Cees Hagenbeek

Aspurgus du Bosphore

Vader:
Asandros du Bosphore, zn. van Philotas du Bosphore (Général de l'armée macédonienne), geb. vermoedelijk 70 BC, Archonte Stratège du Bosphore puis Roi du Bosphore cimmérien et de Colchide, ovl. in 17 BC, tr. met

Moeder:
Dynamis de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), dr. van Pharnakes II de Pont-Euxin (Roi du Pont-Euxin) en Princess Queen of Pontus and The Cimmerian Bosporu de Pont-Euxin, geb. in 50 BC, ovl. in 13 BC.

tr.
met

Gepaepyris Thraces, geb. in 4, Reine du Bosphore et de Colchide (37-39), ovl. in 38.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Kotys I	*24		†68		44	1	1

Ulysse d'Ithaque

tr.
met

Circée de Crete, Vrouwelijke tovenaar.

Circée de Crete.
Homerus beschouwde haar als een godin. Circe leefde op het eiland Aeaea (klassieke auteurs identificeren dit als Kaap Circeium, men vraagt zich af waarom). Haar favoriete bezigheid was het veranderen van mensen in dieren. Ze veranderde Picus in een specht omdat hij niet op haar liefde reageerde.

Ze werd ook verliefd op Glaucus, een zeegod. Deze kwam haar opzoeken om een liefdesdrank te verkrijgen die hij bestemde voor Scylla. Uit wrok veranderde ze Scylla in een monster; Scylla trok zich terug in een grot in de Straat van Messina. Ze had Charybdis als buurvrouw. .

Op bevel van Zeus stopten Jason en Medea op het eiland van Circe zodat zij hen kon reinigen van hun misdaad. Circe stemde toe, maar toen ze vernam dat hun misdaad de moord op Apsyrtos was, joeg ze hen weg, hoewel Medea haar nicht was. Ook Odysseus strandde op Aeaea en stuurde zijn metgezellen op verkenning. Zij ontmoetten Circe, die hen uitnodigde en hen allemaal in varkens veranderde. Alleen Eurylochos, die wantrouwiger was en weigerde Circe te volgen, wist terug te keren naar Odysseus om hem te waarschuwen. .

De held besloot toen zelf zijn metgezellen te gaan bevrijden. Onderweg werd hij tegengehouden door Hermes, die hem wilde knoflook gaf en hem uitlegde hoe hij aan Circe’s magie kon ontsnappen. Hij raadde hem ook aan Circe eerst te laten zweren hem geen kwaad te doen voordat hij haar bed deelde. Odysseus en zijn metgezellen verbleven een jaar bij Circe. Voordat ze vertrokken, gaf zij hem reisadvies en zei hem naar het rijk van Hades te gaan om de doden te raadplegen. .

De Italianen zeggen bovendien dat Odysseus drie kinderen verwekte bij Circe. Zij stuurde Telegonos op zoek naar de held, maar toen hij in Ithaka aankwam, doodde hij hem per ongeluk. Hij keerde vervolgens terug naar Aeaea met Penelope en Telemachos. Circe maakte hen onsterfelijk en trouwde met Telemachos. Telegonos huwde Penelope.

Magicienne betekent letterlijk “vrouwelijke tovenaar” of “vrouw die magie beoefent”. In mythologische en literaire context verwijst het vaak naar een vrouw met bovennatuurlijke krachten, kennis van toverkunst, kruiden, spreuken en transformaties.

In het geval van Circe, zoals in je eerdere tekst, is “magicienne” een passende term omdat: .

Ze verandert mensen in dieren (zoals Picus in een specht, Odysseus’ mannen in varkens). .

Ze kent liefdesdranken en betoveringen. .

Ze woont afgezonderd op een mysterieus eiland, wat haar aura van mysterie en macht versterkt.

Ze is verbonden met goddelijke en demonische krachten, maar handelt autonoom.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Latinos I						1	2

Circée de Crete

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Circée de Crete, Vrouwelijke tovenaar.

Circée de Crete.
Homerus beschouwde haar als een godin. Circe leefde op het eiland Aeaea (klassieke auteurs identificeren dit als Kaap Circeium, men vraagt zich af waarom). Haar favoriete bezigheid was het veranderen van mensen in dieren. Ze veranderde Picus in een specht omdat hij niet op haar liefde reageerde.

Ze werd ook verliefd op Glaucus, een zeegod. Deze kwam haar opzoeken om een liefdesdrank te verkrijgen die hij bestemde voor Scylla. Uit wrok veranderde ze Scylla in een monster; Scylla trok zich terug in een grot in de Straat van Messina. Ze had Charybdis als buurvrouw. .

Op bevel van Zeus stopten Jason en Medea op het eiland van Circe zodat zij hen kon reinigen van hun misdaad. Circe stemde toe, maar toen ze vernam dat hun misdaad de moord op Apsyrtos was, joeg ze hen weg, hoewel Medea haar nicht was. Ook Odysseus strandde op Aeaea en stuurde zijn metgezellen op verkenning. Zij ontmoetten Circe, die hen uitnodigde en hen allemaal in varkens veranderde. Alleen Eurylochos, die wantrouwiger was en weigerde Circe te volgen, wist terug te keren naar Odysseus om hem te waarschuwen. .

De held besloot toen zelf zijn metgezellen te gaan bevrijden. Onderweg werd hij tegengehouden door Hermes, die hem wilde knoflook gaf en hem uitlegde hoe hij aan Circe’s magie kon ontsnappen. Hij raadde hem ook aan Circe eerst te laten zweren hem geen kwaad te doen voordat hij haar bed deelde. Odysseus en zijn metgezellen verbleven een jaar bij Circe. Voordat ze vertrokken, gaf zij hem reisadvies en zei hem naar het rijk van Hades te gaan om de doden te raadplegen. .

De Italianen zeggen bovendien dat Odysseus drie kinderen verwekte bij Circe. Zij stuurde Telegonos op zoek naar de held, maar toen hij in Ithaka aankwam, doodde hij hem per ongeluk. Hij keerde vervolgens terug naar Aeaea met Penelope en Telemachos. Circe maakte hen onsterfelijk en trouwde met Telemachos. Telegonos huwde Penelope.

Magicienne betekent letterlijk “vrouwelijke tovenaar” of “vrouw die magie beoefent”. In mythologische en literaire context verwijst het vaak naar een vrouw met bovennatuurlijke krachten, kennis van toverkunst, kruiden, spreuken en transformaties.

In het geval van Circe, zoals in je eerdere tekst, is “magicienne” een passende term omdat: .

Ze verandert mensen in dieren (zoals Picus in een specht, Odysseus’ mannen in varkens). .

Ze kent liefdesdranken en betoveringen. .

Ze woont afgezonderd op een mysterieus eiland, wat haar aura van mysterie en macht versterkt.

Ze is verbonden met goddelijke en demonische krachten, maar handelt autonoom.

tr.
met

Ulysse d'Ithaque, Roi d'Ithaque.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Latinos I						1	2

Amyntas de Macedoine

Vader:
Alexandre I de Macedoine, zn. van Amyntas I de Macedoine (9è roi de Macèdoine (-547)), Roi de Macédoine (500/498 av BC. à 450 av. BC.).

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Arrhidaios						1	1

Alexandre I de Macedoine

Vader:
Amyntas I de Macedoine, zn. van Alcétas de Macedoine (8è Roi argéade de Macédoine (-576)), geb. in 560 BC, 9è roi de Macèdoine (-547), ovl. in 497 BC.

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Amyntas						1	1

Pharnakes II de Pont-Euxin

Vader:
Mithridate VI Evergete de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), zn. van Pharnace I de Pont-Euxin (Roi de Pont -190-156) en Nysa de Syrie, geb. voor 150 BC, Roi de Pont - 156-123, ovl. in 88 BC, tr. met

Moeder:
Laodice VI de Syrie, dr. van Antiochos IV Epiphare de Pont-Euxin (Roi de Syrie -175-164) en Laodice IV de Syrie, geb. voor 150 BC.

tr. te Amasya [Turkije] in 77 BC
met

Princess Queen of Pontus and The Cimmerian Bosporu (Princess Queen of Pontus and The Cimmerian Bosporus) de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), geb. te Kerch op de Krim [Turkije] Kerch, Griekse kolonie in 95 BC, ovl. te Amasya [Turkije] na 48 BC.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Dynamis	*-50		†-13		37	1	1

Amyntas I de Macedoine

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Amyntas I de Macedoine, geb. in 560 BC, 9è roi de Macèdoine (-547), ovl. in 497 BC.

Amyntas I de Macedoine.
Het is pas bij de zoon van Alcetas I, Amyntas I (in het Grieks: ?µ??ta? ?’, 567–498 of 547–498 of 540–500 of 540–498) dat we over enkele gegevens beschikken. Deze zijn ons in het bijzonder overgeleverd door antieke auteurs zoals Herodotos, Pausanias en Thucydides. Amyntas I veranderde het beleid van zijn vader en besloot zijn land naar het naburige Griekenland te richten. Hij onderhield betrekkingen met de Atheense tirannen Pisistratos en Hippias (527–510). Hij nam laatstgenoemde op toen hij uit zijn stad was verdreven en bood hem het gebied Anthemos (of Anthemus) aan, aan de Golf van Thermaikos. Macedonië vormde voor de Perzische heersers een bijzonder belangrijke uitvalsbasis. In 512 werd Amyntas I gedwongen zich te onderwerpen aan de Perzische koning Darius I (522–486), aangezien Macedonië toen niet in staat was deze indringer te weerstaan. Amyntas I had twee kinderen: Alexander I Philhellenos (zijn opvolger) en een dochter, Gygaea (of Gygaia), die trouwde met Arrhidaios (of Arrhidaios of Arrhidaeus), de stichter van de Antigonidische dynastie.

Amyntas I (of Amýntas, 567 tot 498 of 547 tot 498 of 540 tot 500 of 540 tot 498) is een van de eerste koningen van wie wij enkele betrouwbare gegevens hebben. Deze zijn ons in het bijzonder overgeleverd door antieke auteurs zoals Herodotos (Grieks historicus, ca. 484–ca. 425), Pausanias (Grieks geograaf, ca. 115–ca. 180) en Thucydides (Atheens politicus en historicus, ca. 460–ca. 400/395). Amyntas I veranderde het beleid van zijn vader en besloot zijn land naar het naburige Griekenland te richten. Volgens Eusebius van Caesarea (of Eusebius Pamphilos van Caesarea, Griekse prelaat, schrijver, theoloog en christelijk apologeet, ca. 265–ca. 340) zou hij een lange regering van 42 jaar hebben gehad tot 498. Hij onderhield betrekkingen met de Atheense tirannen Pisistratos en Hippias (527–510). Hij nam laatstgenoemde op toen hij door de democratische revolutie uit zijn stad was verdreven en bood hem het gebied Anthemos (of Anthemus) aan de Golf van Thermaikos aan, met de bedoeling te profiteren van de twisten tussen de Grieken. Hippias weigerde echter het aanbod en wees ook dat van de stad Iolkos in Magnesië af. .

Macedonië vormde voor de Perzische heersers een bijzonder belangrijke uitvalsbasis. In 513/512 werd Amyntas I gedwongen zich te onderwerpen aan de Perzische koning Darius I (522–486). Deze laatste, na zijn veldtocht tegen de Scythen en de Paeoniërs, stuurde zijn generaal Megabazos (of Megabyzos) en een delegatie naar Amyntas I en eiste aarde en water als teken van onderwerping. Amyntas I, die geconfronteerd werd met een leger van 80.000 man, stemde onmiddellijk toe. Tijdens een banket waarvoor zij waren uitgenodigd, gedroegen enkele leden van de Perzische delegatie zich echter met zo weinig respect, dat Alexander I, de zoon van Amyntas, er meerdere doodde. Om de Perzen te kalmeren bracht hij hulde en stuurde hij zijn zuster Gygaea (of Gygaia of Gygée of Ghygàie, in het Grieks: G??a?a) om te trouwen met een Perzische edelman die belast was met het onderzoek. .

Amyntas I had twee kinderen: Alexander I Philhellenos, die hem opvolgde, en een dochter, Gygaea, die trouwde met Bubarès. Zoals Elizabeth Donnelly Carney opmerkt, kregen deze laatsten een zoon, Amyntas, die tiran werd van de stad Alabanda (of Alabande of Antiochië van de Chrysaoriërs of Alabandeus of Alabandensis) in Carië.

Vader:
Alcétas de Macedoine, zn. van Aeropos I de Macedoine (7è Roi argéade de Macédoine (-576), 26 ans de règne), geb. voor 590, 8è Roi argéade de Macédoine (-576).

Hij krijgt 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Alexandre I						1	1
2	Gygaea						1	1

Haymon de Therouanne

Vader:
Chlodion Lambert II de Therouanne, zn. van Lambert de Therouanne (Roi de Thérouanne (448-459)) en Theudria de Boulogne, geb. te Thérouanne [Frankrijk] in 445, ovl. na 523, tr. met

Moeder:
Gania Gancie de Cornouaille, dr. van Aldrien Selyfan de Cornouaille en Dareca d'Irlande, geb. circa 455, ovl. na 510.

tr.
met

Maurianne d'Aquitaine (Maurianne de Gascogne), dr. van Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine (Sénateur Romain de Bordeaux) en Beuve Bobila d'Aquitaine * (Francs Ripuaires) de Cologne (Sainte Abbesse de St Pierre de Reims), geb. in 490, ovl. in 540, tr. (2) met Ragnard II de Cambrai. Uit dit huwelijk een kind, tr. (3) met Aymes de Boulogne. Uit dit huwelijk 2 kinderen, tr. (4) met Ricimer II Rignomer II de Cambrai. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Mathilde	*520	Thérouanne [Frankrijk]				1	2
2	Chrodulphe	*523	Boulogne-sur-Mer [Frankrijk]	†560		37	1	3
3	Theutbald	*540					1	1

Maurianne d'Aquitaine

Vader:
Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine, zn. van Sigisbert I de Cologne des Francs Ripuaires (koning van Keulen 496-508) en Rodelinde De Francie de Limoges, geb. te Poitiers (F) [Frankrijk] in 470, Sénateur Romain de Bordeaux, ovl. in 520, tr. met

Moeder:
Beuve Bobila d'Aquitaine * (Francs Ripuaires) de Cologne, dr. van Rusticus II de Lyon (bisschop van Lyon ca. 494) en Théodelinde prinses de Burgondie/ de Limoges (koningin), geb. te Keulen [Duitsland] in 475, Sainte Abbesse de St Pierre de Reims, ovl. na 500.

tr. (1)
met

Haymon de Therouanne, zn. van Chlodion Lambert II de Therouanne en Gania Gancie de Cornouaille, geb. te Thérouanne [Frankrijk] circa 490, ovl. circa 523.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Mathilde	*520	Thérouanne [Frankrijk]				1	2
2	Chrodulphe	*523	Boulogne-sur-Mer [Frankrijk]	†560		37	1	3
3	Theutbald	*540					1	1

tr. (2)
met

Ragnard II de Cambrai, geb. in 470, Roi de Cambrai 470-508, ovl. in 530.

Uit dit huwelijk een kind.

tr. (3)
met

Aymes de Boulogne, geb. circa 485, Comte de Boulogne, ovl. in 556.

Uit dit huwelijk 2 kinderen.

tr. (4) in 504
met

Ricimer II Rignomer II de Cambrai, geb. circa 485, ovl. circa 528.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ragnoara	*520					1	1

Ragnard II de Cambrai

tr.
met

Maurianne d'Aquitaine (Maurianne de Gascogne), dr. van Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine (Sénateur Romain de Bordeaux) en Beuve Bobila d'Aquitaine * (Francs Ripuaires) de Cologne (Sainte Abbesse de St Pierre de Reims), geb. in 490, ovl. in 540, tr. (1) met Haymon de Therouanne. Uit dit huwelijk 3 kinderen, tr. (3) met Aymes de Boulogne. Uit dit huwelijk 2 kinderen, tr. (4) met Ricimer II Rignomer II de Cambrai. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk een kind.

Aymes de Boulogne

tr.
met

Maurianne d'Aquitaine (Maurianne de Gascogne), dr. van Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine (Sénateur Romain de Bordeaux) en Beuve Bobila d'Aquitaine * (Francs Ripuaires) de Cologne (Sainte Abbesse de St Pierre de Reims), geb. in 490, ovl. in 540, tr. (1) met Haymon de Therouanne. Uit dit huwelijk 3 kinderen, tr. (2) met Ragnard II de Cambrai. Uit dit huwelijk een kind, tr. (4) met Ricimer II Rignomer II de Cambrai. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Ricimer II Rignomer II de Cambrai

tr. in 504
met

Maurianne d'Aquitaine (Maurianne de Gascogne), dr. van Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine (Sénateur Romain de Bordeaux) en Beuve Bobila d'Aquitaine * (Francs Ripuaires) de Cologne (Sainte Abbesse de St Pierre de Reims), geb. in 490, ovl. in 540, tr. (1) met Haymon de Therouanne. Uit dit huwelijk 3 kinderen, tr. (2) met Ragnard II de Cambrai. Uit dit huwelijk een kind, tr. (3) met Aymes de Boulogne. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ragnoara	*520					1	1

Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine, geb. te Poitiers (F) [Frankrijk] in 470, Sénateur Romain de Bordeaux, ovl. in 520.

Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine.
Terugkomend op de oprichting van de stad, zien we dat de controle van de staat systematisch terugkeert naar de Senaat wanneer het belangrijkste ambt vacant wordt.

Toen keizer Diocletianus het recht van de keizer bevestigde om de macht te grijpen zonder theoretische toestemming van de Senaat, verloor deze laatste zijn status als drager van de hoogste macht. De hervormingen van Diocletianus maakten ook een einde aan alle resterende illusies van de Senaat over zijn onafhankelijke wetgevende macht. De Senaat behield echter het toezicht op openbare spelen in Rome en over de senatorenorde. De Senaat behield ook de macht om pretors, quaestoren en sommige consuls te kiezen, maar alleen met toestemming van de keizer. Hij kon ook rechtszaken behandelen, vooral verraad, maar alleen met toestemming van de keizer. .

Soms probeerde de Senaat zijn eigen keizer te benoemen, zoals Eugenius, die later werd verslagen door de troepen trouw aan Theodosius I. De Senaat bleef het laatste bolwerk van de traditionele Romeinse religie tegen het zich uitbreidende christendom en probeerde meerdere keren het altaar van de Overwinning (voor het eerst verwijderd door Constantius II) terug te brengen naar de senaatscurie. De dominante religie van de Senaat na de val van het West-Romeinse Rijk in 476 was het chalcedonische christendom. .

Dit onderscheidde het van de dominante religie van de Ostrogoten (Arianisme) en de officiële religie van het pausdom en Constantinopel (Niceno-Constantinopolitaanse christendom). .

Na de val van het West-Romeinse Rijk bleef de Senaat functioneren onder de barbaarse leider Odoacer, en later onder Ostrogotische heerschappij. Het gezag van de Senaat nam aanzienlijk toe onder de barbaarse leiders die hem wilden beschermen. Deze periode werd gekenmerkt door de opkomst van prominente Romeinse senatorenfamilies zoals de Anicii, terwijl de leider van de Senaat, de princeps senatus, de functie van rechterhand van de barbaarse leider vervulde. .

Deze vreedzame co-existentie van senaat- en barbaarse regels duurde voort totdat leider Theodahad een opstand ontketende tegen keizer Justinianus. Nadat Rome was heroverd door het keizerlijke (Byzantijnse) leger, werd de Senaat hersteld, hoewel hij geen van zijn vroegere bevoegdheden terugkreeg. Het is onbekend wanneer de Senaat verdween, maar we weten uit het Gregoriaanse register dat de Senaat de nieuwe standbeelden van keizer Phocas en keizerin Leontia in 603 heeft toegejuicht.

Vader:
Sigisbert I de Cologne des Francs Ripuaires (Sigebert le Boiteux Roi des Francs Rhénans), zn. van Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires (Koning der Franken) en Amalaberge der Franken, geb. circa 455, koning van Keulen 496-508, ovl. in 508, tr. met

Moeder:
Rodelinde De Francie de Limoges, dr. van Saint Ruricus van Limoges (Bisschop van Limoges 485- ca. 507) en Hiberie des Arvernes, geb. circa 455.

tr.
met

Beuve Bobila d'Aquitaine * (Francs Ripuaires) de Cologne, dr. van Rusticus II de Lyon (bisschop van Lyon ca. 494) en Théodelinde prinses de Burgondie/ de Limoges (koningin), geb. te Keulen [Duitsland] in 475, Sainte Abbesse de St Pierre de Reims, ovl. na 500.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Maurianne	*490		†540		50	4	8

Beuve Bobila d'Aquitaine * (Francs Ripuaires) de Cologne

Vader:
Rusticus II (Rusticus II) de Lyon, zn. van Aquilinus de Lyon en Fuscina de Vienne, geb. te Lyon [Frankrijk] in 455, bisschop van Lyon ca. 494 (Roi des Francs Ripuaires Saint Archeveque Lyon, Évèque de Limoges) Roi des Francs Ripuaires, ovl. op 25 apr 501, tr. (1) met Hibérie Ommace Ruricia de Limoges, dr. van Saint Ruricus van Limoges (Bisschop van Limoges 485- ca. 507) en Hiberie des Arvernes. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (2) met

Moeder:
Théodelinde (Théodelinde (ou Chrotlinde) de Burgondie/) prinses de Burgondie/ de Limoges (van Keulen), dr. van Saint Ruricus van Limoges (Bisschop van Limoges 485- ca. 507) en Amalaberge der Franken, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 460, koningin (Princesse burgonde), ovl. te Bourgogne [Frankrijk] circa 500, tr. (1) met Godogisel (Godogisel de Genève) de Burgondie. Uit dit huwelijk 3 dochters.

tr.
met

Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine, zn. van Sigisbert I de Cologne des Francs Ripuaires (koning van Keulen 496-508) en Rodelinde De Francie de Limoges, geb. te Poitiers (F) [Frankrijk] in 470, Sénateur Romain de Bordeaux, ovl. in 520.

Godogisel de Burgondie.
Koning der Bourgondiërs vanaf 474 ?. Bij de dood van Gondoic verdeelde die zijn rijk tussen zijn vier zoons, Gondebald, Godogisel, Chilpéric en Godomar, waarbij de laatste drie koningen van deelstaten waren, ondergeschikt aan Gondebald. Gondesil vestigde zich in Genève. Een dergelijke oplossing van de erfopvolging resulteerde in die tijd altijd in broedertwisten. Zo ook hier, wat leidde tot de eerste acties die het einde van het zelfstandige koninkrijk Bourgondië zouden inleiden.
Godosil, direct in oorlog met Gondebald, ging een bondgenootschap aan met Clovis I en beloofde die schatting te betalen bij een overwinning. Clovis ging daar natuurlijk direct op in en viel Bourgondië binne. Gondebald, onwetend van het verraad van zijn broer, bood Godisel aan de oorlog direct te beëindigen om de gemeenschappelijke vijand te bestrijden. Deze veinsde het er mee eens te zijn, maar op het slagveld verbond hij zich met de Franken en bracht Gondebald een zware nederlaag toe. Deze ontsnapte naar Avignon, waar hij direct belegerd werd door Clovis. Godogisel vestigde zich in Vienne en vierde zijn overwinning. Het tij keerde echter snel. Een afgevaardigde van Gondebald wist Clovis over te halen het beleg te staken op voorwaarde dat Gondebald als diens vazal schatting zou betalen. Clovis accepteerde en trok zich terug. Het gevolg laat zich raden. Gondebald trok op naar Vienne en belegerde de stad. Dit beleg duurde lang en Gondogisel was genoodzaakt de niet strijdende burgers uit de stad te verwijderen. Één van hen was de architect van het aquaduct die uit wraak Gondebald benaderde en hem de weg wees met zijn leger naar het centrum van Vienne, waar Godogisel en zijn manschappen omgebracht werden.

Scaremond Severus (Vascons) d'Aquitaine.
Terugkomend op de oprichting van de stad, zien we dat de controle van de staat systematisch terugkeert naar de Senaat wanneer het belangrijkste ambt vacant wordt.

Toen keizer Diocletianus het recht van de keizer bevestigde om de macht te grijpen zonder theoretische toestemming van de Senaat, verloor deze laatste zijn status als drager van de hoogste macht. De hervormingen van Diocletianus maakten ook een einde aan alle resterende illusies van de Senaat over zijn onafhankelijke wetgevende macht. De Senaat behield echter het toezicht op openbare spelen in Rome en over de senatorenorde. De Senaat behield ook de macht om pretors, quaestoren en sommige consuls te kiezen, maar alleen met toestemming van de keizer. Hij kon ook rechtszaken behandelen, vooral verraad, maar alleen met toestemming van de keizer. .

Soms probeerde de Senaat zijn eigen keizer te benoemen, zoals Eugenius, die later werd verslagen door de troepen trouw aan Theodosius I. De Senaat bleef het laatste bolwerk van de traditionele Romeinse religie tegen het zich uitbreidende christendom en probeerde meerdere keren het altaar van de Overwinning (voor het eerst verwijderd door Constantius II) terug te brengen naar de senaatscurie. De dominante religie van de Senaat na de val van het West-Romeinse Rijk in 476 was het chalcedonische christendom. .

Dit onderscheidde het van de dominante religie van de Ostrogoten (Arianisme) en de officiële religie van het pausdom en Constantinopel (Niceno-Constantinopolitaanse christendom). .

Na de val van het West-Romeinse Rijk bleef de Senaat functioneren onder de barbaarse leider Odoacer, en later onder Ostrogotische heerschappij. Het gezag van de Senaat nam aanzienlijk toe onder de barbaarse leiders die hem wilden beschermen. Deze periode werd gekenmerkt door de opkomst van prominente Romeinse senatorenfamilies zoals de Anicii, terwijl de leider van de Senaat, de princeps senatus, de functie van rechterhand van de barbaarse leider vervulde. .

Deze vreedzame co-existentie van senaat- en barbaarse regels duurde voort totdat leider Theodahad een opstand ontketende tegen keizer Justinianus. Nadat Rome was heroverd door het keizerlijke (Byzantijnse) leger, werd de Senaat hersteld, hoewel hij geen van zijn vroegere bevoegdheden terugkreeg. Het is onbekend wanneer de Senaat verdween, maar we weten uit het Gregoriaanse register dat de Senaat de nieuwe standbeelden van keizer Phocas en keizerin Leontia in 603 heeft toegejuicht.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Maurianne	*490		†540		50	4	8

Rodelinde De Francie de Limoges

Vader:
Saint Ruricus van Limoges, zn. van Valerius Faltonius Anicius Adelphius van Limoges (Evêque de Limoges Consularis Viv Consul) en Anicia Italica Anicii Rome. deAnicia Italica Anicii, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 430, Bisschop van Limoges 485- ca. 507, ovl. in 507, tr. (2) met Amalaberge (Alamalberge) der Franken (Amalberge Irmen la Franque de Cologne). Uit dit huwelijk een dochter, tr. (3) met Pontia Pontii de Bordeaux. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (1) met

Moeder:
Hiberie des Arvernes, dr. van Ommace des Arvernes (Sénateur arverne), geb. te Auvergne [Frankrijk] circa 430.

tr.
met

Sigisbert I de Cologne des Francs Ripuaires (Sigebert le Boiteux Roi des Francs Rhénans), zn. van Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires (Koning der Franken) en Amalaberge der Franken, geb. circa 455, koning van Keulen 496-508, ovl. in 508.

Sigisbert I de Cologne des Francs Ripuaires.
Koning van Keulen, beter koning der Oostfranken, ... 496-508. Gewond in 496 aan zijn knie in de strijd tegen de Alemanen in de bossen van Zülpich. Droeg sindsdien de bijnaam "de manke". Vermoord door zijn zoon Chlodéric.
Legend says that he was murdered by his son, Cloderic, at the instigation of Clovis I, King of the Salic Franks.
Boiteux suite à une blessure reçue en 496 lors de la défense de l'ancien camp romain de Zulpich contre les Alamans. Par la suite, avec l'aide de Clovis et de son armée, il écrasa ces mêmes Alamans à la bataille de Tolbiac non loin de Zulpich cité précédemment ( ces 2 événements sont parfois confondus mais la plupart des historiens estiment aujourd'hui qu'ils sont distincts....).
Selon Grégoire de Tours, c'est pendant cette bataille, longtemps incertaine, que Clovis s'engagea à se faire baptiser si la victoire lui souria.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Scaremond	*470	Poitiers (F) [Frankrijk]	†520		50	1	3
2	Chlodéric	*475	Keulen [Duitsland]	†508		33	1	0

Chlodion Lambert II de Therouanne

Vader:
Lambert de Therouanne, zn. van Clodion II le Chevelu des Francs Ripuaires (koning der Franken, Chef de la tribu des Francs Saliens) en Hillegonde de Cologne (Princesse Ripuaire), geb. te Thérouanne [Frankrijk] in 425, Roi de Thérouanne (448-459), ovl. in 459, tr. met

Moeder:
Theudria de Boulogne, dr. van Walmer de Rouergue en Blésinde de Therouanne, geb. circa 425.

tr.
met

Gania Gancie de Cornouaille, dr. van Aldrien Selyfan de Cornouaille en Dareca d'Irlande, geb. circa 455, ovl. na 510.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Haymon	*490	Thérouanne [Frankrijk]	†523		33	1	3

Gania Gancie de Cornouaille

Vader:
Aldrien Selyfan de Cornouaille, zn. van Salomon I de Cornouaille (Roi de Bretagne) en Flavia Patricius Flavius de Bretagne de Rome, geb. circa 395, ovl. in 464, tr. met

Moeder:
Dareca d'Irlande, geb. in 425.

tr.
met

Chlodion Lambert II de Therouanne, zn. van Lambert de Therouanne (Roi de Thérouanne (448-459)) en Theudria de Boulogne, geb. te Thérouanne [Frankrijk] in 445, ovl. na 523.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Haymon	*490	Thérouanne [Frankrijk]	†523		33	1	3

Lambert de Therouanne

Vader:
Clodion II le Chevelu (Chlodion) des Francs Ripuaires, zn. van Sunno de Francie (Général franc) en Merowna de Thuringe, geb. tussen 392 en 398, koning der Franken, Chef de la tribu des Francs Saliens (Chef de la tribu des Francs Saliens), ovl. te Cambrai [Frankrijk] circa 448, tr. in 411 met

Moeder:
Hillegonde (Hildegarde) de Cologne (Hildegarde van Keulen), dr. van Marcomir de Cologne (koning van Cologne) en Hildegonde van Lombardije (prinses van Lombardije), geb. te Keulen [Duitsland] in 399, Princesse Ripuaire, ovl. te Cambrai [Frankrijk] in dec 450, tr. (2) met haar neef Chlodion VI de Langharige van Tournai. Uit dit huwelijk geen kinderen.

tr.
met

Theudria de Boulogne, dr. van Walmer de Rouergue en Blésinde de Therouanne, geb. circa 425.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Chlodion	*445	Thérouanne [Frankrijk]	†523		78	1	2

Theudria de Boulogne

Vader:
Walmer de Rouergue, zn. van Erkembert de Rouergue, geb. circa 400, tr. met

Moeder:
Blésinde de Therouanne, dr. van Théodemir des Francs Ripuaires (koning der Franken) en Blesinde de Cologne des Francs (Princesse Suève), geb. in 400.

tr.
met

Lambert de Therouanne, zn. van Clodion II le Chevelu des Francs Ripuaires (koning der Franken, Chef de la tribu des Francs Saliens) en Hillegonde de Cologne (Princesse Ripuaire), geb. te Thérouanne [Frankrijk] in 425, Roi de Thérouanne (448-459), ovl. in 459.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Chlodion	*445	Thérouanne [Frankrijk]	†523		78	1	2

Walmer de Rouergue

Vader:
Erkembert de Rouergue, geb. na 380.

tr.
met

Blésinde de Therouanne, dr. van Théodemir des Francs Ripuaires (koning der Franken) en Blesinde de Cologne des Francs (Princesse Suève), geb. in 400.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Theudria	*425					1	1