Vader: Guy II de Montmorency Comte de Rochefort-en-Yveline Seigneur de Crecy de Gournay et de Brethencourt, zn. van Guy I le Sénior l'Ancien le Grand ou Troussel de Montlhery en Hodierne Gometz-Le-Châtel (Dame de Bures, Dame de la Ferté-Alais, Dame de Gometz-le-Châtel), geb. in 1048, Comte de Rochefort en Yvelines Seigneur de Rochefort-en-Yvelines Sénéchal de France, ovl. te Le Puiset [Frankrijk] in 1118, tr. (2) met Elisabeth Montdidier de. Uit dit huwelijk 2 kinderen, tr. (1) in 1076 met

• Moeder:
  Adélaïs de Crezy Dame de Crezy et de Gournay (Adélaïs de Crécy-sur-Serre), dr. van Renaud Regnault de Corbeil en Adélaïde? Maria de Montdidier (Dame de Crécy-en-Brie), geb. te Crécy-sur-Serre [Frankrijk] in 1055, Comtesse de Corbeil, dame de Gournay sur marne et Crécy, ovl. te Y [Frankrijk] na 12 okt 1104.

tr.
met

Guy I de Baudement (Dampierre, de), zn. van Andre de Baudement Seigneur de Fere de Nesles de Longueville de Quincy de Baudement en Agnès de Braine (Dame héritière de Braine), geb. te Dampierre [Frankrijk] circa 1090, Seigneur de Braine-sur-Vesle Seigneur de Baudement Comte de Braîne, ovl. circa 1151, tr. (2) circa 1121 met zijn zus Helvide de Baudement, dr. van Andre de Baudement Seigneur de Fere de Nesles de Longueville de Quincy de Baudement en Agnès de Braine (Dame héritière de Braine), geb. te Baudemont [Frankrijk] in 1100, ovl. in 1165. Uit dit huwelijk 3 kinderen.

Helvide de Baudement.
Dampierre-au-Temple is een Franse gemeente die ligt in het departement Marne in de regio Grand Est. Dampnus Petrus 1134, Dampetrus 1163, Dampetra ad Templum 1296, Dampierre-au-Temple 1390. .

Een commanderij werd in de 12e eeuw door de Tempeliers gesticht, de commanderij van La Neuville. In 1248 vermeldt een inventaris, genoemd in een bulle van paus Innocentius IV, dat de heerlijkheden van Saint-Étienne, Dampierre en Saint-Hilaire er deel van uitmaakten. Zij werd tijdens de Revolutie verwoest.

Tijdens de Revolutie, om het decreet van de Conventie van 25 vendémiaire jaar II te volgen — dat de gemeenten waarvan de namen herinneringen konden oproepen aan de monarchie, de feodaliteit of bijgeloof uitnodigde om andere benamingen aan te nemen — veranderde de gemeente haar naam in Mont-Dampierre. .

Guy van Dampierre, heer van Dampierre, van Saint-Just en van Saint-Dizier, was één van de heren van Champagne die borg stonden voor de trouw van hun graaf Thibaud, toen deze in april 1110 in Melun hulde bracht als leenman aan koning Lodewijk VI. .

Hij schonk op kerstdag 1118 de plaats Pestes aan de abdij van Auchy om er een priorijkerk te bouwen, met de bevoegdheid voor de religieuzen die haar zouden bedienen om al hun behoeften te nemen uit de grond van Mailly.

In 1133 keuren Gui van Dampierre en Elvis een schenking goed die aan de Tempeliers van Provins was gedaan, met toestemming van hun zonen Anséric en Guillaume.

In 1110, toen Lodewijk VI een einde wilde maken aan de voortdurende aanvallen van de heren van Puiset, Courcy en Montlhéry, waaraan zich andere onrustige heren aansloten, riep hij een vergadering van hoge baronnen bijeen in Melun. Thibaut van Champagne, die hulde bracht aan zijn leenheer, nam onder anderen Gui van Dampierre als borg. .

Deze laatste ondertekende in 1118 een oorkonde van graaf Hugues voor de abdij van Marmoutiers.

In 1130 is hij burggraaf van Troyes, en in 1133 deelt hij met zijn broer Eudes de heerlijkheid Moeslains. .

Hij verschijnt als getuige: .

– in 1135, in een akte van schenking aan de abdij van Saint-Faron; .

– in 1140, in het verkoopcontract van een gagnage dat door Isambert van Vitry aan Saint-Martin van Huiron werd afgestaan; .

– in 1141, in de stichtingsakte van Haute-Fontaine; .

– tenslotte, rond 1147, met zijn vrouw Héloïs of Helwide, in een schenking aan La Chapelle-aux-Planches. .

Kort voor zijn dood, die men rond 1181 plaatst, bouwde hij samen met zijn vrouw Helwide, dochter van André van Baudement, seneschalk van Champagne, en van Agnès van Braine, op zijn land, niet ver van Montcetz, de kerk van Auvigney (ook Avigny), een dorp dat tegenwoordig verdwenen is, en voorzag deze van inkomsten. .

In deze verschillende akten wordt hij genoemd als Wido of Guido de Domnipetra, en later, in oorkonden van Lodewijk VII (Sens, 1177) en van Filips-Augustus (Saint-Germain-en-Laye, 1207), als Guido de Dompetra en de Domnipetra. .

Uit het huwelijk van Gui en Helwide werden zeven kinderen geboren. Guy van Dampierre, zoon van Isabel van Montlhéry Guy van Dampierre, zoon van Isabel van Montlhéry, was één van de grote vazallen van de graaf van Champagne. .

Hij is aanwezig in april 1110 te Melun met de andere heren van Champagne die borg stonden voor de trouw van hun graaf Thibaut, toen deze hulde bracht aan koning Lodewijk VI. .

Hij was aanwezig in 1128 bij de bevestiging die Hugues, graaf van Troyes, deed aan de abdij van Marmoutier en aan het priorij van Dampierre van de goederen die zijn vazallen daar hadden geschonken, en hij schonk op kerstdag van hetzelfde jaar aan de abdij van Auchy de plaats Pestes in het bisdom Troyes om er een priorijkerk te bouwen, met de bevoegdheid voor de religieuzen die haar zouden bedienen om al hun behoeften te nemen uit de grond van Mailly, en hij droeg hun de plaats Rominicourt over. .

Hij schonk eveneens aan het priorij van L’Isle bij Troyes enkele renten te nemen uit de grond van Saint-Just.

In 1110, toen Simon heer van Broyes en Beaufort werd door het overlijden van zijn vader, sloten de religieuzen van Pejaz in zijn aanwezigheid een akkoord met de kanunniken van Broyes, dat Filips, bisschop van Troyes, in 1112 bevestigde op verzoek van Guy, abt van Molême, en van hem. .

Hij stichtte ook enkele jaren later een klooster in Andecies bij Baye, waar hij nonnen uit de abdij van Juilly plaatste, met toestemming van Felicitas, zijn echtgenote, en van zijn kinderen. Thibaut de Grote, graaf van Champagne en van Blois, keurde dit goed bij brieven gedateerd 1131. .

Daarna bevestigde hijzelf opnieuw de goederen die hij aan deze abdij had gegeven in het jaar 1136, het vijfde jaar van het episcopaat van Geoffroy, bisschop van Châlons. Hiervan waren getuigen: Clérembaut van Broyes en Pierre zijn broer, Guy heer van Dampierre, Philippe van Pleurre en anderen.

Men moet opmerken dat de meeste van deze personen verwanten waren, allen afkomstig uit het huis van Montlhéry. Guy van Dampierre in Longpont Guy van Dampierre, “Guido, nepos ejus, de Domna Petra”, kwam meerdere keren naar Longpont. Eerste keer, toen hij nog zeer jong was, rond 1110, assisteerde hij zijn oom Milon van Montlhéry, de tweede van die naam, heer van Bray (“Milo de Monte Leterico”), toen deze een lijfeigene genaamd Benoît, zoon van Goburgis, schonk voor de rust van de ziel van zijn broer Gui Troussel.

Onder de aanwezigen voor het altaar van de Maagd bevonden zich de seneschalk Gautier, Gilbert van Vaugrigneuse, de provoost Duran, Gautier van Chenoul, Odo, zoon van Serinburgis, en Eudes, zoon van Erneisi van Chevreuse (charter XLVI van het cartularium van Notre-Dame van Longpont). .
Tweede keer, in 1118, kwam Guy van Dampierre naar Longpont om de begrafenis bij te wonen van zijn oom Miles van Bray, heer van Montlhéry geworden, die plaatsvond in aanwezigheid van koning Lodewijk VI en van de prelaten van de Parijse Kerk: Gilbert, bisschop van Parijs, de deken Bernier en de aartsdiaken Étienne. .

Alle leden van de familie Montlhéry waren aanwezig: “Quo audito, Rainaldus, frater ejus, tristis mestusque a Trecassina urbe cum nepotibus suis et Manasse, vicecomite Senonensi, venit ad Longum Pontem videre fratris sui sepulturam”, dat wil zeggen: “Toen hij dit hoorde, kwam Renaud, zijn broer, bedroefd en terneergeslagen, vanuit de stad Troyes met zijn neven en Manasses, burggraaf van Sens, naar Longpont om de begrafenis van zijn broer te zien.

” De schrijver voegde toe: “Quod viderunt et audierunt hii: Manasses de Villamor, Milo, filius ejus, Symon de Breis, Guido de Dampetra, Hugo de Planci, Clarembaldus de Cappis”, dat wil zeggen: “Dit zagen en hoorden: Manasses van Villamor, Milon zijn zoon, Simon van Broyes, Gui van Dampierre, Hugues van Plancy, Clarembaud van Chappes.” Zo bevond Guy van Dampierre zich tussen zijn ooms en neven, zonen van de zusters van zijn moeder (charter LXXXIV van het cartularium van Notre-Dame van Longpont). .
De burggraven van Troyes hadden in hun bevoegdheden het beheer van de rechtspraak; zij waren letterlijk de vertegenwoordigers en gedelegeerden van de graven, en later van de koning, voor verschillende delen van het bestuur en de regering. Zoals men ziet in 1589, in de akte van Georges Lanharé, werd de functie van burggraaf verdeeld, opgesplitst, onderverdeeld door erfenissen, verkopen en concessies. De erfelijke waardigheid van burggraaf werd als leen opgericht, zoals alle feodale ambten en inkomsten. .

Afkomstig uit het huis van Vermandois had Lithuise van Soissons, of Litause van Troyes, dochter van Guillaume Busac van Eu (1025–1076) en Adélaïde van Soissons (1042–1079), de burggraafschap van Troyes ontvangen, een erfelijke functie die zij doorgaf aan haar jongste zoon Milon van Bray, vermeld onder de weldoeners in het obituarium van de kapel Notre-Dame, opgericht in de kerk van Troyes, in deze termen: “Milon de Braio, vicecomes, viginti solidos.”.

(1) Simon de Broyes, het akkoord van 1110.

In 1110, Simon, die heer van Broyes en van Beaufort was geworden door het overlijden van zijn vader, sloten de religieuzen van Pejaz in zijn aanwezigheid een akkoord met de kanunniken van Broyes, welk akkoord Filips, bisschop van Troyes, in het jaar 1112 bevestigde op verzoek van Guy, abt van Molême, en van hem. .

Hij stichtte ook enkele jaren later een klooster in Andecies bij Baye, waar hij nonnen plaatste afkomstig uit de abdij van Juilly, met toestemming van Felicitas, zijn echtgenote, en van zijn kinderen.

Dit werd goedgekeurd door Thibaut de Grote, graaf van Champagne en van Blois, bij brieven gedateerd uit het jaar 1131. Daarna bevestigde hijzelf opnieuw de goederen die hij aan deze abdij had toegewezen in het jaar 1136, dat het vijfde jaar was van het episcopaat van Geoffroy, bisschop van Châlons. Hiervan waren getuigen: Clérembaut van Broyes en Pierre zijn broer, Guy heer van Dampierre, Philippe van Pleurre en anderen. .

Men moet opmerken dat de meeste van deze personen verwanten waren, allen afkomstig uit het huis van Montlhéry. .

(2) Guy van Dampierre in Longpont.

Guy van Dampierre, “Guido, nepos ejus, de Domna Petra”, kwam meerdere keren naar Longpont. Een eerste keer, toen hij nog een zeer jonge man was, rond 1110, assisteerde hij zijn oom Milon van Montlhéry, de tweede van die naam, heer van Bray (“Milo de Monte Leterico”), toen deze een lijfeigene genaamd Benoît, zoon van Goburgis, schonk voor de rust van de ziel van zijn broer Gui Troussel. Onder de aanwezigen voor het altaar van de Maagd bevonden zich de seneschalk Gautier, Gilbert van Vaugrigneuse, de provoost Duran, Gautier van Chenoul, Odo, zoon van Serinburgis, en Eudes, zoon van Erneisi van Chevreuse (charter XLVI van het cartularium van N.-D. van Longpont).

Guy van Dampierre kwam een tweede keer terug naar Longpont, in 1118, om de begrafenis bij te wonen van zijn oom Miles van Bray, heer van Montlhéry geworden, die plaatsvond in aanwezigheid van koning Lodewijk VI en van de prelaten van de Parijse Kerk: Gilbert, bisschop van Parijs, de deken Bernier en de aartsdiaken Étienne. .

Alle leden van de familie van Montlhéry waren aanwezig: “Quo audito, Rainaldus, frater ejus, tristis mestusque a Trecassina urbe cum nepotibus suis et Manasse, vicecomite Senonensi, venit ad Longum Pontem videre fratris sui sepulturam”, dat wil zeggen: .
“Toen hij dit hoorde, kwam Renaud, zijn broer, bedroefd en terneergeslagen vanuit de stad Troyes met zijn neven en Manasses, burggraaf van Sens, naar Longpont om de begrafenis van zijn broer te zien.

Daarna schreef de klerk: “Quod viderunt et audierunt hii: Manasses de Villamor, Milo, filius ejus, Symon de Breis, Guido de Dampetra, Hugo de Planci, Clarembaldus de Cappis”, dat wil zeggen:.

“Zij die dit hebben gezien en gehoord zijn: Manasses van Villamor, Milon zijn zoon, Simon van Broyes, Gui van Dampierre, Hugues van Plancy, Clarembaud van Chappes.

Zo bevond Guy van Dampierre zich tussen zijn ooms en neven, zonen van de zusters van zijn moeder (charter LXXXIV van het cartularium van N.-D. van Longpont).

(3) De burggraven van Troyes .

De burggraven van Troyes hadden in hun bevoegdheden het beheer van de rechtspraak; zij waren letterlijk de vertegenwoordigers en de gedelegeerden van de graven, en daarna van de koning, voor verschillende delen van het bestuur en van de regering. .

Zoals men ziet, in 1589, door de akte van Georges Lanharé, werd de functie van burggraaf verdeeld, uiteengereten, onderverdeeld, door erfenissen, verkopen en concessies. .

De erfelijke waardigheid van burggraaf werd als een leen opgericht, zoals alle feodale ambten en inkomsten. .

Afkomstig uit het huis van Vermandois had Lithuise van Soissons, of Litause van Troyes, dochter van Guillaume Busac van Eu (1025–1076) en Adélaïde van Soissons (1042–1079), de burggraafschap van Troyes ontvangen, een erfelijke functie die zij doorgaf aan haar jongste zoon Milon van Bray, vermeld onder de weldoeners in het obituarium van de kapel Notre-Dame, opgericht in de kerk van Troyes, in deze termen: “Milon de Braio, vicecomes, viginti solidos.

Bij de dood van Milon, die plaatsvond in 1118, ging de burggraafschap van Troyes over in de handen van zijn broer Regnault, Renolt of Ramald, provoost en daarna bisschop van de Kerk van Troyes. .

Regnault, in zijn hoedanigheid van burggraaf van Troyes, deed in 1120 een schenking aan Gauthier, abt van Montiéramey, van zijn deel in de rechtspraak van het dorp Saint-Martin bij Troyes, voor het heil van de zielen van Miles en Lithuisse, zijn vader en moeder, van Miles, zijn broer, en van de zijne.

Bij zijn dood ging het burggraafschap van Troyes over in het huis van Dampierre, door het huwelijk van zijn zuster Isabel met Thibaut, een heer uit Champagne. .

Hun oudste zoon, Guy I van Dampierre, kreeg het in zijn deel na de dood van zijn oom.

In de Histoire de Broyes et de Châteauvillain preciseert André Duchesne:.
… in het jaar duizend honderd tien huwde Simon van Broyes Felicitas van Brenne, of Brienne, dochter van Erart, graaf van Brenne in Champagne, en zuster van Gautier, eveneens graaf van die plaats, die een verbintenis aanging met Hubeline van Braine, dochter van André van Baudement, heer van Braine-sur-Vesle, seneschalk van Champagne, zuster van Helvide van Braine, gehuwd met Guy heer van Dampierre, en tante van Agnès, dame van Braine, echtgenote van monsieur Robert van Dreux.

In zijn verhandeling over het huis van Braine spreekt onze beroemde genealoog over een machtige heer genaamd André van Baudement, seneschalk van de graafschappen van Thibaut de Grote, graaf van Champagne en van Brie, die een dame genaamd Agnès huwde, welke drie zonen en drie dochters hadden, waarvan de tweede, Helvide of Havoise genoemd, verbonden werd met Guy van Dampierre, zoon van Thibaut van Dampierre, ridder, en van Elisabeth van Montlhéry, zijn vrouw.

(4) Het huwelijk van Guy van Dampierre en Elvide de Baudement .

Guy van Dampierre huwde Elvide de Baudement, tweede dochter van André de Baudement, heer van Braine-sur-Vesle, van Fère-en-Tardenois, van Neelle, Pontarsi, Longueville en Quiny, seneschalk van Champagne, en van Agnès, zijn vrouw. .

Elvide de Baudement leefde nog in 1152. .

Uit de verbintenis van Guy en Elvide zijn geboren: .

Anseric, heer van Dampierre, gestorven zonder huwelijk in 1152.

Guillaume I, geboren in 1130, werd heer van Dampierre na zijn broer. .

André, over wie Alberic spreekt in zijn kroniek onder het jaar 1163.

Milon, vermeld met zijn broer door dezelfde auteur. .

Gui, gekozen tot bisschop van Châlons in 1163 en gestorven hetzelfde jaar, de dag na zijn wijding.

Helvide, gehuwd met Geoffroy IV, heer van Joinville, zoals blijkt uit de oorkonde van de abdij van Saint-Urbain uit het jaar 1228. .

Agnès (1135–?), gehuwd met Ithier IV, heer van Toucy (1130–1192) en van het land van Puysaye.

Guy I de Baudement.
Guy de Baudément (-26 Sep [1143/44]). Renaud Archbishop of Reims founded the abbey of Igny en Tardenois and confirmed donations, including the donation of "mansionile de potestate Cheherey" made by "domnus Andreas de Baldimento et uxor ipsius Agnes eorumque filii Guillelmi et Guido", by charter dated 1130[4498]. "Andree de Baldimento et Goi ?is filii eius" donated property "apud Juliacum" to the Priory of Jully-les-Nonains for receiving "in sanctimoniales filias predicti Andree, Mathildem ?et Halwidem" by charter dated 1142, subscribed by "dominus Wido de Barri"[4499]. Seigneur de Baudément. The necrology of Saint-Yved de Braine records the death "VI Kal Oct" of "Widonis militis patris comitissæ de Brana"[4500]. m ALIX Dame de Braine, daughter of --- (-20 Oct ----). "Aelidis uxor Widonis domini de Brana post mortem viri sui ?Guidonis" donated "census ?Branæ castri et Branellæ villæ" to the Premonstré abbey, for the love of "Theobaldi fratri præfati Guidonis", with the consent of "patre eorum Andrea de Baldimento et matre eorum Agnetis et ipsorum fratre Waleranno Vrsicampi abbate et sororibus eorum Helwide et Hubelina et earum maritis Waltero comiti de Brienna et Guidone de Dampierre", by charter dated 1144[4501]. The primary source which confirms her family origin has not been identified. The necrology of Saint-Yved de Braine records the death "XIII Kal Nov" of "Alaidis matris comitissæ de Brana"[4502]. Guy & his wife had three children. Notes et références [4498] Gallia Christiana, Tome X, Instrumenta ecclesiæ Remensis, XXXVIII, col. 39. [4499] Jully-les-Nonnains, p. 13. [4500] Du Chesne (1631) Dreux, Dreux, Preuves, p. 234, quoting Extraits du Martyrologe de l abbaye de S. Yved de Braine. [4501] Du Chesne (1631) Dreux, Dreux, Preuves, p. 233, quoting Extrait du cartulaire de l abbaye de Premonstré, de censibus Branæ et Branellæ. [4502] Du Chesne (1631) Dreux, Dreux, Preuves, p. 234, quoting Extraits du Martyrologe de l abbaye de S. Yved de Braine. Sources: Foundation for Medieval Genealogy (FMG) - Medieval Lands Burggraaf van Troyes: Deze titel gaf hem een belangrijke gerechtelijke en bestuurlijke rol in de stad Troyes, als vertegenwoordiger van de graaf van Champagne en later van de koning. .
Heer van Dampierre: Heer van het domein Dampierre, inclusief Saint-Just en Saint-Dizier, met invloed op verschillende religieuze en feodale instellingen.

Hij was een van de heren van Champagne die borg stonden voor de trouw van hun graaf Thibaud, toen deze hulde bracht aan koning Lodewijk VI van Frankrijk in Melun in april 1110. .

Op eerste kerstdag 1118 schonk hij de plaats Pestes aan de abdij van Auchy om er een priorijkerk te bouwen, met het recht voor de religieuzen die daar zouden dienen om al hun behoeften te halen uit het land van Mailly. .

Heer van Dampierre, Saint-Just en Saint-Dizier, heren van Champagne.

Hij was aanwezig in het jaar 1136 toen Simon van Broyes, zoon van een zus van zijn moeder, de schenkingen van zijn vader aan de abdij van Andrecies bevestigde.

.
Dampierre-au-Temple is een Franse gemeente in het departement Marne in de regio Grand Est. Historische benamingen: Dampnus Petrus (1134), Dampetrus (1163), Dampetra ad Templum (1296), Dampierre-au-Temple (1390).

Een commanderij werd in de 12e eeuw gesticht door de Tempeliers: de commanderij van La Neuville.

In 1248 vermeldt een inventaris in een pauselijke bul van paus Innocentius IV dat de heerlijkheden van Saint-Étienne, Dampierre en Saint-Hilaire erbij hoorden. .

De commanderij werd verwoest tijdens de Revolutie. .

Tijdens de Franse Revolutie, om te voldoen aan het decreet van de Conventie van 25 Vendémiaire jaar II dat opriep tot het vervangen van namen die herinnerden aan koningschap, feodaliteit of bijgeloof, werd de naam van de gemeente veranderd in Mont-Dampierre. .

Guy van Dampierre, heer van Dampierre, Saint-Just en Saint-Dizier, was een van de heren van Champagne die borg stonden voor de trouw van hun graaf Thibaud bij diens hulde aan koning Lodewijk VI in Melun in april 1110. .

Op eerste kerstdag 1118 schonk hij de plaats Pestes aan de abdij van Auchy voor de bouw van een priorijkerk, met het recht voor de religieuzen om hun behoeften te halen uit het land van Mailly.

In 1133 keurden Guy van Dampierre en Helvide een schenking aan de Tempeliers van Provins goed, met toestemming van hun zonen Anséric en Guillaume. .

In 1110, toen Lodewijk VI een einde wilde maken aan de voortdurende aanvallen van de heren van Puiset, Courcy en Montlhéry, riep hij een vergadering van hoge baronnen bijeen in Melun. Thibaud van Champagne bracht hulde aan zijn leenheer en nam onder andere Guy van Dampierre als borg.

In 1118 ondertekende Guy een charter van graaf Hugues voor de abdij van Marmoutier.

In 1130 was hij burggraaf van Troyes en deelde in 1133 met zijn broer Eudes de heerlijkheid van Moeslains.

Hij trad op als getuige:.

in 1135 bij een schenking aan de abdij van Saint-Faron;.

in 1140 bij een verkoopakte van een hoeve door Isambert van Vitry aan Saint-Martin van Huiron;.

in 1141 bij de oprichtingsakte van Haute-Fontaine; .

rond 1147, samen met zijn vrouw Héloïse of Helwide, bij een schenking aan de Chapelle-aux-Planches. .

Kort voor zijn dood, rond 1181, bouwde hij samen met zijn vrouw Helwide, dochter van André van Baudement (seneschalk van Champagne) en Agnès van Braine, een kerk op zijn land nabij Montcetz en schonk deze aan het dorp Auvigney (ook wel Avigny genoemd), dat nu verdwenen is.

In verschillende akten wordt hij aangeduid als Wido of Guido de Domnipetra, en later in charters van Lodewijk VII (Sens, 1177) en Filips-Augustus (Saint-Germain-en-Laye, 1207) als Guido de Dompetra en de Domnipetra. .

Uit het huwelijk van Guy en Helwide werden zeven kinderen geboren.

Guy van Dampierre, zoon van Isabel van Montlhéry, was een van de belangrijkste vazallen van de graaf van Champagne. In april 1110 was hij aanwezig in Melun, samen met andere heren van Champagne, als borg voor de trouw van hun graaf Thibaud toen deze hulde bracht aan koning Lodewijk VI.

In 1128 was hij aanwezig bij de bevestiging door Hugues, graaf van Troyes, van schenkingen aan de abdij van Marmoutier en het prioraat van Dampierre. Op eerste kerstdag van datzelfde jaar schonk hij de plaats Pestes in het bisdom Troyes aan de abdij van Auchy, om er een priorijkerk te bouwen. De religieuzen kregen het recht om al hun benodigdheden te halen uit het land van Mailly. Hij schonk ook het landgoed Rominicourt en gaf enkele renten aan het prioraat van L’Isle nabij Troyes, te innen op het land van Saint-Just.

In 1110, toen Simon heer van Broyes en Beaufort werd na het overlijden van zijn vader, sloten de religieuzen van Pejaz een akkoord met de kanunniken van Broyes in zijn aanwezigheid. Dit akkoord werd in 1112 bevestigd door bisschop Philippe van Troyes, op verzoek van Guy, abt van Molesme, en Guy van Dampierre. .

Enkele jaren later stichtte Guy een klooster in Andecies nabij Baye, waar hij nonnen uit de abdij van Juilly plaatste, met toestemming van zijn vrouw Felicitas en hun kinderen. Thibaud de Grote, graaf van Champagne en van Bois, keurde dit goed in een brief uit 1131. Guy bevestigde zelf opnieuw de schenkingen aan deze abdij in 1136, het vijfde jaar van het ambt van bisschop Geoffroy van Châlons. Getuigen waren onder andere Clerembaut van Broyes, diens broer Pierre, Guy van Dampierre, Philippe van Pleurre en anderen — allen verwant en afkomstig uit het huis Montlhéry. ?? .

Aanwezigheid in Longpont .

Guy van Dampierre, ook bekend als Guido, zijn neef, van Domna Petra, kwam meerdere keren naar Longpont. De eerste keer was rond 1110, als jonge man, toen hij zijn oom Milon van Montlhéry, heer van Bray, bijstond. Milon schonk toen een lijfeigene genaamd Benoît, zoon van Goburgis, voor de zielerust van zijn broer Gui Troussel. Onder de aanwezigen bij het altaar van de Maagd waren onder andere seneschalk Gautier, Gilbert van Vaugrigneuse, de provoost Duran, Gautier van Chenoul, Odo, zoon van Serinburgis, en Eudes, zoon van Erneisi van Chevreuse (charter XLVI van het cartularium van Onze-Lieve-Vrouw van Longpont).

In 1118 keerde Guy terug naar Longpont voor de begrafenis van zijn oom Miles van Bray, die heer van Montlhéry was geworden. De plechtigheid vond plaats in aanwezigheid van koning Lodewijk VI en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders uit Parijs: bisschop Gilbert, deken Bernier en aartsdiaken Étienne. Alle leden van de familie Montlhéry waren aanwezig. De kroniekschrijver noteerde: "Toen dit vernomen werd, kwam Renaud, zijn broer, bedroefd en treurig uit de stad Troyes met zijn neven en Manasses, burggraaf van Sens, naar Longpont om de begrafenis van zijn broer bij te wonen." En verder: .

"Zij die dit zagen en hoorden waren: Manasses van Villamor, Milon, zijn zoon, Simon van Broyes, Guy van Dampierre, Hugo van Plancy, Clarembaud van Chappes." Guy bevond zich dus onder zijn ooms en neven, zonen van de zussen van zijn moeder (charter LXXXIV van het cartularium van Onze-Lieve-Vrouw van Longpont). .

De burggraaf van Troyes had als taak het beheer van de rechtspraak en vertegenwoordigde letterlijk de graaf — en later de koning — in verschillende bestuurlijke en regeringszaken. In 1589 blijkt uit een akte van Georges Lanharé dat deze functie werd verdeeld, opgesplitst en doorgegeven via erfenissen, verkopen en concessies. De erfelijke waardigheid van burggraaf werd als leen beschouwd, net als andere feodale ambten en inkomsten. .

Afkomstig uit het huis Vermandois, ontving Lithuise van Soissons (ook wel Litause van Troyes genoemd), dochter van Willem Busac van Eu (1025–1076) en Adelaïde van Soissons (1042–1079), de burggraafschap van Troyes. Deze erfelijke functie gaf zij door aan haar jongste zoon Milon van Bray, die wordt genoemd onder de weldoeners in het obituarium van de kapel Notre-Dame in de kerk van Troyes: "Milon de Braio, vicecomes, viginti solidos." .

Guy van Dampierre, als zoon van Isabel van Montlhéry, was dus nauw verbonden met deze machtige familie en speelde een centrale rol in de politieke, religieuze en feodale geschiedenis van Champagne in de 12e eeuw.

Guy van Dampierre, zoon van Isabel van Montlhéry, was een van de grote vazallen van de graaf van Champagne. In april 1110 was hij aanwezig in Melun, samen met andere heren van Champagne, als borg voor de trouw van hun graaf Thibaud, toen deze hulde bracht aan koning Lodewijk VI. In 1128 was hij aanwezig bij de bevestiging door Hugues, graaf van Troyes, van schenkingen aan de abdij van Marmoutier en aan het prioraat van Dampierre van goederen die zijn vazallen daar hadden geschonken. Op eerste kerstdag van datzelfde jaar schonk hij aan de abdij van Auchy de plaats Pestes in het bisdom Troyes, om er een priorijkerk te bouwen, met het recht voor de religieuzen die er zouden dienen om al hun benodigdheden te halen uit het land van Mailly. Hij schonk hun ook het landgoed Rominicourt. Eveneens schonk hij aan het prioraat van L’Isle nabij Troyes enkele renten op het land van Saint-Just. .

In 1110, toen Simon heer van Broyes en Beaufort werd na het overlijden van zijn vader, sloten de religieuzen van Pejaz een akkoord met de kanunniken van Broyes in zijn aanwezigheid. Dit akkoord werd in 1112 bevestigd door bisschop Philippe van Troyes, op verzoek van Guy, abt van Molesme, en van Guy van Dampierre. Enkele jaren later stichtte hij een klooster in Andecies nabij Baye, waar hij nonnen uit de abdij van Juilly plaatste, met toestemming van zijn vrouw Felicitas en hun kinderen. Thibaud de Grote, graaf van Champagne en van Bois, keurde dit goed in een brief uit 1131. Guy bevestigde zelf opnieuw de schenkingen aan deze abdij in 1136, het vijfde jaar van het ambt van bisschop Geoffroy van Châlons. Getuigen waren onder andere Clerembaut van Broyes, diens broer Pierre, Guy van Dampierre, Philippe van Pleurre en anderen. De meeste van deze personen waren familie, allen afkomstig uit het huis Montlhéry. .

Guy van Dampierre, ook bekend als “Guido, zijn neef, van Domna Petra”, kwam meerdere keren naar Longpont. De eerste keer was rond 1110, als jonge man, toen hij zijn oom Milon van Montlhéry, heer van Bray, bijstond. Milon schonk toen een lijfeigene genaamd Benoît, zoon van Goburgis, voor de zielerust van zijn broer Gui Troussel. Onder de aanwezigen bij het altaar van de Maagd waren onder andere seneschalk Gautier, Gilbert van Vaugrigneuse, de provoost Duran, Gautier van Chenoul, Odo, zoon van Serinburgis, en Eudes, zoon van Erneisi van Chevreuse (charter XLVI van het cartularium van Onze-Lieve-Vrouw van Longpont).

In 1118 keerde Guy terug naar Longpont voor de begrafenis van zijn oom Miles van Bray, die heer van Montlhéry was geworden. De plechtigheid vond plaats in aanwezigheid van koning Lodewijk VI en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders uit Parijs: bisschop Gilbert, deken Bernier en aartsdiaken Étienne. Alle leden van de familie Montlhéry waren aanwezig. De kroniekschrijver noteerde: “Toen dit vernomen werd, kwam Renaud, zijn broer, bedroefd en treurig uit de stad Troyes met zijn neven en Manasses, burggraaf van Sens, naar Longpont om de begrafenis van zijn broer bij te wonen.” En verder: “Zij die dit zagen en hoorden waren: Manasses van Villamor, Milon, zijn zoon, Simon van Broyes, Guy van Dampierre, Hugo van Plancy, Clarembaud van Chappes.” Guy bevond zich dus onder zijn ooms en neven, zonen van de zussen van zijn moeder (charter LXXXIV van het cartularium van Onze-Lieve-Vrouw van Longpont).

De burggraaf van Troyes had als taak het beheer van de rechtspraak en vertegenwoordigde letterlijk de graaf — en later de koning — in verschillende bestuurlijke en regeringszaken. In 1589 blijkt uit een akte van Georges Lanharé dat deze functie werd verdeeld, opgesplitst en doorgegeven via erfenissen, verkopen en concessies. De erfelijke waardigheid van burggraaf werd als leen beschouwd, net als andere feodale ambten en inkomsten. .

Afkomstig uit het huis Vermandois, ontving Lithuise van Soissons (ook wel Litause van Troyes genoemd), dochter van Willem Busac van Eu (1025–1076) en Adelaïde van Soissons (1042–1079), de burggraafschap van Troyes. Deze erfelijke functie gaf zij door aan haar jongste zoon Milon van Bray, die wordt genoemd onder de weldoeners in het obituarium van de kapel Notre-Dame in de kerk van Troyes: “Milon de Braio, vicecomes, viginti solidos.” Na de dood van Milon in 1118 ging de burggraafschap van Troyes over naar zijn broer Regnault (ook Renolt of Ramald genoemd), eerst provoost en later bisschop van de kerk van Troyes. In 1120 schonk Regnault, als burggraaf van Troyes, zijn aandeel in de rechtspraak van het dorp Saint-Martin nabij Troyes aan abt Gauthier van Montiéramey, voor het zielenheil van zijn ouders Miles en Lithuise, van zijn broer Miles en van zichzelf. Na zijn dood ging de burggraafschap van Troyes over naar het huis Dampierre, via het huwelijk van zijn zus Isabel met Thibaut, een heer uit Champagne. Hun oudste zoon, Guy I van Dampierre, erfde het ambt na de dood van zijn oom. .

In zijn werk over de geschiedenis van Broyes en Châteauvillain schrijft André Duchesne: “In het jaar 1110 huwde Simon van Broyes met Felicitas van Brenne (of Brienne), dochter van Erart, graaf van Brenne in Champagne, en zus van Gautier, eveneens graaf van dat gebied. Deze laatste sloot een verbintenis met Hubeline van Braine, dochter van André van Baudement, heer van Braine-sur-Vesle en seneschalk van Champagne, zus van Helvide van Braine die gehuwd was met Guy, heer van Dampierre, en tante van Agnes, dame van Braine, echtgenote van Robert van Dreux.

In zijn verhandeling over het huis Braine vermeldt de beroemde genealoog een machtige heer genaamd André van Baudement, seneschalk van de graafschappen van Thibaut de Grote, graaf van Champagne en Brie. Hij huwde met een dame genaamd Agnes. Zij kregen drie zonen en drie dochters, van wie de tweede, Helvide of Havoise, huwde met Guy van Dampierre, zoon van ridder Thibaut van Dampierre en Elisabeth van Montlhéry.

Guy van Dampierre huwde met Elvide van Baudement, tweede dochter van André van Baudement, heer van Braine-sur-Vesle, Fère-en-Tardenois, Neelle, Pontarsi, Longueville en Quiny, seneschalk van Champagne, en van Agnes, zijn vrouw. Elvide van Baudement leefde nog in 1152. Uit hun huwelijk werden de volgende kinderen geboren: .

Anseric, heer van Dampierre, stierf ongehuwd in 1152 .

Guillaume I, geboren in 1130, volgde zijn broer op als heer van Dampierre .

André, genoemd door Alberic in zijn kroniek onder het jaar 1163.

Milon, vermeld samen met zijn broer door dezelfde auteur .

Gui, verkozen tot bisschop van Châlons in 1163, stierf de dag na zijn wijding .
Helvide, gehuwd met Geoffroy IV, heer van Joinville (volgens een charter van de abdij van Saint-Urbain uit 1228) .

Agnès (1135–?), gehuwd met Ithier IV, heer van Toucy (1130–1192) en van het land Puysaye.

Uit dit huwelijk een dochter: