erbprinzessin der Sungambrier), geb. in 427, Roi des Morins - Roi de Tongres, ovl. in 483, tr. met

Moeder:
NN de Reims.

tr. (1)
met

Eulalie Appolinaire, dr. van Thaumastus Appolinaire, geb. in 445, tr. (2) met Agilofing Le Sanguinaire de Burgondie, zn. van Gondioc Gondichard koning de Bourgondië (Roi des Burgondes (436-471), magister militum Galliorum (463))) en Caratène de Souabe. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Eulalie Appolinaire.
Sidonius noemt haar tweemaal als zijn nicht van vaderszijde, die zijn oude vriend Probus had getrouwd. Hij vertelt daarbij dat zij hoogstaande ethische principes had, Minerva gelijkend en respect afdwong bij strenge ouderen, waaronder haar schoonvader de consul Magnus.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Industrie	*470	Narbonne [Frankrijk]	†525	Narbonne [Frankrijk]	55	2	3

Eulalie Appolinaire

Vader:
Thaumastus Appolinaire, geb. circa 400, ovl. na 469.

tr. (1)
met

Flavius Probus de Narbonne (Reims, de), zn. van Cariatic Chararir Guerric de Francie (Roi des Morins - Roi de Tongres) en NN de Reims, geb. tussen 430 en 435, romeins senator, ovl. in 492, hij krijgt geen kinderen.

Flavius Probus de Narbonne.
Hij was een klassegenoot van Sidonius Apollinarius op de school van Eusebius te Lyon of Arles.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Industrie	*470	Narbonne [Frankrijk]	†525	Narbonne [Frankrijk]	55	2	3

tr. (2)
met

Agilofing Le Sanguinaire de Burgondie, zn. van Gondioc Gondichard koning de Bourgondië (Roi des Burgondes (436-471), magister militum Galliorum (463))) en Caratène de Souabe, geb. in 455, ovl. te Lyon [Frankrijk] in 493, tr. (2) met Gunzie des Francs, geb. in 442. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Agilofing Le Sanguinaire de Burgondie.
De Agilolfingen, ook wel Agilolfiden genoemd, waren de leden van de eerste dynastie van Beierse hertogen (bavarii). De eerste van hen was de gelijknamige prins Agilulf de Sueviër (vóór 482). Ze regeerden over het hertogdom Beieren vanaf de 6e eeuw tot het einde van de 8e eeuw. Verschillende pogingen om hun macht over te nemen, vooral door de Karolingen, mislukten. De residentie van de Agilolfingen bevond zich in Regensburg (Ratisbonne). De Agilolfingen of Agilolfiden zijn de leden van de eerste dynastie van Beierse hertogen (of Bavarii). .
De eerste van hen is de gelijknamige prins Agilulf de Sueve (vóór 482). .
Zij regeerden over het hertogdom Beieren van de 6e eeuw tot het einde van de 8e eeuw. .
Verscheidene pogingen om de macht te grijpen mislukten, met name door de Karolingers. .
De residentie van de Agilolfingen bevond zich in Regensburg.

Godogisel de Burgondie

Vader:
Gondioc Gondichard (Gundiok) koning de Bourgondië (Gundéric de Burgondie) (Burgondie, de), zn. van Gondichard ou Gondahard van Bourgondië (Roi des Burgondes (413-436)) en Childeramma de Francie, geb. circa 430, Roi des Burgondes (436-471), magister militum Galliorum (463)) (Roi des Burgondes - Général romain), ovl. te Worms [Duitsland] in 473, hij krijgt geen kinderen, tr. (2) met Clotilde (Clothida) de Wisigothie, dr. van Athaulf I de Wisigothie en Aelia Galla Placida Theodosia (Impératrice de Rome). Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (1) circa 437 met

Moeder:
Caratène de Souabe (Suevie, de), dr. van Ricimer de Souabe (Général de Rome, Consul de Rome) en Alcyda Alypia Procope de Rome, geb. te Genève [Zwitserland] in 425, ovl. te Geneve [Zwitserland] in 506, tr. (2) met haar oom Flavius de Septimanie, zn. van Nascien I de Septimanie en Childeramna Alphia Galicia de Wisigothie, geb. circa 420, ovl. in jul 472. Uit dit huwelijk een dochter.

tr. (1)
met

Uit dit huwelijk 3 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Sédéleude	*492		†576		83	1	2
2	Willibald	*515		†578		63	1	2
3	Gertrude	*490		†568		78	1	2

tr. (3) in 489
met

Eglise de Septimanie, dr. van Flavius de Septimanie en Caratène de Souabe, geb. te Périgueux [Frankrijk] circa 465.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Clodion	*495					1	1

Théodelinde de Burgondie/ de Limoges

Vader:
Saint Ruricus van Limoges, zn. van Valerius Faltonius Anicius Adelphius van Limoges (Evêque de Limoges Consularis Viv Consul) en Anicia Italica Anicii Rome. deAnicia Italica Anicii, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 430, Bisschop van Limoges 485- ca. 507, ovl. in 507, tr. (1) met Hiberie des Arvernes. Uit dit huwelijk 2 dochters, tr. (3) met Pontia Pontii de Bordeaux. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (2) met

