• Vader:
  Cotys II du Bosphore, zn. van Sauromatès I du Bosphore (Roi du Bosphore 93-123), geb. te Bosporus [Turkije] in 89, Roi du Bosphore (124-131), ovl. in 131.

tr. te Panticapaeum Kerch [Russian Federation] voor 149
met

NN de Kerch, geb. te Panticapaeum Kerch [Russian Federation] in 129, Queen of the Cimmerian Bosporus, ovl. te Panticapaeum Kerch [Russian Federation] in 149.

NN de Kerch.
Een straat in Kertsj .

Kertsj ligt aan het oostelijke uiteinde van het schiereiland Kertsj, in de Krim, tegenover het schiereiland Taman in Rusland, gescheiden door de Straat van Kertsj. Het bevindt zich op 197 km ten noordoosten van Simferopol en 718 km ten zuidoosten van Kiev. .

Oudheid: .
De naam van de stad komt van het oude Oost-Slavische woord daarvoor wat "keel" betekent, als verwijzing naar de gelijknamige zeestraat tegenover de stad, die door de oude Grieken Bosphorus werd genoemd. Kertsj is een van de oudste steden van Oekraïne. Archeologische opgravingen in Mayak, een dorp in de buurt van de stad, hebben aangetoond dat het gebied al tussen de 17e en 15e eeuw v.Chr. bewoond was.

Oudgriekse Tijd: .
De geschiedenis van Kertsj als stad begint in de 7e eeuw v.Chr, toen Griekse kolonisten uit Milete een stadstaat stichtten genaamd Panticapaeum, wat "visroute" betekent, aan de oever van de Straat van Kertsj. De stad werd gebouwd op de top van de berg Mithridates, op de locatie van de huidige stad Kertsj. Na de onderwerping van de naburige steden werd het in 480 v.Chr. een hoofdstad van het koninkrijk Bosporus. Later, tijdens het bewind van koning Mithridates VI Eupator, werd Panticapaeum, gedurende een korte periode, de hoofdstad van het koninkrijk Pontus, een veel groter en machtiger rijk. De stad lag op het kruispunt van handelsroutes tussen Azië en Europa en kende een snelle groei. De belangrijkste exportproducten van de stad waren granen, gezouten vis en wijn. Panticapaeum sloeg zijn eigen munten. Een groot deel van de bevolking was etnisch Scythisch en later Sarmatisch, zoals blijkt uit archeologische opgravingen in Koul-Oba ("de Asheuvel" in het Tataars). .

Romeinse Tijd: .
In de 1e eeuw n.Chr. werden Panticapaeum en het koninkrijk Bosporus aangevallen door de Ostrogoten, en later werd de stad verwoest door de Hunnen in het jaar 375. Vanaf de 6e eeuw stond de stad onder de heerschappij van het Byzantijnse Rijk. Op bevel van keizer Justinianus werd er een citadel genaamd Bospor gebouwd. Het was het centrum van een bisdom, dat zich ontwikkelde onder de invloed van het Griekse christendom. In 576 weerstond de stad een belegering door de Köktürks onder bevel van Bokhan. .

Middeleeuwen: .
In de 7e eeuw namen de Khazaren de controle over Bosporus over en werd de stad hernoemd tot Kartcha of Tcharcha. Het christendom was de belangrijkste religie in Kertsj tijdens de Khazaarse heerschappij. De kerk van Johannes de Doper werd gesticht in 717, wat het de oudste kerk van Oekraïne maakt. De "Kerk van de Apostelen" bestond aan het einde van de 8e eeuw en het begin van de 9e eeuw, volgens het Leven van de Apostel Andreas van Epiphanus. Na de val van Khazarië tegen het Kievse Rijk aan het einde van de 10e eeuw, werd Kertsj het centrum van een nieuwe staat. Zijn leider, Georgius Tzul, werd afgezet door een expeditie van de Byzantijnen en de Russen in 1016. Vanaf de 10e eeuw was de stad een Slavische kolonie genaamd Kortchev, die behoorde tot het vorstendom Tmutarakan. Kortchev was een handelsknooppunt tussen het Kievse Rijk, de Krim (Taurida), de Kaukasus en het Oosten. In de 13e eeuw werden Kortchev en heel de Krim bezet door de Mongolen. De stad werd later de Genovese kolonie Cerco (Cherkio) in 1318 en diende als haven. De inwoners werkten in de zoutziederijen of waren vissers. De stad kwam in 1475 onder de heerschappij van het Ottomaanse Rijk en raakte in verval, waar het als slavenmarkt fungeerde. De stad leed onder de herhaalde invallen van de Zaporozje-Kozakken. .

Moderne Tijd: .
Na de inname van Azov richtten de Russen zich op de toegang tot de Zwarte Zee via Kertsj; het was een van de doelstellingen van de Alliantie met Oostenrijk in 1697, maar de vrede die door de Oostenrijkers overhaast was afgesloten bij het Verdrag van Karlowitz verhinderde dit. Geconfronteerd met de versterking van de Russische militaire macht in de regio Azov, bouwden de Turken in 1706 de fort Yeni-Kale, nabij de stad, tegenover de Straat van Kertsj. In 1771 viel het Russische leger de Krim binnen en door het Verdrag van Küçük Kaynarca, ondertekend in 1774, werden Kertsj en Yeni-Kale aan Rusland afgestaan. Hierdoor werden de Turkse bezittingen bijna volledig vernietigd. In 1790 bracht de Russische keizerlijke vloot onder bevel van admiraal Fyodor Oesjakov een nederlaag toe aan de Turkse vloot tijdens de Slag bij de Straat van Kertsj. Vanwege zijn ligging werd Kertsj een belangrijke handels- en visserijhaven. Het Staatsmuseum van de Oudheid en verschillende onderwijsinstellingen werden in de stad geopend. Een ijzerfabriek werd in 1846 gebouwd, gevoed door een enorme ijzerertsafzetting op het schiereiland Kertsj. Tijdens de Krimoorlog werd de stad in 1855 verwoest door Britse troepen.
Kertch ligt aan het oostelijke uiteinde van het schiereiland Kertch, op de Krim, tegenover het schiereiland Taman in Rusland, waarvan het gescheiden is door de Straat van Kertch. De stad ligt op 197 km ten noordoosten van Simferopol en 718 km ten zuidoosten van Kiev. .
Interieur van de Tsarsky-koergan, 4e eeuw v.Chr. De naam van de stad komt van het Oud-Oost-Slavische woord ?????, dat “keel” betekent, een verwijzing naar de zeestraat die tegenover de stad ligt en die door de oude Grieken Bosphorus werd genoemd. Kertch is een van de oudste steden van Oekraïne. Archeologische opgravingen in Mayak, een dorp nabij de stad, hebben aangetoond dat het gebied al bewoond was tussen de 17e en 15e eeuw v.Chr. .

De geschiedenis van Kertch als stad begint in de 7e eeuw v.Chr, toen Griekse kolonisten uit Milete een stadstaat stichtten genaamd Panticapaeum, wat “visroute” betekent, aan de oever van de Straat van Kertch. De stad werd gebouwd op de top van de berg Mithridates, op de plek van het huidige Kertch. Na het onderwerpen van naburige steden werd Panticapaeum in 480 v.Chr. de hoofdstad van het Koninkrijk van de Bosporus. Later, onder koning Mithridates VI Eupator, werd Panticapaeum korte tijd de hoofdstad van het veel grotere en machtigere Koninkrijk Pontus. .

De stad lag op het kruispunt van handelsroutes tussen Azië en Europa en kende een snelle groei. Belangrijke exportproducten waren graan, gezouten vis en wijn. Panticapaeum sloeg zijn eigen munten. Een groot deel van de bevolking was etnisch Scythisch en later Sarmatisch, zoals blijkt uit archeologische vondsten in Koul-Oba (“de Asheuvel” in het Tataars).

In de 1e eeuw n.Chr. werden Panticapaeum en het Koninkrijk van de Bosporus aangevallen door de Ostrogoten, en in het jaar 375 verwoest door de Hunnen. .

Vanaf de 6e eeuw viel de stad onder het gezag van het Byzantijnse Rijk. Op bevel van keizer Justinianus werd er een citadel gebouwd genaamd Bospor, die het centrum werd van een bisdom dat zich ontwikkelde onder invloed van het Griekse christendom. In 576 weerstond de stad een belegering door de Köktürken, onder leiding van Bokhan. Sint-Johannes-de-Doperkerk van Kertch (8e–13e eeuw).

In de 7e eeuw namen de Khazaren de controle over Bospor over en werd de stad hernoemd tot Kartcha of Tcharcha. De lokale bestuurder was toen de tudun. Het christendom was de belangrijkste religie in Kertch tijdens de Khazaarse overheersing. .

De Sint-Johannes-de-Doperkerk werd gesticht in 717, en is daarmee de oudste kerk van Oekraïne. De “Kerk van de Apostelen” bestond eind 8e eeuw en begin 9e eeuw, volgens de Leven van de apostel Andreas van Epiphanius. .

Na de val van Khazarië tegenover het Kievse Rusland aan het eind van de 10e eeuw, werd Kertch het centrum van een nieuwe staat. De leider Georgius Tzul werd afgezet door een gezamenlijke expeditie van de Byzantijnen en de Rus’ in 1016. .

Vanaf de 10e eeuw was de stad een Slavische kolonie genaamd Kortchev, die behoorde tot het vorstendom Tmoetarakan. Kortchev was een handelsknooppunt tussen Kiev-Rusland, de Krim (Tauris), de Kaukasus en het Oosten.

In de 13e eeuw werden Kortchev en heel de Krim veroverd door de Mongolen. De stad werd vervolgens in 1318 een Genuese kolonie genaamd Cerco (Cherkio) en diende als zeehaven. De inwoners werkten in zoutziederijen of waren vissers. In 1475 kwam de stad onder het gezag van het Ottomaanse Rijk en raakte in verval, waarbij ze diende als slavenmarkt. Ze werd herhaaldelijk aangevallen door de Zaporozje-Kozakken. .

Fort Yeni-Kale.

Na de verovering van Azov streefden de Russen naar toegang tot de Zwarte Zee via Kertch. Dit was een van de doelen van de alliantie met Oostenrijk in 1697, maar de vredesovereenkomst van Karlowitz verhinderde dit. Als reactie op de versterking van Russische troepen in de regio Azov, bouwden de Turken in 1706 het fort Yeni-Kale, nabij de stad, tegenover de Straat van Kertch.

In 1771 viel het Russische leger de Krim binnen, en via het verdrag van Kutchuk-Kaïnardji in 1774 werden Kertch en Yeni-Kale aan Rusland afgestaan. Hierdoor werden de Turkse bezittingen vrijwel volledig vernietigd.

In 1790 bracht de keizerlijke Russische marine onder bevel van admiraal Fjodor Oesjakov een nederlaag toe aan de Turkse vloot tijdens de slag in de Straat van Kertch.

Door haar ligging werd Kertch een belangrijk handels- en vissershaven. Het Staatsmuseum van de Oudheid en diverse onderwijsinstellingen werden in de stad geopend. In 1846 werd een staalfabriek gebouwd, gevoed door een enorme ijzerertsmijn op het schiereiland Kertch. .

Tijdens de Krimoorlog werd de stad in 1855 verwoest door Britse troepen.

Uit dit huwelijk een zoon: