Cees Hagenbeek

Erchanger I von Schwaben

relatie
met

Gisela der Karolingen, dr. van Lodewijk II der Karolingen en Emma von Altdorf.

Gisela der Karolingen.
nur Vermutungen bei Werner, S.451. Über sie ist nichts bekannt. Deshalb kann an dieser Stelle eine andere karolingische Prinzessin stehen.

Uit deze relatie een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Kunigunde						1	1

Gisela der Karolingen

Vader:
Lodewijk II der Karolingen, zn. van Keizer Lodewijk I de Vrome (koning van Acquitanië 781) en Irmingard in de Haspengouw (Impératrice de hesbaye d'occident), geb. in 806, ovl. te Frankfurt am Main [Duitsland] op 28 aug 876, relatie met

Moeder:
Emma von Altdorf, dr. van Welf I van Beieren van Altorf (Seigneur d'Altdorf et de Ravensburg - Duc de Bavière Comte en Souabe) en Eigilwich uit Saksen, ovl. op 31 jan 876, begr. te Regensburg (D).

relatie
met

Erchanger I von Schwaben, paltsgraaf van Zwaben, ovl. in 879.

Erchanger I von Schwaben.
Graf in Schwaben vermutet als Kunigundes und Erchangers Vater den Pfalzgrafen Berthold: Pfalzgraf in Schwaben aus der Adelssippe der Alaholfinger. Verwandt mit dem oberrheinischen Grafengeschlecht der Erchangere, aus dem Richgard, die Frau Kaiser Karl III. stammte.

Uit deze relatie een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Kunigunde						1	1

Konrad

Vader:
Gebhard I Graf Im Niederlangau, zn. van Eude I le Bouteiller graaf van Orléans en Ingeltrude van Parijs (Comtesse d'Orléans (827)), geb. voor 832, ovl. na 879.

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Gebhard			†910			1	1

(mog.) Judith van Zutphen

Vader:
Otto III 'de Rijke' heer en graaf van Zutphen^1,2, zn. van Godschalk van Twente en Adelheid van Zutphen, geb. circa 1045, voogd van Corvey, ovl. in 1113, begr. te Zutphen (St. Walburgskerk), relatie (1) met Judith van Supplinburg. Uit deze relatie 2 kinderen, tr. (2) met

Moeder:
NN .

tr.
met

Herman I van Cavelage, ovl. circa 1105.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Herman			†1082			2	2

Bronnen:

1.	Gelre-Geldern-Gelderland. Geschiedenis en cultuur van het hertogdom Gelre, Uitgegeven: 2001, Plaats: Geldern [Duitsland], Type: Gelre-Geldern-Gelderland. Geschiedenis en c, Schrijver: Johannes Stinner, Karl-Heinz Tekath, Uitgever: Verlag des Historischen Vereins für Geldern, ISBN nummer: 9053451943 (GCHG-1) (blz. 31)
2.	Gelre-Geldern-Gelderland. Geschiedenis en cultuur van het hertogdom Gelre, Uitgegeven: 2001, Plaats: Geldern [Duitsland], Type: Gelre-Geldern-Gelderland. Geschiedenis en c, Schrijver: Johannes Stinner, Karl-Heinz Tekath, Uitgever: Verlag des Historischen Vereins für Geldern, ISBN nummer: 9053451943 (GCHG-1) (blz. 46)

Béatrice Berthe de Morvois de Paris

Vader:
Girard II de Fezensac, zn. van Leuthard I de Fezensac en Grimhilde Grimeut d'Alsace, geb. circa 795, ovl. te Avignon [Frankrijk] op 11 feb 874, tr. (2) met zijn achternicht Berthe (Berhthaid, Bothaidis) d'Alsace, dr. van Karloman\Pippijn der Franken (koning van Italië 781, koning van Lombardije) en Ingeltrude d'Autun, geb. in 800, ovl. in 844. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (1) in 848 met

Moeder:
Berthe ou Eve d'Auxerre, dr. van Koenraad I graaf in de Argen- en de Linzgau en Adélaïde ou Aélis de Tours (Gräfin im Argen- und Linzgau), geb. in 830, ovl. in 856.

tr. voor 835
met

Pepin II Quentin (Pippijn II Quentin) de Vermandois (de Senlis), zn. van Bernard van Italië (koning der Lombarden) en Cunégonde de Gellone (koningin van Lombardije), geb. te Vermandovillers [Frankrijk] op 8 jul 818, heer van Peronne en St.Quentin, ovl. te Milaan [Italië] in 878, tr. (1) met zijn nicht Bertrude de Saint-Quentin, dr. van Wala de Saint Quentin de Bobbio (Abbé) en Rotlinde de Gellone. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (2) met Une Nibelungide, dr. van Théodoric Nibelungide (comte de Vermandois). Uit dit huwelijk 4 kinderen, tr. (3) met zijn nicht Rothaide de Bobbio. Uit dit huwelijk 6 kinderen.

Berthe d'Alsace.
kommt an den Kaiserhof.

Rothaide de Bobbio.
Dame de Saint Quentin, Comtesse de Péronne.

Pepin II Quentin de Vermandois.
Nach 834 Graf nahe Paris, nicht von Vermandois, Herr von Peronne und St.Quentin (=Augusta Veromanduorum), hielt zu Ludwig dem Frommen gegen dessen Sohn Lothar, später zu Lothar gegen Karl den Kahlen; Werner, Ruoff. 840 am Aufstand gegen Karl den Kahlen beteiligt.
Comte de Senlis, Sire de Péronne, Comte et Duc de Vermandois.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Gwenvred	*835	Carhaix-Plouguer [Frankrijk]	†876	Plélan [Frankrijk]	40	1	2

Bruno II Billing van Saksen

Bruno II Billing van Saksen (Bruno II van Saksen).
De Billungers vormen een adellijk Saksisch geslacht uit de vroege middeleeuwen. Ze worden onderscheiden in oude en jonge Billungers, waarbij de familiebanden tussen beide niet altijd duidelijk zijn. Tot de familie behoort ook de "princeps" Billung, die door zijn dochter Oda (-913) de schoonvader van de Saksische graaf Liudolf (-866) werd, de stamvader der Liudolfingers.
De oude Billungers zijn afkomstig uit Wetigau en behoorden tot de belangrijkste families van Oost-Saksen ten tijde van Karel de Grote. De eerste met naam bekende Billunger is graaf Wichman Billung (Wychmannus), die in 811 onderhandelingen aan de Eider gevoerd zou hebben. Wichman II was graaf in Hamaland. Zijn zoon graaf Egbert, vermoedelijk de grootvader van Herman Billung (-973), kreeg van koning Arnulf (850-899) gebieden in Bardengouw toegewezen.

Vader:
Wittekind I le Grand de Saxe (Widukind von Sachsen), zn. van Wernechim von Sachsen (hertog van Sachsen) en Dobzogera Gunilda 'd Ascanie (Princesse d'Ascanie), geb. circa 739, ged. te Attigny [Frankrijk] in 784, Roi des Saxons, Duc König von Sachsen 768 von Sachsen (785-807), ovl. te Enger [Duitsland] op 7 jan 810, begr. te Enger [Duitsland] op 11 jan 810, tr. (2) in 763 met Svatana (Théodrate) (de Herstal, de Saint-Quentin) von Sachsen de Herstal, dr. van Bernard de Saint Quentin de Herstal (Seigneur de Saint-Quentin et d'Autun) en Theodrada Gubdeline d'Autun, geb. in 752, Duchesse de Saxe, Abbesse de Soissons, ovl. in 838. Uit dit huwelijk 4 kinderen, tr. (1) in 773 met

Moeder:
Geva (Geva Eysteindotter) de Vestfold (Geva von Westfold), dr. van Eystein von Westfold (koning van Westfold 730-770) en Hilda Eriksdatter Prinses de Vestfold, geb. in 756, ovl. te Nordgau [Duitsland] in 807.

tr. (1)
met

Ode Wauthier II (Ode d'Enghers) de Mersebourg, dr. van Eckbert I de Mersebourg en Ida ou Ode de Ripuarie, geb. te Saksen circa 795, ovl. circa 835.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ludolf	*816	Goslar	†866	Mensleben [Duitsland]	49	1	3

tr. (2)
met

Aeda (Adèle) van Italië, dr. van Karloman\Pippijn der Franken (koning van Italië 781, koning van Lombardije) en Ingeltrude d'Autun, geb. te Milaan [Italië] circa 796, ovl. te Hildesheim [Duitsland] in 848.

Aeda van Italië.
807 von Italien an den Kaiserhof.

Uit dit huwelijk 2 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Oda	*822		†913		90	3	5
2	Evesa	*825	Ringelheim [Duitsland]	†855	Dresden [Duitsland]	30	1	0

Adelheid van Auxerre

Vader:
Koenraad II (Konrad II) van Auxerre Marchio Transjuraniae, zn. van Koenraad I graaf in de Argen- en de Linzgau en Adélaïde ou Aélis de Tours (Gräfin im Argen- und Linzgau), geb. in 832, graaf van Auxerre, ovl. voor 876, relatie met

Moeder:
Waldrada (Waudree) Orléans (Waldrade Ermentrude van de Womsgau), dr. van Gebhard d'Orleans (Comte de Niederlahngau Margrave de Neustria) en Ida de Nordgau, geb. te Orléans [Frankrijk] in 836, ovl. te Remiremont [Frankrijk] op 9 apr 870.

relatie
met

Richard I hertog van Bourgondië, zn. van Bivinus van Metz (Graaf van de Ardennengouw, Graaf (?) van Metz (842-864)) en Richildis de Turin d'Arles, ovl. te Auxerre [Frankrijk] op 1 sep 921.

Uit deze relatie 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adelheid	*895	Reims [Frankrijk]	†961	Mons [België]	66	1	5
2	Raoul			†936			1	1

Ricfrid gezegd Dodo van de Betuwe

relatie
met

Hersuide van Kleef, geb. te Montigny-En-Ostrevent [Frankrijk] in 865, ovl. te Betuwe circa 900.

Uit deze relatie 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adele	*900					1	2
2	Nevelong	*899		†953		54	2	6
3	Geberga						1	1
4	Adla	*880	Kesteren				1	3

Hersuide van Kleef

relatie
met

Ricfrid gezegd Dodo van de Betuwe, geb. te Betuwe circa 845, graaf van de Betuwe 897-943, ovl. te Betuwe in 910.

Uit deze relatie 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adele	*900					1	2
2	Nevelong	*899		†953		54	2	6
3	Geberga						1	1
4	Adla	*880	Kesteren				1	3

Ebalus Mancer van Poitou

Vader:
Ramnulf II hertog van Aquitanië, zn. van Ramnulf II hertog van Aquitanië (graaf van Poitou 839-844) en NN van Maine, geb. tussen 845 en 855, graaf van Poutoi, hertog van Aquitanië, ovl. te Parijs [Frankrijk] op 5 aug 890, tr. met

Moeder:
Irmgard ? .

tr. (1) in 892
met

Eremburg (Aremburgis, Irmburg) , ovl. voor feb 911.

Eremburg .
10.10.891 Verlobung.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem	*915	Poitiers (F) [Frankrijk]	†963	Saint-Maixent [Frankrijk]	47	1	3

tr. (2) voor 911
met

Emiliane .

Emiliane

tr. voor 911
met

Ebalus graaf Mancer van Poitou, zn. van Ramnulf II hertog van Aquitanië (graaf van Poutoi, hertog van Aquitanië) en Irmgard ? , graaf van Poitou 890-892/902, ovl. in 934, tr. (1) met Eremburg . Uit dit huwelijk een zoon.

Ebalus graaf Mancer van Poitou.
Ebalus Mancer, Ebles, 890-892 und 902-904 Graf v.Poitou, 903 von Limoges, 927 von Auvergne und Velay. noch 10.10.891 verlobt mit der 1.Frau, Trat trotz seiner unehelichen Geburt die Grafschaft Poitou an. Wurde unter Mithilfe von König Odo, Bruder v.Robert v.Neustrien, 892 vertrieben, Poitou kam an Aymar, den Ebalus erst 902 vertreiben konnte, es gelang ihm, mit Richard v.Burgund zusammen, die Normannen unter Gange Rolf gen. Rollo zu schlagen, 927 erbte er die Grafschaft Auvergne und den Herzogtitel v.Aquitanien, doch König Rudolf gab beides Raimond-Pons v.Toulouse, um diesen an sich zu binden.

Eremburg

tr. in 892
met

Ebalus graaf Mancer van Poitou, zn. van Ramnulf II hertog van Aquitanië (graaf van Poutoi, hertog van Aquitanië) en Irmgard ? , graaf van Poitou 890-892/902, ovl. in 934, tr. (2) met Emiliane . Uit dit huwelijk geen kinderen.

Ebalus graaf Mancer van Poitou.
Ebalus Mancer, Ebles, 890-892 und 902-904 Graf v.Poitou, 903 von Limoges, 927 von Auvergne und Velay. noch 10.10.891 verlobt mit der 1.Frau, Trat trotz seiner unehelichen Geburt die Grafschaft Poitou an. Wurde unter Mithilfe von König Odo, Bruder v.Robert v.Neustrien, 892 vertrieben, Poitou kam an Aymar, den Ebalus erst 902 vertreiben konnte, es gelang ihm, mit Richard v.Burgund zusammen, die Normannen unter Gange Rolf gen. Rollo zu schlagen, 927 erbte er die Grafschaft Auvergne und den Herzogtitel v.Aquitanien, doch König Rudolf gab beides Raimond-Pons v.Toulouse, um diesen an sich zu binden.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem	*915	Poitiers (F) [Frankrijk]	†963	Saint-Maixent [Frankrijk]	47	1	3

Robert I le Rollon de de Normandie

Robert I le Rollon de hertog de Normandie (Rollo van Normandie).
Robert 1er Le Rollon Robert Ier dit le Marcheur ou le Riche , alias de Normandie de Norvège .
(Robert 1er Le Rollon Rollon (Hrolf) "Le Marcheur" Ragnvaldsson de Normandie) .
(Robert 1er Le Rollon Rollo Ragnvaldsson de Norvège).

Rollo de Noorman , later gedoopt als Robert, was een Viking en de eerste Hertog van Normandië. Hij voerde een groep aan die zich permanent rond de Seinemonding had gevestigd en kwam in 911 tot een vergelijk met de West-Frankische koning Karel de Eenvoudige: in ruil voor de hertogtitel en de hand van zijn dochter, bekeerde hij zich tot het christendom en zou hij nieuwe Vikinginvallen bestrijden.

Rollo is haast zeker geboren in Scandinavië, maar daarbinnen bestaat discussie of hij tot de Noren dan wel de Denen behoorde.[1] Zijn oudste biograaf Dudo van Saint-Quentin werkte in opdracht van zijn kleinzoon Richard I van Normandië en had dus toegang tot de familieherinneringen. Hij noemde Rollo een Deen. De naam zou dan een Latijnse versie van Hrollaugr zijn. Latere Noorse bronnen hebben een omstandige genealogie opgebouwd die hem Hrolfr noemt, zoon van een jarl. Hij zou te vereenzelvigen zijn met Rolf de Wandelaar, een figuur uit de 13e-eeuwse Orkneyinga saga en de Heimskringla. Die heette zo omdat hij een grote en zware man was en geen toenmalig paard sterk genoeg was[2] om hem te dragen en hij dus altijd moest lopen. Volgens deze saga's zou Rollo een zoon zijn van Rognvald Eysteinsson en Hildr Hrólfsdóttir. Na de dood van zijn vader moest hij vluchten uit Noorwegen. Hij is eerst naar familie op de Orkney-eilanden getrokken, en daarna naar familie op de Hebriden. Scandinavische toponiemen in Rollo's Normandische gebied ondersteunen echter eerder een Deense afkomst.

De eerste bekende actie van Rollo zou een aanval op Rouen zijn geweest in 876. Hij verkreeg gastvrijheid bij koning Guthrum van East Anglia. In 885 was hij een van de aanvoerders van de Vikingen tijdens het Beleg van Parijs. Nadat het beleg was opgeheven, leidde hij een plundertocht door Bourgondië. In 886 of 889 trouwde hij met Poppa, die de moeder werd van zijn opvolger Willem Langzwaard. Dudo noemde haar de dochter van graaf Berengar van Bayeux, maar dat gegeven is niet zonder contradicties.

In 911 werd Rollo tijdens een nieuwe rooftocht verslagen bij Chartres. Koning Karel de Eenvoudige besloot echter zaken met Rollo te doen en gaf hem met het Verdrag van Saint-Clair-sur-Epte het gebied rond de Seine-monding in leen, met Rouen als hoofdstad. Rollo nam daarmee de verplichting op zich om de rivier (en dus de stad Parijs) te verdedigen tegen andere Vikingen. Rollo liet zich dopen, scheidde van Poppa en trouwde met Gisela – een dochter van Karel. Volgens de overlevering was er een groot protocolair probleem: om leenman te worden moest Rollo knielen voor de koning en zijn voet kussen maar hij weigerde dat te doen. Bij wijze van compromis zou een van zijn ondergeschikten dat doen, maar die wilde ook niet knielen maar bukte, pakte de voet van de koning en tilde die zover op dat de koning zijn evenwicht verloor en achterover viel. Rollo trouwde in 919 weer met Poppa nadat Gisela was overleden.

Rollo heeft zich goed aan de afspraak gehouden om de Seine tegen andere Vikingen te verdedigen. Maar wel bleef hij zelf oorlog voeren en plundertochten houden in de rest van West-Francië. Hij breidde zijn macht uit tot de rivier de Vire maar bracht na verloop van tijd wel rust in zijn eigen graafschap. Daardoor konden de kloosterlingen van Rouen terugkeren naar hun kloosters, met hun relieken en kostbaarheden.

In 923 hield Rollo nog een plundertocht, samen met de Vikingen die zich aan de Loire hadden gevestigd. Koning Rudolf, Herbert II van Vermandois en Hugo de Grote, probeerden hem te onderwerpen maar werden in 924 door Rollo verslagen. Rudolf was gedwongen om Rollo ook de omgeving van Bayeux en Caen in leen te geven. Daarmee kreeg Normandië, buiten Cotentin dat door de Bretoenen was veroverd, ongeveer zijn huidige vorm. In 925 hield Rollo een veroverings- en plundertocht naar Vlaanderen, Amiens en Noyon. Koning Rudolf en Herbert van Vermandois vielen daarop Normandië binnen, maar werden door Rollo.

.

Vikingleider Rollo (ca. 846-928/933) werd in 911 de eerste graaf van het latere hertogdom Normandië. Hij bekeerde zich tot het christendom en werd de stamvader van een reeks geduchte feodale vorsten. Zijn afstammeling Willem de Veroveraar veroverde vanuit Normandië in 1066 Engeland. In de biografie van Rollo zijn de historische feiten en legendarische overleveringen niet te scheiden. Maar dat geldt ook voor andere roemruchte Vikingen uit de negende eeuw, zoals Ragnar Lodbrok en Ivar de Beenloze.

Was Rollo een Deen of Noor? We weten het niet. Middeleeuwse kroniekschrijvers streefden naar overzichtelijkheid en construeerden graag afstammingslijnen en verwantschappen. Ten aanzien van Rollo zijn er twee tradities. Volgens zijn oudste biograaf Dudo van Saint-Quentin (Historia Normannorum, 996-1015) was hij een Deen. Zijn naam is in dat geval een latinisering van Hrollaugr. De elfde-eeuwse Gesta Normannorum Ducum van Willem van Jumièges volgde deze lijn en voegde nog bijzonderheden toe.
Latere Noorse kronieken schrijven Rollo echter een Noorse afkomst toe en noemen hem Hrolfr. Rollo moest in deze Noorse traditie, volgens de twaalfde-eeuwse Historia Norwegiae, vluchten na een conflict met Erik Bloedbijl, de zoon van de eerste Noorse koning Harald Schoonhaar. Rollo week uit naar de Orkaden (Orkney-eilanden) en vervolgens naar familie op de Hebriden.

Rollo zou bevriend zijn geraakt met de Deense Vikingleider Guthrum, die in 880 koning werd van Oost-Anglië, nadat hij was verslagen door Alfred de Grote. Vanaf de dertiende eeuw kreeg Rollo in de Orkneyinga saga en de Heimskringla van Snorri Sturluson ook de bijnaam de Wandelaar (Ganger-Hrólf). Hij zou zo lang en fors zijn geweest dat geen enkel paard hem kon dragen. We kennen dit verhaal eveneens van de zesde-eeuwse Hygelac, koning van de Gaeten of Denen en een van de personages in het Oudengelse gedicht Beowulf. Hygelac sneuvelde tegen de Franken tijdens een roofexpeditie in het Nederlandse rivierengebied.
Scandinavische toponiemen in Rollo's latere Normandische gebied ondersteunen eerder een Deense afkomst, waarmee Dudo in het gelijk zou zijn gesteld. Dudo was een monnik die ging werken voor Rollo's kleinzoon Richard I van Normandië. Hij schreef zijn kroniek in opdracht en had toegang tot de 'familieherinneringen'.

Verschillende auteurs hebben Rollo ten onrechte geïdentificeerd met de Deense Viking Rodulf (Hróðulfr), die jarenlang plunderde in West-Francië (Frankrijk), Engeland en Friesland inclusief de overige 'Nederlandse' kuststreken. Net als Guthrum en andere prominente Vikingen liet deze Rodulf zich dopen, aldus de Annalen van Egmond:.
Vanwege Rodulfs Walcherse connecties is Rollo ook wel ingedeeld bij de Scaldingi, de Schelde-Vikingen die opereerden vanuit hun basis bij Domburg op Walcheren.

Na zijn vermeende verblijf op Walcheren verscheen Rollo op het 'Franse' toneel. Hij onderhandelde met aartsbisschop Franco van Rouen en beloofde hem Rouen niet te plunderen als hij de stad in bezit kon nemen. Vervolgens nam hij als een van de aanvoerders van een enorme Vikingvloot deel aan het Beleg van Parijs in 885/86. De nog legendarischer Vikingleider Ragnar Lodbrok was al in 845 met een vloot van 120 langschepen en zo'n 5000 strijders de Seine opgevaren en erin geslaagd Parijs te plunderen, een schrikbeeld dat decennia lang een doorn bleef in het Frankische geheugen.
.
Deze keer voeren de Vikingen met 700 schepen en 30.000 tot 40.000 man de Seine op, nadat keizer Karel de Dikke had geweigerd een grote afkoopsom te betalen. De gigantische vloot verscheen voor Parijs in november 885. Enkele aanvallen op de stad mislukten. .

Gedurende twee maanden belegering plunderden de Vikingen ook plaatsen in de wijdere omgeving, zoals Chartres en Le Mans. Bij de inname van Bayeux ontvoerde Rollo Pop(p)a, de dochter van Berenger, graaf van Rennes. Hij trouwde haar 'op Deense wijze' (een wereldlijke verbintenis zonder kerkelijke inzegening). Uit deze relatie kwam Rollo's zoon en erfgenaam Willem Langzwaard voort, aldus Dudo.
Een uitbraak van besmettelijke ziekten in Parijs noopte de stad en Karel de Dikke tot nieuwe onderhandelingen. Karel tastte toch in de beurs en stond de Noormannen toe naar Bourgondië te trekken om te plunderen, omdat daar een opstand was uitgebroken.

Aan het begin van de tiende eeuw was Rollo weer in conflict met de West-Franken en belegerde Chartres. De inname werd volgens de overlevering verijdeld dankzij de belangrijke reliek het Kleed van de Maagd Maria (Sancta Camisia), dat de kerk van Chartres in 876 ten geschenke had gekregen van Karel de Kale. Men hing het Kleed boven een van de stadspoorten als steun voor de verdedigers, die samen met de inwoners onder leiding van onder anderen Ebalus van Aquitanië en Robert van Neustrië (Robert van Parijs) inderdaad de Vikingen wisten te verdrijven.

Rollo was zeker niet definitief verslagen en bond de strijd weer aan. Opnieuw trad aartsbisschop Franco van Rouen op als bemiddelaar, op verzoek van koning Karel de Eenvoudige (Karel III, een late Karolinger). Deze dankte zijn bijnaam aan zijn simpele trant van communicatie en barstte volgens de monnik en auteur Richer van Reims (eind tiende eeuw) nogal eens in tranen uit.

Karel werd in 911 met het Verdrag van Saint-Clair-sur-Epte verantwoordelijk voor de enige geslaagde Vikingkolonisatie in het hele gebied van de Lage Landen, Duitsland en Frankrijk. Hij stond namelijk het gebied rondom de Seine, het latere Normandië, af aan Rollo. Rollo kreeg het gebied in leen, mits hij Karel als leenheer erkende en het graafschap tegen andere Vikingen zou verdedigen.

Hoe de verhoudingen werkelijk lagen tussen leenheer en leenman blijkt uit een overgeleverd stukje protocol, dat uitliep op een gênante en komieke vertoning. Om leenman te kunnen worden moest de gevreesde plunderaar en zeerover Rollo deemoedig voor Karel de Eenvoudige knielen en zijn voet kussen. Dit weigerde hij botweg. Als compromis zou nu één van zijn mannen dit doen. Maar zelfs die wilde niet knielen: hij bukte, greep de voet van de koning en tilde die zover op, dat deze zijn evenwicht verloor en achterover stortte.

Om in de West-Frankische adel en samenleving te kunnen integreren moest Rollo uiteraard worden gedoopt. De ceremonie werd verricht door aartsbisschop Franco. Rollo's doopnaam was Robert, naar graaf Robert van Neustrië uit wiens gebieden hij zijn graafschap (de titel hertog duikt hier pas op in de elfde eeuw) had gekerfd, maar die als hoge West-Frankische edele als peetoom wel betrokken was bij zijn doop en opname in de adel.
Rollo kreeg ook de hand van Karels dochter Gisela (Gizla). Voor dit huwelijk moest hij zijn vorige echtgenote Poppa verlaten, die hij na Gisela's dood overigens in 919 opnieuw huwde. De historische gegevens over Poppa en Gisela zijn nog onzekerder dan die over Rollo zelf.

Het graafschap respectievelijk hertogdom Normandië strekte zich uit van Picardië in het noordoosten tot Bretagne in het zuidwesten. In de jaren na 911 hield Rollo zich aardig aan zijn woord: hij bestreed andere Vikingen in het gebied van de Seinemonding, maar bleef wel plunderen in andere delen van Frankrijk, in het zuiden maar in 925 ook in Vlaanderen. Hij breidde met militaire campagnes ook het grondgebied van Normandië uit.

In 918 verscheen Rollo voor het eerst in een historische bron, namelijk een charter van Karel de Eenvoudige ten behoeve van een abdij. Hierin wordt verwezen naar een eerdere schenking aan de 'Noormannen van de Seine', te weten 'Rollo en zijn metgezellen' voor 'de bescherming van het koninkrijk'.
Robert van Neustrië kwam in 921 in opstand tegen Karel de Eenvoudige. Rollo bleef bij deze opstand loyaal aan Karel, maar vergeefs: in 922 werd Robert tot koning gekroond. Hij sneuvelde al in 923 bij Soissons, volgens de overlevering door de hand van de afgezette Karel, die echter de slag verloor en in 928 stierf in gevangenschap.

Rollo bleek in deze jaren ook niet onkwetsbaar. Hij kreeg te maken met formidabele tegenstanders als Arnulf I 'de Grote', die in 918 zijn vader Boudewijn II opvolgde als graaf van Vlaanderen. Arnulf wist zijn graafschap uit te breiden tot aan de Somme. In 926 veroverde hij met graaf Herbert II van Vermandois de Normandische stad Eu op Rollo.
Brits DNA-onderzoek naar Vikingherkomst in Normandië (2015) met 89 vrijwilligers leverde een gemengd, diffuus beeld op. De Vikingelite vormde een dunne bovenlaag, zoals dat ook weer het geval zou zijn nadat Rollo's nakomeling Willem de Veroveraar in 1066 het Angelsakische Engeland had onderworpen. De verfransing en aanpassing van de Vikingen in Normandië begon al snel. Rollo steunde bijvoorbeeld de monnikengemeenschap van het nu zo beroemde Mont-Saint-Michel en liet de schade herstellen die hij er zelf eerder had aangericht. Wel moest Rollo's kleinzoon Richard I volgens Dudo nog de oude taal leren, en spraken de inwoners van Bayeux vaker Deens dan 'Romaans' (oud-Frans).

Zoals andere Vikingbekeerlingen bleef de nieuwbakken christen Rollo tegelijkertijd zijn oude religie trouw. Volgens monnik en geschiedschrijver Adhémar van Chabannes (ca. 1000) offerde hij vóór zijn dood nog zo'n honderd gevangenen aan zijn oude goden, terwijl hij tegelijkertijd honderd pond goud over verschillende kerken verdeelde: een dubbele verzekering voor een gunstig onthaal in het hiernamaals.

Rollo stierf tussen 928, toen hij voor het laatst werd vermeld door de monnik en kroniekschrijver Flodoard van Reims en 933, het jaar waarin zijn zoon en opvolger Willem Langzwaard (Willem I van Normandië) een schenking van land ontving. De grafmonumenten van Rollo en Willem bevinden zich in de kathedraal van Rouen.
De verwarring omtrent Rollo's 'nationaliteit' zorgde in 1911 voor wedijver tussen Noorwegen en Denemarken tijdens de viering van het duizendjarig bestaan van Normandië. De belangrijkste evenementen waren een congres en officiële ontvangsten en plechtigheden in Rouen. Het congres moest bepalen of Rollo een Deen of toch een Noor was geweest. Franse gelegenheidspublicaties hielden vast aan Deense afstamming. De gemeenteraad van Rouen ontving op de eerste feestdag (23 januari) eerst de Deense, vervolgens de Noorse en tenslotte de Zweedse deputaties.
Op zijn beurt reisde de burgemeester van Rouen naar Kristiania (Oslo), Stockholm en Kopenhagen. In Kristiania betoogden de Noren dat de andere twee volken niets met de verovering van Normandië te maken hadden gehad. Rollo was in hun visie een zoon van jarl (graaf) Ragnvald uit het .
Noorse Giske bij Ålesund.
De Noren, pas zelfstandig geworden in 1905 na eeuwenlange dominantie door zowel Denemarken als Zweden, stuurden in 1911 een marineschip naar Rouen met een plechtig te overhandigen runensteen. In een optocht naar Rollo's standbeeld (gemaakt door Arsène Letellier in 1863) naast de abdijkerk van Saint-Ouen, ontplooiden ze tegen alle afspraken in hun nationale vlag. De Zweedse officieren in de stoet trokken zich toen stil terug.
Rouen stuurde in 1911 als vriendschappelijke uitruil een bronzen standbeeld van Rollo naar Ålesund, een kopie van het beeld in Rouen. Het heeft een Frans aandoend trekje, namelijk een grote Gallische snor. In dezelfde periode kreeg ook Fargo in North Dakota (VS) een afgietsel van het beeld van Rollo, vanwege de vele Noorse immigranten hier. Het beeld van Rollo in Ålesund staat in een parkje waar ook een liggend beeld van een Vikingschild is te vinden, een gift van de Normandische stad Eu uit 1998.

De oorsprongskwestie van Rollo doofde maar niet uit en kreeg in 2016 een wetenschappelijk staartje. Een onderzoek door Noorse én Deense wetenschappers in dit jaar gebeurde weliswaar met een omweg. De onderzoekers richtten zich op de resten van Richard I (932-996) en Richard II (963/66-1026), kleinzoon en achterkleinzoon van Rollo. Deze bevonden zich in de Abbaye de la Sainte-Trinité in Fécamp.
Resten van Rollo zelf waren niet meer te traceren. Dat is niet verwonderlijk, gezien de roerige geschiedenis van de Rouaanse kathedraal. De laat-romeinse basiliek is in de elfde eeuw vervangen door een romaanse kerk, die vanaf 1145 weer plaatsmaakte voor een gotische kathedraal, die in 1200 bijna helemaal afbrandde. Verbouwingen gingen nadien eeuwen door. Tijdens de Franse revolutie (1789) is Rollo's praalgraf ook nog eens vernield.
Het onderzoek van de vermeende restanten van Richard I en II bracht een onverwacht resultaat. Analyse van gebitsresten bleek onmogelijk: te oud, te grote blootstelling aan vocht en een te lang verblijf in loden kistjes. De resten waren namelijk herontdekt in 1942, herbegraven in 1947 en nog eens verplaatst en in de kistjes geplaatst in 1956. De klap op de vuurpijl leverde een C14-datering van de bijbehorende skeletresten. Deze hadden een veel hogere ouderdom dan de tiende/elfde eeuw. Eén individu werd op ongeveer 700 gedateerd, het andere zelfs op 300-250 voor Christus! Het ging dus om abusievelijke herbijzettingen. De overblijfselen van Richard I en II bleken net zo spoorloos als die van hun voorvader Rollo.

Vader:
Rognvald Jarl Av Möre (Ragnvald Eysteinsson le Riche le Sage l'Aisé le Puissant de Heidmark le Viking, Rognvald Eysteinsson le Riche Rögnvald de Norvège), zn. van Eystein Glumra the Noisy Ivarsson Haut-Terres (Earl of the Upplands en of Hendemarken) en Ascrida Ragnvalsdottir de Vestfold, geb. te Maer [Frankrijk] circa 835, ovl. te Orcades [Groot Brittanië] tussen 892 en 894, tr. (2) met Hrollaug . Uit dit huwelijk 2 zonen, tr. (3) met zijn achternicht Ragnhild Rolfsdatter de Möre, dr. van Rollo-Nefja Au Grand Nez de Vestfold- de More en Guitte Widda Wido de Senlis, geb. te Vestfold [Norway] in 840, Comtesse de Maere, ovl. in 889. Uit dit huwelijk 2 zonen, tr. (4) met Ermina de la Ferte sur Aube, dr. van Ragvald Renaud de la Ferté-Frênel, geb. te La Ferté-Frênel [Frankrijk] na 835, ovl. na 860. Uit dit huwelijk 4 zonen, tr. (5) met Groa Thorsteindottir de Dublin. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (1) in 859 met

Moeder:
Hilda Hiltrude Ragnhilde Hrolfsson de Möre, geb. te Maere [Norway] in 840, Comtesse de Maere de Moira - Comtesse de More (Norvège), ovl. te Senlis [Frankrijk] in 929.

tr. (1) in 886
met

Poppa de Bayeux (Gisèle la Belle Poppa de Bayeux), dr. van Pépin III Bérenger de Bayeux de Senlis de Vermandois (graaf van Bayeux, Comte de Valois Comte de Bayeux,Senlis,Soissons) en Cunégonde Gerberge Aselind de Rennes, geb. te Senlis [Frankrijk] of Evreux circa 877, ovl. te Rouen (F) [Frankrijk] in 925 (circa 918), tr. (2) met Asperleng . Uit dit huwelijk een zoon.

Poppa de Bayeux (Gisèle la Belle Poppa de Bayeux).
Gräfin; Karolingernachkommin?.
(Poppa La Captive Poppie (Poppa La Captive Poppie de BAYEUX) (Poppa La Captive Poppie de SENLIS)) (Poppa La Captive Poppie (Phillipa Poppa Poppaeia Popa) (Poppa La Captive Poppie Poppée DE BAYEUX) (Phillipa Poppa Poppaeia Popa) (Poppa La Captive Poppie Poppée de SENLIS) (Phillipa Poppa Poppaeia Popa) (Poppa La Captive Poppie Poppée de VALOIS) (Phillipa Poppa Poppaeia Popa) (Poppa La Captive Poppie Poppée de SULSBACH)).

Uit dit huwelijk 8 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adele	*911		†962	Rouen (F) [Frankrijk]	51	1	3
2	Alliette	*908		†945		37	1	3
3	Willem	*893	Rouen (F) [Frankrijk]	†942	Picquigny [Frankrijk]	49	2	3
4	Rollon	*905		†932		27	1	1
5	Henry	*915	Montfort-Sur-Risle [Frankrijk]				1	1
6	Asperling	*905	Bayeux [Frankrijk]	†975		70	1	2

tr. (2)
met

Giséla dite la Délaissée de France, dr. van Karel III van West-Francië (koning van West-Francië) en Frederune van Hamaland van Westfalen van Ringelheim, geb. te Parijs [Frankrijk] in 900, ovl. in 925.

Uit dit huwelijk een kind.

tr. (3) te Bayeux [Frankrijk] op 4 aug 904
met

Poppa La Captive De Bayeux, dr. van Heribert I graaf van Vermandois (Sire de Péronne et St-Quentin, Comte de Soissons, Comte de Meaux et de Soissons 1er duc de Vermandoi) en Aselinde de Rennes (Dame de Rennes), geb. te Bayeux [Frankrijk] circa 883, Comtesse de Valois, ovl. circa 913.

Uit dit huwelijk 3 kinderen.

Bronnen:

1.	De Bourgondiërs Aartsvaders van de Lage Landen, datum: 2024, plaats: Amsterdam, veld 1: De Bourgondiërs Aartsvaders van de Lage Lan, veld 2: Bart van Loo, veld 3: De Bezige Bij (B 067) (blz/akte 43)

Poppa de Bayeux

Vader:
Pépin III Bérenger (Berengarius) (Pépin III le Béranger, Pépin III Bérenger de Bayeux De Senlis) de Bayeux de Senlis de Vermandois (Berangar de Senlis, Berangar Babenberg, Pepin III de Neustrië), zn. van Pepin II Quentin de Vermandois (heer van Peronne en St.Quentin) en Rothaide de Bobbio, geb. te Bayeux [Frankrijk] in 844, graaf van Bayeux, Comte de Valois Comte de Bayeux,Senlis,Soissons (Comte de Rennes et de Bayeux) (Markies van Neustrië, graaf van Senlis Valois, Comte de Valois Comte de Bayeux,Senlis,Soissons) (Comte de Valois Comte de Bayeux, Senlis, Soissons), ovl. op 1 dec 905, hij krijgt geen kinderen, tr. met

Moeder:
Cunégonde Gerberge Aselind de Rennes, dr. van Gurvand Gurvent ou Riwallon graaf van Rennes (graaf van Rennes 851) en Lotitia de Poher (Dame de Bretagne, de Poher et de Domnonée), geb. te Rhédae [Frankrijk] in 858, ovl. in 895.

tr. (1) in 886
met

Robert I le Rollon de hertog de Normandie¹ (Rollo van Normandie), zn. van Rognvald Jarl Av Möre en Hilda Hiltrude Ragnhilde Hrolfsson de Möre (Comtesse de Maere de Moira - Comtesse de More (Norvège).), geb. te Maer [Frankrijk] circa 860, ged. te Rouen (F) [Frankrijk] in 912, hertog van Normandië, ovl. te Rouen (F) [Frankrijk] in 933, begr. te Rouen (F) [Frankrijk], tr. (2) met Giséla dite la Délaissée de France. Uit dit huwelijk een kind, tr. (3) met Poppa La Captive De Bayeux. Uit dit huwelijk 3 kinderen.

Uit dit huwelijk 8 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adele	*911		†962	Rouen (F) [Frankrijk]	51	1	3
2	Alliette	*908		†945		37	1	3
3	Willem	*893	Rouen (F) [Frankrijk]	†942	Picquigny [Frankrijk]	49	2	3
4	Rollon	*905		†932		27	1	1
5	Henry	*915	Montfort-Sur-Risle [Frankrijk]				1	1
6	Asperling	*905	Bayeux [Frankrijk]	†975		70	1	2

tr. (2)
met

Asperleng .

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Raoul	*942	Bayeux [Frankrijk]	†1015	Ivry-La-Bataille [Frankrijk]	73	1	2

Bronnen:

1.	De Bourgondiërs Aartsvaders van de Lage Landen, datum: 2024, plaats: Amsterdam, veld 1: De Bourgondiërs Aartsvaders van de Lage Lan, veld 2: Bart van Loo, veld 3: De Bezige Bij (B 067) (blz/akte 43)

Matfrid III van Metz

Hij krijgt 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Gerhard						0	0
2	Richard	*950		†970		20	1	1

Claas van Egmond

in
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Hans van der Wind
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Claas van Egmond¹.

Vader:
Wouter heer van Egmond, zn. van Menso van Egmond, voogd van Willem II van Egmond in 1242, ovl. te Candia, Kreta [Griekenland] op 29 mei 1223.

Bronnen:

1.	Genealogie der heren en graven van Egmond, Uitgegeven: 1970, Type: Genealogie der heren en graven van Egmond, Schrijver: A.W.E. Dek (B 038) (blz. 76)

Alberic I de Narbonne

Alberic I Alberic I de Narbonne (Aubry I de Mâcon).
Aubry wordt geboren rond 885. Hij is de jongere zoon van de burggraaf van Narbonne, Mayeul, en van diens echtgenote Raimonde. Zijn familie behoort tot de omgeving van de machtige familie der Guilhelmiden, en in het bijzonder van Guillaume de Vrome, hertog van Aquitanië en markies van Gothie, en meer bepaald graaf van Auvergne, van Mâcon, van Bourges en van Lyon. Het is misschien aan het begin van de 10e eeuw dat Aubry Attellane huwt, de dochter van de burggraaf van Mâcon, Racon (of Raculfe), die eveneens behoort tot de omgeving van Guillaume de Vrome. .

Aubry wordt burggraaf van Narbonne vóór 911 – de datum van de dood van zijn vader is niet bekend. Bij de dood van zijn schoonvader, Racon, in 915, wordt hij eveneens burggraaf van Mâcon, ongetwijfeld met de instemming van Guillaume de Vrome. Hij moet echter Narbonne opgeven in 918, bij de dood van Guillaume de Vrome, wanneer het markiezaat van Gothie, waarvan de burggraafschap afhing, wordt overgedragen aan Eudes, de graaf van Toulouse uit het geslacht der Raimondins. .

In 927, bij de dood van Acfred, neef en opvolger van Guillaume de Vrome, breekt een ware “opvolgingsoorlog” uit om het hertogdom Aquitanië, die gedurende twintig jaar de Ramnulfiden, graven van Poitiers, tegenover de Raimondins, graven van Toulouse, stelt. In 932 maakt Aubry van de gelegenheid gebruik om zich de grafelijke titel toe te eigenen. .

Hij eigent zich eveneens Salins toe, dat afhing van de territoriale abdij van Saint-Maurice d’Agaune en bijgevolg veel te ver verwijderd was van de zetel van deze abdij om doeltreffend beschermd te worden. Door deze inféodatie verzekerde de abdij zich van een machtige heer om over haar belangen te waken. Bernon, bisschop van Mâcon en afstammeling van dit huis, stond aan Albéric het kasteel van Confrançon toe, de stad en de kerk van Saint-Amour en de proosdij van Vinzelles. Albéric stond hem op zijn beurt de plaats Montgudin af, de stad Civria en die van Savigny. In 941 geeft Maynier, proost van de abdij van Saint-Maurice d’Agaune, aan Albéric de landerijen die het klooster bezit in de graafschappen Scoding en Warasch, namelijk Aresches, Chamblay, Usie, het kasteel van Bracon en een deel van de Salines. Deze schenking, goedgekeurd door de koning van Bourgondië, Conrad III, wordt gedaan op voorwaarde dat zij worden teruggegeven na de dood van Aubry en zijn zonen indien de abdij erom vraagt.

Hij sterft in 943 en wordt begraven onder het voorportaal van de kerk Saint-Étienne van Besançon.
Vizconde v.Narbona, c.920 Graf v.Macon.

Vader:
Mayeul Viczonde de Narbonne (Aubry I Lidouin de Gatinais) (Vizconde) (Narbonne, de), zn. van Aubry I Lidouin de Narbonne (Vicomte d'Orléans) en Engeltrude d'Orléans, geb. te Narbonne [Frankrijk] circa 840, Mayol, Vizegraf Seigneur vicomte, ovl. te Villemagne-L'Argentière [Frankrijk] voor 15 jun 911, tr. in 875 met

Moeder:
Raynoldis de Toulouse, dr. van Raimund I van Toulouse (graaf van Toulouse) en Bertha van Reims (Dame de Roucy), geb. te Aveyron [Frankrijk] circa 855, ovl. te Narbonne [Frankrijk] in 936.

tr. circa 910
met

Attelane Tolosana (Attalana Tolosana) de Macon, dr. van Raculf van Mâcon (Vicomte de Macon (893), Comte de Macon (898) Comte de Chalon et de Varais) en Aya de Bourgogne, geb. in 885.

Uit dit huwelijk 6 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Leotald I	*910	Mâcon [Frankrijk]	†979	Mâcon [Frankrijk]	69	2	3
2	Adele	*920	Macon Saône et Loire [Frankrijk]	†992	Tonnerre [Frankrijk]	72	1	2
3	Humbert	*905	Mâcon [Frankrijk]				1	5
4	Robert	*900	Mâcon [Frankrijk]	†960		60	1	1
5	Humbert I			†957			1	1
6	Lieutaud I	*910	Mâcon [Frankrijk]	†965	Mâcon [Frankrijk]	55	1	3

Attelane Tolosana de Macon

Vader:
Raculf (Racoux) van Mâcon, zn. van Bernard II dit Plantevelu d'Auvergne (graaf van Touluse) en Ermengarde van Chalon (Dame de Vergy), geb. circa 871, Vicomte de Macon (893), Comte de Macon (898) Comte de Chalon et de Varais, ovl. circa 915, tr. te Dijon [Frankrijk] voor 885 met

Moeder:
Aya de Bourgogne, dr. van Koenraad II van Auxerre Marchio Transjuraniae (graaf van Auxerre) en Waldrada Orléans, geb. in 865, ovl. in 937.

tr. circa 910
met

Alberic I Alberic I de Narbonne (Vizconde de Narbona Graf v. Macon) (Aubry I de Mâcon), zn. van Mayeul Viczonde de Narbonne (Mayol, Vizegraf) en Raynoldis de Toulouse, geb. te Salins [Frankrijk] circa 885, Vicomte de Narbonne, Comte de Mâcon (911), Seigneur de Bracon et de Salins (930), ovl. te Salins [Frankrijk] op 23 mrt 943, begr. te Besançon [Frankrijk].

Uit dit huwelijk 6 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Leotald I	*910	Mâcon [Frankrijk]	†979	Mâcon [Frankrijk]	69	2	3
2	Adele	*920	Macon Saône et Loire [Frankrijk]	†992	Tonnerre [Frankrijk]	72	1	2
3	Humbert	*905	Mâcon [Frankrijk]				1	5
4	Robert	*900	Mâcon [Frankrijk]	†960		60	1	1
5	Humbert I			†957			1	1
6	Lieutaud I	*910	Mâcon [Frankrijk]	†965	Mâcon [Frankrijk]	55	1	3

Manasse I van Vergy Comes de Chalons

tr. in 883
met

Irmgard van Opper-Bourgondië, dr. van Rudolf I koning van Opper-Bourgondië en Willa van Bourgondië, ovl. na 920.

Irmgard van Opper-Bourgondië.
aus 1.Ehe, verlobt 879 mit Karlmann, Sohn Ludwigs des Stammlers, 920 Witwe.

Uit dit huwelijk 7 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Irmgard			†931			1	2
2	Giselbert			†956	Langres [Frankrijk]		1	1

Irmgard van Opper-Bourgondië

Vader:
Rudolf I koning van Opper-Bourgondië, zn. van Koenraad II van Auxerre Marchio Transjuraniae (graaf van Auxerre) en Waldrada Orléans, geb. circa 860, ovl. op 25 okt 912, tr. voor 888 met

Moeder:
Willa van Bourgondië, dr. van Boso van Bourgondië (graaf vanVienne 870, hertog van Italië 876, koning van Bourgondië) en Irmgard van Duitsland, ovl. voor 14 jun 929.

tr. in 883
met

Manasse I van Vergy Comes de Chalons, geb. te Chalon-sur-Saône [Frankrijk] in 875, Comte de Chalon, de Beaune et de Langres, ovl. in 918.

Manasse I van Vergy Comes de Chalons.
"Der Alte'', Graf von Vergy 894, von Auxin, Chalons sur Saone, Dijon und Beaune 906-918 und von Oscheret, Herr im Chaunois, Beaunois und Langrois.

Uit dit huwelijk 7 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Irmgard			†931			1	2
2	Giselbert			†956	Langres [Frankrijk]		1	1