Moeder:
Amalaberge (Alamalberge) der Franken (Amalaberge Sicambre) (Amalberge Irmen la Franque de Cologne), dr. van Louis Clovis de Cologne en Basine princesse de Thuringe, geb. te Keulen [Duitsland] in 437, ovl. in 478, tr. (1) met haar oom Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires h. Uit dit huwelijk 4 kinderen.

tr. (1)
met

Godogisel (Godogisel de Genève) de Burgondie, zn. van Gondioc Gondichard koning de Bourgondië (Roi des Burgondes (436-471), magister militum Galliorum (463))) en Caratène de Souabe, geb. circa 460, koning (Co Roi des Burgondes&des Lombards de Genève), ovl. in 500, hij krijgt geen kinderen, tr. (2) met zijn halfzus Eglise de Septimanie. Uit dit huwelijk een zoon.

Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires.
Chef van de Francs Saliense stam.

Godogisel de Burgondie.
Koning der Bourgondiërs vanaf 474 ?. Bij de dood van Gondoic verdeelde die zijn rijk tussen zijn vier zoons, Gondebald, Godogisel, Chilpéric en Godomar, waarbij de laatste drie koningen van deelstaten waren, ondergeschikt aan Gondebald. Gondesil vestigde zich in Genève. Een dergelijke oplossing van de erfopvolging resulteerde in die tijd altijd in broedertwisten. Zo ook hier, wat leidde tot de eerste acties die het einde van het zelfstandige koninkrijk Bourgondië zouden inleiden.
Godosil, direct in oorlog met Gondebald, ging een bondgenootschap aan met Clovis I en beloofde die schatting te betalen bij een overwinning. Clovis ging daar natuurlijk direct op in en viel Bourgondië binne. Gondebald, onwetend van het verraad van zijn broer, bood Godisel aan de oorlog direct te beëindigen om de gemeenschappelijke vijand te bestrijden. Deze veinsde het er mee eens te zijn, maar op het slagveld verbond hij zich met de Franken en bracht Gondebald een zware nederlaag toe. Deze ontsnapte naar Avignon, waar hij direct belegerd werd door Clovis. Godogisel vestigde zich in Vienne en vierde zijn overwinning. Het tij keerde echter snel. Een afgevaardigde van Gondebald wist Clovis over te halen het beleg te staken op voorwaarde dat Gondebald als diens vazal schatting zou betalen. Clovis accepteerde en trok zich terug. Het gevolg laat zich raden. Gondebald trok op naar Vienne en belegerde de stad. Dit beleg duurde lang en Gondogisel was genoodzaakt de niet strijdende burgers uit de stad te verwijderen. Één van hen was de architect van het aquaduct die uit wraak Gondebald benaderde en hem de weg wees met zijn leger naar het centrum van Vienne, waar Godogisel en zijn manschappen omgebracht werden.

Uit dit huwelijk 3 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Sédéleude	*492		†576		83	1	2
2	Willibald	*515		†578		63	1	2
3	Gertrude	*490		†568		78	1	2

tr. (2)
met

Rusticus II (Rusticus II) de Lyon, zn. van Aquilinus de Lyon en Fuscina de Vienne, geb. te Lyon [Frankrijk] in 455, bisschop van Lyon ca. 494 (Roi des Francs Ripuaires Saint Archeveque Lyon, Évèque de Limoges) Roi des Francs Ripuaires, ovl. op 25 apr 501, tr. (1) met Hibérie Ommace Ruricia de Limoges, dr. van Saint Ruricus van Limoges (Bisschop van Limoges 485- ca. 507) en Hiberie des Arvernes. Uit dit huwelijk een dochter.

Rusticus II de Lyon.
als bisschop bekend en o.a. beschreven door Ennode van Pavia in de biografie van St. Ephiphane. Hij was zoon van Aquinius en achterkleinzoon van Decimus Rusticus, prefect van Gallië van 409-413. Vertrekt nog als edelman met eerder genoemde bisschop van Padua op een missie naar koning Gondebaud van Bourgondië Évèque de Limoges.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Beuve	*475	Keulen [Duitsland]	†500		25	1	3
2	Chlodéric	*477	Keulen [Duitsland]	†509		32	1	2

Claffon

Vader:
Gondeon .

Hij krijgt 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Zuchilon	*475	Pavie [Italië]	†523		48	1	1
2	Taton						0	0

Taton

Vader:
Claffon , zn. van Gondeon , koning.

Désiré

Vader:
Gondobald , zn. van Latinus (hertog in Bourgondië) en Syagria (edelvrouwe te Lyon), edelman in Lyon.

tr.
met

Ne .

Ne .
edelvrouwe te Toulouse.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Broer						1	1