Cees Hagenbeek

Gerwenn de Cornouaille

Vader:
Conar (Concar Cheronnog) van Cornouaille (Concarcheronnag Concar de Cornouaille) (Cornouailles, de), zn. van Danell II Unua van Cornouaille en Hariza de Thuringe, geb. te Concarneau [Frankrijk] circa 670, Prince de Cornouaille (Prince de Cornouailles(France)), ovl. in 720, hij krijgt geen kinderen, tr. met

Moeder:
Azenor (De Brest) de Domnonee, dr. van Gwraig Alain de Domnonee, geb. in 665.

tr.
met

Riwallon II Iaun Reith (Rivallon) van Poher, zn. van Cheronnoge Congare de Cornouaille en Waroch van Poher, geb. te Plounévézel [Frankrijk] circa 687, Wittichius, ovl. in 720.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Daniël	*710	Cléden-Poher [Frankrijk]	†749	Tréogan [Frankrijk]	39	1	1

Waroch van Poher

Vader:
Rivallon van Poher, zn. van Hoel van Cornouaille (Koning van Bretagne) en Fratelle Ferch Ousoche van Leon, geb. circa 607, ovl. in 667, tr. met

Moeder:
Gerwinde de Saxe, dr. van Eberhard ou Ebrard de Saxe (Roi des Saxons) en Bértrude Aldétrude de Bourgogne (Reine des Francs 613-618), geb. circa 615.

tr.
met

Cheronnoge Congare de Cornouaille, zn. van Alain II "le Grand" van Cornouaille (Roi de Bretagne) en NN d'Armorique (Dame de Cornoualle), geb. circa 660.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Riwallon	*687	Plounévézel [Frankrijk]	†720		33	1	1

Rivallon van Poher

Vader:
Hoel van Cornouaille, zn. van Judhaël, Alain Le Blanc Le Fainéant de Cornouaille (Koning van Bretagne) en Azenor de Brest de Poher, geb. circa 580, Koning van Bretagne, ovl. in 612, tr. met

Moeder:
Fratelle Ferch Ousoche van Leon, dr. van Ausoche de Leon en Alienor II de Cornouaille, geb. circa 581.

tr.
met

Gerwinde de Saxe, dr. van Eberhard ou Ebrard de Saxe (Roi des Saxons) en Bértrude Aldétrude de Bourgogne (Reine des Francs 613-618), geb. circa 615.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Waroch	*640	Ploeuc-Sur-Lié [Frankrijk]				1	1

Conar van Cornouaille

Vader:
Danell II Unua van Cornouaille, zn. van Alain II "le Grand" van Cornouaille (Roi de Bretagne) en NN d'Armorique (Dame de Cornoualle), geb. te Quimperlé [Frankrijk] circa 650, ovl. in 709, tr. met

Moeder:
Hariza de Thuringe, dr. van Hedan I von Thuringen (hertog) en Berthilde , geb. in 640.

tr. (1)
met

Azenor (De Brest) de Domnonee, dr. van Gwraig Alain de Domnonee, geb. in 665.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Judon	*710	Concarneau [Frankrijk]				2	1
2	Gerwenn	*695	Quimperlé [Frankrijk]				1	1

Gradlon Flam van Cornouaille

Vader:
Judicael le Saint (Judicaël (Gicquel Ap Hoël)) van Cornouaille, zn. van Hoel van Cornouaille (Koning van Bretagne) en Fratelle Ferch Ousoche van Leon, geb. te Poullaouen [Frankrijk] in 602, ovl. te Gaël [Frankrijk] op 17 dec 658, hij krijgt geen kinderen, tr. met

Moeder:
Moronoë d'Acqs de Léon (Moronoë de Browerech), dr. van Ausoche II de Cornouaille, geb. te Fouesnant [Frankrijk] circa 590, ovl. te Gaël [Frankrijk] in 630.

tr.
met

NN de Meriadoc.

Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Judicael le Saint van Cornouaille

Judicael le Saint van Cornouaille.
Judicaël, heilige koning van Bretagne Judicaël (geboren rond 590 – overleden op 16 of 17 december 647/652) was een Bretonse heilige. Zoon van koning Judhaël van Domnonée en koningin Pritelle, was hij koning van de Bretons in de 7e eeuw. Hij werd geboren rond het jaar 590. Oudste zoon van Judaël of Judhaël, koning van Domnonée, en koningin Prizel, dochter van Ausoch, graaf van Léon. Hij was de oudste van vijftien broers en vijf zussen, van wie er meerdere behoren tot de lange lijst van Bretonse heiligen, zoals Josse en Sint Guinien (ook wel Sint Guinian of Sint Vignen genoemd). .

Na de dood van Judaël rond 605, verkoos Judicaël, hoewel oudste zoon en erfgenaam, zich terug te trekken in het klooster Saint-Jean de Gaël, dat door Sint Méen was opgericht, nadat een van zijn jongere broers, Haëloc, de troon had usurpeerd, aangestuurd door zijn "voogd" (Latijn: nutritius) genaamd Rethwal.

De dood van Haëloc in 615, bekeerd door Maclou in 610, stelde Judicaël in staat de troon te bestijgen. Hij verliet toen zijn klooster om het koninkrijk Domnonée te leiden. Twintig jaar lang regeerde hij met autoriteit en wijsheid, nadat hij rond 630 trouwde met Morone.

Judicaël (Gicquel Ap Hoël) van Cornouaille 602–658. Judicaël verdiende zijn titel van uitverkorene van God, want zijn leven was een voorbeeld van christelijke naastenliefde. Hij trok zich op jonge leeftijd terug in een klooster om te ontsnappen aan het zwaard van een bloeddorstige en ambitieuze man genaamd Rethwal, die zijn petekind Haëloc (waarschijnlijk een broer van Judicaël) op de troon had geplaatst. Toen de usurpator stierf, verliet Judicaël het klooster, vergaf Rethwal en nam de scepter en kroon weer op. Van de ene op de andere dag veranderde de voormalige monnik in een krijger. Volgens de kronieken van die tijd richtte hij een groot bloedbad aan onder de Frankische soldaten die zich op zijn grondgebied waagden. "Zoals de landbouwer zijn graan op de dorsvloer slaat, zo treft Judicaëls lans altijd het beoogde doel," beweert een zeer oude kroniek. .

De vroomheid van de koning Toch hield Judicaël er niet van zijn medemens te doden, zelfs niet als het een gezworen vijand van zijn vaderland was. Zijn legendarische naastenliefde bleek op exemplarische wijze toen hij, terugkerend van een expeditie tegen de Franken, een melaatse ontdekte, bedekt met zweren, aan de oever van een doorwaadbare plaats. De ongelukkige durfde de rivier niet over te steken. Judicaël gaf zijn ruiters opdracht hem voor te gaan. Zonder angst voor besmetting nam hij de zieke achterop zijn paard en stak de stroom over. Aan de overkant onderbrak Judicaël de dankwoorden van de melaatse en omhelsde hem tot grote verbazing van zijn soldaten. De legende verheerlijkte het gedrag van de prins en gaf de anekdote de allure van een hemelse parabel: "Een ochtendlijke glans verlichtte het lichaam vol pijn en afwijzing. Door dit getransfigureerde vlees aanschouwde de overwinnaar van de Franken in extatische vervoering de karmozijnrode stromen van het eucharistische bloed. 'Wees gezegend,' sprak een onuitsprekelijke stem. 'Wees gezegend, gelukkige koning van de Bretons, jij hebt Jezus Christus in je armen gedragen.

Diplomatieke storm .
Zelfs als men niet in goddelijke interventie gelooft, is het bewezen dat Judicaël diplomatiek sterk handelde tegenover de Franken. Terwijl de oorlog woedde tussen zijn troepen en die van koning Dagobert, kwam Éloi, raadgever van deze Merovingische vorst, naar Bretagne om een wapenstilstand te onderhandelen. Hij vond een waardige gesprekspartner in Judicaël, die instemde met een ontmoeting met Dagobert in Clichy om een verzoening te zoeken. Judicaël had geschenken aangeboden aan Dagobert, die hem uitnodigde voor een feestmaal, maar Judicaël beriep zich op zijn slechte gezondheid om niet tête-à-tête te dineren met een koning die hem weinig sympathie inboezemde. Wel brak hij het brood, letterlijk, met de referendaris Dadon (de toekomstige Sint Ouen), net als Éloi een leerling van Sint Colomban. Na het sluiten van een alliantie keerde Judicaël enigszins opgelucht terug naar Bretagne. Hoewel er geen sprake was van broederschap, werd er niet meer gevochten. De Franken en Bretons bekeken elkaar aan de grenzen van Domnonée met een blik die vriendschappelijk leek, maar bij het minste meningsverschil kon omslaan in oorlog. .

Terug naar het kloosterleven Judicaël wijdde enkele jaren aan het bewaren van de vrede in zijn vorstendom. Toen hij zeker was dat zijn gebied niet langer bedreigd werd door invasies, verlangde hij terug naar het kloosterleven. Hij had immers een modelabdij gesticht aan de oevers van het meer van Paimpont, waar hij bijzonder trots op was. Het probleem was de opvolging. De kinderen uit zijn huwelijk met Moronoë waren te jong om de troon te bestijgen. Hij bood het regentschap aan zijn twee broers Josse en Winoc, die het beiden om onbekende redenen weigerden. Wie Judicaël opvolgde is onbekend, maar het koninkrijk Domnonée ging door deze situatie snel achteruit. Ontdaan van zijn purperen mantel had Judicaël de monnikspij aangetrokken. Hij hield zich niet meer bezig met politieke zaken. .
Judicaël stierf op 16 of 17 december 647/652. Teruggetrokken in het klooster Saint-Jean de Gaël, gesticht door Sint Méen, gaf hij tot aan zijn dood een prachtig voorbeeld van christelijke nederigheid.

Graven van Poher en koningen van Bretagne .

Riwallon I van Poher 607 – 667 (zoon van Hoël III van Cornouaille, koning van Bretagne, en Fratelle van Léon) .

Waroch I van Poher 640 – .

Riwallon II, graaf van Poher 680 – 720 .

Daniel, graaf van Poher 710 – 749 .

Budic I van Poher, koning van Bretagne 740 – 780 .

Erispoë I Emoch van Bretagne, graaf van Poher en Vannes 775 – 812 .

Gurvant van Rennes, hertog van Bretagne 840 – 877 .

Judicaël, graaf van Rennes ? – 888.

Vader:
Hoel van Cornouaille, zn. van Judhaël, Alain Le Blanc Le Fainéant de Cornouaille (Koning van Bretagne) en Azenor de Brest de Poher, geb. circa 580, Koning van Bretagne, ovl. in 612, tr. met

Moeder:
Fratelle Ferch Ousoche van Leon, dr. van Ausoche de Leon en Alienor II de Cornouaille, geb. circa 581.

tr. (2)
met

Moronoë d'Acqs de Léon (Moronoë de Browerech), dr. van Ausoche II de Cornouaille, geb. te Fouesnant [Frankrijk] circa 590, ovl. te Gaël [Frankrijk] in 630.

Uit dit huwelijk 3 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ludicael	*640	Plougastel-Daoulas [Frankrijk]	†700		60	1	1
2	Gradlon	*632	Douarnenez [Frankrijk]	†690		58	1	2
3	Alain	*630		†690		60	1	3

Hoel van Cornouaille

Vader:
Judhaël, Alain Le Blanc Le Fainéant de Cornouaille, zn. van Hoël Fychan II van Cornouaille (7ème Roi de Bretagne (Poher) (roi de Cornouaille 545-577 ou 560-577)) en Rimo Ferch Rhun van Gwynedd, geb. te Quimper [Frankrijk] circa 560, Koning van Bretagne, ovl. te -Finistere [Frankrijk] in 595, tr. met

Moeder:
Azenor de Brest de Poher, geb. te Rennes [Frankrijk] circa 560.

tr.
met

Fratelle Ferch Ousoche van Leon, dr. van Ausoche de Leon en Alienor II de Cornouaille, geb. circa 581.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Judicael	*602	Poullaouen [Frankrijk]	†658	Gaël [Frankrijk]	56	2	3
2	Rivallon	*607		†667		60	1	1

Fratelle Ferch Ousoche van Leon

Vader:
Ausoche de Leon, zn. van Withur de Leon, geb. in 550, ovl. in 581, hij krijgt geen kinderen, tr. met

Moeder:
Alienor II de Cornouaille, geb. circa 560.

tr.
met

Hoel van Cornouaille, zn. van Judhaël, Alain Le Blanc Le Fainéant de Cornouaille (Koning van Bretagne) en Azenor de Brest de Poher, geb. in Bretagne circa 580, Koning van Bretagne, ovl. in 612.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Judicael	*602	Poullaouen [Frankrijk]	†658	Gaël [Frankrijk]	56	2	3
2	Rivallon	*607		†667		60	1	1

Ausoche de Leon

Ausoche de Leon.
530: Annexatie van het deel van de Osismische stad dat Léon vormt, door Deroch, zoon van Riwal (515–520), koning van Domnonée van 520 tot 535. .

550: Heerschappij over beide oevers van het Kanaal door Conomor. Rond deze tijd noemt Procopius van Caesarea Armorica voor het eerst "Bretagne", "Britannia". .

Het legendarische bewind van Tristan over Léon, een legende met een historische kern, zou ook uit deze periode stammen, aangezien de grafsteen van de held hem aanduidt als schoonzoon van Conomor. .

560: Slag bij Relec in Plounéour-Ménez, waarbij zijn opstandige onderdanen na zijn nederlaag tegen Clotaire I koning Conober van Bretagne doden. .

In de 9e eeuw wordt de kerk van Saint-Paul op het eiland Batz herbouwd. Het is dan de hoofdkerk van de regio.

Rond 824 organiseert de Franse koning Lodewijk de Vrome een expeditie tegen een Bretonse leider genaamd Guyomarch, vermoedelijk een voorouder van de burggraaf van Léon, van wie velen later ook Guyomarch heetten.

In 848 wordt binnen de grenzen van Léon een bisschoppelijk bisdom opgericht, toevertrouwd aan Libéralis. .
Enkele jaren later, wanneer het eiland Batz wordt bezet door Noormannen, verplaatst bisschop Marbo de relieken van Sint Pol naar de abdij van Fleury. .
.
De mythische graaf Even (of Neven), vaak "Even de Grote" genoemd vanwege zijn overwinningen op de Noormannen, zou rond 900 hebben geleefd. De traditie beschouwt hem als de stichter van Lesneven. .

Dom Morice noemt hem de vader van Guyomarch I, graaf van Léon, en van Hamon, burggraaf van Léon, aan het begin van de 11e eeuw.

Het cartularium van Landévennec noemt hem als schenker in twee akten betreffende de parochies van Lanrivoaré en Lanneuffret.

Vader:
Withur de Leon, zn. van Owain Mab Urien de Rheged (Roi de Rheged, Comte de Bro Leon) en Aliénor de Cornouaille, ovl. in 550.

tr. (2)
met

Alienor II de Cornouaille, geb. circa 560.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ausoche	*581					1	1
2	Fratelle	*581					1	2

Judhaël, Alain Le Blanc Le Fainéant de Cornouaille

Vader:
Hoël Fychan II van Cornouaille, zn. van Hoël Mawr "de Grote" van Cornouaille (Graaf van Cornouaille Koning van Bretagne) en Alma Pompea Verch-Riatham van Domnonee, geb. circa 522, 7ème Roi de Bretagne (Poher) (roi de Cornouaille 545-577 ou 560-577), ovl. in 577, tr. met

Moeder:
Rimo Ferch Rhun van Gwynedd, dr. van Rhun van Gwynedd en Perfawr , geb. te Gwynedd [Groot Brittanië] in 528, ovl. in 566.

tr.
met

Azenor de Brest de Poher, geb. te Rennes [Frankrijk] circa 560.

Uit dit huwelijk een zoon bekend:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hoel	*580		†612		32	1	2

Azenor de Brest de Poher

tr.
met

Judhaël, Alain Le Blanc Le Fainéant de Cornouaille, zn. van Hoël Fychan II van Cornouaille (7ème Roi de Bretagne (Poher) (roi de Cornouaille 545-577 ou 560-577)) en Rimo Ferch Rhun van Gwynedd, geb. te Quimper [Frankrijk] circa 560, Koning van Bretagne, ovl. te -Finistere [Frankrijk] in 595.

Uit dit huwelijk een zoon bekend:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hoel	*580		†612		32	1	2

Hoël Fychan II van Cornouaille

Vader:
Hoël Mawr "de Grote" van Cornouaille, zn. van Budic II de Cornouaille Emyr Llydaw (Budic II De Vannes) de Cornouaille (Emperor of Brittany in Welsh, Prince de Cornouaille (478-544) Roi de Bretagne (vers 513-544)) en Elaine Ferch Gwyrlys Hélène de Tintagel (Reine de Bretagne), geb. in 491, Graaf van Cornouaille Koning van Bretagne, ovl. in 550, tr. met

Moeder:
Alma Pompea Verch-Riatham van Domnonee, dr. van Riothamus van Domnonée (Koning Van Domnonée), geb. circa 485, ovl. in 550.

tr.
met

Rimo Ferch Rhun van Gwynedd, dr. van Rhun van Gwynedd en Perfawr , geb. te Gwynedd [Groot Brittanië] in 528, ovl. in 566.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Judhaël,	*560	Quimper [Frankrijk]	†595	-Finistere [Frankrijk]	35	1	1

Rimo Ferch Rhun van Gwynedd

Vader:
Rhun van Gwynedd, geb. circa 510, ovl. in 586, tr. met

Moeder:
Perfawr .

tr.
met

Hoël Fychan II van Cornouaille, zn. van Hoël Mawr "de Grote" van Cornouaille (Graaf van Cornouaille Koning van Bretagne) en Alma Pompea Verch-Riatham van Domnonee, geb. Bretagne circa 522, 7ème Roi de Bretagne (Poher) (roi de Cornouaille 545-577 ou 560-577), ovl. in 577.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Judhaël,	*560	Quimper [Frankrijk]	†595	-Finistere [Frankrijk]	35	1	1

Rhun van Gwynedd

tr.
met

Perfawr .

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Rimo	*528	Gwynedd [Groot Brittanië]	†566		38	1	1

Perfawr

tr.
met

Rhun van Gwynedd, geb. circa 510, ovl. in 586.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Rimo	*528	Gwynedd [Groot Brittanië]	†566		38	1	1

Hoël Mawr "de Grote" van Cornouaille

Hoël Mawr "de Grote" van Cornouaille.
Hywel (Welsh) de Cornouaille) (Hovelius (Latin) de Cornouaille) (Howel (English) de Cornouaille) Neveu d'Arthur qui résista en Angleterre aux Saxons en 520 (ou 500 ?) au Mont Ba don. Traversa la Manche avec 15000 hommes pour aider son oncleArthur (vers 490?). Roi de Bretagne en 513. Sources: B.Yeurc'h.

"Hoel, dit le Grand, fils de Budic, s'était retiré en Angleterre après l'invasion des Saxons ; il repassa la mer en 513, avec le secours du roi Arthur, son oncle, si fameux dans les fabliaux de la Table-Ronde. Hoel chassa les Francs et les Frisons de Corsolde, prit possession de l'héritage de son père, et fit son entrée solennelle à Nantes, où l'on frappa des pièces d'or en son honneur, avec la légende Namnetii.

Délivré des Francs, l'intrépide souverain attaqua les Saxons, qui, depuis plus d'un demi-siècle, occupaient le Croisic ; il parvint à les soumettre ; puis, sans poser les armes, Hoel, voulant punir Guitard, roi d'Aquitaine, d'avoir aidé les Francs à conquérir la Bretagne, marcha contre lui el le vainquit dans une seule bataille, où l'Aquitain perdit la vie. Le vainqueur, après cette victoire, réunit le Poitou et la Gascogne à ses États.

Hoel, ayant conquis glorieusement la paix, en profita pour donner de bonnes lois à ses sujets, et porta les prospérités de i'Armorique au plus haut point de splendeur. Mais cette splendeur ne fut qu'éphémère. Hoel, sentant sa fin approcher en 545, voulut, à l'exemple des rois francs, partager son royaume entre ses cinq fils : disposition funeste qui ne manqua jamais d'entraîner les plus déplorables résultats. Dans le partage, Canao eut le pays des Namnètes, et c'est à cette époque que date le comté de Nantes.

Mais un cinquième de I'Armorique ne satisfit pas l'ambition de Canao; il ne recula pas devant le crime pour étendre ses possessions, et assassina de sa main, à la chasse, Hoel II, son frère, dont il força la veuve à l'épouser. Le criminel comte de Nantes, selon les annalistes anciens, fit périr encore deux de ses frères, Budic et Waroch ; mais ce double meurtre est moins avéré que le premier. Ayant ainsi, par les plus horribles attentats, usurpé une grande partie du royaume de Bretagne.".

La Loire historique, pittoresque et biographique Par Georges Touchard-Lafosse.

Vader:
Budic II de Cornouaille Emyr Llydaw (Budic II De Vannes) de Cornouaille, geb. in 470, Emperor of Brittany in Welsh, Prince de Cornouaille (478-544) Roi de Bretagne (vers 513-544), ovl. in 544, tr. in 490 met

Moeder:
Elaine Ferch Gwyrlys Hélène de Tintagel, dr. van Gorlois Gwyrlys Sap de Tintagel (Duc de Tintagel et de Cornouaille) en Ingerna Ferch Amlawdd de Domnonee, Reine de Bretagne.

tr.
met

Alma Pompea Verch-Riatham van Domnonee, dr. van Riothamus van Domnonée (Koning Van Domnonée), geb. circa 485, ovl. in 550.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hoël	*522		†577		55	1	1

Alma Pompea Verch-Riatham van Domnonee

Vader:
Riothamus van Domnonée, Koning Van Domnonée.

tr.
met

Hoël Mawr "de Grote" van Cornouaille, zn. van Budic II de Cornouaille Emyr Llydaw (Budic II De Vannes) de Cornouaille (Emperor of Brittany in Welsh, Prince de Cornouaille (478-544) Roi de Bretagne (vers 513-544)) en Elaine Ferch Gwyrlys Hélène de Tintagel (Reine de Bretagne), geb. Bretagne in 491, Graaf van Cornouaille Koning van Bretagne, ovl. in 550.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hoël	*522		†577		55	1	1

Riothamus van Domnonée

Hij krijgt een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Alma	*485		†550		65	1	2

Willem Dirxczn van der Wilt

in
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van Henk de Snoo
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld

Willem Dirxczn van der Wilt, ged. in 1474.

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Dirk	*1496	Delfgauw	†1589		92	1	1

Etienne III de Gevaudan

Vader:
Bertrand I de Gevaudan, zn. van Étienne I de Gévaudan de Brioude (Vicomte de Gévaudan (950-970), Comte de Gévaudan (954), Comte de Forez (Loire)) en Anne de Brioude de Dalmas, geb. te Mende [Frankrijk] circa 936, ovl. te Mende [Frankrijk] circa 993, tr. met

Moeder:
Émilgarde de Brioude de Provence, dr. van Étienne de Brioude (Vicomte de Velay) en Ermengarde d'Auvergne, geb. vermoedelijk 936.

tr. in 979
met

Blanche (Adelaide) (Adélaide dite Blanche) van Anjou (Adélaïde Blance d' Anjou, Adelaide de Troyes), dr. van Fulco II 'de Goede' van Anjou (graaf van Anjou) en Gerberga le Maine (Comtesse du Maine), geb. te Angers [Frankrijk] (te Arles [Frankrijk]) in 946, Comtesse de Gâtinais, Dame du Gâtinais et de Férréol, Reine de Franc, ovl. te Arles [Frankrijk] (te Avignon [Frankrijk]) op 29 mei 1026, tr. (1) met Wilhelm I le Liberateur (Wilhelm I) van Provence en Arles (Guillaume I le Libérateur le Grand de Provence). Uit dit huwelijk 5 kinderen, tr. (3) met Ludwig V "de Luie" koning van Frankrijk. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (4) met Geoffroy II de Gatinais. Uit dit huwelijk een zoon, tr. (5) met Raymond VI de Toulouse. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Blanche (Adelaide) van Anjou (Adélaïde Blance d' Anjou, Adelaide de Troyes).
Of Azalaïs, genaamd Blanche. Haar verwantschap en haar eerste huwelijk worden bevestigd door de Kroniek van Saint Pierre du Puy. Haar tweede en derde huwelijk worden bevestigd door Richer. Het is de Kroniek van Saint Maxence die haar de bijnaam Blanche geeft. Haar vierde huwelijk wordt bevestigd door de "Historia Francorum". .

Haar leven was bijzonder bewogen. Rond 970 trouwt zij in haar eerste huwelijk met Etienne, graaf van Gévaudan en van Forez, een zeer machtige heer uit het zuidoosten van Aquitanië die heerste over Brioude en Mende. Na de dood van Etienne, rond 976, neemt zij de voogdij op zich over haar drie zonen: Etienne, Pons en Bertrand, en bestuurt namens hen de twee graafschappen Gévaudan en Forez. Haar dochter Ada Mode trouwt met Aldebert, graaf van Périgord en van La Marche. Zij hertrouwt in haar tweede huwelijk met Raymond, graaf van Toulouse, die rond 979 overlijdt.

In 981 wordt het huwelijksproject tussen Adélaïde en de zoon van koning Lotharius, Lodewijk (hij is pas vijftien jaar oud), uitgewerkt. Lodewijk wordt koning van Aquitanië en het huwelijk wordt begin 982 gevierd in Vieux Brioude. Adélaïde wordt tot koningin van Aquitanië gekroond, wat dit titel wat meer gewicht geeft, aangezien de Angevijnse clan Gévaudan, Forez, Le Puy en het graafschap Chalon bezit. De hertog van Aquitanië, Guillaume Fier-à-Bras, is niet in staat zich tegen deze operatie te verzetten; hij is verlamd door de gevolgen van zijn relatie met de vicomtesse van Thouars. De vrouw van Guillaume, Emma van Blois, heeft zich teruggetrokken in Chinon en de graaf van Poitou kan niet rekenen op de hulp van Eudes I van Blois.

In de praktijk is het huwelijk van Adélaïde volledig kunstmatig en koning Lotharius beseft al snel dat hij in feite heeft gewerkt voor het huis van Anjou. In 983 komt hij, gesteund door een leger, zijn zoon Lodewijk ophalen en brengt hem terug naar Noord-Frankrijk. Het huwelijk wordt ontbonden wegens niet-consummatie en Adélaïde vlucht naar Arles. .

Kort daarna (984) hertrouwt Adélaïde met graaf Guillaume van Arles, graaf van Provence, een vriend van abt Mayeul van Cluny. Zij krijgen een dochter, Constance, de toekomstige echtgenote van de koning van Frankrijk, Robert II de Vrome.

Wanneer zij in 982 trouwt met de jonge Lodewijk V (nog geen koning van Frankrijk) in Vieille-Brioude, is zij al tweemaal weduwe: van graaf Étienne van Gévaudan (overleden in 970), met wie zij kinderen had, en van graaf Raymond van Toulouse (overleden in 978). Het te grote leeftijdsverschil en de losbandigheid van de jonge echtgenoot zullen de oorzaak zijn van haar echtscheiding in 984. Volgens Raoul Glaber, teleurgesteld in de capaciteiten van Lodewijk, manoeuvreert Adélaïde om hem te verlaten en vlucht zij naar haar familie in Provence, waar zij haar huwelijk (in 983) met de toekomstige koning van Frankrijk laat ontbinden.

Daarna vertrekt zij naar Arles en hertrouwt in 984, tegen de wil van de paus [bron nodig], met de graaf van Provence, Guillaume, bijgenaamd de Bevrijder. Hun dochter, Constance van Arles (986–1032), zal koningin van Frankrijk worden door haar huwelijk met Robert II in 1003. Het echtpaar zou een tweede dochter hebben gehad, Ermengarde van Arles, die later trouwt met Robert I van Auvergne.

Na de dood van Guillaume in 993 voert zij een langdurige regentschap, die de nieuwe adel de gelegenheid biedt zich herhaaldelijk tegen de grafelijke dynastie te keren. Er is een eerste opstand in 1008, die van de zonen van Nivelon de Signes, burggraaf van Guillaume, en vervolgens in 1009 is het de beurt aan Audibert en Rainaud van Châteaurenard. Deze nieuwe generatie adel verzet zich heftig tegen de religieuze schenkingen die door de markies en zijn entourage zijn gedaan. Zij moet ook ingrijpen na de dood van de nieuwe graaf Guillaume II, die in 1018 sneuvelt bij het beleg van het kasteel van Fos. De situatie wordt inderdaad kritieker wanneer de familie van Fos in opstand komt, wat leidt tot de dood van de graaf en Adélaïde ertoe dwingt externe hulp in te roepen, met name die van haar zoon uit een eerder huwelijk, Guillaume III Taillefer, graaf van Toulouse. .

De hypothese van een vijfde huwelijk van Adélaïde van Anjou, weduwe van de graaf van Provence, met Otto Guillaume, graaf van Bourgondië en van Mâcon, werd in 1907 voorgesteld door René Poupardin en later door andere historici overgenomen. Deze hypothese is uitsluitend gebaseerd op drie oorkonden die eenvoudigweg het bestaan bevestigen van een tweede echtgenote van Otto Guillaume met de naam Adélaïde, en op een pauselijke bul van paus Benedictus VIII, gericht aan onder anderen de wereldlijke leiders van Bourgondië en Provence, waaronder Otto Guillaume en Adélaïde, zonder melding te maken van een huwelijk tussen hen. Deze hypothese, die op geen enkel doorslaggevend bewijs berust, moet dan ook met voorzichtigheid worden beschouwd. .

Zij sterft in 1026, mogelijk in Avignon, aangezien het jaar van haar overlijden is genoteerd door een monnik van de abdij van Saint-André, nabij Avignon. Zij wordt begraven in Montmajour, een abdij nabij Arles die destijds werd beschouwd als de grafplaats van de grafelijke familie van Provence.

Lijst van haar bekende kinderen .

Van Étienne van Gévaudan: .

Pons van Gévaudan .

Bertrand van Gévaudan .

Étienne van Gévaudan, bisschop van Le Puy van 995 tot 998 .

een dochter met een onzekere naam (Ermengarde of Philippa), gehuwd met Guillaume, graaf van Auvergne .

Van Raymond van Toulouse:.

Guillaume III van Toulouse, graaf van Toulouse (978–1037) .

Van Guillaume I van Provence (na 982 of 984, geschatte datum van het huwelijk tussen Adélaïde en Guillaume): .

Guillaume II, graaf van Provence, overleden in 1019; hoewel de afstamming tussen Adélaïde en haar zoon Guillaume wordt bevestigd door talrijke contemporaine oorkonden en wordt aanvaard door middeleeuwse historici, blijven sommige genealogische compilaties hem beschouwen als de zoon van Arsinde van Comminges, de eerste vrouw van Guillaume de Bevrijder. .
Constance van Arles (ca. 986–1032), koningin van Frankrijk door haar huwelijk met koning Robert II de Vrome .

Overlijden .

Abdij van Montmajour – Arles, 13200, Bouches-du-Rhône, Provence-Alpes-Côte d'Azur, FRANKRIJK.
Gravin van Toulouse, van de Provence, koningin der Franken (982-984.

Uit dit huwelijk 4 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hermengarde						1	1