Walter I van Valois

in Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk Kwartierstaat van Anneke Romeijn Kwartierstaat van Ans Karstens Kwartierstaat van Arie Roobol Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer Kwartierstaat van Cees Pronk Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen Kwartierstaat van Eduard von Saher Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra Kwartierstaat van Eunice Roos Kwartierstaat van Fred Spaans Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van Hans van der Wind Kwartierstaat van Henk de Snoo Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Jacoline van Dijk. Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van Lourens de Groot Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts Kwartierstaat van Maarten Rol arts Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek Kwartierstaat van Olga Broersma Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma Walter I (Gauthier) van Valois (de Vexin), geb. te Somme [Frankrijk] op 20 mrt 919, Comte, ovl. te Somme [Frankrijk] op 14 jan 966.

tr.
met

Adèle d'Anjou, dr. van Fulco I de Rode van Anjou (graaf van Anjou) en Roscilla van Loches (gravin van Anjou), geb. in 929, ovl. te Arles [Frankrijk] in 987.

Uit dit huwelijk een kind.

• Vader:
  Pepin II Quentin (Pippijn  II Quentin) de Vermandois (de Senlis), zn. van Bernard van Italië (koning der Lombarden) en Cunégonde de Gellone (koningin van Lombardije), geb. te Vermandovillers [Frankrijk] op 8 jul 818, heer van Peronne en St.Quentin, ovl. te Milaan [Italië] in 878, tr. (1) met zijn nicht Bertrude de Saint-Quentin, dr. van Wala de Saint Quentin de Bobbio (Abbé) en Rotlinde de Gellone. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (2) met Une Nibelungide, dr. van Théodoric Nibelungide (comte de Vermandois). Uit dit huwelijk 4 kinderen, tr. (3) met zijn nicht Rothaide de Bobbio. Uit dit huwelijk 6 kinderen, tr. (4) voor 835 met

• Moeder:
  Béatrice Berthe de Morvois de Paris, dr. van Girard II de Fezensac en Berthe ou Eve d'Auxerre, geb. in 895.

tr.
met

Salomon (Salomon III ou Salaün) van Bretagne (Salomon van Poher III) (Poher,  de), zn. van Riwallon III van Poher (Comte de Poher) en Hildegarde Adeltrude Rotrude de France (Abbesse de Laon (Abbaye Saint-Jean)), geb. te Carhaix-Plouguer [Frankrijk] in 825, Hertog en koning van Bretagne, Graaf van Rennes, Nantes en Poher (Roi de Bretagne 857-*874 Comte de Poher), vermoord te La Martyre [Frankrijk] op 25 jun 874, begr. te Plélan-Le-Grand [Frankrijk] Monastère de Plélan (Bretagne) op 30 jun 874.

Rothaide de Bobbio.
Dame de Saint Quentin, Comtesse de Péronne.

Salomon van Bretagne.
Salomon was graaf van Rennes en Nantes vanaf 852 en hertog van Bretagne vanaf 857 tot zijn dood door moord in 874. Vanaf 868 gebruikte hij af en toe de titel koning van Bretagne. In 867 kreeg hij de graafschappen Avranches en Coutances toegewezen.

In de Bretonse volkscultuur werd hij na zijn dood gecanoniseerd als “Sint-Salomon” en verheven tot de rang van martelaar. .
Salomon was de zoon van Riwallon III van Poher. In 851, na zijn nederlaag in de Slag bij Jengland, sloot Karel de Kale vrede met Erispoë, de Bretonse hertog, en schonk hem de graafschappen Rennes en Nantes en het Pays de Retz in Poitou tot aan de rivier de Mayenne. In 852 zwoer Salomon een eed aan Karel en werd zijn trouwe volgeling (fidelis); in ruil kreeg hij, net als Erispoë, Rennes, Nantes en Retz als een “derde” van Bretagne in leen. In 853 waren hij en Erispoë de heersers van Rennes. Salomon was de machtigste aristocraat aan het hof van Erispoë. .

Waarschijnlijk uit angst zijn bezittingen (die hij onder Erispoë hield) te verliezen als Lodewijk de Stamelaar koning zou worden in Le Mans, samenspande Salomon met Almarchus (een verder onbekende figuur) om zijn neef Erispoë te vermoorden en de Bretonse troon te grijpen in 857. In 858 stond hij achter een grootschalige opstand van Frankische edelen in Neustrië tegen Karel de Kale. Bretons waren betrokken bij het verdrijven van Lodewijk uit Le Mans in het voorjaar van dat jaar. In september marcheerde Lodewijk de Duitser tot aan Orléans, waar een Bretonse delegatie namens Salomon hem ontmoette en eden aflegde.

In 859 kwam een synode bijeen in Savonnières bij Toul en probeerde Salomon te dwingen zijn eed van 852 te hernieuwen en opnieuw de schatting te betalen die Bretagne in het verleden had betaald. .

Tegen 862 was Salomon het middelpunt van de opstand tegen Karel de Kale, hoewel hij sinds 860 geen oorlog meer voerde tegen de koning. In dat jaar huurde hij een groep Vikingen in om te vechten tegen Robert de Sterke, die zelf ook Vikinghuurlingen had ingehuurd. Salomon stuurde ook een Bretonse troepenmacht om Lodewijk de Stamelaar te helpen, die zich inmiddels bij de rebellen had aangesloten in zijn oorlog tegen Robert. In 863 verzamelde Karel een leger en begon op te trekken naar Bretagne, maar hield halt bij Entramnes en onderhandelde een vrede met Salomon, waarbij westelijk Anjou werd erkend als deel van Bretagne en de lekenabtij van Saint-Aubin in Angers aan Salomon werd toegekend. Salomon onderwierp zich aan Karel en betaalde schatting.

Salomon gaf zijn oorlog tegen Robert en zijn alliantie met de Vikingen echter niet zomaar op. In 865 en 866 plunderden Vikingen en Bretons de omgeving van Le Mans, en Robert werd gedood in de Slag bij Brissarthe tegen Vikingen die samenwerkten met de Bretons. Dit was het begin van een nieuwe opstand; zelfs Paus Nicolaas I schreef brieven aan Salomon waarin hij hem aanspoorde de gestopte schatting opnieuw te betalen. Karel trok in 867 opnieuw op naar Bretagne, maar Salomon stuurde zijn schoonzoon Pascweten om vrede te onderhandelen in Compiègne in augustus. Karel stuurde gijzelaars naar Salomon en Pascweten zwoer eden van trouw aan Karel namens Salomon. .

Deze vrede zou duren tot het einde van Salomons leven. Karel beloonde zijn nu trouwe vazal met een geschenk van koninklijke regalia in 868, waaronder een gouden, met edelstenen bezette kroon. Waarschijnlijk werd Salomons tweejarige zoon Wigo bij deze gelegenheid gedoopt, met Karel als peetvader, waardoor Salomon en Karel symbolisch als “bloedverwanten” werden beschouwd. Hoewel Salomon zich daarna koning begon te noemen, was hij dat niet officieel, zoals een elfde-eeuwse kroniekschrijver uit het klooster van Redon schreef: .

Salomon werd koning genoemd, niet omdat het feitelijk waar was, maar omdat hij een gouden kroon en purperen gewaden droeg, geschonken door keizer Karel, en om die reden werd hij met die naam aangeduid.

Salomon deed in het midden van de jaren 860 pogingen om Paus Nicolaas ertoe te bewegen het pallium (Het pallium (Latijn voor “mantel”) is een witte, wollen band die cirkelvormig om de hals wordt gedragen, over de kazuifel (het priestergewaad)).te sturen naar de bisschop van Dol, om een aartsbisdom te creëren voor alle Bretonse bisdommen, die de aartsbisschop van Tours niet erkenden als hun wettige metropoliet. Salomon wilde mogelijk een aartsbisschop die hem kon zalven tot koning, of hij wilde gewoon de impasse doorbreken die was ontstaan na Nominoë’s afzetting van vijf Bretonse bisschoppen anderhalf decennium eerder. .

Dood en burgeroorlog In 874 beraamden Pascweten, Wrhwant en Wigo, zoon van Riwallon, graaf van Cornouaille, een samenzwering om Salomon te vermoorden. Dat deden ze, maar ze kregen al snel onderling ruzie en een burgeroorlog volgde tot 876.
Salomon III van Bretagne — in het oud-Bretons Salamun, later Salavun, en in modern Bretons Salaün — draagt een naam die rechtstreeks afkomstig is van de bijbelse koning Salomon. Deze etymologische lijn is goed gedocumenteerd in de Bretonse traditie en sluit aan bij de gewoonte van de vroege vorsten om prestigieuze, vaak bijbelse namen te gebruiken.

Koning van Bretagne van 857 tot 874 heeft zijn neef Erispoë van Vannes, koning van Bretagne, vermoord om zijn plaats in te nemen.

Beschouwd als een heilige door de Bretons. 2e koning van Bretagne (werkelijk) .

Zijn ogen uitgestoken en vervolgens vermoord door de Franken, bondgenoten van zijn Bretonse vijanden.
.
Salomon, koning van Bretagne en heer van Nantes in het jaar 857, gedood in het jaar 874 door Pasquiten, zijn schoonzoon, en Gurvand, de schoonzoon van Erispoë. .

Het is in de kerk van Maxent dat koning Salomon in 874 zou zijn vermoord; hij is, zo gelooft men, begraven in de omgang, evenals zijn echtgenote Wembrit en Sint Convoyon. De parochie van Maxent behoorde vroeger tot het oude bisdom Saint-Malo. .

Salomon, koning van Bretagne .
Karel de Kale, kleinzoon van Karel de Grote, erfgenaam van het westelijke deel van het Karolingische rijk, werd na een militaire nederlaag gedwongen de titel van koning van Bretagne aan Salomon te erkennen. Aan de macht gekomen door zijn neef Erispoë te laten verdwijnen, zal hij regeren van 857 tot 874, het jaar van zijn moord.

Salomon († 874), zoon van Riwallon, graaf van Poher, was koning van Bretagne van 857 tot 25 juni 874. Onder zijn regering kende Bretagne zijn maximale uitbreiding. .

Hij behoort ook tot de Bretonse heiligen die niet officieel door de Katholieke Kerk zijn erkend. Zijn feestdag is 25 juni. De naam komt van de naam van de bijbelse koning. In het oud-Bretons was zijn naam Salamun, geworden Salavun, en in modern Bretons Salaün, een veel voorkomende familienaam in Bretagne.

Het leven van de heilige Salomon wordt verteld in de Kroniek van Saint-Brieuc (Chronicon Briocense), waarschijnlijk opgesteld vóór de jaren 1010–1040, dus ongeveer twee eeuwen na zijn dood. .

Salomon wordt geboren rond 810–820. Hij lijkt de zoon te zijn van Riwallon, graaf van Poher. Hij lijkt eveneens een broer te hebben, Rivelen, graaf van Cornouaille en vervolgens graaf van Vannes. Het is waarschijnlijk dat hij ook de volle neef is van Erispoë, zoon van Nominoë en koning van Bretagne in 851. Rekening houdend met de verschillen in hun respectieve familie-onomastiek, zouden Erispoë en Salomon door de vrouwen met elkaar verwant zijn, waarbij de echtgenote van Nominoë misschien de zuster was van die van Riwallon, wat van deze laatste de zwager van Nominoë zou maken. De namen die in de familie van Nominoë worden gebruikt (Nominoë, Erispoë, Conan) zijn immers totaal verschillend van die van de familie van Riwallon (Rivallon, Salomon, Guégon), wat lijkt aan te tonen dat zij tot twee verschillende agnatische lijnen behoorden. .

Volgens de Annalen van Saint-Bertin ontvangt hij in 852 een derde van Bretagne van Karel de Kale, koning van de West-Franken, nadat hij zich diens getrouwe had gemaakt. Karel vertrouwt hem, onder het gezag van Erispoë, de gebieden toe die eerder waren toevertrouwd aan Lambert II van Nantes, onlangs vermoord: de graafschappen Nantes en Rennes, en de voogdij van Retz. Deze manoeuvre van Karel kan erop gericht zijn geweest tweedracht te zaaien tussen de twee neven. Vanaf dat moment wordt Salomon onmisbaar in het leven van het Bretonse koninkrijk: hij mede-ondertekent of geeft zijn instemming in vier van de akten van zijn neef, wat zijn voorrang aantoont. .

Hij wordt tot koning van Bretagne gekroond in 857, nadat hij zijn neef Erispoë had vermoord, wiens toenadering tot West-Francia hij niet goedkeurde, omdat die hem land kon doen verliezen ten gunste van deze laatste. Erispoë was namelijk van plan zijn dochter uit te huwelijken aan Lodewijk, zoon van Karel II de Kale, en haar een deel van Neustrië, dat in 851 Bretons was geworden, als bruidsschat te geven, namelijk de graafschappen Nantes en Rennes en de vicaria van Retz. De moord vond plaats op het altaar van de kerk van Talensac, op 2 november 857, met hulp van de Frank Alcmar.

In 863 verwerft hij, door het verdrag van Entrammes (Mayenne), in ruil voor vrede het gebied “tussen twee rivieren”, dat wil zeggen de streek tussen de Sarthe en de Mayenne. In ruil daarvoor betaalt hij voortaan aan de koning van de West-Franken een minimale schatting. Salomon noemt zich dan “koning van Bretagne en van een aanzienlijk deel van Gallië”. De relaties tussen de koning van Bretagne en de koning van de West-Franken blijven de volgende jaren stormachtig, afwisselend conflicten en verzoeningen.

Op 1 augustus of 25 augustus 867 verleent het verdrag van Compiègne hem het Cotentin, het Avranchin en de Anglo-Normandische eilanden. Bretagne bereikt dan zijn maximale geografische omvang. Salomon en de Kerk .

De nieuwe koning wilde vóór alles regeren in naam van God en de religie, waarbij hij kerken en kloosters beschermde en vrome stichtingen vermenigvuldigde zoals het klooster Saint-Maxent in Maxent (Ille-et-Vilaine) bij Plélan-le-Grand (in het dorp Le Gué in deze gemeente draagt een feodale motte de naam “Motte du roi Salomon” als overblijfsel van het kasteel dat hij daar zou hebben bewoond), Saint-Sauveur in Pléchâtel, waarschijnlijk Saint-Aubin in Guérande, enz, en waarbij hij de vrijgevigheid vermeerderde ten gunste van andere kloosters zoals in Redon, Saint-Méen, Paimpont of priorijen zoals Saint-Pierre de Plélan. Hij plaatste aan het hoofd van hun bisdommen, zoals de pausen Leo IV, Benedictus III, Nicolaas I en vervolgens Adrianus II al jaren eisten, de meeste Bretonse bisschoppen die in 848 door Nominoë waren afgezet.

Salomon probeert de religieuze onafhankelijkheid van Bretagne ten opzichte van het aartsbisdom Tours te verkrijgen door van de paus de verheffing van het bisdom Dol-de-Bretagne tot aartsbisdom te verkrijgen. De situatie blijft in het ongewisse (Dol is de facto aartsbisdom), maar Rome zal de situatie pas officieel verduidelijken in 1076, wanneer het pallium wordt toegekend aan de aartsbisschop Even. In 1199 maakt paus Innocentius III echter een einde aan de polemiek door het gezag van Tours over de Bretonse bisdommen te bevestigen. .

Na vijftien jaar te hebben gestreden tegen de Vikingen tijdens de Normandische invallen, slaagt hij erin hen uit Bretagne te verdrijven en helpt hij zelfs Karel de Kale hen uit Angers te verjagen. Het jaar daarop sluit Salomon, hertog van de Bretons, vrede met de Noormannen die aan de Loire wonen en oogst hij met zijn Bretons de wijn van de gebieden die hem toebehoorden in het land van Angers. Het jaar daarop neemt hij met zijn leger deel aan de zijde van Karel de Kale aan het beleg van de stad Angers, die door de Vikingen werd bezet nadat zij haar hadden verwoest. Bij die gelegenheid, volgens de Annalen van Saint-Bertin, gunstig voor de Franken, beveelt zijn zoon Wigon zich aan bij de koning en legt hij de eed af in aanwezigheid van zijn getrouwen.

Aan het einde van zijn regering trekt hij zich terug in een klooster, ofwel in La Martyre, ofwel in Langoëlan, om boete te doen voor de moord op Erispoë. Daar leveren zijn schoonzoon Pascweten en de schoonzoon van Erispoë, Gurvant, evenals zijn neef Wigon, zoon van Rivelin, hem uit aan de Franken “Fulcoald en anderen”, die, nadat zij zijn zoon Wigon hadden gevangengenomen en waarschijnlijk hadden geëxecuteerd, de ogen van de koning uitsteken en hem de volgende dag vermoorden (874). .

Salomon werd op 25 juni 874 vermoord in de kerk van een plaats die tegenwoordig Ar Merzher La Martyre wordt genoemd, ter herinnering aan dit gebeuren. “Salomon vluchtte in de kerk van een klooster waar hij werd gegrepen en met ongehoorde wreedheid werd behandeld. Men rukte hem de ogen uit met zoveel geweld dat hij in de nacht eraan stierf.” Zijn dood doet hem door het volk en de Rooms-Katholieke Kerk tot martelaar uitroepen. Zijn lichaam werd begraven in het klooster van Plélan of in dat van Maxent, overeenkomstig de wens die hij had geuit om te rusten aan de zijde van zijn echtgenote, koningin Wenbrit. Later werd zijn lichaam weggehaald, waarschijnlijk tijdens een van de Normandische invallen, en overgebracht naar Pithiviers, waar een deel van zijn relieken rust in de kerk Saint-Salomon et Saint-Grégoire. Een ander deel van zijn relieken bleef echter in Bretagne of keerde ernaar terug; de kerk Saint-Salomon van Vannes, vernietigd in 1793 tijdens de Franse Revolutie, bezat enkele beenderen van de heilige.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

Riwallon III van Poher

in Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk Kwartierstaat van Anneke Romeijn Kwartierstaat van Ans Karstens Kwartierstaat van Arie Roobol Kwartierstaat van Boudewijn (Boudewijn Wilhemus Hyacinthus) Jansen Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer Kwartierstaat van Cees Pronk Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts Kwartierstaat van drs Jasper (Jasper Jan) Pierik Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen Kwartierstaat van Eduard von Saher Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra Kwartierstaat van Eunice Roos Kwartierstaat van Fred Spaans Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van Hans van der Wind Kwartierstaat van Henk de Snoo Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Jacoline van Dijk. Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van Lourens de Groot Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts Kwartierstaat van Maarten Rol arts Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek Kwartierstaat van Olga Broersma Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma Riwallon III (Rivallon) van Poher, geb. te Kergloff [Frankrijk] circa 805, Comte de Poher, ovl. in 857.

Vader: Erispoe Erispoë graaf van Poher, zn. van Budic I graaf van Poher en Marmoëc de Girardin, geb. te Motreff [Frankrijk] circa 775, Comte de Poher Roi de Browerex, ovl. in 812, tr. met

• Moeder:
  Melior la Flatteuse d'Avallon, geb. te Lismore [Groot Brittanië] in 775.

tr. (1)
met

Hildegarde Adeltrude Rotrude (Rotrude) de France (Hildegarde Adeltrude Rotrude de Genève, Hildegarde Adeltrude Rotrude de Provence, Hildegarde Adeltrude Rotrude de Herstal), dr. van Keizer Lodewijk I de Vrome (koning van Acquitanië 781) en Irmingard in de Haspengouw (Impératrice de hesbaye d'occident), geb. te Parijs [Frankrijk] (te Gesté [Frankrijk]) in 803, Abbesse de Laon (Abbaye Saint-Jean) (Prinses), ovl. te Laon [Frankrijk] op 31 aug 860, begr. op 4 sep 860, tr. (1) met Baudoin I von Cleve (Baudoin I de Teisterbant). Uit dit huwelijk 2 zonen, tr. (2) met haar achterneef Gerhard (Gérard I) graaf van Auvergne (Auvergne, d'). Uit dit huwelijk 4 kinderen.

Hildegarde Adeltrude Rotrude de France (Hildegarde Adeltrude Rotrude de Genève, Hildegarde Adeltrude Rotrude de Provence, Hildegarde Adeltrude Rotrude de Herstal).
Niet verwarren met Géraud van Auvergne, of is het dezelfde persoon?   Gérard († 841), of Géraud, is een graaf van Auvergne uit het midden van de 9e eeuw en één van de eerste zekere voorouders van de Ramnulfiden. .

Men weet niet wanneer Gérard tot graaf van Auvergne werd benoemd. Zijn voorganger Guérin is in 834 nog steeds graaf. Het is redelijk te denken dat hij werd benoemd door Pepijn I, koning van Aquitanië (814–838), zoon van keizer Lodewijk de Vrome en schoonvader van Gérard. .

Pepijn sterft in 838 en laat twee nog jonge zonen achter, Pepijn en Karel, en Lodewijk de Vrome vertrouwt het koninkrijk Aquitanië toe aan zijn jongste zoon Karel. Een deel van de Aquitaanse adel is daar ontevreden over, maar Ratier, graaf van Limoges, en Gérard, graaf van Auvergne, beiden schoonzonen (gener) van Pepijn I, sluiten zich aan bij de keizer, evenals Ébroïn, bisschop van Poitiers, en Renaud, graaf van Herbauges. Émenon, graaf van Poitiers, leider van de tegenstanders, wordt afgezet en het graafschap Poitiers zou volgens Adémar van Chabannes aan Ramnulf, zoon van Gérard, zijn gegeven.

Na de dood van Lodewijk de Vrome sluit Gérard zich aan bij Karel de Kale. Deze laatste sluit een bondgenootschap met zijn broer Lodewijk II de Duitser tegen hun oudste broer Lotharius I en hun neef Pepijn II van Aquitanië. De beslissende slag vindt plaats te Fontenay-en-Puisaye op 25 juni 841, en Gérard wordt tijdens het gevecht gedood. .

Michel Dillange noemt hem een zoon van zijn voorganger Guérin, graaf van Auvergne, maar zonder dit te bewijzen. Echter, de voornaam Guérin komt niet terug in de afstamming van Gérard. Bovendien is de erfelijkheid van grafelijke ambten in deze periode nog lang geen realiteit, ook al zijn enkele erfelijke graafschappen bekend. Ten slotte leefde graaf Guérin tot 863, en het is moeilijk in te zien waarom hij afstand zou hebben gedaan van één van zijn graafschappen. .

Op basis van het Liber Memorialis van de abdij van Reichenau en de naamkunde stelt Christian Settipani voor hem te zien als een zoon van Étienne, graaf van Parijs, zelf zoon van Gérard, graaf van Parijs, en een Rotrude.

De genealogie van de graven van Sanzay, verwanten van de graven van Poitiers, hertogen van Aquitanië (Ramnulfiden), verwijst naar een zoon van Abbon van Poitiers genaamd Girard, oudere broer van Arnault van Sanzay (voorouder van de constabel van Aquitanië Saldebreuil, vermoedelijke minnaar van Eleonora van Aquitanië). Deze Girard zou Mahaut, dochter van koning Pepijn van Aquitanië, hebben gehuwd. Volgens deze versie zou Gérard van Auvergne de zoon van Abbon van Poitiers kunnen zijn. .

De zekerheden over de familie van Gérard van Auvergne zijn de volgende: Volgens de Vita Hludowici Pii zijn Gérard van Auvergne en Rathier, graaf van Limoges, gener van Pepijn I van Aquitanië. Volgens de kroniekschrijver Adémar van Chabannes is Ramnulf I zoon van Gérard van Auvergne en neef van Guillaume, broer van Gérard. .

De Latijnse term gener kan twee betekenissen hebben: “schoonzoon” of “zwager”. Léonce Auzias zag in 1934 eerst de betekenis “zwager”, redenerend dat Pepijn, die in 822 trouwde, geen dochter kon hebben die vóór 838 moeder werd. Maar volgens Adémar van Chabannes is Ramnulf in 839 graaf van Poitiers. Zelfs als men dit getuigenis verwerpt, wordt hij het in 852, dat wil zeggen op hooguit vijftienjarige leeftijd, wat erg jong is om een graafschap blootgesteld aan Vikingen te besturen. .

In 1944 betwist Maurice Chaume zijn analyse. Hij vindt dat de context volledig klopt als Gérard schoonzoon van Pepijn is. Het gaat immers om de opvolging van Pepijn I van Aquitanië, opgeëist door zijn zoon Pepijn II, tegenover de keizer die het koninkrijk aan zijn jongste zoon wil geven. Als Gérard en Ratier zwagers van Pepijn waren geweest, zou de auteur van de Vita Hludowici Pii hen eerder schoonzonen van Lodewijk hebben genoemd. .

In 1978 beschouwt Janet Nelson, om het chronologische probleem op te lossen, de afstamming tussen Gérard en Ramnulf als verzonnen.

Recente studies: in 1993 stelt Christian Settipani voor Ramnulf te zien als een zoon uit een eerste huwelijk van Gérard, waarbij de dochter van Pepijn I een tweede echtgenote zou zijn.
.
In 2000 gaat Settipani verder en stelt een identificatie voor van de eerste echtgenote van Gérard van Auvergne. Volgens Abbon was Ebles, abt van Saint-Denis en zoon van Ramnulf I, nepos van Gauzlin, zoon van Rorgon I, graaf van Maine. Adémar van Chabannes preciseert ook dat Ramnulf I een neef (consanguineus) was van Raino II, graaf van Herbauges. Traditioneel worden deze gegevens zo geïnterpreteerd: Ramnulf I huwde Bilchilde, dochter van Rorgon I, maar dat maakt Ramnulf een neef door huwelijk van Raino II van Herbauges — een verwantschap die niet met consanguineus kan worden aangeduid. .

De band tussen Ramnulf en de graven van Maine loopt in dat geval waarschijnlijker via de moeder van Ramnulf. Chronologisch zou zij een dochter zijn van Rorgon en Rotrude. Op basis van het Liber Memorialis van Reichenau en de schenkingsakte van de Poitevinse graaf Gailo ten gunste van Noirmoutier, waarin Adaltrude vóór Ramnulf II (867) verschijnt, stelt Settipani voor haar Adaltrude te noemen. .

Samengevat, als men de conclusies van Christian Settipani volgt, huwde Gérard van Auvergne in eerste huwelijk een dochter — mogelijk Adaltrude geheten — van Rorgon I, graaf van Maine, en Rotrude, die de volgende kinderen kreeg: .

Ramnulf I († 867), graaf van Poitiers 854–866 .

Mogelijk Hiltrude, gehuwd met graaf Gailo .

Mogelijk Gérard en Étienne, genoemd in het Liber Memorialis van Reichenau .

Mogelijk Hildsinde, gehuwd met Landeric, graaf van Saintes .

Geboorte — andere voorstellen voor zijn ouders:   .

Hunold/Hunald van Aquitanië van Gascogne, koning van Toulouse – hertog van Gascogne & Memorana der Franken Of Pepijn I van Aquitanië (797–838) & Ringardis van Madrie (808– ) .

Béranger van Auvergne († ca. 835), zoon van Hugo van Angers & Alda van Autun (dochter van Theodoric de Vrome van Autun ca. 725–793 & Alda Sint Hadeloge, Karolingen 724–795) .

Guillaume I “de Heilige”, “Kortneus”, “de Grote”, Sint Guilhem van Gellone (757–812/815) & Cunégonde van Austrasië ca. 770–835 .

Thierry II van Autun 750–804 & Aude van Laon.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Salomon	*825	Carhaix-Plouguer [Frankrijk]	†874	La Martyre [Frankrijk]	48	1	2
2	Marmoëc	*820	Nantes [Frankrijk]	†856		36	1	3

tr. (2)
met

Marmoec l'Ancienne Princesse de Bretagne, geb. in 815, ovl. in 857.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ridoreth	*831		†877		46	2	3

Erispoe Erispoë van Poher

in Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk Kwartierstaat van Anneke Romeijn Kwartierstaat van Ans Karstens Kwartierstaat van Arie Roobol Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer Kwartierstaat van Cees Pronk Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen Kwartierstaat van Eduard von Saher Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra Kwartierstaat van Eunice Roos Kwartierstaat van Fred Spaans Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van Hans van der Wind Kwartierstaat van Henk de Snoo Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Jacoline van Dijk. Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van Lourens de Groot Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts Kwartierstaat van Maarten Rol arts Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek Kwartierstaat van Olga Broersma Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma Erispoe Erispoë graaf van Poher, geb. te Motreff [Frankrijk] circa 775, Comte de Poher Roi de Browerex, ovl. in 812.

Vader: Budic I graaf van Poher, zn. van Daniël graaf van Poher en Alda d'Austrasie, geb. circa 740, ovl. in 780, tr. met

• Moeder:
  Marmoëc de Girardin, dr. van Girard graaf de Paris (graaf 743-775) en Rothrude d'Austrasie, geb. te Plévin [Frankrijk] circa 760, ovl. te Plévin [Frankrijk] circa 806.

tr.
met

Melior la Flatteuse d'Avallon, geb. te Lismore [Groot Brittanië] in 775.

Melior la Flatteuse d'Avallon.
Het eiland Avalon of Avallon is, in de Arthuriaanse literatuur, de plaats waar koning Arthur wordt heen gebracht na zijn laatste slag bij Camlann. Het is ook, volgens bepaalde bronnen, de plek waar het zwaard van Arthur, Excalibur, werd gesmeed. Het is tenslotte het eiland waar de fee Morgane verondersteld leefde. Deze legendarische plaats heeft aanleiding gegeven tot allerlei soorten interpretaties in de literatuur en in het folklore. .

De eerste vermelding van het eiland Avalon verschijnt onder de Latijnse vorm insula Avallonis in de Historia Regum Britanniae, geschreven tussen 1135 en 1138 door Geoffroy van Monmouth. De auteur vertelt ons dat, na de slag bij Camlan waar Arthur dodelijk gewond werd in het gevecht tegen Mordret, de koning van Bretagne naar dit eiland werd gebracht. In 1155 biedt de Anglo-Normandische dichter Robert Wace een bewerking van de Historia en neemt hij het door Geoffroy van Monmouth gewijde motief over: « en Avalon liet hij zich dragen om zijn wonden te laten genezen.

In bepaalde handschriften van de Historia, evenals in de Brut, is het ook op dit eiland dat het zwaard Excalibur werd gesmeed: « Op het eiland Avalon werd het gemaakt » (wat ook kan betekenen dat het werd gesmeed uit het erts van het eiland). .

Intussen, in 1149, werd de Vita Merlini, of Leven van Merlin, gepubliceerd. Dit manuscript wordt ook toegeschreven aan Geoffroy van Monmouth, hoewel Merlin er een heel ander karakter krijgt dan dat van het beroemde personage zoals door Geoffroy geïntroduceerd in de Historia. Daarentegen beschrijft de auteur van de Vita het eiland Avallon nog steeds als de plaats waar Arthur werd heen gebracht na de slag bij Camlan. Laten we echter opmerken dat de naam Avallon er niet verschijnt. De auteur verkiest te spreken van « het eiland van de appelbomen, het Gelukkige Eiland genoemd, omdat zijn velden, om vruchtbaar te zijn, niet hoeven te worden omgeploegd door de ploegschaar van de landbouwer; zonder bebouwing en geheel natuurlijk brengt het overvloedige oogsten voort, druiven en appels aan zijn ongesnoeide bomen; in plaats van gras is zijn bodem bedekt met allerlei soorten gewassen. Men leeft er meer dan honderd jaar ».

Deze naam Gelukkige Eiland, gegeven aan Avalon, is waarschijnlijk ontleend aan Isidorus van Sevilla (6e eeuw) wanneer hij de Canarische eilanden beschrijft, of rechtstreeks aan Pomponius Mela (1e eeuw na Chr.) wanneer deze laatste « de Gelukkige Eilanden » vermeldt, « waar de aarde zonder bebouwing voortdurend hernieuwde vruchten voortbrengt, en waar de bewoners, vrij van zorgen, gelukkiger dagen doorbrengen dan in de meest bloeiende steden ». .

In de Vita Merlini beschrijft de auteur ook de beroemde bewoonsters van het eiland Avalon: « Negen zusters onderwerpen aan de wet van het genot degenen die vanuit onze streken naar hun verblijf komen; de eerste blinkt uit in de kunst van het genezen en overtreft de anderen in schoonheid; Morgen, zoals men haar noemt, leert welke deugden elke plant bezit voor de genezing van ziekten; zij weet ook van gedaante te veranderen en, als een nieuwe Daedalus, de lucht te splijten met haar vleugels en zich naar Brest, naar Chartres, naar Parijs te begeven, of weer neer te dalen op onze kusten. Men zegt dat zij wiskunde heeft onderwezen aan haar zusters Moronoe, Mazoe, Gliten, Glitonea, Gliton, Tyronoe, Thiton en Tith[en], de beroemde muzikante ». Deze negen zusters, onder wie men de beroemde Morgane herkent, zijn opnieuw waarschijnlijk de negen priesteressen die worden genoemd door dezelfde Pomponius Mela in zijn beschrijving van het eiland Sein: « Het eiland Sein, gelegen in de Britse zee, tegenover het land van de Osismen, is beroemd om een Gallisch orakel, waarvan de priesteressen, gewijd aan eeuwige maagdelijkheid, met negen zijn. Zij worden Gallicenen genoemd, en men schrijft hun het bijzondere vermogen toe om de winden los te maken en de zeeën op te zwepen, om zich te veranderen in welke dieren zij maar willen, om ziekten te genezen die overal elders als ongeneeslijk worden beschouwd, om de toekomst te kennen en te voorspellen, gunsten die zij echter slechts verlenen aan degenen die speciaal naar hun eiland komen om hen te raadplegen. .

Het valt op te merken dat Geoffroy van Monmouth zich tussen 1138 en 1149 de vraag had gesteld over de dood van Arthur. Terwijl hij in de Historia besloot met « Moge zijn ziel in vrede rusten! », schrijft hij tien jaar later in de Vita Merlini: « Na de slag bij Camlan hebben wij Arthur daarheen gebracht, gewond, met als stuurman Barinthe, die de zee en de sterren kende. Bij zijn aankomst werd de prins ontvangen door Morgane met de eer die hij verdiende; zij legde hem in haar kamer op rijke stoffen, ontdekte de wond met een delicate hand en onderzocht haar aandachtig: zij zei tenslotte dat zij zich ertoe verbond hem de gezondheid terug te geven, als hij bij haar wilde blijven zolang als nodig was en zich aan de behandeling wilde onderwerpen. Vol vreugde hebben wij de koning aan haar toevertrouwd en hebben wij gebruikgemaakt van de gunstige wind voor onze terugkeer. » .

Geoffroy wilde dus voortaan twijfel laten bestaan over de terugkeer van Arthur.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Riwallon	*805	Kergloff [Frankrijk]	†857		52	3	3
2	Nominoë	*795	Vendôme [Frankrijk]	†851	Vendôme [Frankrijk]	55	2	2

---

Marmoëc de Girardin

---

in
Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Ans Karstens
Kwartierstaat van Arie Roobol
Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius
Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer
Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes
Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts
Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans
Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Eunice Roos
Kwartierstaat van Fred Spaans
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van Hans van der Wind
Kwartierstaat van Henk de Snoo
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Jacoline van Dijk.
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Lourens de Groot
Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts
Kwartierstaat van Maarten Rol arts
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer
Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach
Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek
Kwartierstaat van Olga Broersma
Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma

Marmoëc de Girardin, geb. te Plévin [Frankrijk] circa 760, ovl. te Plévin [Frankrijk] circa 806.

Vader: Girard (Girard ou Gerard I le Viking (Guerry de Morvois)) (Girard ou Gerard I Viking) graaf de Paris (Guerry de Morvois, Girard van Parijs), zn. van Pippijn III de Korte (Pépin III, Maire du Palais (741-751), koning 751-768) en Bertrade van Laon (Koningin van Frankrijk), geb. te Handschuheim [Frankrijk] in 742, graaf 743-775 (Comte de Paris), ovl. te Parijs [Frankrijk] in 779, tr. (2) met zijn nicht Ava de Tours en Vimeu. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (1) in 769 met

• Moeder:
  Rothrude d'Austrasie (Rotrude der Franken), dr. van Carloman I d'Austrasie (Maire du Palais d'Austrasie, Dynastie des Arnulfiens-Pépinides) en Grimhilde de Francië, geb. circa 733, ovl. circa 815.

tr.
met

Budic I graaf van Poher, zn. van Daniël graaf van Poher en Alda d'Austrasie, geb. circa 740, ovl. in 780.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Erispoe	*775	Motreff [Frankrijk]	†812		37	1	2

Budic I van Poher

in Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk Kwartierstaat van Anneke Romeijn Kwartierstaat van Ans Karstens Kwartierstaat van Arie Roobol Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer Kwartierstaat van Cees Pronk Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen Kwartierstaat van Eduard von Saher Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra Kwartierstaat van Eunice Roos Kwartierstaat van Fred Spaans Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van Hans van der Wind Kwartierstaat van Henk de Snoo Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Jacoline van Dijk. Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van Lourens de Groot Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts Kwartierstaat van Maarten Rol arts Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek Kwartierstaat van Olga Broersma Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma Budic I graaf van Poher, geb. circa 740, ovl. in 780.

Vader: Daniël graaf van Poher, zn. van Riwallon II Iaun Reith van Poher en Gerwenn de Cornouaille, geb. te Cléden-Poher [Frankrijk] circa 710, ovl. te Tréogan [Frankrijk] in 749, tr. met

• Moeder:
  Alda d'Austrasie, dr. van Karel Martel de Herstal (hofmeier 717-741) en Rotrude de Gellone van Trier (Dame de Francie, Duchesse des Francs), geb. te Reims-La-Brûlée [Frankrijk] circa 724, ovl. circa 805.

tr.
met

Marmoëc de Girardin, dr. van Girard graaf de Paris (graaf 743-775) en Rothrude d'Austrasie, geb. te Plévin [Frankrijk] circa 760, ovl. te Plévin [Frankrijk] circa 806.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Erispoe	*775	Motreff [Frankrijk]	†812		37	1	2

Daniël van Poher

in Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk Kwartierstaat van Anneke Romeijn Kwartierstaat van Ans Karstens Kwartierstaat van Arie Roobol Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer Kwartierstaat van Cees Pronk Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen Kwartierstaat van Eduard von Saher Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra Kwartierstaat van Eunice Roos Kwartierstaat van Fred Spaans Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van Hans van der Wind Kwartierstaat van Henk de Snoo Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Jacoline van Dijk. Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van Lourens de Groot Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts Kwartierstaat van Maarten Rol arts Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek Kwartierstaat van Olga Broersma Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma Daniël graaf van Poher, geb. te Cléden-Poher [Frankrijk] Bretagne circa 710, ovl. te Tréogan [Frankrijk] in 749.

• Vader:
  Riwallon II Iaun Reith (Rivallon) van Poher, zn. van Cheronnoge Congare de Cornouaille en Waroch van Poher, geb. te Plounévézel [Frankrijk] circa 687, ovl. in 720, tr. met

• Moeder:
  Gerwenn de Cornouaille, dr. van Conar van Cornouaille (Prince de Cornouaille) en Azenor (De Brest) de Domnonee, geb. te Quimperlé [Frankrijk] circa 695.

tr.
met

Alda d'Austrasie, dr. van Karel Martel de Herstal (hofmeier 717-741) en Rotrude de Gellone van Trier (Dame de Francie, Duchesse des Francs), geb. te Reims-La-Brûlée [Frankrijk] circa 724, ovl. circa 805.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Budic I	*740		†780		40	1	1

---

Riwallon II Iaun Reith van Poher

---

in
Kwartierstaat van Ada (Adriana Trijntje) Zoutendijk
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Ans Karstens
Kwartierstaat van Arie Roobol
Kwartierstaat van Cees (Cornelis Hendrik) Boer
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius
Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer
Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes
Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts
Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans
Kwartierstaat van drs. Kees (Cornelis) van Spronsen
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Eunice Roos
Kwartierstaat van Fred Spaans
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van Hans van der Wind
Kwartierstaat van Henk de Snoo
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Jacoline van Dijk.
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Lourens de Groot
Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts
Kwartierstaat van Maarten Rol arts
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer
Kwartierstaat van Mechelien (Mechelina) Mezach
Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek
Kwartierstaat van Olga Broersma
Kwartierstaat van Truus (Geertruida Yvonne) Popma

Riwallon II Iaun Reith (Rivallon) van Poher, geb. te Plounévézel [Frankrijk] circa 687, Wittichius, ovl. in 720.

• Vader:
  Cheronnoge Congare de Cornouaille, zn. van Alain II "le Grand" van Cornouaille (Roi de Bretagne) en NN d'Armorique (Dame de Cornoualle), geb. circa 660, tr. met

• Moeder:
  Waroch van Poher, dr. van Rivallon van Poher en Gerwinde de Saxe, geb. te Ploeuc-Sur-Lié [Frankrijk] circa 640.

tr.
met

Gerwenn de Cornouaille, dr. van Conar van Cornouaille (Prince de Cornouaille) en Azenor (De Brest) de Domnonee, geb. te Quimperlé [Frankrijk] circa 695.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Daniël	*710	Cléden-Poher [Frankrijk]	†749	Tréogan [Frankrijk]	39	1	1