Website van Cees Hagenbeek
Adelheid van Gelre
Adelheid van Gelre,
, to: Wichard III, Vogt v.Geldern aus dem Hause der Herren von Pont.

tr.
met

Hendrik (Heinrich) Flamens1 (von Wassenberg?), zn. van Gerard II Flamens en Bava Diederiksdr van Kleef van Hamaland, geb. circa 1035, ovl. voor 4 dec 1082.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Gerard IV*1060  †1129  68



Bronnen:
1.Gelre-Geldern-Gelderland. Geschiedenis en cultuur van het hertogdom Gelre (GCHG-1), Johannes Stinner, Karl-Heinz Tekath, Verlag des Historischen Vereins für Geldern, ISBN nummer: 9053451943, Geldern, 2001 (blz. 32)

Lothar III von Walbeck Markgraf von dem Nordmark
Lothar III von Walbeck Markgraf von dem Nordmark, geb. circa 950, graaf, ovl. op 25 jan 1003.

tr. in 990
met

Godilia van Rottenburg, dr. van Werner aus dem Elsass (graaf van Rottenburg), ovl. in 1015, relatie (2) met Herman markgraaf van Meissen. Uit deze relatie geen kinderen.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Lothar IV*995 Walbeck [Duitsland] †1033  38
Werner  †1014   


Godilia van Rottenburg
Godilia van Rottenburg, ovl. in 1015.

tr. (1) in 990
met

Lothar III von Walbeck Markgraf von dem Nordmark, zn. van Lothar II Graf van Walbeck (graaf van Walbeck) en Mathilde von Arneburg, geb. circa 950, graaf, ovl. op 25 jan 1003.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Lothar IV*995 Walbeck [Duitsland] †1033  38
Werner  †1014   

relatie (2)
met

Herman markgraaf van Meissen, zn. van Ekkehard I von Meisen (markgraaf van Meissen) en Swanhilde Markgräfin Billung von Saksen (Markgräfin der Nordmark, Markgräfin von Meißen), geb. circa 982, markgraaf van Meisen, ovl. circa 1 nov 1038,
, 1002 vom Onkel aus Meissen vertrieben, 1003 Beginn des Baus der Naumburg, 1006/1007 Graf in Bautzen (Milzener Land, Oberlausitz: Markgraf?). 1007 Heirat mit der Schwiegermutter seiner Schwester Godila trotz Verbotes dreier Bischöfe. 1007 von Boleslaw aus Bautzen vertrieben, der Onkel Gunzelin überfällt seine Stadt Strehla und brandschatzt Rochlitz. 1008 daher Überfall auf Gunzelins Altenburg und deren völlige Zerstörung, Herbst 1009 Markgraf in Meissen. Er übersteht einen Angriff Boleslaws auf Meissen. 1028 Graf im Hassegau und im Gau Chutici. 1028/1030 Schenkung der Naumburg an den Bischof v.Zeitz. 1032 Verzicht auf das Markgrafen-Amt. Kanoniker zu Naumburg


Herman van Meissen
Herman markgraaf van Meissen, geb. circa 982, markgraaf van Meisen, ovl. circa 1 nov 1038,
, 1002 vom Onkel aus Meissen vertrieben, 1003 Beginn des Baus der Naumburg, 1006/1007 Graf in Bautzen (Milzener Land, Oberlausitz: Markgraf?). 1007 Heirat mit der Schwiegermutter seiner Schwester Godila trotz Verbotes dreier Bischöfe. 1007 von Boleslaw aus Bautzen vertrieben, der Onkel Gunzelin überfällt seine Stadt Strehla und brandschatzt Rochlitz. 1008 daher Überfall auf Gunzelins Altenburg und deren völlige Zerstörung, Herbst 1009 Markgraf in Meissen. Er übersteht einen Angriff Boleslaws auf Meissen. 1028 Graf im Hassegau und im Gau Chutici. 1028/1030 Schenkung der Naumburg an den Bischof v.Zeitz. 1032 Verzicht auf das Markgrafen-Amt. Kanoniker zu Naumburg.

  • Moeder:
    Swanhilde (Suanahild) Markgräfin Billung von Saksen, dr. van Herman Billung hertog van Saksen en Oda von Stade, Markgräfin der Nordmark, Markgräfin von Meißen, ovl. op 26 nov 1014, begr. Kloster Jena [Duitsland] beide nach 1028 Naumburg Georgskirche,
    , es handele sich in jenem Gero vielmehr um den  gleichnamigen Sohn des Markgrafen Thietmar und der Suanhilde (einer Tochter Hermann Billungs), welcher im Jahre 1015 starb und seinen angeblichen Schwestern (Imma und Frederuna) bei der Schenkung zur Seite gestanden habe [2 Heinemann, Markgraf Gero, Seite 152 Anmerkung 260. Den Tod jenes späteren Gero bei Thietmar VII, 21 Seite 422. Hoogeweg, Stifter und Klöster Niedersachsens Seite 74 gibt an, daß Kemnade durch Markgraf Gero und seine Schwestern Frederuna und Imma gestiftet sei, eine ebenso unbegründete These wie die Heinemanns.]. Heinemann behauptet dies, ohne es irgendwie an Hand von Quellen näher zu begründen, und wir dürfen uns ihm umsoweniger anschließen, als unter den uns bekannten und in den Quellen angegebenen Kindern der Suanhilde weder Frederuna noch Imma genannt werden [3 Annalista Saxo zu 1002 und 1029 SS.VI. Seite 626 und 677; außerdem in Genealog. Wett. SS. XXIII, Seite 227 und Thietmar VIII, 1 Seite 492.]. Immerhin kann sein Einwand gegen die Identifizierung des urkundlich bezeugten Gero mit dem älteren Markgrafen Gero als berechtigt angesehen werden und könnte eventuell als Angriffspunkt gegen die Einordnung der Schwestern als Töchter Wichmanns des Älteren dienen.
 

relatie
met

Godilia van Rottenburg, dr. van Werner aus dem Elsass (graaf van Rottenburg), ovl. in 1015


Bernard van Italië
Bernard van Italië, geb. in 799, koning der Lombarden, ovl. Aken [Duitsland] op 17 apr 818, begr. Milaan [Italië].

tr.
met

Cunigonde de Toulouse, geb. Toulouse [Frankrijk] circa 790, koningin van Lombardije.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Pepin II*812 Peronne [Frankrijk] †878  66


Desiderata van Longobardië
Desiderata van Longobardië.

tr. in 769, (gesch. in 771)
met

Keizer Karel de Grote, zn. van Pippijn III de Korte (koning 751-768) en Bertrade van Laon (Koningin van Frankrijk), geb. Ingelheim bij Mainz [Duitsland] op 2 apr 748, ovl. Aken [Duitsland] op 28 jan 814,
, Had voor zijn eerste huwelijk een kind bij een maîtresse. Dit kind had een bochel. Het is mogelijk geen toeval, dat Einhard, Karels biograaf, van de lijst van echtgenotes en maîtresses, die Karel in zijn latere levensjaren had de naam wegliet van zijn eerste maîtresse en het feit dat deze zoon nooit een functie in het koninkrijk kreeg. Koning der Franken, koning der Longobarden 774, keizer van het Romeinsche Rijk, door paus Leo III te Rome gekroond 25-12 -800.
Karel de Grote, (zoon van Pippijn koning der Franken en Bertrada/Berta (van Laon)), geb. (eventueel volgens de traditie te Ingelheim) 2-4-742; Karel en zijn broer Carloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9-10-768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passeren van diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28-7-754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot "patricius Romanorum", maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25-12-800; laat dan zijn "patricius"-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: "Karolus serenis-simus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobar-dorum"; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse "basileus" Michael I Rhangabe erkend; overl. Aken 28-1-814, begr. ald. (Dom), tr. (3) 771 Hildegard; geb. 758; overl. 30-4-783, begr. Saint-Arnoul-de-Metz; dr. van (vermoedelijk) Gerold 1 graaf in de Vinzgouw, en (zeker) Imma/Hemma van Alemannië. Dat Karel de Grote een zoon was van Pippijn en van Bertrada/Berta wordt door meerdere bronnen gestaafd. Wat zijn moeder betreft, deze wordt nogal eens aangeduid als zijnde 'van Laon', en wel aangezien haar vader Her(i)bert graaf van Laon is geweest. Dit blijkt uit de ANN. REGN. FRANC. waarin bij het jaar 748 wordt vermeld "Pippinus coniugem duxit Bertradam cognomine Bertam, Cariberti Laudunensis comitis filiam". De 'Annales Prumienses' stellen echter "744. Coniunctio Pippini regis et Betrada regine". Hoe dan ook, of nu beide ouders gehuwd zijn in 744, 748 of 749, in elk geval zijn zij dus wettig gehuwd in  742 (geboortejaar van Karel) en vòòr 751 (geboortejaar van zijn broer Carloman). Karel de Grote was dus ter wereld gekomen als een voorkind. Ofschoon dat in die jaren geen beletsel vormde voor een troonsopvolging, was zulks ten tijde toen Eginhard schreef, onder de regering van Lodewijk de Vrome, minder gepast en werd dat door zijn biograaf dan ook niet met zoveel woorden vermeld. Zodoende schrijft deze in zijn cap. 4 enerzijds dat hij wegens gebrekkige informatie nalaat omtrent Karels geboorte en jeugd te berichten, maar stelt hij expliciet in zijn cap. 30 dat Karel in zijn 72ste levensjaar is overleden, hetgeen inhoudt dat hij in 742 werd geboren. Dag en maand blijken uit een, uit de eerste helft van de negende eeuw stammende, te Lorsch opgestelde kalender, waarin wij kunnen lezen "IIII. Non. Apr. Nativitas domni et gloriosissimi Karoli imperatoris et semper Augusti". Dat komt dus overeen met 2 april. Zodoende wordt dan ook thans als vaststaand aanvaard dat Karel is geboren op 2 april 742. De plaats is onzeker, aangezien het soms vermelde "Ingelheim" niet aantoonbaar is en berust op latere tradities. Zijn "onwettige" geboorte is wellicht ook (aldus Ganshof) een van de redenen weshalve Carloman zijn broer Karel onwelwillend gezind was. De partijdige Thegan (d.w.z. door dik en dun aanhanger van Lodewijk de Vrome) beweert voorts, om de opstandige kleinzoon Bernhard (zie generatie 3) zwart te maken, dat deze onwettig uit een concubine zou zijn geboren, hetgeen pertinent onjuist is, al is dan ook de naam van zijn moeder niet overgeleverd . Wat het overlijden van Karel de Grote betreft, de datum 28-1-814 en de plaats Aken zijn op meer dan een wijze gestaafd. Hij overleed vermoedelijk aan een pleuritis (Cabans, pag. 19). De ANN REG.FRANC. stellen "anno aetatis circiter septuagesimo primo, regni autem quadrage-simo septimo ex quo vero imperator et augustus appelatus est ann. XIIII, V. Kal. Febr. rebus humanis excessit". In zijn cap. 30 schrijft Kinhard ". . septimo postquam decubuit die, sacra communione percepta, decessit, anno aetatis suae septuagesimo secundo, et ex quo regnare cooperat quadragesimo septimo, V. Kal. Febr. "hora diei tertia" (d.i. op 28 januari 814 des morgens om negen uur). Hij citeert ook het grafschrift (cap. 31), dat volgens hem als volgt heeft geluid: "Sub hoc conditorio situm est corpus Karoli magni atque orthodoxi imperatoris, qui regnum Francorum nobiliter ampliavit et per annos XLVII feliciter rexit. Decessit septuagenarius anno Domini DCCC XIIII, Indictione VII, V. Kal. Febr ." Dat hij toen reeds als "de Grote" bekend stond, blijkt o.a. ook uit de wijze waarop Nithard in zijn "Historiae" zijn "liber 1" begint: "Karolus bene memoriaes et merito magnus imperator ab universis nationibus vocatus . . " (d .w.z. dat alle volkeren hem de grote keizer noemen). De wijze waarop hij werd begraven, is omstreden, zij het dan ook dat de versie in zittende houding op een troon gezeten, niet alleen onwaarschijnlijk, maar zeer zeker ook onjuist is. Zie daaromtrent de uitvoerige verhandeling van Helmut Beuman in Band IV (pag. 9-38) in het ook elders aangehaalde verzamelwerk "Karl der Grosse, Lebenswerk und Nachleben". In deze band zijn ook opgenomen enkele bijdragen met betrekking tot zijn "heiligverklaring" en "verering" (Erich Meuthen, "Karl der Grosse - Barbarossa - Aachen"; Robert Folz, "Aspects du culte liturgique de Saint Charlemagne en France"; Matthias Zender, "Die Verehrung des Hl. Karl im Gebiet des mittelalterlichen Reiches"). Karel werd namelijk op initiatief van keizer Frederik Barbarossa op 29 december 1165 te Aken met volmacht van de tegenpaus Paschalis 111 door de Keulse aartsbisschop Reinoud van Dassel heilig verklaard. Zijn graf en schrijn zijn meerdere keren geopend, laatstelijk werd zijn gebeente blootgelegd in aanwezigheid van diverse Europese autoriteiten, ten behoeve van dringende restauratie -werkzaamheden aan zijn schrijn, op zondag 30 januari 1983 na een plechtige dienst (het verslag daarvan kan men o.a. uitgebreid lezen in het "Informatiebulletin van het Bisdom Roermond", ll de Jg, no. 3, februari 1983 (pag. 14-15 met foto's verlucht). Wat Hildegard betreft: gezien zij (PAUI US UIACONUS) in het dertiende jaar van haar huwelijk overleed, moet haar huwelijk met Karel de Grote dateren uit 771 en wel v¢or 30 april. Haar herkomst van moederszijde uit het huis der hertogen van Alemannië staat vast, zie b.v. THECAN (cap. 6) ". . quae erat de cognatione Gotefridi ducis Alamannorum; Gotofridus dux genuit Huochingum, Huochingus genuit Nebi, Nebe genuit Immam; Imma vero genuit Hiltigardam beatissimam reginam". Hij vond kennelijk haar vader van geringe afkomst, zodat hij deze onvermeld liet. Tegenwoordig (o.a. Werner, Buhler, Hlawitscha) neemt men algemeen aan (mede aangezien b.v. een broer van Hildegard een graaf Gerold was), dat graaf Gerold 1 in de Vinzgouw haar vader is geweest. Expliciet is zulks echter niet documentair bewijsbaar. In de 19de eeuw stelde men als een mogelijk alternatief voor een "Adelhard, graaf in de Berchtolds-baar" (b.v. Karl Friedrich Vierordt, "Badische Geschichte bis zum Ende des Mittelalters". Tübingen 1865, S. 494, Tab. 2). Haar overlijdensdatum blijkt uit de ANN.REGN .FRANC. Voorts heeft Paulis Diaconus een door hem vermeld grafschrift voor haar gedicht. Haar geboortejaar is berekend op basis van diverse gegevens uit haar leven, tr. (6) voor 796 met Luitgarde van de Alamanen. Uit dit huwelijk geen kinderen.

 

Fastrade van Francië
Fastrade van Francië (von Rottweil ?), ovl. Frankfurt am Main [Duitsland] op 10 aug 794, begr. Saint-Albain basiliek te Mayence.

tr. Worms [Duitsland] op 4 okt 783
met

Keizer Karel de Grote, zn. van Pippijn III de Korte (koning 751-768) en Bertrade van Laon (Koningin van Frankrijk), geb. Ingelheim bij Mainz [Duitsland] op 2 apr 748, ovl. Aken [Duitsland] op 28 jan 814,
, Had voor zijn eerste huwelijk een kind bij een maîtresse. Dit kind had een bochel. Het is mogelijk geen toeval, dat Einhard, Karels biograaf, van de lijst van echtgenotes en maîtresses, die Karel in zijn latere levensjaren had de naam wegliet van zijn eerste maîtresse en het feit dat deze zoon nooit een functie in het koninkrijk kreeg. Koning der Franken, koning der Longobarden 774, keizer van het Romeinsche Rijk, door paus Leo III te Rome gekroond 25-12 -800.
Karel de Grote, (zoon van Pippijn koning der Franken en Bertrada/Berta (van Laon)), geb. (eventueel volgens de traditie te Ingelheim) 2-4-742; Karel en zijn broer Carloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9-10-768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passeren van diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28-7-754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot "patricius Romanorum", maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25-12-800; laat dan zijn "patricius"-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: "Karolus serenis-simus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobar-dorum"; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse "basileus" Michael I Rhangabe erkend; overl. Aken 28-1-814, begr. ald. (Dom), tr. (3) 771 Hildegard; geb. 758; overl. 30-4-783, begr. Saint-Arnoul-de-Metz; dr. van (vermoedelijk) Gerold 1 graaf in de Vinzgouw, en (zeker) Imma/Hemma van Alemannië. Dat Karel de Grote een zoon was van Pippijn en van Bertrada/Berta wordt door meerdere bronnen gestaafd. Wat zijn moeder betreft, deze wordt nogal eens aangeduid als zijnde 'van Laon', en wel aangezien haar vader Her(i)bert graaf van Laon is geweest. Dit blijkt uit de ANN. REGN. FRANC. waarin bij het jaar 748 wordt vermeld "Pippinus coniugem duxit Bertradam cognomine Bertam, Cariberti Laudunensis comitis filiam". De 'Annales Prumienses' stellen echter "744. Coniunctio Pippini regis et Betrada regine". Hoe dan ook, of nu beide ouders gehuwd zijn in 744, 748 of 749, in elk geval zijn zij dus wettig gehuwd in  742 (geboortejaar van Karel) en vòòr 751 (geboortejaar van zijn broer Carloman). Karel de Grote was dus ter wereld gekomen als een voorkind. Ofschoon dat in die jaren geen beletsel vormde voor een troonsopvolging, was zulks ten tijde toen Eginhard schreef, onder de regering van Lodewijk de Vrome, minder gepast en werd dat door zijn biograaf dan ook niet met zoveel woorden vermeld. Zodoende schrijft deze in zijn cap. 4 enerzijds dat hij wegens gebrekkige informatie nalaat omtrent Karels geboorte en jeugd te berichten, maar stelt hij expliciet in zijn cap. 30 dat Karel in zijn 72ste levensjaar is overleden, hetgeen inhoudt dat hij in 742 werd geboren. Dag en maand blijken uit een, uit de eerste helft van de negende eeuw stammende, te Lorsch opgestelde kalender, waarin wij kunnen lezen "IIII. Non. Apr. Nativitas domni et gloriosissimi Karoli imperatoris et semper Augusti". Dat komt dus overeen met 2 april. Zodoende wordt dan ook thans als vaststaand aanvaard dat Karel is geboren op 2 april 742. De plaats is onzeker, aangezien het soms vermelde "Ingelheim" niet aantoonbaar is en berust op latere tradities. Zijn "onwettige" geboorte is wellicht ook (aldus Ganshof) een van de redenen weshalve Carloman zijn broer Karel onwelwillend gezind was. De partijdige Thegan (d.w.z. door dik en dun aanhanger van Lodewijk de Vrome) beweert voorts, om de opstandige kleinzoon Bernhard (zie generatie 3) zwart te maken, dat deze onwettig uit een concubine zou zijn geboren, hetgeen pertinent onjuist is, al is dan ook de naam van zijn moeder niet overgeleverd . Wat het overlijden van Karel de Grote betreft, de datum 28-1-814 en de plaats Aken zijn op meer dan een wijze gestaafd. Hij overleed vermoedelijk aan een pleuritis (Cabans, pag. 19). De ANN REG.FRANC. stellen "anno aetatis circiter septuagesimo primo, regni autem quadrage-simo septimo ex quo vero imperator et augustus appelatus est ann. XIIII, V. Kal. Febr. rebus humanis excessit". In zijn cap. 30 schrijft Kinhard ". . septimo postquam decubuit die, sacra communione percepta, decessit, anno aetatis suae septuagesimo secundo, et ex quo regnare cooperat quadragesimo septimo, V. Kal. Febr. "hora diei tertia" (d.i. op 28 januari 814 des morgens om negen uur). Hij citeert ook het grafschrift (cap. 31), dat volgens hem als volgt heeft geluid: "Sub hoc conditorio situm est corpus Karoli magni atque orthodoxi imperatoris, qui regnum Francorum nobiliter ampliavit et per annos XLVII feliciter rexit. Decessit septuagenarius anno Domini DCCC XIIII, Indictione VII, V. Kal. Febr ." Dat hij toen reeds als "de Grote" bekend stond, blijkt o.a. ook uit de wijze waarop Nithard in zijn "Historiae" zijn "liber 1" begint: "Karolus bene memoriaes et merito magnus imperator ab universis nationibus vocatus . . " (d .w.z. dat alle volkeren hem de grote keizer noemen). De wijze waarop hij werd begraven, is omstreden, zij het dan ook dat de versie in zittende houding op een troon gezeten, niet alleen onwaarschijnlijk, maar zeer zeker ook onjuist is. Zie daaromtrent de uitvoerige verhandeling van Helmut Beuman in Band IV (pag. 9-38) in het ook elders aangehaalde verzamelwerk "Karl der Grosse, Lebenswerk und Nachleben". In deze band zijn ook opgenomen enkele bijdragen met betrekking tot zijn "heiligverklaring" en "verering" (Erich Meuthen, "Karl der Grosse - Barbarossa - Aachen"; Robert Folz, "Aspects du culte liturgique de Saint Charlemagne en France"; Matthias Zender, "Die Verehrung des Hl. Karl im Gebiet des mittelalterlichen Reiches"). Karel werd namelijk op initiatief van keizer Frederik Barbarossa op 29 december 1165 te Aken met volmacht van de tegenpaus Paschalis 111 door de Keulse aartsbisschop Reinoud van Dassel heilig verklaard. Zijn graf en schrijn zijn meerdere keren geopend, laatstelijk werd zijn gebeente blootgelegd in aanwezigheid van diverse Europese autoriteiten, ten behoeve van dringende restauratie -werkzaamheden aan zijn schrijn, op zondag 30 januari 1983 na een plechtige dienst (het verslag daarvan kan men o.a. uitgebreid lezen in het "Informatiebulletin van het Bisdom Roermond", ll de Jg, no. 3, februari 1983 (pag. 14-15 met foto's verlucht). Wat Hildegard betreft: gezien zij (PAUI US UIACONUS) in het dertiende jaar van haar huwelijk overleed, moet haar huwelijk met Karel de Grote dateren uit 771 en wel v¢or 30 april. Haar herkomst van moederszijde uit het huis der hertogen van Alemannië staat vast, zie b.v. THECAN (cap. 6) ". . quae erat de cognatione Gotefridi ducis Alamannorum; Gotofridus dux genuit Huochingum, Huochingus genuit Nebi, Nebe genuit Immam; Imma vero genuit Hiltigardam beatissimam reginam". Hij vond kennelijk haar vader van geringe afkomst, zodat hij deze onvermeld liet. Tegenwoordig (o.a. Werner, Buhler, Hlawitscha) neemt men algemeen aan (mede aangezien b.v. een broer van Hildegard een graaf Gerold was), dat graaf Gerold 1 in de Vinzgouw haar vader is geweest. Expliciet is zulks echter niet documentair bewijsbaar. In de 19de eeuw stelde men als een mogelijk alternatief voor een "Adelhard, graaf in de Berchtolds-baar" (b.v. Karl Friedrich Vierordt, "Badische Geschichte bis zum Ende des Mittelalters". Tübingen 1865, S. 494, Tab. 2). Haar overlijdensdatum blijkt uit de ANN.REGN .FRANC. Voorts heeft Paulis Diaconus een door hem vermeld grafschrift voor haar gedicht. Haar geboortejaar is berekend op basis van diverse gegevens uit haar leven, tr. (2) met Desiderata van Longobardië, dr. van Desideriu der Lombarden en Ansa . Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (6) voor 796 met Luitgarde van de Alamanen. Uit dit huwelijk geen kinderen.

 

Uit dit huwelijk 2 dochters:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Theoderada*785  †844  58
Hiltrude*787  †814  27


Luitgarde van de Alamanen
Luitgarde van de Alamanen, ovl. Tours [Frankrijk] op 4 jun 800, begr. Tours (Indres et Loire) [Frankrijk].

tr. voor 796
met

Keizer Karel de Grote, zn. van Pippijn III de Korte (koning 751-768) en Bertrade van Laon (Koningin van Frankrijk), geb. Ingelheim bij Mainz [Duitsland] op 2 apr 748, ovl. Aken [Duitsland] op 28 jan 814,
, Had voor zijn eerste huwelijk een kind bij een maîtresse. Dit kind had een bochel. Het is mogelijk geen toeval, dat Einhard, Karels biograaf, van de lijst van echtgenotes en maîtresses, die Karel in zijn latere levensjaren had de naam wegliet van zijn eerste maîtresse en het feit dat deze zoon nooit een functie in het koninkrijk kreeg. Koning der Franken, koning der Longobarden 774, keizer van het Romeinsche Rijk, door paus Leo III te Rome gekroond 25-12 -800.
Karel de Grote, (zoon van Pippijn koning der Franken en Bertrada/Berta (van Laon)), geb. (eventueel volgens de traditie te Ingelheim) 2-4-742; Karel en zijn broer Carloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9-10-768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passeren van diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28-7-754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot "patricius Romanorum", maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25-12-800; laat dan zijn "patricius"-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: "Karolus serenis-simus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobar-dorum"; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse "basileus" Michael I Rhangabe erkend; overl. Aken 28-1-814, begr. ald. (Dom), tr. (3) 771 Hildegard; geb. 758; overl. 30-4-783, begr. Saint-Arnoul-de-Metz; dr. van (vermoedelijk) Gerold 1 graaf in de Vinzgouw, en (zeker) Imma/Hemma van Alemannië. Dat Karel de Grote een zoon was van Pippijn en van Bertrada/Berta wordt door meerdere bronnen gestaafd. Wat zijn moeder betreft, deze wordt nogal eens aangeduid als zijnde 'van Laon', en wel aangezien haar vader Her(i)bert graaf van Laon is geweest. Dit blijkt uit de ANN. REGN. FRANC. waarin bij het jaar 748 wordt vermeld "Pippinus coniugem duxit Bertradam cognomine Bertam, Cariberti Laudunensis comitis filiam". De 'Annales Prumienses' stellen echter "744. Coniunctio Pippini regis et Betrada regine". Hoe dan ook, of nu beide ouders gehuwd zijn in 744, 748 of 749, in elk geval zijn zij dus wettig gehuwd in  742 (geboortejaar van Karel) en vòòr 751 (geboortejaar van zijn broer Carloman). Karel de Grote was dus ter wereld gekomen als een voorkind. Ofschoon dat in die jaren geen beletsel vormde voor een troonsopvolging, was zulks ten tijde toen Eginhard schreef, onder de regering van Lodewijk de Vrome, minder gepast en werd dat door zijn biograaf dan ook niet met zoveel woorden vermeld. Zodoende schrijft deze in zijn cap. 4 enerzijds dat hij wegens gebrekkige informatie nalaat omtrent Karels geboorte en jeugd te berichten, maar stelt hij expliciet in zijn cap. 30 dat Karel in zijn 72ste levensjaar is overleden, hetgeen inhoudt dat hij in 742 werd geboren. Dag en maand blijken uit een, uit de eerste helft van de negende eeuw stammende, te Lorsch opgestelde kalender, waarin wij kunnen lezen "IIII. Non. Apr. Nativitas domni et gloriosissimi Karoli imperatoris et semper Augusti". Dat komt dus overeen met 2 april. Zodoende wordt dan ook thans als vaststaand aanvaard dat Karel is geboren op 2 april 742. De plaats is onzeker, aangezien het soms vermelde "Ingelheim" niet aantoonbaar is en berust op latere tradities. Zijn "onwettige" geboorte is wellicht ook (aldus Ganshof) een van de redenen weshalve Carloman zijn broer Karel onwelwillend gezind was. De partijdige Thegan (d.w.z. door dik en dun aanhanger van Lodewijk de Vrome) beweert voorts, om de opstandige kleinzoon Bernhard (zie generatie 3) zwart te maken, dat deze onwettig uit een concubine zou zijn geboren, hetgeen pertinent onjuist is, al is dan ook de naam van zijn moeder niet overgeleverd . Wat het overlijden van Karel de Grote betreft, de datum 28-1-814 en de plaats Aken zijn op meer dan een wijze gestaafd. Hij overleed vermoedelijk aan een pleuritis (Cabans, pag. 19). De ANN REG.FRANC. stellen "anno aetatis circiter septuagesimo primo, regni autem quadrage-simo septimo ex quo vero imperator et augustus appelatus est ann. XIIII, V. Kal. Febr. rebus humanis excessit". In zijn cap. 30 schrijft Kinhard ". . septimo postquam decubuit die, sacra communione percepta, decessit, anno aetatis suae septuagesimo secundo, et ex quo regnare cooperat quadragesimo septimo, V. Kal. Febr. "hora diei tertia" (d.i. op 28 januari 814 des morgens om negen uur). Hij citeert ook het grafschrift (cap. 31), dat volgens hem als volgt heeft geluid: "Sub hoc conditorio situm est corpus Karoli magni atque orthodoxi imperatoris, qui regnum Francorum nobiliter ampliavit et per annos XLVII feliciter rexit. Decessit septuagenarius anno Domini DCCC XIIII, Indictione VII, V. Kal. Febr ." Dat hij toen reeds als "de Grote" bekend stond, blijkt o.a. ook uit de wijze waarop Nithard in zijn "Historiae" zijn "liber 1" begint: "Karolus bene memoriaes et merito magnus imperator ab universis nationibus vocatus . . " (d .w.z. dat alle volkeren hem de grote keizer noemen). De wijze waarop hij werd begraven, is omstreden, zij het dan ook dat de versie in zittende houding op een troon gezeten, niet alleen onwaarschijnlijk, maar zeer zeker ook onjuist is. Zie daaromtrent de uitvoerige verhandeling van Helmut Beuman in Band IV (pag. 9-38) in het ook elders aangehaalde verzamelwerk "Karl der Grosse, Lebenswerk und Nachleben". In deze band zijn ook opgenomen enkele bijdragen met betrekking tot zijn "heiligverklaring" en "verering" (Erich Meuthen, "Karl der Grosse - Barbarossa - Aachen"; Robert Folz, "Aspects du culte liturgique de Saint Charlemagne en France"; Matthias Zender, "Die Verehrung des Hl. Karl im Gebiet des mittelalterlichen Reiches"). Karel werd namelijk op initiatief van keizer Frederik Barbarossa op 29 december 1165 te Aken met volmacht van de tegenpaus Paschalis 111 door de Keulse aartsbisschop Reinoud van Dassel heilig verklaard. Zijn graf en schrijn zijn meerdere keren geopend, laatstelijk werd zijn gebeente blootgelegd in aanwezigheid van diverse Europese autoriteiten, ten behoeve van dringende restauratie -werkzaamheden aan zijn schrijn, op zondag 30 januari 1983 na een plechtige dienst (het verslag daarvan kan men o.a. uitgebreid lezen in het "Informatiebulletin van het Bisdom Roermond", ll de Jg, no. 3, februari 1983 (pag. 14-15 met foto's verlucht). Wat Hildegard betreft: gezien zij (PAUI US UIACONUS) in het dertiende jaar van haar huwelijk overleed, moet haar huwelijk met Karel de Grote dateren uit 771 en wel v¢or 30 april. Haar herkomst van moederszijde uit het huis der hertogen van Alemannië staat vast, zie b.v. THECAN (cap. 6) ". . quae erat de cognatione Gotefridi ducis Alamannorum; Gotofridus dux genuit Huochingum, Huochingus genuit Nebi, Nebe genuit Immam; Imma vero genuit Hiltigardam beatissimam reginam". Hij vond kennelijk haar vader van geringe afkomst, zodat hij deze onvermeld liet. Tegenwoordig (o.a. Werner, Buhler, Hlawitscha) neemt men algemeen aan (mede aangezien b.v. een broer van Hildegard een graaf Gerold was), dat graaf Gerold 1 in de Vinzgouw haar vader is geweest. Expliciet is zulks echter niet documentair bewijsbaar. In de 19de eeuw stelde men als een mogelijk alternatief voor een "Adelhard, graaf in de Berchtolds-baar" (b.v. Karl Friedrich Vierordt, "Badische Geschichte bis zum Ende des Mittelalters". Tübingen 1865, S. 494, Tab. 2). Haar overlijdensdatum blijkt uit de ANN.REGN .FRANC. Voorts heeft Paulis Diaconus een door hem vermeld grafschrift voor haar gedicht. Haar geboortejaar is berekend op basis van diverse gegevens uit haar leven, tr. (2) in 769, (gesch. in 771) met Desiderata van Longobardië. Uit dit huwelijk geen kinderen.

 

Everhard I Saxo
Everhard I Saxo1 (im Keldachgau), graaf van Hamaland en markgraaf van Friesland, ovl. in 898.

  • Vader:
    Meginhard II , zn. van graaf Wichman II (vermeld 825-861), vermeld 861-880, ovl. circa 881,
    , in 870 wordt bij het verdrag van Meersen Hamaland
    ingelijfd bij het rijk van Lotharius. In 867 had Lotharius
    II de Elzas afgestaan aan Karel III de Dikke.
    Meginhard II volgt zijn vader op in roerige tijden. De
    splitsing van het Frankische rijk is een feit, maar veel rust
    geeft dit niet. Het grondgebied van het Middenrijk, naar
    koning Lotharius II Lotharingen genoemd, wordt voortdurend
    betwist en Hamaland, gelegen tussen Oost-
    Frankenland en Lotharingen, is een grensgouw. Wanneer
    de kinderloze Lotharius II in 869 overlijdt wordt zijn rijk
    na veel verwikkelingen verdeeld. Na het verdrag van
    Meersen uit 870 blijft Hamaland tot Oost-Frankenland
    behoren. Hij werd mogelijk ook als graaf in de Nordgau aangeduid. Ook wordt hij aangeduid als Everhard II, graaf van de Nordgau, Na de dood van zijn vader Wichman (II) rond 860 deelt Meginhard II de bezittingen met zijn broer Wichman (III). Meginhard II krijgt de goederen van moeders kant en blijft in Hamaland. Meginhard II komt twee keer in de bronnen voor. In een inschrijving in het verbroederingsboek van Reichenau en als graaf in de kroniek van Regino van Prüm.
    Meginhard II volgt zijn vader op in roerige tijden, tr. tussen 860 en 865 met

relatie
met

Wiltrud ,
, mogelijk een kleindochter van Asig I, graaf in de Hessengouw.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Meginhard IV  †952   



Bronnen:
1.Rijnland in de donkere eeuwen (B 051), Freek Lugt, Primavera, Leiden, 2021 (blz. 207)

Rotrude der Franken
Rotrude der Franken, geb. circa 736, ovl. in 780,
, vader: Karloman.

tr.
met

Girard (Gerard) graaf van Parijs, zn. van Luitfried van de Elzas en Hiltrud , geb. Toulouse [Frankrijk] circa 730, graaf 743-775, ovl. na 26 apr 755.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bego I  †816   
Eva*777 Tours [Frankrijk] †840  63


Diederik van Westfalen
Diederik van Westfalen (van Ringelheim), geb. circa 872, graaf van Hamalant, ovl. op 8 dec 917.

tr. tussen 885 en 888
met

Reginhilde (Ragnhildis Ludmilla, "Reinhilde") van Midden-Friesland, dr. van Godfried de Noorman Haraldsson (koning van Haithabu) en Gisela van Lotharingen.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Almalrada     
Mathilde*894  †968 Quedlinburg (D) 73
Lambert*890     


Reginhilde van Midden-Friesland
Reginhilde (Ragnhildis Ludmilla, "Reinhilde") van Midden-Friesland.

  • Moeder:
    Gisela (Gisella) van Lotharingen, dr. van Lotharius II van Lotharingen en Waldrada van Auxerre (non in Remiremont), geb. circa 865, ovl. in 907,
    , Gisela van Lotharingen (waarschijnlijk tussen 860 en 865 - tussen 21 juni en 26 oktober 907) was een dochter van de Karolingische koning Lotharius II en zijn favoriete vrouw Waldrada.
    Haar vader en moeder kregen vier kinderen. Behalve Gisela ook Hugo, hertog van de Elzas, Bertha en Ermengarde. Aangezien Lotharius er voor de kerk niet in slaagde te scheiden van zijn vrouw Theutberga werden Gisela, haar broer en haar zusters nooit officïeel erkend.
    Zij trouwde rond 882 met Godfried de Noorman, die reeds drie jaar later in mei 885 bij Spijk werd vermoord.
    Na de dood van haar echtgenoot werd zij in een klooster in veiligheid gebracht. Later werd zij abdis van de abdij van Nijvel en de abdij van Fosses, tr. (2) met Gorm II van Denemarken, zn. van Sigur Ier Ring van Denemarken (Feodaal heer Koning van Denemarken) en Alfhild Gandolfsdottir van Alvheim, geb. circa 815, koning van Denemarken, ovl. in 856. Uit dit huwelijk geen kinderen.

tr. tussen 885 en 888
met

Diederik van Westfalen (van Ringelheim), zn. van Waltbert van Graingouw en Mathilde van Herford, geb. circa 872, graaf van Hamalant, ovl. op 8 dec 917.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Almalrada     
Mathilde*894  †968 Quedlinburg (D) 73
Lambert*890     


Heilwig von Kyburg
Heilwig von Kyburg, ovl. tussen 30 apr 1260 en 30 apr 1270 .

  • Vader:
    Ulrich III von Kyburg, graaf van Kyburg 1183, kruis-, ovl. in 1227,
    , Ulrich X.?, 1190 Kreuzritter, 1212 Vogt von Schännis, Beromünster und Glarus, tr. circa 1190 met

tr.
met

Albrecht IV Graf von Habsburg, zn. van Rudolf II von Habsburg (Graaf van Habsburg (1199 - 10 april 1232)) en Agnes von Hohenstaufen, ovl. Ascalon [Israël] in 1240,
, der Weise, 1210 Landgraf im Elsaß, Graf im Aargau, im Frickgau, Feldhauptmann von Strassburg, Vogt von Muri.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Rudolf*1218 Schloss Limburg [Duitsland] †1291 Speyer 73


Gauthier II Vignory
Gauthier II Sire Vignory, ovl. voor 1262.

tr. circa 1229
met

Adelheid (Bertha) van Lotharingen, dr. van Frederik II van Lotharingen (hertog van Lotharingen 1202, jure uxoris graaf van Amance) en Agnes van Bar Dame d'Amance de Longwy et de Stenay (erfdochter van Amance), geb. circa 1190, vrouwe van Ormes, vermeld 1229, ovl. na 1242


Egwine
Egwine (Ecgwynn) Eadgifu of Kent, ovl. op 27 okt 939.

tr. circa 893
met

King Edward the Elder, zn. van Ælfred de Grote van Wessex (koning van Wessex) en Ealswyth of Gainsborough ?, geb. circa 870, koning van Engeland 899-925, ovl. Farndon, Cheshire [Groot Brittanië] op 17 jul 924,
, The Elder, 899 king, 8.6.900 crowned, annexed the Danelaw to Humber, his overlordship acknowledged 920 by Ragnald (York), by the king of the scots, by the king of the Strathclyde Britons, by Ealdred of Bamborough (ruler of the English of Bernicia) and by Welsh princes. Eduard war König von Wessex von 899-924, der die Burgenbaupolitik seines Vaters gegen die Dänen fortsetzte. Er verbündete sich um 911 mit seiner Schwester Aethelflaed, die nach dem Tode ihres Gatten Aethelred die Regierung von Mercien übernommen hatte. Nach ihrem Tode (918) folgte er ihr in Mercien nach, indem er die Ansprüche ihrer Tochter, die er in Haft nahm, ausschaltete.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Aethelstan  †939   


Eadgiva van Kent van Meopham
Eadgiva van Kent van Meopham, geb. circa 903, ovl. op 26 aug 968,
, Eadgifu was the daughter of Sigehelm, Ealdorman of Kent, who died at the Battle of the Holme in 902. She married Edward in about 919 and became the mother of two sons, Edmund I of England, later King Edmund I, and Eadred of England, later King Eadred, and two daughters, Saint Eadburh of Winchester and Eadgifu. She survived Edward by many years, dying in the reign of her grandson Edgar.
She was known as a supporter of saintly churchmen and a benefactor of churches.

relatie
met

King Edward the Elder, zn. van Ælfred de Grote van Wessex (koning van Wessex) en Ealswyth of Gainsborough ?, geb. circa 870, koning van Engeland 899-925, ovl. Farndon, Cheshire [Groot Brittanië] op 17 jul 924,
, The Elder, 899 king, 8.6.900 crowned, annexed the Danelaw to Humber, his overlordship acknowledged 920 by Ragnald (York), by the king of the scots, by the king of the Strathclyde Britons, by Ealdred of Bamborough (ruler of the English of Bernicia) and by Welsh princes. Eduard war König von Wessex von 899-924, der die Burgenbaupolitik seines Vaters gegen die Dänen fortsetzte. Er verbündete sich um 911 mit seiner Schwester Aethelflaed, die nach dem Tode ihres Gatten Aethelred die Regierung von Mercien übernommen hatte. Nach ihrem Tode (918) folgte er ihr in Mercien nach, indem er die Ansprüche ihrer Tochter, die er in Haft nahm, ausschaltete.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Edmund I*922  †946 Pucklechurch 23


Edmund I de Oudere van Engeland
Edmund I de Oudere van Engeland, geb. circa 922, ovl. Pucklechurch op 25 mei 946,
, "the Magnificent", 940 loss of all N. of Watling St. to Anlaf Guthfrithson, 942 recovered Five Boroughs, 944 expelled Anlaf Sihtricson and Ragnald, extinguished kingdom of York, 944-946 ruler of all English, overlord of Scots, murdered by Leofa.

  • Vader:
    King Edward the Elder, zn. van Ælfred de Grote van Wessex (koning van Wessex) en Ealswyth of Gainsborough ?, geb. circa 870, koning van Engeland 899-925, ovl. Farndon, Cheshire [Groot Brittanië] op 17 jul 924,
    , The Elder, 899 king, 8.6.900 crowned, annexed the Danelaw to Humber, his overlordship acknowledged 920 by Ragnald (York), by the king of the scots, by the king of the Strathclyde Britons, by Ealdred of Bamborough (ruler of the English of Bernicia) and by Welsh princes. Eduard war König von Wessex von 899-924, der die Burgenbaupolitik seines Vaters gegen die Dänen fortsetzte. Er verbündete sich um 911 mit seiner Schwester Aethelflaed, die nach dem Tode ihres Gatten Aethelred die Regierung von Mercien übernommen hatte. Nach ihrem Tode (918) folgte er ihr in Mercien nach, indem er die Ansprüche ihrer Tochter, die er in Haft nahm, ausschaltete, relatie (3) met
  • Moeder:
    Eadgiva van Kent van Meopham, dr. van Sighelm of Meopham Cooling And Lenham, geb. circa 903, ovl. op 26 aug 968,
    , Eadgifu was the daughter of Sigehelm, Ealdorman of Kent, who died at the Battle of the Holme in 902. She married Edward in about 919 and became the mother of two sons, Edmund I of England, later King Edmund I, and Eadred of England, later King Eadred, and two daughters, Saint Eadburh of Winchester and Eadgifu. She survived Edward by many years, dying in the reign of her grandson Edgar.
    She was known as a supporter of saintly churchmen and a benefactor of churches.

relatie
met

Elgive Ælfgifu of Shaftesbury (Elgive "de Heilige"), ovl. in 944.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Edgar*944  †975  31


Elgive
Elgive Ælfgifu of Shaftesbury (Elgive "de Heilige"), ovl. in 944.

relatie
met

Edmund I de Oudere van Engeland, zn. van King Edward the Elder (koning van Engeland 899-925) en Eadgiva van Kent van Meopham, geb. circa 922, ovl. Pucklechurch op 25 mei 946,
, "the Magnificent", 940 loss of all N. of Watling St. to Anlaf Guthfrithson, 942 recovered Five Boroughs, 944 expelled Anlaf Sihtricson and Ragnald, extinguished kingdom of York, 944-946 ruler of all English, overlord of Scots, murdered by Leofa.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Edgar*944  †975  31


Otto van Saksen
Otto van Saksen, geb. circa 836, hertog van Saksen, ovl. Wallhausen [Duitsland] op 30 nov 912, begr. Gandersheim [Duitsland],
, der Erlauchte, illustris, 874 Graf in Süd-Thüringen, 880/900/905 Herzog v.Sachsen.

  • Vader:
    Liudolf van Saksen, zn. van Bruno van Saksen en Oda Merseburg, geb. circa 806, hertog in Saksen, ovl. op 11 mrt 866,
    , vanaf 840 vermeld als graaf in Saksen. In 845 bezocht hij met zijn vrouw paus Sergius II in Rome, om zijn steun te vragen voor de oprichting van een vrouwenklooster. Dat klooster werd door hen gesticht in 852 in Brunnshausen, en zou later naar Gandersheim worden verplaatst. Vanaf 850 wordt hij ook genoemd als hertog van de Oost-Saksen (Latijn: dux orientalis Saxonum), hij vocht tegen de Slaven en de Vikingen. Zijn persoonlijke bezittingen lagen ook in het oosten van Saksen. Liudolf is begraven in zijn eigen klooster in Brunnshausen.
    840 Graf in Thüringen/Ostsachsen, Neffe? des Widukind und einer der Stammesfürsten der Sachsen im 9. Jh. Durch seine Heirat mit der fränkischen Prinzessin Oda erlangte er eine einflußreiche Stellung im deutschen Reich. 850 Dux Orientaliumm Saxonum, 852 Stifter des Klosters Gandersheim (Brunshausen). filiation?, Begraben zu Brunshausen, Quellen: Agius v.Corvey: Vita Hathumodae, Widukind v.Corvey: Sachsengeschichte, Hrotsvith v.Gandersheim: Primordia coenobii Gandershemensis, tr. circa 836 met
  • Moeder:
    Oda van Billung, dr. van Billung I (graaf) en Aeda van Italië, geb. ca 806, maar dat is zeer onwaarschijnlijk, ovl. op 17 mei 913,
    , Oda van Billung (ca. 806 - 17 mei 913), was een dochter van de princeps van Billung (Billungers) en Aeda, dochter van Pepijn van Italië en dus kleindochter van Karel de Grote. Oda stichtte in 885 het klooster van Calbe an der Milde en werd meer dan 100 jaar oud. Liudolf en Oda hadden twaalf kinderen.

tr. (1) in 869
met

Hadwig (Hadui, Hathui) von Babenberg (van Saksen), dr. van Heinrich in Friesland Dux Austrasiorum en Baba van Spoleto, geb. circa 853, ovl. op 24 dec 903,
, Babenbergerin (mit an Sicherheit grenzender Wahrscheinlichkeit).

Uit dit huwelijk 5 kinderen, waaronder:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Hendrik I*876  †936 Memleben 60
Oda*875  †952  77

Hij krijgt een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Irmburg*895  †930  35


Hadwig von Babenberg
Hadwig (Hadui, Hathui) von Babenberg (van Saksen), geb. circa 853, ovl. op 24 dec 903,
, Babenbergerin (mit an Sicherheit grenzender Wahrscheinlichkeit).

tr. in 869
met

Otto van Saksen, zn. van Liudolf van Saksen (hertog in Saksen) en Oda van Billung, geb. circa 836, hertog van Saksen, ovl. Wallhausen [Duitsland] op 30 nov 912, begr. Gandersheim [Duitsland],
, der Erlauchte, illustris, 874 Graf in Süd-Thüringen, 880/900/905 Herzog v.Sachsen.

Uit dit huwelijk 5 kinderen, waaronder:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Hendrik I*876  †936 Memleben 60
Oda*875  †952  77



Bronnen:
1.Rijnland in de donkere eeuwen (B 051), Freek Lugt, Primavera, Leiden, 2021 (blz. 207)