Cees Hagenbeek

Uda im Metzgau

Vader:
Gerhard Graf im Metzgau, ovl. op 22 jun 910, tr. met

Moeder:
Oda von Sachsen (van Saksen), dr. van Otto van Saksen (hertog van Saksen) en Hadwig von Babenberg, geb. tussen 875 en 880, ovl. na 952, tr. (2) met Zwentibold koning van Lotharingen, zn. van Keizer Arnulf , geb. circa 870, ovl. op 13 aug 900. Uit dit huwelijk geen kinderen.

relatie
met

Gozelo Graf im Bidgau, zn. van Wicheric van Verdun en Cunégunde de Gand (prinses van Verdun), geb. circa 911, graaf in de Bidgau, ovl. voor 18 okt 943.

Zwentibold koning van Lotharingen.
Swintbald?, ?.5.895 vom Vater zum König von Lothringen eingesetzt, konnte sich aber gegen die einheimischen Herzöge nicht durchsetzen und fiel im Kampf gegen diese, begraben in Süsteren oder Echternach.

Gozelo Graf im Bidgau.
Gothelo, Gozelin, Graf im Ardennergau, 919 Graf im Bidgau; Schleußner, DFA14.919-42 urk.

Uit deze relatie 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Godfried	*935		†1005		70	1	15
2	Ermentrud						1	1

Egbert Billung IV Billung van Saksen

Vader:
Bruno III Billung (Ekbert) de Saxe, zn. van Bruno Biling III Billung de Saxe en NN de Westphalie, geb. circa 855, graaf in Saksen, ovl. voor 932.

tr. (1) circa 900
met

Frederun van Hildeburg.

Frederun van Hildeburg.
uit het geslacht van Widukind.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Herman	*905		†973	Quedlinburg (D)	67	2	7

tr. (2)
met

Ermengarde van Nantes, dr. van Wiper de Nantes-de Germanie en Adeltrude de Chaumontois, geb. te Meiningen [Duitsland] circa 890, ovl. op 27 mrt 973.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Wichman	*930	Bremen [Duitsland]	†944		13	2	1

Frederun van Hildeburg

tr. circa 900
met

Egbert Billung IV Billung van Saksen, zn. van Bruno III Billung de Saxe (graaf in Saksen), geb. circa 880, graaf van Saksen, Comte de Saxe comte de Lüneburg, ovl. op 26 mei 967, tr. (2) met Ermengarde van Nantes. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Herman	*905		†973	Quedlinburg (D)	67	2	7

Liuthar I van Walbeck van Stade

Vader:
Lothar Graf van Stade, geb. circa 885, ovl. te Lenzen [Duitsland] op 5 sep 929, tr. met

Moeder:
Swanhilde von Saksen, dr. van König Hendrik I de Vogelaar (Koning van Duitsland) en Hatheburg van Merseburg, geb. circa 905.

relatie
met

Swanhilde van Hamaland, geb. voor 907.

Uit deze relatie een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Lothar			†964			1	3

Swanhilde van Hamaland

relatie
met

Liuthar I (Lothar, Lotharius) (Lothar I) Graf van Walbeck van Stade (der Ältere, Graf v.Walbeck Liuthar) (Walbeck, van), zn. van Lothar Graf van Stade en Swanhilde von Saksen, graaf van Stade, Graaf van Walbeck, de Derlingau en de Balsamgau, ovl. te Lenzen [Duitsland] op 5 sep 919, begr. in 930.

Liuthar I Graf van Walbeck van Stade.
Lotharius I van Walbeck (ca. 875 - Lenzen, 5 september 929) was een Saksisch edelman uit de tiende eeuw. Lotharius was graaf van Walbeck, de Derlingau en de Balsamgau. Lotharius was één van de aanvoerders, die in opdracht van Hendrik de Vogelaar probeerde Lenzen te veroveren. In die tijd was dat een vesting van de Wenden aan de Elbe. Lotharius sneuvelde in een veldslag bij Lenzen. In deze slag werden de Redariërs, een Slavische stam, verslagen. Toen het Saksische leger na de slag verder oostelijk de burcht van de Redariërs bereikte, gaven die zich na een kort gevecht over. In ruil voor hun leven mochten de Redarische strijders ongedeerd de burcht verlaten, maar zij moesten hun wapens, slaven, vrouwen, kinderen en alle andere bezittingen achterlaten.

Fällt in der Schlacht von Lenzen Gesneuveld bij Lenzen aan de Elbe, der Ältere, Graf von Walbeck. DGB 169, S.283. Fällt bei der Niederschlagung des Aufstandes der Wilzen und Abodriten bei Lenzen der Ältere, Graf von Walbeck. Fällt bei der Niederschlagung des Aufstandes der Wilzen und Abodriten bei Lenzen.

Uit deze relatie een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Lothar			†964			1	3

Arnulf van Beieren

in
Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Ans Karstens
Kwartierstaat van Arie Roobol
Kwartierstaat van Boudewijn (Boudewijn Wilhemus Hyacinthus) Jansen
Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius
Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer
Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes
Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts
Kwartierstaat van drs Jasper (Jasper Jan) Pierik
Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans
Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Eunice Roos
Kwartierstaat van Fred Spaans
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van Hans van der Wind
Kwartierstaat van Henk de Snoo
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Jacoline van Dijk.
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Lourens de Groot
Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts
Kwartierstaat van Maarten Rol arts
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer
Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach
Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek
Kwartierstaat van Olga Broersma
Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma

Arnulf Herzog van Beieren, geb. in 898, hertog van Beieren, ovl. te Regensburg (D) op 14 jul 937.

Arnulf Herzog van Beieren.
Arnulf I van Beieren, bijgenaamd de Boze, (ca. 880 - Regensburg, 14 juli 937) was hertog van Beieren.
In 907 volgde Arnulf zijn vader Luitpold van Karinthië op als hertog van Beieren en markgraaf van de Beierse Nordgau. Zijn vader was gesneuveld in een veldslag tegen de Hongaren bij Bratislava, waarbij ook het Beierse leger was vernietigd. Om een nieuw leger te financieren confisqueerde hij op grote schaal kerkelijke bezittingen, waardoor hij van de (kerkelijke) geschiedschrijvers zijn bijnaam kreeg. Hij bouwde zijn nieuwe leger op rond cavalerie, om zo beter in staat te zijn om de Hongaren te bestrijden. Deze aanpak had succes want Arnulf wist 909, 910 en 913 Hongaarse plundertroepen te verslaan. Na de slag in 913 sloot Arnulf een overeenkomst met de Hongaren waardoor die Beieren een lange tijd met rust zouden laten.
In 911 steunde Arnulf de verkiezing van koning Koenraad I en in 913 werd de band met Koenraad versterkt doordat zijn stiefmoeder met Koenraad trouwde. In 914 kwam het echter tot een conflict tussen Arnulf en Koenraad over de belangen van hun wederzijdse verwanten in Schwaben. Arnulf zag zich genoodzaakt te vluchten en vond onderdak bij de Hongaren. In 916 probeerde Arnulf zijn positie te heroveren maar werd verslagen en moest weer vluchten. Hij trok zich niets aan van oproepen om voor de koning of op synodes te verschijnen, en trok zich ook niets aan van schriftelijke vermaningen. In 917 lukt het Arnulf om Regensburg te veroveren en de koninklijke stadhouder te verjagen. Een tegenaanval van Koenraad kon hij afslaan en daarna stond Arnulfs positie niet meer ter discussie.
Na het overlijden van Koenraad in 919 werd Arnulf door de Zuid-Duitse adel tot koning uitgeroepen, hoewel Koenraad Hendrik de Vogelaar als koning had aangewezen. Pas nadat Hendrik hem in 921 heeft verslagen en Regensburg belegerde, onderwierp Arnulf zich aan Hendrik. Hendrik erkende Arnulf als hertog van Beieren en liet hem typisch koninklijke rechten behouden zoals: benoeming van bisschoppen, het recht om synodes bijeen te roepen, het gebruik van rijksgoederen, het recht om muntrechten en tollen te vestigen en het recht om een eigen buitenlandse politiek te voeren.
De volgende periode uit Arnulfs bewind verliep rustig. Tot 933 waren er alleen: een mislukte campagne tegen Bohemen in 922, een schatting om een Hongaarse inval af te kopen in 926, onderwerping van Bohemen samen met Hendrik in 929. Arnulf steunde Hendrik in 933 met troepen voor de verdediging tegen de Hongaren. Arnulfs laatste onderneming was een veldtocht naar Italië toen zijn zoon Eberhard door Italiaanse edelen werd gevraagd om koning te worden. Arnulf trok via Triëst naar Verona. Toen de regerende koning Hugo van Arles een strategisch belangrijk kasteel bij Verona wist te bezetten, trok Arnulf zich echter terug naar Beieren omdat hij bang was door Hugo te worden ingesloten. In 935 trad Arnulf terug als hertog ten gunste van Eberhard. Zijn laatste daad was om een huwelijk te arrangeren tussen zijn dochter Judith en Hendrik, zoon van Hendrik de Vogelaar. Arnulf werd begraven in de abdij Sankt Emmeram te Regensburg.
Arnulf was een zoon van Luitpold van Karinthië en zijn verder onbekende eerste vrouw.
Arnulf was gehuwd met Judith, dochter van Eberhard van de Sülichgau (zoon van Unruoch III van Friuli en Ava van Monza) en van Gisela van Verona.

der Böse, 907 Heerführer, 908 Graf im bayerischen Nordgau, Herzog, 911(909-914, 919-937) Herzog v.Bayern, begraben in St.Emmeram; Werner. Schlägt 909 die Ungarn bei Freising und 913 erneut mit den Schwaben. Gleichzeitig erlitt das königliche Heer Niederlagen gegen die Ungarn. Das hob Arnulfs Ansehen -- auch bei den Ungarn. Empört sich 914 gegen Konrad I. und flieht mit Gattin und Kindern nach Ungarn (Liudprand, Antapodosis II 19 R. n 55). Dort hält er sich etwas Anfang 919 `Arnaldus cum uxore et filiis Hungaria rediens honorifice a Bagoariis atque ab orientalibus suscipitur Francis' (Liudprand II 21 R. n 61). 920 Vergleich mit König Heinrich vor Regensburg. 933/4 `Longobardi Eparhardum filium Arnolfi ducis in dominum acceperunt, eodem anno Arnolfus dux et Udalpertus archiepiscopus cum Baiowariis iter hostile in Italiam fecerunt'(gegen König Hugo -- Annales Juvavenses maximi, vgl. Liudprand II 49-52 R. n 86). 926 schließt er einen Separatfrieden (nach König Heinrichs Frieden 924) mit den Ungarn. 936 ist Herzog Arnulf bei der Krönung Ottos I. in Aachen zugegen (R. n 88).

Vader:
Luitpold Markgraf von dem Ostmark, zn. van Henri I de Babenberg (Noble Franc. Marquis, Comte et Duc de Babenberg (de La Marck). Duc d'Austrasie.Marquis de Neustrie.) en Ingeltrude van Friuli, geb. circa 855, ovl. te Pressburg [Duitsland] op 4 jul 907, relatie met

Moeder:
Kunigunde van Schwaben, dr. van Erchanger I von Schwaben (paltsgraaf van Zwaben) en Gisela der Karolingen.

tr. in 919
met

Judith hertogin in de Sülichgau von Friaul (Judith de Ratisbonne), dr. van Eberhard hertog de Nellenbourg (markgraaf van Friuli) en Gisela der Carolingen, geb. te Regensburg (D) in 895.

Uit dit huwelijk 6 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Judith	*919		†987		68	1	2
2	Luitpold			†994	Wurzberg		1	2
3	Eberhard	*912		†939	Andernach [Luxemburg]	27	1	2
4	Heinrich	*920		†954		34	1	1
5	Arnulf	*918	Ratisbonne [Duitsland]	†954	Ratisbonne [Duitsland]	36	1	2
6	Swanila	*925					1	1

Judith in de Sülichgau von Friaul

Vader:
Eberhard hertog de Nellenbourg (Frioul, Hertog van Friaul) (Evrard, Eberhard de Frioul), zn. van Unrocus hertog van Friaul en Engeltrude van Parijs (Marquise et Héritière du Marquisat de Frioul), geb. te îles près de Marseille [Frankrijk] circa 810, markgraaf van Friuli (graaf van Sülichgau), ovl. te Cysoing [Frankrijk] op 16 dec 866, hij krijgt geen kinderen, tr. tussen 836 en 840 met

Moeder:
Gisela der Carolingen (d'Annappes, d'Aquitaine, des Grisons, de Francie, de France, de Herstal, van Verona, des Francs, von Rheinau, de Zurichgau), dr. van Keizer Lodewijk I de Vrome (koning van Acquitanië 781) en Judith (Welf) van Beieren van Altorf, geb. circa 820, ovl. na 1 jul 874.

tr. in 919
met

Arnulf Herzog van Beieren, zn. van Luitpold Markgraf von dem Ostmark en Kunigunde van Schwaben, geb. in 898, hertog van Beieren, ovl. te Regensburg (D) op 14 jul 937.

Arnulf Herzog van Beieren.
Arnulf I van Beieren, bijgenaamd de Boze, (ca. 880 - Regensburg, 14 juli 937) was hertog van Beieren.
In 907 volgde Arnulf zijn vader Luitpold van Karinthië op als hertog van Beieren en markgraaf van de Beierse Nordgau. Zijn vader was gesneuveld in een veldslag tegen de Hongaren bij Bratislava, waarbij ook het Beierse leger was vernietigd. Om een nieuw leger te financieren confisqueerde hij op grote schaal kerkelijke bezittingen, waardoor hij van de (kerkelijke) geschiedschrijvers zijn bijnaam kreeg. Hij bouwde zijn nieuwe leger op rond cavalerie, om zo beter in staat te zijn om de Hongaren te bestrijden. Deze aanpak had succes want Arnulf wist 909, 910 en 913 Hongaarse plundertroepen te verslaan. Na de slag in 913 sloot Arnulf een overeenkomst met de Hongaren waardoor die Beieren een lange tijd met rust zouden laten.
In 911 steunde Arnulf de verkiezing van koning Koenraad I en in 913 werd de band met Koenraad versterkt doordat zijn stiefmoeder met Koenraad trouwde. In 914 kwam het echter tot een conflict tussen Arnulf en Koenraad over de belangen van hun wederzijdse verwanten in Schwaben. Arnulf zag zich genoodzaakt te vluchten en vond onderdak bij de Hongaren. In 916 probeerde Arnulf zijn positie te heroveren maar werd verslagen en moest weer vluchten. Hij trok zich niets aan van oproepen om voor de koning of op synodes te verschijnen, en trok zich ook niets aan van schriftelijke vermaningen. In 917 lukt het Arnulf om Regensburg te veroveren en de koninklijke stadhouder te verjagen. Een tegenaanval van Koenraad kon hij afslaan en daarna stond Arnulfs positie niet meer ter discussie.
Na het overlijden van Koenraad in 919 werd Arnulf door de Zuid-Duitse adel tot koning uitgeroepen, hoewel Koenraad Hendrik de Vogelaar als koning had aangewezen. Pas nadat Hendrik hem in 921 heeft verslagen en Regensburg belegerde, onderwierp Arnulf zich aan Hendrik. Hendrik erkende Arnulf als hertog van Beieren en liet hem typisch koninklijke rechten behouden zoals: benoeming van bisschoppen, het recht om synodes bijeen te roepen, het gebruik van rijksgoederen, het recht om muntrechten en tollen te vestigen en het recht om een eigen buitenlandse politiek te voeren.
De volgende periode uit Arnulfs bewind verliep rustig. Tot 933 waren er alleen: een mislukte campagne tegen Bohemen in 922, een schatting om een Hongaarse inval af te kopen in 926, onderwerping van Bohemen samen met Hendrik in 929. Arnulf steunde Hendrik in 933 met troepen voor de verdediging tegen de Hongaren. Arnulfs laatste onderneming was een veldtocht naar Italië toen zijn zoon Eberhard door Italiaanse edelen werd gevraagd om koning te worden. Arnulf trok via Triëst naar Verona. Toen de regerende koning Hugo van Arles een strategisch belangrijk kasteel bij Verona wist te bezetten, trok Arnulf zich echter terug naar Beieren omdat hij bang was door Hugo te worden ingesloten. In 935 trad Arnulf terug als hertog ten gunste van Eberhard. Zijn laatste daad was om een huwelijk te arrangeren tussen zijn dochter Judith en Hendrik, zoon van Hendrik de Vogelaar. Arnulf werd begraven in de abdij Sankt Emmeram te Regensburg.
Arnulf was een zoon van Luitpold van Karinthië en zijn verder onbekende eerste vrouw.
Arnulf was gehuwd met Judith, dochter van Eberhard van de Sülichgau (zoon van Unruoch III van Friuli en Ava van Monza) en van Gisela van Verona.

der Böse, 907 Heerführer, 908 Graf im bayerischen Nordgau, Herzog, 911(909-914, 919-937) Herzog v.Bayern, begraben in St.Emmeram; Werner. Schlägt 909 die Ungarn bei Freising und 913 erneut mit den Schwaben. Gleichzeitig erlitt das königliche Heer Niederlagen gegen die Ungarn. Das hob Arnulfs Ansehen -- auch bei den Ungarn. Empört sich 914 gegen Konrad I. und flieht mit Gattin und Kindern nach Ungarn (Liudprand, Antapodosis II 19 R. n 55). Dort hält er sich etwas Anfang 919 `Arnaldus cum uxore et filiis Hungaria rediens honorifice a Bagoariis atque ab orientalibus suscipitur Francis' (Liudprand II 21 R. n 61). 920 Vergleich mit König Heinrich vor Regensburg. 933/4 `Longobardi Eparhardum filium Arnolfi ducis in dominum acceperunt, eodem anno Arnolfus dux et Udalpertus archiepiscopus cum Baiowariis iter hostile in Italiam fecerunt'(gegen König Hugo -- Annales Juvavenses maximi, vgl. Liudprand II 49-52 R. n 86). 926 schließt er einen Separatfrieden (nach König Heinrichs Frieden 924) mit den Ungarn. 936 ist Herzog Arnulf bei der Krönung Ottos I. in Aachen zugegen (R. n 88).

Uit dit huwelijk 6 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Judith	*919		†987		68	1	2
2	Luitpold			†994	Wurzberg		1	2
3	Eberhard	*912		†939	Andernach [Luxemburg]	27	1	2
4	Heinrich	*920		†954		34	1	1
5	Arnulf	*918	Ratisbonne [Duitsland]	†954	Ratisbonne [Duitsland]	36	1	2
6	Swanila	*925					1	1

Lothar II van Walbeck

Vader:
Liuthar I (Lothar, Lotharius) (Lothar I) Graf van Walbeck van Stade (der Ältere, Graf v.Walbeck Liuthar) (Walbeck, van), zn. van Lothar Graf van Stade en Swanhilde von Saksen, graaf van Stade, Graaf van Walbeck, de Derlingau en de Balsamgau, ovl. te Lenzen [Duitsland] op 5 sep 919, begr. in 930, relatie met

Moeder:
Swanhilde van Hamaland, geb. voor 907.

relatie
met

Mathilde von Arneburg, dr. van Bruno Graf van Arneburg (graaf van Arneburg) en Frederune ? , ovl. tussen 3 dec 990 en 3 dec 991.

Uit deze relatie 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Helksuinda			†1015			1	1
2	Lothar	*950		†1003		52	1	2
3	Hendrik I			†976			2	7

Mathilde von Arneburg

Vader:
Bruno Graf van Arneburg, graaf van Arneburg, ovl. op 30 nov 978, relatie met

Moeder:
Frederune ? .

relatie
met

Lothar II Graf van Walbeck, zn. van Liuthar I Graf van Walbeck van Stade (graaf van Stade, Graaf van Walbeck, de Derlingau en de Balsamgau) en Swanhilde van Hamaland, graaf van Walbeck, ovl. tussen 21 jan 964 en 21 jan 984 (circa 21 apr 986).

Lothar II Graf van Walbeck.
Lotharius II van Walbeck (ca. 915 - 21 januari 964) was een Duits edelman uit de tiende eeuw.
Lotharius werd in 929 graaf van Walbeck, de Derlingau, de Balsamgau en het noorden van de Thüringgau, als opvolger van zijn vader Lotharius I van Walbeck. In 941 nam hij deel aan een samenzwering om Otto I de Grote te vermoorden. Het plan mislukte en Lotharius werd ter dood veroordeeld maar uiteindelijk op voorspraak van zijn vrienden van executie gered. Zijn bezittingen werden verbeurd verklaard en hij werd gevangengezet bij markgraaf Berthold van Schweinfurt. Lothar wist zich uiteindelijk met de keizer te verzoenen en kreeg een deel van zijn bezittingen en leengoederen terug, samen met een schadevergoeding voor gederfde inkomsten. Hij stichtte als boetedoening een aan Maria gewijde kapittelkerk in Walbeck. De verhouding met Berthold was zo goed geworden dat hij hem zijn dochter als vrouw gaf.
Lotharius was zoon van Lotharius I van Walbeck. Hij was getrouwd met Mathilde van Arneburg (ca. 920 - 3 december 992), dochter van Bruno van Arneburg (ovl. 30 november 978) en Frederuna (ovl. Zörbig, 27 oktober 1015).

graaf van Walbeck, der Jüngere, 929 Graf von Walbeck, stiftet das Kloster Walbeck an der Aller.

Uit deze relatie 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Helksuinda			†1015			1	1
2	Lothar	*950		†1003		52	1	2
3	Hendrik I			†976			2	7

Odon I du Wetterau

Vader:
Gebhard Graf (Konradijnen), zn. van Konrad , ovl. in 910.

tr. (1) circa 915
met

Adèle (Hildebrande, Cunégonde) de Vermandois, dr. van Heribert I graaf van Vermandois (Sire de Péronne et St-Quentin, Comte de Soissons, Comte de Meaux et de Soissons 1er duc de Vermandoi) en Beatrice Hildegarde Lieutgarde de Morvois (gravin van Parijs), geb. te Bayeux [Frankrijk] in 882, Duchese (Princesse de Souabe), ovl. te Vermand [Frankrijk] (te Senlis [Frankrijk]) op 12 dec 949, tr. (2) met haar neef Bernhard I (Pepin) (Bernard I) de Senlis (Pepin de Senlis), zn. van Pépin III Bérenger de Bayeux de Senlis de Vermandois (graaf van Bayeux, Comte de Valois Comte de Bayeux,Senlis,Soissons) en Cunégonde Gerberge Aselind de Rennes. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Konrad I			†982			1	1
2	Heribert	*925		†992		67	1	4
3	Udo	*920		†938		18	0	0
4	Judith			†973			1	6

tr. (2)
met

Judith von Öhningen ? (Öhningen, von), tr. (1) met zoon van haar man Konrad I von Elsass. Uit dit huwelijk een zoon.

Konrad I von Elsass.
948-951 Graf im Rheingau, 961 Vogt von Schwarzach, 973 Graf i.d.Ortenau, 915/25-982.

Adèle (Hildebrande, Cunégonde) de Vermandois

Vader:
Heribert I graaf van Vermandois, zn. van Pepin II Quentin de Vermandois (heer van Peronne en St.Quentin) en Rothaide de Bobbio, geb. te Noyon [Frankrijk] circa 839, Sire de Péronne et St-Quentin, Comte de Soissons, Comte de Meaux et de Soissons 1er duc de Vermandoi, ovl. te Ormoy [Frankrijk] op 6 nov 902, tr. (2) met Leutgarde Berhe Eve de Troyes, dr. van Adelelme Il de Poitiers (Comte Palatin de Troyes 886*894) en Ermengarde . Uit dit huwelijk een dochter, tr. (3) met Aselinde de Rennes. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (1) circa 872 met

Moeder:
Beatrice Hildegarde Lieutgarde de Morvois, dr. van Guérin I de Morvois (Margrave de Neustrie 820-866 Comte de Morvois) en Éve dite de Roussillon dite de Saxe Deparis-De Paris, geb. te Pont-Sur-Seine [Frankrijk] circa 845, gravin van Parijs, ovl. circa 901.

tr. (1) circa 915
met

Odon I (Gebhard ?) Graf du Wetterau (Udo I im Ufgau), zn. van Gebhard Graf (Konradijnen), ovl. op 2 dec 949, tr. (2) met zijn schoondochter Judith von Öhningen ? (Öhningen, von). Uit dit huwelijk geen kinderen.

Odon I Graf du Wetterau (Udo I im Ufgau).
Udo van de Wetterau (vers 895 - 2 décembre 949) était un noble allemand du Xe siècle. Il était le fils de Gebhard de Lorraine .

En 914, Udo fut nommé comte du Wetterau et fonda une église Sainte-Marie à Wetzlar . Le Wetterau avait été l 'un des comtés de Franconie de son père Gebhard et Udo a également acquis deux autres comtés qui lui avaient appartenu: le Rijngouw en 917 et le Lahngouw en 918.

Udo est surtout connu pour la bataille d'Andernach le 2 octobre 939. Les ducs rebelles Giselbert II de Maasgouw et Everhard III de Franken avaient pillé les comtés d'Udo et de son cousin Koenraad (comte de Neder-Lahngouw) à l'est du Rhin . Leur force était si grande qu'Udo et Conrad ne pouvaient pas leur résister. Mais quand les insurgés ont de nouveau traversé le Rhin à Andernach pour retourner en LorraineUdo et Conrad avaient une chance. Giselbert et Everhard étaient toujours avec leur arrière-garde sur la rive est alors que la plupart de leur armée avait déjà fait la traversée. C'est alors qu'Udo et Conrad ont attaqué et vaincu les troupes restantes. Everhard a été tué et Giselbert s'est noyé en essayant de fuir à travers le Rhin. La révolte était ainsi brisée et le roi Otton Ier le Grand pouvait facilement restaurer son autorité. Cela fit d'Udo un favori d'Otto: à la mort de Conrad (949), il fut également nommé comte du Bas Lahngouw et Udo reçut le droit d'Otto de diviser ses comtés et autres fiefs entre ses fils comme il l'entendait.

Udo a épousé une fille d' Herbert Ier de Vermandois , probablement nommée Cunigonde. Ils ont eu les enfants suivants:.

Gebhard (mort 938), tué dans la lutte contre la révolte de Thankmar , le demi-frère aîné du roi Otto. Herbert (vers 930 - 992) Otto Udo (décédé le 26 août 965), nommé évêque de Strasbourg le 13 août 950 , peut-être la même personne que son frère Otto. Judith.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Konrad I			†982			1	1
2	Heribert	*925		†992		67	1	4
3	Udo	*920		†938		18	0	0
4	Judith			†973			1	6

tr. (2) te Rennes [Frankrijk]
met

Bernhard I (Pepin) (Bernard I) de Senlis (Pepin de Senlis), zn. van Pépin III Bérenger de Bayeux de Senlis de Vermandois (graaf van Bayeux, Comte de Valois Comte de Bayeux,Senlis,Soissons) en Cunégonde Gerberge Aselind de Rennes, geb. te Senlis [Frankrijk] (te Vermand [Frankrijk]) circa 885 (circa 876), Écuyer, Seigneur de Senlis (Comte de Senlis et de Valoi), ovl. te Senlis [Frankrijk] in 922, tr. (1) met zijn nicht Cunigonde (Cunegonde) de Vermandois, dr. van Heribert I graaf van Vermandois (Sire de Péronne et St-Quentin, Comte de Soissons, Comte de Meaux et de Soissons 1er duc de Vermandoi) en Leutgarde Berhe Eve de Troyes, geb. te Vermandovillers [Frankrijk] in 890, ovl. te Senlis [Frankrijk] in 947. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	NN	*912	Senlis [Frankrijk]				1	1
2	Sprotta	*905	Senlis [Frankrijk]	†955	Rouen (F) [Frankrijk]	49	4	8

Meringoz in Geldern Und Zütphen

relatie
met

Gerberga van Lotharingen, dr. van Gottfried van Lotharingen en Ermentrude van Frankrijk, geb. tussen 925 en 935, ovl. circa 995.

Uit deze relatie een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Irmtrud						1	4

Gerberga van Lotharingen

Vader:
Gottfried van Lotharingen (van Metz), zn. van Gerhard Graf im Metzgau en Oda von Sachsen, ovl. na 943, tr. met

Moeder:
Ermentrude van Frankrijk, dr. van Karel III van West-Francië (koning van West-Francië) en Frederune van Hamaland van Westfalen van Ringelheim, geb. tussen 908 en 916.

relatie
met

Meringoz (Meingaud) Graf in Geldern Und Zütphen, geb. circa 920, ovl. tussen 998 en 999.

Meringoz Graf in Geldern Und Zütphen.
Meingaud; Graf. NKdG, S.6. 939 Graf im Avalgau. DFA14, DFA10; 944 Graf; DFA57. Vor 939 Graf im Avalgau, abgesetzt, 944 begnadigt, beerdigt in Witrich bei Bonn; v.Damm.

Uit deze relatie een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Irmtrud						1	4

Beatrix van Francië

Vader:
Hugo (de Grote) (Hugo) Hertog de France (Dux de Neustrien de Burgund et de Acquitania) (Hugues le Grand, l'Abbé Et le Blanc de France), zn. van Robert I Le Posthumme koning van Francië (koning van West-Francië 922-923) en Beatrix van Vermandois (koningin West-Francie), geb. te Parijs [Frankrijk] op 24 aug 898, ovl. te Dourdan op 16 jun 956, begr. te Saint Denis [Frankrijk], tr. (1) met Judith van de Maine. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (2) met Eadhild van Engeland, dr. van King Edward the Elder (koning van Engeland 899-925) en Ælfflæd van Wessex. Uit dit huwelijk een zoon, hij krijgt geen kinderen, tr. (4) met Raingarde de Dijon, dr. van Raoul II de Comte de Dijon Dijon (Conseiller de Regence de Robert II) en Raingarde de Soissons. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (3) te Mainz of Ingelheim [Duitsland] op 14 sep 937 met

Moeder:
Hadewig van Saksen (Hedwige de Saxe), dr. van König Hendrik I de Vogelaar (Koning van Duitsland) en Mathilde van Westfalen (Comtesse de Ringelheim - Reine et Sainte), geb. circa 905, ovl. na 10 feb 965.

tr. in 954
met

Frederik I Barbarossa hertog van Opper-Lotharingen, zn. van Wicheric van Verdun en Cunégunde de Gand (prinses van Verdun), geb. circa 912, graaf van Bar, Duc de Haute-Lorraine (959), ovl. op 18 mei 978, tr. (2) met Sophie de Briey. Uit dit huwelijk een zoon.

Frederik I Barbarossa hertog van Opper-Lotharingen.
959 Graf von Bar, 959-984 Herzog, Vater: Otto v.Bar? Vogt der Abteien Moyen-Moutier und St.Michel. Erbauer der Veste Bar. Wird vom Erzbischof Bruno von Köln auf den Vorschlag der lothringischen Stände, zum Herzog ernannt. Er war den Ottonen stets treu und starb während einer Kriegsunternehmung gegen Frankreich.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Diederik I	*955		†1027		72	1	2
2	Beatrice	*954	Nancy [Frankrijk]	†1021	Rheinfelden [Zwitserland]	67	2	8

Alberic II van Mâcon

Vader:
Leotald I (Litaud) de Mâcon, zn. van Alberic I Alberic I de Narbonne (Vicomte de Narbonne, Comte de Mâcon (911), Seigneur de Bracon et de Salins (930)) en Attelane Tolosana de Macon, geb. te Mâcon [Frankrijk] in 910, graaf van Mâcon en de Spolete et de Besançon, ovl. te Mâcon [Frankrijk] in 979, relatie (2) met Berta . Uit deze relatie een dochter, tr. (1) met

Moeder:
Irmgard van Vergy (Ermengarde de Chalon), dr. van Manasse I van Vergy Comes de Chalons (Comte de Chalon, de Beaune et de Langres) en Irmgard van Opper-Bourgondië, ovl. in 931.

relatie
met

Ermentrudis (Ermentrud) van Roucy (Reims), dr. van Ragnold Graf van Roucy (aanvoerder van Noormannen) en Alverade van Lotharingen, geb. circa 950, ovl. op 3 okt 1004, tr. (1) met haar neef Odo Willem van Bourgondië-Mâcon. Uit dit huwelijk 4 kinderen.

Uit deze relatie een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Beatrice	*974	Mâcon [Frankrijk]	†1030	Sens [Frankrijk]	56	2	2

Eberhard I in de Elzas

Vader:
Hugo I in de Elzas (Hugo Graf von Hohenburg), zn. van Eberhard III Graf im Elsässer Nordgau en Adelina van Vermandois, ovl. tussen 940 en 959, relatie met

Moeder:
Hildegard .

relatie
met

Liutgard von Bidgau, van Bidgau, dr. van Wicheric van Verdun en Cunégunde de Gand (prinses van Verdun), geb. circa 915, ovl. na 8 apr 960.

Liutgard von Bidgau.
960 Schenkung an St.Maximin zu Trier.

Uit deze relatie een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hugo			†986			1	1

Theoderich III van Kleef

in
Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Ans Karstens
Kwartierstaat van Arie Roobol
Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius
Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer
Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes
Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts
Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans
Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Eunice Roos
Kwartierstaat van Fred Spaans
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van Hans van der Wind
Kwartierstaat van Henk de Snoo
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Jacoline van Dijk.
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Lourens de Groot
Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts
Kwartierstaat van Maarten Rol arts
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer
Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach
Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek
Kwartierstaat van Olga Broersma
Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma

Diederik I/III (Theoderich III) graaf van Kleef, geb. voor 1096, ovl. circa 1114.

Diederik I/III (Theoderich III) graaf van Kleef.
der Tugendhafte, 1096 Teilnehmer am 1.Kreuzzug, identisch mit Dietrich II.?, Q: Strohmaier, R.Scholten: Stammtafeln der klever Grafen und Herzöge, in: G.van der Schuren: Clever Chronik, 1884.
Diederik III (Diederik I volgens een andere telling[1]) (ovl. 1117) was graaf van Kleef van 1091 tot 1117. Hij was getrouwd met gravin Maria van Henneberg en samen kregen ze twee onbekend gebleven dochters. Diederik deed mee aan de Eerste Kruistocht (1097 - 1099) en de verovering van Jeruzalem Aanvankelijk koos hij de zijde van keizer Hendrik V in zijn strijd tegen de paus, maar na het verlies tegen de aartsbisschoppen in 1115 verwisselde hij in 1117 van partij. Door zijn steun aan Hendrik V verspeelde hij de voogdij over de abdij van Brauweiler. Na van partij te zijn veranderd werd hij voogd over het sticht Zyfflich Omdat hij alleen dochters had droeg hij in 1117 het graafschap op zijn sterfbed over op zijn broer Arnold[2] Volgens andere bronnen was Arnold geen broer maar een zoon van Diederik III. (? Omdat er weinig over Diederik II bekend is en Diederik I nooit graaf van Kleef is geweest, beginnen sommige bronnen pas bij Diederik III te tellen. Doordat andere bronnen de oude telling aanhouden leidt dit al snel tot misverstanden.).

Vader:
Theoderich II graaf van Kleef, zn. van Conrad van Kleef, ovl. na 1019.

tr.
met

Katharina von Henneberg.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Arnold	*1100		†1147	Bedburg	46	1	2

Lijsbeth Cornelisse van Maarleveld

in
Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis

Lijsbeth Cornelisse van Maarleveld.

Vader:
Cornelis Willemsz van Maarlevelt, zn. van Willem Pietersz Coucx en Meinsje Jansdr, geb. te Monster circa 1600, tr. te Monster op 25 mei 1630 met

Moeder:
Machteld Amen van Dijk, dr. van Aemen Pietersz van Dijck en Neeltgen Adriaensdr, ovl. te Ter Heijde op 22 mei 1667.

tr. (1) te 's-Gravenzande op 25 apr 1679
met

Pieter Doesz Sonnevelt, zn. van Doe Pietersz Sonnevelt (schrijnwerker) en Leuntje Doensdr van der Burgh, ged. te Maasland op 14 okt 1655, bouwman, diaken, ouderling, Camerman, bouwman, ouderling 1691-1693, 1702-1704, 1707-1709, 1712-1714, 1716-1718 en 1721 te 's-Gravenzande, diaken te 's-Gravenzande van 1689 tot 1691, lidmaat Honderland in 1714, ovl. te 's-Gravenzande in 1721, tr. (2) met Annetje Cornelisse van der Kooij. Uit dit huwelijk 13 kinderen.

tr. (2) te Monster op 16 apr 1661
met

Teunis Pouwelsz van der Kleij (Kley, van der), zn. van Paulus Lieven van der Kleij (bouwman; ouderling te ’s-Gravenzande in 1652) en Meisgen Jans de Vette, geb. te 's-Gravenzande (te Zandambacht) circa 1625, bakker, bouwman en schepen te Hondertland (1658 - 1669), ovl. op 4 nov 1674, begr. op 4 nov 1674, tr. (1) in 1645 met Annetje Jansdr Goutappel, dr. van Jan Corneliszn Goutappel (Schepen, Heilig Geestmeester, Duinmeier) en Maartje Jorisdr Buijs, geb. te Zandambacht circa 1620, ged. te Zandambacht op 22 mei 1622, ovl. te Hondertland (te 's-Gravenzande) op 23 nov 1660. Uit dit huwelijk 4 kinderen.

Teunis Pouwelsz van der Kleij.
Teunis woonde in ’t Hondertland aan de Maesdijk (1661).

Uit dit huwelijk een kind.

Bronnen:

1.	Rechterlijke akte Hondertland, periode: 1711, Akteplaats: Hondertland, Archiefnaam: Nat Arch. Archief: Recht Arch.Hondertland, Inventarisnr.: XIII (Notar 406) (30 mei 1711 akte 30)

Adelaide van Anjou

Blanche (Adelaide) van Anjou (Adélaïde Blance d' Anjou, Adelaide de Troyes).
Of Azalaïs, genaamd Blanche. Haar verwantschap en haar eerste huwelijk worden bevestigd door de Kroniek van Saint Pierre du Puy. Haar tweede en derde huwelijk worden bevestigd door Richer. Het is de Kroniek van Saint Maxence die haar de bijnaam Blanche geeft. Haar vierde huwelijk wordt bevestigd door de "Historia Francorum". .

Haar leven was bijzonder bewogen. Rond 970 trouwt zij in haar eerste huwelijk met Etienne, graaf van Gévaudan en van Forez, een zeer machtige heer uit het zuidoosten van Aquitanië die heerste over Brioude en Mende. Na de dood van Etienne, rond 976, neemt zij de voogdij op zich over haar drie zonen: Etienne, Pons en Bertrand, en bestuurt namens hen de twee graafschappen Gévaudan en Forez. Haar dochter Ada Mode trouwt met Aldebert, graaf van Périgord en van La Marche. Zij hertrouwt in haar tweede huwelijk met Raymond, graaf van Toulouse, die rond 979 overlijdt.

In 981 wordt het huwelijksproject tussen Adélaïde en de zoon van koning Lotharius, Lodewijk (hij is pas vijftien jaar oud), uitgewerkt. Lodewijk wordt koning van Aquitanië en het huwelijk wordt begin 982 gevierd in Vieux Brioude. Adélaïde wordt tot koningin van Aquitanië gekroond, wat dit titel wat meer gewicht geeft, aangezien de Angevijnse clan Gévaudan, Forez, Le Puy en het graafschap Chalon bezit. De hertog van Aquitanië, Guillaume Fier-à-Bras, is niet in staat zich tegen deze operatie te verzetten; hij is verlamd door de gevolgen van zijn relatie met de vicomtesse van Thouars. De vrouw van Guillaume, Emma van Blois, heeft zich teruggetrokken in Chinon en de graaf van Poitou kan niet rekenen op de hulp van Eudes I van Blois.

In de praktijk is het huwelijk van Adélaïde volledig kunstmatig en koning Lotharius beseft al snel dat hij in feite heeft gewerkt voor het huis van Anjou. In 983 komt hij, gesteund door een leger, zijn zoon Lodewijk ophalen en brengt hem terug naar Noord-Frankrijk. Het huwelijk wordt ontbonden wegens niet-consummatie en Adélaïde vlucht naar Arles. .

Kort daarna (984) hertrouwt Adélaïde met graaf Guillaume van Arles, graaf van Provence, een vriend van abt Mayeul van Cluny. Zij krijgen een dochter, Constance, de toekomstige echtgenote van de koning van Frankrijk, Robert II de Vrome.

Wanneer zij in 982 trouwt met de jonge Lodewijk V (nog geen koning van Frankrijk) in Vieille-Brioude, is zij al tweemaal weduwe: van graaf Étienne van Gévaudan (overleden in 970), met wie zij kinderen had, en van graaf Raymond van Toulouse (overleden in 978). Het te grote leeftijdsverschil en de losbandigheid van de jonge echtgenoot zullen de oorzaak zijn van haar echtscheiding in 984. Volgens Raoul Glaber, teleurgesteld in de capaciteiten van Lodewijk, manoeuvreert Adélaïde om hem te verlaten en vlucht zij naar haar familie in Provence, waar zij haar huwelijk (in 983) met de toekomstige koning van Frankrijk laat ontbinden.

Daarna vertrekt zij naar Arles en hertrouwt in 984, tegen de wil van de paus [bron nodig], met de graaf van Provence, Guillaume, bijgenaamd de Bevrijder. Hun dochter, Constance van Arles (986–1032), zal koningin van Frankrijk worden door haar huwelijk met Robert II in 1003. Het echtpaar zou een tweede dochter hebben gehad, Ermengarde van Arles, die later trouwt met Robert I van Auvergne.

Na de dood van Guillaume in 993 voert zij een langdurige regentschap, die de nieuwe adel de gelegenheid biedt zich herhaaldelijk tegen de grafelijke dynastie te keren. Er is een eerste opstand in 1008, die van de zonen van Nivelon de Signes, burggraaf van Guillaume, en vervolgens in 1009 is het de beurt aan Audibert en Rainaud van Châteaurenard. Deze nieuwe generatie adel verzet zich heftig tegen de religieuze schenkingen die door de markies en zijn entourage zijn gedaan. Zij moet ook ingrijpen na de dood van de nieuwe graaf Guillaume II, die in 1018 sneuvelt bij het beleg van het kasteel van Fos. De situatie wordt inderdaad kritieker wanneer de familie van Fos in opstand komt, wat leidt tot de dood van de graaf en Adélaïde ertoe dwingt externe hulp in te roepen, met name die van haar zoon uit een eerder huwelijk, Guillaume III Taillefer, graaf van Toulouse. .

De hypothese van een vijfde huwelijk van Adélaïde van Anjou, weduwe van de graaf van Provence, met Otto Guillaume, graaf van Bourgondië en van Mâcon, werd in 1907 voorgesteld door René Poupardin en later door andere historici overgenomen. Deze hypothese is uitsluitend gebaseerd op drie oorkonden die eenvoudigweg het bestaan bevestigen van een tweede echtgenote van Otto Guillaume met de naam Adélaïde, en op een pauselijke bul van paus Benedictus VIII, gericht aan onder anderen de wereldlijke leiders van Bourgondië en Provence, waaronder Otto Guillaume en Adélaïde, zonder melding te maken van een huwelijk tussen hen. Deze hypothese, die op geen enkel doorslaggevend bewijs berust, moet dan ook met voorzichtigheid worden beschouwd. .

Zij sterft in 1026, mogelijk in Avignon, aangezien het jaar van haar overlijden is genoteerd door een monnik van de abdij van Saint-André, nabij Avignon. Zij wordt begraven in Montmajour, een abdij nabij Arles die destijds werd beschouwd als de grafplaats van de grafelijke familie van Provence.

Lijst van haar bekende kinderen .

Van Étienne van Gévaudan: .

Pons van Gévaudan .

Bertrand van Gévaudan .

Étienne van Gévaudan, bisschop van Le Puy van 995 tot 998 .

een dochter met een onzekere naam (Ermengarde of Philippa), gehuwd met Guillaume, graaf van Auvergne .

Van Raymond van Toulouse:.

Guillaume III van Toulouse, graaf van Toulouse (978–1037) .

Van Guillaume I van Provence (na 982 of 984, geschatte datum van het huwelijk tussen Adélaïde en Guillaume): .

Guillaume II, graaf van Provence, overleden in 1019; hoewel de afstamming tussen Adélaïde en haar zoon Guillaume wordt bevestigd door talrijke contemporaine oorkonden en wordt aanvaard door middeleeuwse historici, blijven sommige genealogische compilaties hem beschouwen als de zoon van Arsinde van Comminges, de eerste vrouw van Guillaume de Bevrijder. .
Constance van Arles (ca. 986–1032), koningin van Frankrijk door haar huwelijk met koning Robert II de Vrome .

Overlijden .

Abdij van Montmajour – Arles, 13200, Bouches-du-Rhône, Provence-Alpes-Côte d'Azur, FRANKRIJK.
Gravin van Toulouse, van de Provence, koningin der Franken (982-984.

Vader:
Fulco II 'de Goede' van Anjou (Foulque d' Anjou), zn. van Fulco I de Rode van Anjou (graaf van Anjou) en Roscilla van Loches (gravin van Anjou), geb. circa 910, graaf van Anjou, ovl. op 11 nov 958, hij krijgt een zoon, tr. (2) met Adelaide de Buzançais. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (1) in 937 met

Moeder:
Gerberga le Maine (de Gatinais) (Gerberge de Poher), dr. van Hervé de Poher (Comte de Poher du Maine dit de Bretagne) en Godehilde le Maine, geb. te Le Mans [Frankrijk] op 8 feb 913, Comtesse du Maine, ovl. te Angers [Frankrijk] voor 953.

tr. (1) in 983 (963)
met

Wilhelm I le Liberateur (Wilhelm I) van Provence en Arles (Guillaume Taillefer) (Guillaume I le Libérateur le Grand de Provence), zn. van Boso VII Taillefer Comte d'Arles (graaf van Avignon 935, graaf van Arles 949) en Constance van Vienne (Comtesse de Provence), geb. te Arles [Frankrijk] op 18 sep 950, graaf van Provence en Arles, ovl. te Avignon [Frankrijk] op 3 sep 993, tr. (1) met Arsende Commignes. Uit dit huwelijk 2 kinderen, tr. (3) met Arsinde de Comminges. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Wilhelm I le Liberateur van Provence en Arles (Guillaume I le Libérateur le Grand de Provence).
970 Graf von Arles und Provence, 979 Markgraf.

Guillaume I van Provence, genaamd de Bevrijder, (geboren ca. 955 – gestorven voor Avignon in 993, na 29 augustus). .

Zoon van Boson II, graaf van Arles, en van Constance van Provence, was hij achtereenvolgens graaf van Avignon (962), graaf van Provence (972), markies van de Provençaalse Provence (979) en prins van geheel Provence (991). Vanwege een oom die eveneens Guillaume heette, wordt hij soms Guillaume II van Provence genoemd. .

Guillaume en zijn oudere broer Roubaud volgen hun vader Boson en hun oom, die eveneens Guillaume heette, op tussen 962 en 966. Het graafschap Provence behoort hun in onverdeeldheid toe, waarbij Guillaume graaf van Avignon wordt en Roubaud graaf van Arles, overeenkomstig de verdeling die in de vorige generatie tussen hun vader en hun oom was gemaakt. .

Hij trouwt tussen 968 en april 970 met Arsinde van Comminges, dochter van Arnaud, graaf van Comminges, en van Arsinde van Carcassonne. .

Als Arsinde, zijn eerste vrouw, soms is verward met Adélaïde, zijn tweede, om er slechts één enkele echtgenote van te maken, is de controverse tegenwoordig beëindigd. .

Uit deze eerste verbintenis zouden geboren zijn: .

Odile van Provence, genaamd Odile van Nice (ca. 976–ca. 1032) .

Arsinde.

Ermengarde .

Na de ontvoering van abt Mayeul in juli 972 door Saraceense benden die zich sinds het einde van de 9e eeuw in het Massif des Maures hadden gevestigd, nemen graaf Guillaume en zijn broer Roubaud de leiding van het Provençaalse leger, versterkt door de troepen van Ardouin, graaf van Turijn. Zij achtervolgen de Moren (hooguit enkele honderden mannen), die zij verpletteren in de slag bij Tourtour in 973, en verdrijven hen vervolgens uit Provence. .

Deze militaire campagne tegen de Saracenen, gevoerd zonder de troepen van Conrad, maskeert in feite een onderwerping van Provence, van de lokale aristocratie en van de stedelijke en landelijke gemeenschappen die tot dan toe altijd de feodale omvorming en de comtale macht hadden geweigerd. Zij stelt Guillaume in staat de feitelijke opperheerschappij over Provence te verkrijgen en, met koninklijke toestemming, de fiscus van Provence te controleren. Hij verdeelt de heroverde landen onder zijn vazallen, zoals het gebied van Hyères aan de heren van Fos, beslecht geschillen en schept zo de Provençaalse feodaliteit. .

Met Isarn, bisschop van Grenoble, onderneemt hij de herbevolking van de Dauphiné en staat hij een Italiaanse graaf, genaamd Ugo Blavia, toe zich begin jaren 970 bij Fréjus te vestigen om de gronden opnieuw in cultuur te brengen.

Zoals zijn vader Boson laat Guillaume zich adviseren door een burggraaf die hem vanaf 977 bij al zijn verplaatsingen vergezelt, en hij steunt op een belangrijke groep rechters om recht te spreken. .

Toen hij in 979 markies van Provence werd, vestigde hij zich begin jaren 980 in Arles. Zijn eerste vrouw Arsinde van Comminges (ca. 950–983) komt te overlijden; hij trouwt in 984 in deze stad, tegen de wil van de paus, met Adélaïde van Anjou, die zich zojuist had gescheiden van haar echtgenoot, de toekomstige koning van Frankrijk, Lodewijk V. .

Het paar zal minstens twee kinderen hebben: .

Guillaume II van Provence (ca. 981 – vóór 30 mei 1018) .

Constance van Arles (986–1032), koningin van Frankrijk door haar huwelijk met Robert II rond het jaar 1000 .

Adélaïde en een andere dochter, Ermengarde van Arles, wier afstamming meer betwist wordt; Ermengarde van Arles trouwt later met Robert I van Auvergne. .

Om al deze redenen is hij een belangrijk personage in de kronieken van Raoul Glaber, die hem hertog noemt, en hij verschijnt in een oorkonde van 992 met de naam pater patriae. .

Aan het einde van zijn leven wordt Guillaume zeer vroom en geeft hij talrijke goederen terug aan de wereldlijke bezittingen van de Kerk. Reeds in 991, op verzoek van de bisschop van Fréjus, Riculf, die in Arles bij de prins smeekt om de teruggave van de oude domeinen van het bisdom, stemt Guillaume in met dit verzoek en schenkt hem bovendien de helft van Fréjus en het dorp Puget.

In 992 geeft hij eveneens belangrijke domeinen in de Camargue terug aan het klooster Saint-Jean van Arles.

In 993, zich stervende voelend in de stad Avignon, waarvan hij graaf was geweest, neemt hij de monnikspij aan en roept hij abt Mayeul om zijn ziel te verlichten. Hij doet restituties en schenkingen aan de abdij van Cluny, en omringd door de menigte van zijn onderdanen gaat Guillaume van Provence in deze stad uit het leven, kort na 29 augustus 993. .

Voor zijn dood spreekt hij de wens uit begraven te worden in Sarrians, bij Carpentras, in het priorij dat in aanbouw is op het domein dat aan de Bourgondische abdij is geschonken.
Ridder, graaf van de Provence, Arles, Gevaudan, markies van de Provence 973, graaf van de Provence.

Willem I van Provence, ook wel de Bevrijder genoemd (geboren ca. 955 - overleden voor Avignon in 993, na 29 augustus), was de zoon van Boson II, graaf van Arles, en Constance van Provence. Hij was achtereenvolgens graaf van Avignon (962), graaf van Provence (972), markies van het Arlesische deel van de Provence (979) en prins van heel de Provence (991). Omdat hij een oom had die ook Willem heette, wordt hij soms Willem II van Provence genoemd.

Willem en zijn oudere broer Roubaud volgden hun vader Boson en hun oom, eveneens Willem genaamd, op tussen 962 en 966. Het graafschap Provence behoorde hen gezamenlijk toe, waarbij Willem graaf van Avignon werd en Roubaud graaf van Arles, volgens de verdeling die in de vorige generatie tussen hun vader en oom was doorgevoerd. .

Hij trouwde tussen 968 en april 970 met Arsinde van Comminges, dochter van Arnaud, graaf van Comminges en Arsinde van Carcassonne. .

Uit dit eerste huwelijk werden geboren: .
Odile van Provence, ook wel Odile van Nice genoemd (ca. 976 - ca. 1032) .
Arsinde .
Ermengarde .

Na de ontvoering van abt Mayeul in juli 972 door Saraceense bendes die sinds het einde van de 9e eeuw in het Massief van de Maures waren gevestigd, namen graaf Willem en zijn broer Roubaud de leiding van het Provençaalse leger op zich, versterkt door de troepen van Ardouin, graaf van Turijn. Ze achtervolgden de Moren (hooguit een paar honderd man) en verpletterden hen in de Slag bij Tourtour in 973, waarna ze hen uit de Provence verdreven. Deze militaire campagne tegen de Saracenen, uitgevoerd zonder de troepen van Conrad, maskeerde eigenlijk de onderwerping van de Provence, de lokale aristocratie en de stedelijke en landelijke gemeenschappen die tot dan toe altijd de feodale veranderingen en de grafelijke macht hadden geweigerd. Het stelde Willem in staat om de feitelijke suzereiniteit over de Provence te verkrijgen en met koninklijke instemming de belastingadministratie van de Provence te controleren. Hij verdeelde de heroverde gebieden onder zijn vazallen, zoals het gebied van Hyères aan de heren van Fos, bemiddelde in geschillen en creëerde zo het feodale systeem in de Provence. .

Samen met Isarn, bisschop van Grenoble, ondernam hij de herbevolking van de Dauphiné en gaf hij een Italiaanse graaf genaamd Ugo Blavia toestemming om zich in het begin van de jaren 970 in de buurt van Fréjus te vestigen om de landbouwgronden opnieuw in cultuur te brengen. Net als zijn vader Boson, liet Willem zich adviseren door een burggraaf die hem vanaf 977 bij al zijn verplaatsingen vergezelde, en hij vertrouwde op een groot aantal rechters om recht te spreken. .

Nadat zijn eerste vrouw Arsinde van Comminges (ca. 950-983) was overleden, trouwde hij in 984 in Arles, tegen de wil van de paus, met Adélaïde van Anjou, die net gescheiden was van haar echtgenoot, de toekomstige koning van Frankrijk, Lodewijk V. Het echtpaar kreeg minstens twee kinderen: .

Willem II van Provence (ca. 981 - voor 30 mei 1018).
Constance van Arles (986-1032), koningin van Frankrijk door haar huwelijk met Robert II rond het jaar 1000 .

Aan het einde van zijn leven werd Willem zeer vroom en schonk hij veel bezittingen terug aan de kerk. Al in 991, op verzoek van de bisschop van Fréjus, Riculf, die bij de prins in Arles om teruggave van de oude domeinen van het bisdom smeekte, ging Willem op dit verzoek in en schonk hij bovendien de helft van Fréjus en het dorp Puget. In 992 schonk hij ook belangrijke domeinen in de Camargue aan het klooster Saint-Jean d'Arles.

In 993, zich stervend voelend in de stad Avignon, waarvan hij graaf was geweest, nam hij het habijt aan en riep abt Mayeul om zijn ziel te verlichten. Hij deed restituties en schenkingen aan de abdij van Cluny, en omringd door de menigte van zijn onderdanen overleed Willem van Provence in deze stad, kort na 29 augustus 993. Voor zijn dood uitte hij de wens om begraven te worden in Sarrians, nabij Carpentras, in de priorij die in aanbouw was op de villa die aan de Bourgondische abdij was geschonken.

Uit dit huwelijk 5 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Constance	*984		†1034	Melun [Frankrijk]	50	1	7
2	Willem	*980		†1018		38	1	2
3	Lucie	*983					2	2
4	Adelaide	*992	Spanje	†1036	Besalu [Spanje]	44	1	3
5	Toda	*978		†1020	Besalu [Spanje]	42	1	3

tr. (2) in 979
met

Etienne III de Gevaudan, zn. van Bertrand I de Gevaudan en Émilgarde de Brioude de Provence, geb. te Javols [Frankrijk] circa 954, Comte de Gévaudan, ovl. circa 984.

Uit dit huwelijk 4 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hermengarde						1	1

tr. (3) te Brioude [Frankrijk] in 982, (gesch. in 984)
met

Ludwig V "de Luie" koning van Frankrijk, geb. tussen 966 en 967, ovl. tussen 21 mei 987 en 22 mei 987.

Ludwig V "de Luie" koning van Frankrijk.
8.6.979 Mitkönig im Westfrankenreich, 982-984 König v.Aquitanien, 2.3.986 westfränkischer König, kommt bei einem Jagdunfall ums Leben.

Lodewijk was een zoon van koning Lotharius en diens echtgenote Emma, een dochter van koning Lotharius II van Italië en Adelheid, die later trouwde met keizer Otto de Grote. Lodewijks broer Otto stierf nog voor hun vader, waardoor Lodewijk de enige erfgenaam werd. De overige kinderen van Lotharius waren namelijk buitenechtelijk.

Lodewijk werd ter verzekering van de troonsopvolging tot medekoning van zijn vader verheven en op 8 juni 979 door aartsbisschop Adalbero van Reims gewijd.Lotharius liet hem in 982 te Brioude met Adelheid van Anjou, de rijke weduwe van graaf Stefaan van Gévaudan en dochter van graaf Fulco II van Anjou, trouwen.Tegelijkertijd stuurde Lotharius zijn zoon naar Aquitanië, waar Lodewijk ofwel als koning van Aquitanië zou heersen of als medekoning van zijn vader zou optreden (de gegevens in de bronnen spreken elkaar tegen). Het koppel zou kort na hun huwelijk door Adelheids broer, bisschop Guy van Anjou, tot koning en koningin van Aquitanië zijn gekroond. Adelheids oudste broer, Godfried I van Anjou, zou op dat moment op het toppunt van zijn macht zijn als sénéchal van Frankrijk én schoonbroer van de kroonprins.

Het huwelijk zou echter niet lang standhouden - er was een groot leeftijdsverschil - en werd na een jaar of twee ontbonden.[Lodewijk keerde in 984 terug naar het hof van zijn vader. Adelheid zou naar het hof van Willem I van Provence vluchten en met deze in het huwelijk treden. Men zag dat Lodewijk lichtzinnig was en zich weinig bekommerde om zijn plichten als heerser. Vermoedelijk hangen de minder flatterende gegevens over hem waarschijnlijk minstens ten dele samen met de bedoeling van geschiedschrijvers om hem als onbekwaam en immoreel af te schilderen, om de dynastieke wissel na zijn dood plausibel te maken (zoals ook was gebeurd toen de Karolingen het overnamen van de Merovingers).

tr. (4)
met

Geoffroy II de Gatinais, zn. van Geoffroi I de Gatinais (Ecuyer, Seigneur et Comte du Gâtinais) en Ava d'Auvergne (Princesse dans l'Île de Bretagne, Comtesse du Gâtinais), geb. te Montargis [Frankrijk] circa 930, Comte de Gâtinais, Seigneur du Gâtinais et de Férréol (Seigneur de Gatinais de Ferreol), ovl. te Anjou [Frankrijk] op 23 aug 1022.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Geoffroy	*950	Montargis [Frankrijk]	†1001		51	1	1

tr. (5) in 950
met

Raymond VI de Toulouse, Comte de Toulouse Mis de Gothie, ovl. in 978.

Raymond VI de Toulouse.
Raymond (V) of (IV) van Toulouse, overleden tussen 978 en 979, was graaf van Toulouse (972–978). Broer van Hugues van Toulouse, graaf van Toulouse (961–972), volgde hij hem op aan het hoofd van het graafschap van 972 tot 978. De recente herontdekking van zijn bestaan (evenals die van zijn broer en zijn vader) heeft gedeeltelijk een leemte opgelost in de chronologie van de Raymondijnse dynastie tussen Raymond Pons, graaf van Toulouse van 924 tot 942, en Guillaume III Taillefer (975–1037). De jonge leeftijd van zijn zoon bij zijn overlijden doet vermoeden dat er sprake was van een tot op heden slecht gedefinieerde voogdij.

In 975 trouwde hij met Adélaïde van Anjou, dochter van Foulques II van Anjou, met wie hij kreeg: .

– Guillaume III van Toulouse, graaf van Toulouse (978–1037) .

– Pons van Toulouse.

Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Emma van Frankrijk

tr.
met

Raoul hertog van Nederbourgondië koning van Frankrijk, zn. van Richard I hertog van Bourgondië en Adelheid van Auxerre, tegenkoning van Frankrijk op 13 jul 923, ovl. op 14 jan 936.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ermengardis						1	1