• Vader:
  Bellon de Lombardie, zn. van Taton de Lombardie en NN de Thüringe, geb. te Milaan [Italië] in 465, tr. met

• Moeder:
  Sédéleude (Sédeleude) de Genève de Bourgondië, dr. van Godogisel de Burgondie (koning) en Théodelinde prinses de Burgondie/ de Limoges (koningin), geb. circa 492, ovl. op 31 mei 576.

tr. (1)
met

Chlodéric le Parricide de Cologne, zn. van Rusticus II de Lyon (bisschop van Lyon ca. 494) en Théodelinde prinses de Burgondie/ de Limoges (koningin), geb. te Keulen [Duitsland] in 477, koning van Cologne (Roi des Francs de Cologne (508-509)), ovl. in 509.

Chlodéric le Parricide de Cologne.
Vadermoordenaar, Clodéric, koning van Keulen 508-509. Toen Clovis I met medewerking van zijn bloedverwant Cloderic de Visigothen onder Theodric bij Vouille verslagen had (507), schreef hij Cloderic een geheime brief waarin hij voorstelde zijn vader om te brengen, aangezien deze te oud en ongeschikt was om te regeren. Hij kon dan niet alleen een koninkrijk verwerven, maar tevens op de vriendschap van Clovis rekenen.  Cloderic, verleid door zijn hebzucht, nam dit aan, liet zijn vader vermoorden terwijl deze zijn middagslaapje hield in het bos van Buchau, en besteeg de troon en meldde het heugelijke feit aan Clovis. Deze stuurde als antwoord een aantal van zijn mannen om de schatkist van Cloderic te controleren.  Toen deze laatste zelf zijn bezittingen aanschouwde werd hij met een bijlslag van één van de aanwezigen gedood. Clovis breidde op deze wijze zijn rijk ten oosten van de Rijn uit.
Het betrof hier het rijk der Ripuarische Franken, in tegenstelling tot de Salische franken.  De eerste waren arianen, de tweede katholiek.  Clovis streefde naar een groot Frankisch rijk en gebruikte o.a. het geloofsargument om bovenbeschreven actie te ondernemen, volledig gesteund door de bisschoppen van zijn rijk.
Roi de Cologne en 508-509, surnommé le sanguinaire.
Sigebert le Boiteux, roi des Francs Ripuaires, revenu sur les rives du Rhin, est victime d'un attentat alors que son fils, Chlodéric, est en campagne en Aquitaine. Il semblerait que celui-ci, revenant dans son royaume, est aussi été assassiné alors qu'il rentrait succéder à son père. Clovis se prétend "candidat au trône" et est élu par les Francs Ripuaires. Il annexe le royaume des Francs Ripuaires dont son fils, Thierry 1er, héritera à sa mort. Selon Grégoire de Tours, c'est Clovis qui incita Chlodéric à assassiner son père Sigebert le Boiteux. Il le fit ensuite tuer par ses agents.
Clodéric, geboren omstreeks 485 en gestorven in 508, is een koning van de Franken (Rijnfranken) te Keulen van 507 tot 508. Hij is zoon van Sigebert de Kreupele, koning van de Franken van Keulen.

Gregorius van Tours vertelt dat Clodéric aan de zijde van Clovis I heeft gevochten in de slag bij Vouillé tegen de Visigotische koning Alarik II. Enige tijd na de veldtocht stuurt Clovis een boodschap aan Clodéric waarin hij hem zegt dat, als Sigebert zou komen te sterven, Clodéric zowel het koninkrijk als zijn vriendschap zou erven. Clodéric organiseert dan de moord op zijn vader. Maar Clodéric wordt kort daarna vermoord door de gezanten van Clovis, die zich vervolgens het koninkrijk van Keulen toe-eigent. .

Maar Georges Bordonove verbaast zich over dit verhaal. Hij merkt op dat Clovis geen zo omwegachtige middelen heeft gebruikt om de andere Frankische koningen uit de weg te ruimen: hij valt Chacaric aan, maakt hem gevangen, evenals zijn zonen, scheert hen en laat hen respectievelijk tot priester en diaken wijden, en bedenkt zich dan en laat hen executeren, uit vrees voor een toekomstige opstand. Voor Ragnachaire, koning van Kamerijk, valt hij hem rechtstreeks aan, nadat hij een deel van zijn leger heeft omgekocht, vangt Ragnachaire en zijn broer Richer en laat hen executeren. Vervolgens laat hij een andere koning, Ragnomer, doden. Men kan aanvoeren dat Clovis geen grieven had tegen Clodéric terwijl hij die wel had tegenover Chacaric en Ragnachaire, maar Gregorius van Tours vermeldt geen bijzondere grieven tegenover de zoon van Chacaric, tegenover Richer of tegenover Ragnomer. Na de dood van Clodéric is het vrij dat de Ripuarische Franken Clovis verkiezen en op het schild heffen, en vervolgens tonen zij zich bijzonder trouw aan Theuderik I na de verdeling van het Frankische koninkrijk in 511, afgezien van de episode van de opstand van Mundéric in 534. Het lijkt twijfelachtig dat de Ripuariërs blijk zouden hebben gegeven van een dergelijke trouw als Clovis de moordenaar van twee van hun koningen was geweest. Godefroid Kurth, gevolgd in onze tijd door Georges Bordonove, stelt een andere interpretatie van deze episode voor: terwijl Clodéric Clovis helpt om Aquitanië in handen te krijgen, na de overwinning van Vouillé, wordt Sigebert vermoord in een hinderlaag in het woud van Buconia. Clodéric keert haastig terug om zich als koning te laten erkennen, maar sterft kort daarna, misschien gedood tijdens de onlusten die volgden op de dood van zijn vader. Aangezien hij geen volwassen kind heeft om hem op te volgen, vestigt de anarchie zich in Keulen, en Clovis begeeft zich erheen om er een einde aan te maken. Door dit te doen laat hij zich door de Franken tot koning van Keulen verkiezen. Voor het volk bleef de eerste moord mysterieus, en het gerucht, zoekend naar wie baat had bij de misdaad, beschuldigt vervolgens Clodéric ervan zijn vader te hebben laten vermoorden, en daarna Clovis van dezelfde misdaad tegenover Clodéric. Het zijn deze geruchten die Gregorius van Tours enkele decennia later heeft overgenomen.

Geen enkel document vermeldt kinderen, maar men kan hem toeschrijven:.

– Mundéric, Austrasisch pretendent. De Vita van Sint Gundulf, bisschop van Tongeren, opgesteld in de 12e eeuw, geeft Sint Gundulf als “afkomstig uit de tak van de Frankische koningen afkomstig van de vadermoordenaar Cloderic” en “zoon van de betreurde Mundéric die koning Theuderik ter dood liet brengen”. Hij voegt eveneens toe: “Het oordeel van God is begonnen toen Hij toeliet dat Mundéric door het zwaard omkwam, hij, de zoon van de vadermoordenaar Clodéric.” Chronologisch kan Mundéric slechts zoon van Clodéric zijn. .

– een dochter, gehuwd met een lid van de familie der Ferreoli en moeder van Agilulf, bisschop van Metz, en van Ansbert de senator. Er zijn talrijke naamkundige overeenkomsten tussen de afstammelingen van Mundéric en de familie van Ansbert. Aan het einde van de 8e eeuw schrijft Paulus Diaconus, doorgaans goed ingelicht, dat de bisschop Agilulf van Metz de zoon is van een dochter van Clovis. Christian Settipani heeft de suggestie geuit van een verkeerde lezing van Chlodoricus (d.w.z. Clodéric) die Paulus Diaconus heeft geïnterpreteerd als Chlodovicus (d.w.z. Clovis). .

– Sint Dode, tweede abdis van Saint-Pierre te Reims, tenzij zij slechts de nicht van Clodéric was. In de 10e eeuw noemt Flodoard, in zijn Historia ecclesiæ Remensis, de stichters van de abdij Saint-Pierre-les-Dames: het betreft een priester genaamd Baldéric en zijn zuster Boba (later Sint Beuve geworden), kinderen van een koning Sigebert. Boba wordt de eerste abdis, gevolgd door haar nicht Doda. Aangezien de stichting is gedaan met de hulp van Sint Remigius, kan deze koning Sigebert niet Sigebert I zijn, maar Sigebert de Kreupele. Sint Doda zou de dochter van Clodéric zijn, de enige bekende broer van Baldéric en Boba, maar zou evengoed die van een andere onbekende broer of zuster kunnen zijn. .

Deze naam Agilulf, gedragen door een kleinzoon van Clodéric, toont een verwantschap met de Agilolfingen. De vaderlijke afstamming van de bisschop van Metz is uitsluitend Gallo-Romeins en de verwantschap kan slechts via de moeder van Agilulf verlopen. Christian Settipani stelt voor in de echtgenote van Clodéric een oudtante te zien van Garibald I, eerste hertog van Beieren, de eerste bekende Agilolfing.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

tr. (2)
met

Chlodéric Le Sanguinaire de Francie, zn. van Sigisbert I de Cologne des Francs Ripuaires (koning van Keulen 496-508) en Rodelinde De Francie de Limoges, geb. te Keulen [Duitsland] circa 475, Roi Francs Rhenans, ovl. in 508.

Chlodéric Le Sanguinaire de Francie.
Clodéric, geboren rond 485 en gestorven in 508, was een koning van de Franken (Rijnfranken) in Keulen van 507 tot 508. Hij was de zoon van Sigebert de Kreupele, koning van de Franken in Keulen. .

Gregorius van Tours vertelt dat Clodéric aan de zijde van Clovis I vocht in de slag bij Vouillé tegen de Visigotische koning Alarik II. Enige tijd na de campagne stuurt Clovis een bericht naar Clodéric waarin hij zegt dat als Sigebert zou sterven, Clodéric zowel het koninkrijk als zijn vriendschap zou erven. Clodéric organiseert vervolgens de moord op zijn vader. Maar Clodéric wordt kort daarna vermoord door de gezanten van Clovis, die vervolgens het koninkrijk Keulen overneemt. .

Maar Georges Bordonove is verbaasd over dit verhaal. Hij merkt op dat Clovis niet zulke omwegmiddelen heeft gebruikt om andere Frankische koningen uit te schakelen: hij valt Chacaric aan, neemt hem gevangen, evenals zijn zonen, en laat hen respectievelijk tot priester en diaken wijden, waarna hij zich bedenkt en hen laat executeren, uit angst voor een toekomstige opstand. Voor Ragnachaire, koning van Kamerijk, valt hij hem rechtstreeks aan, nadat hij een deel van zijn leger heeft omgekocht, neemt Ragnachaire en zijn broer Richer gevangen en laat hen executeren. Vervolgens laat hij een andere koning, Ragnomer, doden. .

Men kan beargumenteren dat Clovis geen wrok koesterde tegen Clodéric, terwijl hij dat wel had tegen Chacaric en Ragnachaire, maar Gregorius van Tours noemt geen bijzondere wrok jegens de zoon van Chacaric, Richer of Ragnomer. .

Na de dood van Clodéric kiezen en verheffen de Rijnfranken Clovis vrijwillig tot koning, en tonen ze bijzondere trouw aan Thierry I na de verdeling van het Frankische koninkrijk in 511, met uitzondering van de episode van de opstand van Mundéric in 534. .

Het lijkt twijfelachtig dat de Rijnfranken zo'n trouw zouden hebben getoond als Clovis de moordenaar van twee van hun koningen was geweest. Godefroid Kurth, gevolgd door Georges Bordonove, stelt een andere interpretatie van deze episode voor: terwijl Clodéric Clovis helpt om Aquitanië te veroveren na de overwinning bij Vouillé, wordt Sigebert vermoord in een hinderlaag in het Bos van Buconia. .

Clodéric keert haastig terug om als koning erkend te worden, maar sterft kort daarna, mogelijk gedood tijdens de onrust die volgde op de dood van zijn vader. Omdat hij geen volwassen kinderen had om hem op te volgen, ontstond er anarchie in Keulen, en Clovis ging erheen om een einde aan te maken. Daarbij liet hij zich door de Franken tot koning van Keulen kiezen. Voor het volk bleef de eerste moord mysterieus, en de geruchten, die wilden weten wie er baat bij had, beschuldigden vervolgens Clodéric van het laten vermoorden van zijn vader, en daarna Clovis van dezelfde misdaad tegen Clodéric. Deze geruchten werden enkele decennia later overgenomen door Gregorius van Tours.

De geschiedenis van Clodéric en Clovis is werkelijk intrigerend. Clodéric, bijgenaamd "de Paricid", regeerde over de Ripuarische Franken in Keulen van 507 tot 508. Volgens Gregorius van Tours vocht hij samen met Clovis tijdens de slag bij Vouillé tegen de Visigotische koning Alarik II. Clodéric zou toen een complot hebben gesmeed om zijn vader, Sigebert de Lamme, te vermoorden om de troon te erven, aangespoord door Clovis.
Niet lang daarna werd Clodéric zelf vermoord, mogelijk door gezanten van Clovis. Clovis maakte van de gelegenheid gebruik om naar Keulen te gaan, een einde te maken aan de anarchie die heerste, en zich tot koning te laten verkiezen door de Franken. De geruchten van die tijd beschuldigden Clodéric ervan zijn vader te hebben vermoord en Clovis van het doden van Clodéric. Deze periode wordt gekenmerkt door complexe intriges en machtsstrijd, en de verslagen van Gregorius van Tours bieden een fascinerende kijk op deze gebeurtenissen.
Gregorius van Tours vertelt dat Clodéric aan de zijde van Clovis I heeft gevochten in de slag bij Vouillé tegen de Visigotische koning Alarik II. Enige tijd na de veldtocht stuurt Clovis een boodschap aan Clodéric waarin hij hem zegt dat, als Sigebert zou komen te sterven, Clodéric zowel het koninkrijk als zijn vriendschap zou erven. Clodéric organiseert dan de moord op zijn vader. Maar Clodéric wordt kort daarna vermoord door de gezanten van Clovis, die zich vervolgens het koninkrijk van Keulen toe-eigent.

Maar Georges Bordonove verbaast zich over dit verhaal. Hij merkt op dat Clovis geen zo omwegachtige middelen heeft gebruikt om de andere Frankische koningen uit de weg te ruimen: hij valt Chacaric aan, maakt hem gevangen, evenals zijn zonen, scheert hen en laat hen respectievelijk tot priester en diaken wijden, en bedenkt zich dan en laat hen executeren, uit vrees voor een toekomstige opstand. Voor Ragnachaire, koning van Kamerijk, valt hij hem rechtstreeks aan, nadat hij een deel van zijn leger heeft omgekocht, vangt Ragnachaire en zijn broer Richer en laat hen executeren. Vervolgens laat hij een andere koning, Ragnomer, doden.

Men kan aanvoeren dat Clovis geen grieven had tegen Clodéric terwijl hij die wel had tegenover Chacaric en Ragnachaire, maar Gregorius van Tours vermeldt geen bijzondere grieven tegenover de zoon van Chacaric, tegenover Richer of tegenover Ragnomer.

Na de dood van Clodéric is het vrij dat de Ripuarische Franken Clovis verkiezen en op het schild heffen, en vervolgens tonen zij zich bijzonder trouw aan Theuderik I na de verdeling van het Frankische koninkrijk in 511, afgezien van de episode van de opstand van Mundéric in 534. Het lijkt twijfelachtig dat de Ripuariërs blijk zouden hebben gegeven van een dergelijke trouw als Clovis de moordenaar van twee van hun koningen was geweest.

Godefroid Kurth, gevolgd in onze tijd door Georges Bordonove, stelt een andere interpretatie van deze episode voor: terwijl Clodéric Clovis helpt om Aquitanië in handen te krijgen, na de overwinning van Vouillé, wordt Sigebert vermoord in een hinderlaag in het woud van Buconia. Clodéric keert haastig terug om zich als koning te laten erkennen, maar sterft kort daarna, misschien gedood tijdens de onlusten die volgden op de dood van zijn vader. Aangezien hij geen volwassen kind heeft om hem op te volgen, vestigt de anarchie zich in Keulen, en Clovis begeeft zich erheen om er een einde aan te maken. Door dit te doen laat hij zich door de Franken tot koning van Keulen verkiezen.

Voor het volk bleef de eerste moord mysterieus, en het gerucht, zoekend naar wie baat had bij de misdaad, beschuldigt vervolgens Clodéric ervan zijn vader te hebben laten vermoorden, en daarna Clovis van dezelfde misdaad tegenover Clodéric. Het zijn deze geruchten die Gregorius van Tours enkele decennia later heeft overgenomen.

• Vader:
  Chlodebaud (Childebert) de Cologne des Francs Ripuaires (d' Ardennes) h, zn. van Clodion II le Chevelu des Francs Ripuaires (koning der Franken, Chef de la tribu des Francs Saliens) en Hillegonde de Cologne (Princesse Ripuaire), geb. in 420, Koning der Franken, ovl. in 447, tr. in 453 met

• Moeder:
  Amalaberge (Alamalberge) der Franken (Amalaberge Sicambre) (Amalberge Irmen la Franque de Cologne), dr. van Louis Clovis de Cologne en Basine princesse de Thuringe, geb. te Keulen [Duitsland] in 437, ovl. in 478, tr. (2) met Saint Ruricus van Limoges, zn. van Valerius Faltonius Anicius Adelphius van Limoges (Evêque de Limoges Consularis Viv Consul) en Anicia Italica Anicii Rome. deAnicia Italica Anicii, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 430, Bisschop van Limoges 485- ca. 507, ovl. in 507. Uit dit huwelijk een dochter.

tr.
met

Rodelinde De Francie de Limoges, dr. van Saint Ruricus van Limoges (Bisschop van Limoges 485- ca. 507) en Hiberie des Arvernes, geb. circa 455.

Saint Ruricus van Limoges.
Evêque de Limoges 485-507.

Men weet weinig over het leven van de heilige Ruricius, en de hypothesen die zijn geformuleerd over zijn oorsprong en zijn levensloop zijn niet volledig zeker. Hij maakte deel uit van de Gallo-Romeinse aristocraten van de vijfde en zesde eeuw van wie sommige geschriften bewaard zijn gebleven, zoals Sidoine Apollinaire, prefect van Rome in 468 en bisschop van Clermont (gestorven in 485), Alcimus Ecdicius Avitus, bisschop van Vienne (gestorven in 518), en Magnus Felix Ennodius (gestorven in 534), bisschop van Ticinum (het huidige Pavia). Allen waren verbonden met de grote Gallo-Romeinse families waaruit de bisschoppen van Gallië voortkwamen. Hun banden waren sterk: Hesperus, vriend van Sidoine, was de opvoeder van de kinderen van Rurice.

Rurice liet het klooster en de kerk van Sint-Augustinus in Limoges bouwen, na 485.

Geschriften Er is een geheel van 83 brieven tot ons gekomen, de Codex Sangallensis 190; twaalf ervan zijn aan Rurice gericht, de andere zijn van hem. Zij beslaan een periode van ongeveer dertig jaar en beschrijven wat er in Gallië gebeurde na het vertrek van Rome, dat plaatsvond kort vóór 480. We vinden er een beeld in van wat, onder barbaarse heerschappij, het leven van ontwikkelde mensen kon zijn, wat veranderd was, wat bleef. Bijvoorbeeld, men vindt er bijna niets over de invloed van de Visigoten op het lokale leven en de activiteiten, wat ons doet afvragen of er wel een invloed was. De meeste brieven van Rurice waren gericht aan bisschoppen van naburige bisdommen of aan leden van zijn familie; weinig van zijn correspondenten zijn goed bekend bij ons. De brieven van Rurice werpen licht op de omstandigheden van de slag bij Vouillé, nabij Poitiers, in 507, een belangrijke slag in de geschiedenis van Gallië omdat de Franken er de Visigoten versloegen. .

Datum van overlijden: 510 n.Chr. .

Vader: Tonantius Ferreolus .
Grootouders: Tonantius Ferreolus, Papianilla .
Overgrootouders: broer/zus van keizer Avitus, ouder van Papianilla, Syagria .

Tonantius Ferreolus, Ferreolus van Rodez, meer… Tonantius Ferreolus – Senator Tonantius Ferreolus, of Tonance II Ferréol, geboren rond 450 en gestorven na 517, is een Gallo-Romeins aristocraat en senator van het einde van de 5e eeuw en het begin van de 6e eeuw.

Geboortedatum: 440 n.Chr. Overlijdensdatum: 511 n.Chr. Echtgenote: Industria (gehuwd 475 n.Chr.) .

Kinderen: .
Ferreolus van Rodez, .
Rurice van Limoges, .
Fidentius (vader van de heilige Ferreolus, bisschop van Uzès), .
Firminus, bisschop van Uzès .

Ouders: Tonantius Ferreolus, Papianilla .

Kleinkinderen: Ansbert de senator, de heilige Tarsicia van Rodez, meer… .
Grootouders: broer/zus van keizer Avitus, ouder van Papianilla, Syagria Tonantius Ferreolus – Prefect Tonantius Ferreolus was een belangrijk figuur van Gallië in de 5e eeuw. Dankzij het gedicht van Sidoine Apollinaire, getiteld Panégyrique de Narbonne, kennen wij Tonantius Ferreolus. .

Geboortedatum: 405 n.Chr. .
Overlijdensdatum: 475 n.Chr. .
Echtgenote: Papianilla .
Moeder: Syagria Kind: Tonantius Ferreolus .
Kleinkinderen: Ferreolus van Rodez, Rurice van Limoges, meer… Grootouders: Flavius Afranius .

Syagria .
Dochter van Flavius Afranius Syagrius .
Geboortedatum: 390 n.Chr. Vader: Flavius Afranius Syagrius .
Kind: Tonantius Ferreolus .
Kleinkinderen: Tonantius Ferreolus .
Achterkleinkinderen: Ferreolus van Rodez, Rurice van Limoges, meer… .
Tonantius Ferreolus, meer… Flavius Afranius Syagrius Flavius Afranius Syagrius was een belangrijk figuur van het Romeinse Rijk in de tweede helft van de 4e eeuw. .

Geboorte: 345 n.Chr, Lyon.
Overlijden: 399 n.Chr, Lyon .
Kind: Syagria .
Kleinkinderen: Tonantius Ferreolus .
Achterkleinkinderen: Tonantius Ferreolus.

Uit dit huwelijk 2 zonen: