Cees Hagenbeek

Amalung van Saksen

Amalung van Saksen.
wird Christ, Graf zu Waldisbecchi, zwischen Weser und Fulda im fränkischen Hessengau, urkundlich in einer Urkunde KdG (Codex Dipl. Fuldensis Pag.103, Nr.261);.

Vader:
Billung I prins von Sachsen, zn. van Billung I Wernekind von Sachsen (Roi des Saxons) en Gubdeline Gundelinde Kunhilde van Rúgen (prinses van Rügen), geb. in 739, ovl. in 787, tr. in 756 met

Moeder:
Ne van Assenburg, geb. circa 740.

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Bennith	*780		†845		65	1	1

Aldegisel Friesland

Vader:
Radboud van Friesland, zn. van Aldegisel van Friesland en Arigis de Frise, geb. circa 648, ovl. in 719, tr. met

Moeder:
Authr Ivarsdatter den Dybsindige von Friesland (Aud Authr Alfhild "den Djupöda" Ivarsdotter), geb. te Roskilde [Denemarken] in 633, ovl. te Jelinge [Denemarken] voor 717.

Meili van Friesland

Vader:
Radboud van Friesland, zn. van Aldegisel van Friesland en Arigis de Frise, geb. circa 648, ovl. in 719, tr. met

Moeder:
Authr Ivarsdatter den Dybsindige von Friesland (Aud Authr Alfhild "den Djupöda" Ivarsdotter), geb. te Roskilde [Denemarken] in 633, ovl. te Jelinge [Denemarken] voor 717.

tr.
met

Æthelbert II (Æthekbert II) koning van Kent, zn. van Withred van Kent (koning van Kent) en Ethelburga Cynegeth de Wessex, geb. circa 705, koning van Kent (Graf der Sachsen), ovl. circa 762.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Alburga	*745	Kent [Groot Brittanië]	†803		58	1	2

Radboud van Friesland

Radboud van Friesland.
Redbad of Radbod (overleden in 719) was de koning (of hertog) van Frisia van circa 680 tot zijn dood. Hij wordt vaak beschouwd als de laatste onafhankelijke heerser van Frisia vóór de Frankische overheersing. Hij versloeg Karel Martel bij Keulen. Uiteindelijk echter wist Karel de overhand te krijgen en dwong hij de Friezen zich te onderwerpen. Radbod stierf in 719, maar zijn opvolgers voerden nog enkele jaren strijd tegen de Frankische macht. .

Wat de exacte titel van de Friese heersers was, hangt af van de bron. Frankische bronnen neigen ernaar hen hertogen te noemen; andere bronnen noemen hen vaak koningen. Aangezien ze Germaanse heidenen waren, is het waarschijnlijk dat ze door hun volgelingen als koningen werden beschouwd, terwijl de christelijke Franken, die de Latijnse literaire traditie hadden geërfd, hen als hertogen zouden hebben aangeduid. .

Zijn voorganger, Aldgisl, had het christendom in zijn rijk verwelkomd, maar Radbod probeerde de religie uit te roeien en de Friezen te bevrijden van de onderwerping aan het Merovingische koninkrijk van de Franken. In 689 werd Radbod echter verslagen door Pippijn van Herstal in de Slag bij Dorestad en gedwongen West-Frisia (Frisia Citerior, wat Nabij-Frisia betekent, van de Schelde tot de Vlie) af te staan aan de Franken. .

Tussen 690 en 692 viel Utrecht in handen van Pippijn van Herstal. Dit gaf de Franken controle over belangrijke handelsroutes over de Rijn naar de Noordzee. Sommige bronnen zeggen dat Radbod zich na deze nederlaag in 697 terugtrok op het eiland Helgoland, terwijl anderen zeggen dat hij zich terugtrok in het deel van Nederland dat nog steeds Friesland wordt genoemd. Rond deze tijd werd een aartsbisdom of bisdom voor de Friezen opgericht voor Willibrord, en in 711 vond een huwelijk plaats tussen Grimoald de Jongere, de oudste zoon van Pippijn, en Thiadsvind, de dochter van Radbod.

Na de dood van Pippijn in 714 nam Radbod opnieuw het initiatief. Hij dwong Sint Willibrord en zijn monniken te vluchten en rukte op tot Keulen, waar hij in 716 Karel Martel, de natuurlijke zoon van Pippijn, versloeg. Uiteindelijk echter wist Karel de Friezen te dwingen zich te onderwerpen. .

Radbod stierf in 719, maar zijn opvolgers bleven enkele jaren strijden tegen de Frankische macht. Een voorbeeld van hoe machtig koning Radbod nog steeds was aan het einde van zijn leven is dat het nieuws dat hij een leger aan het verzamelen was, Frankrijk met angst en beven vervulde. .

Tijdens de tweede reis van Sint Bonifatius naar Rome probeerde Wulfram (of Vulfran), een monnik en voormalig aartsbisschop van Sens, Radbod te bekeren, maar slaagde daar niet in en keerde terug naar Fontenelle. Er wordt gezegd dat Radbod bijna werd gedoopt, maar weigerde toen hij hoorde dat hij na zijn dood geen van zijn voorouders in de hemel zou kunnen vinden. Hij verkoos eeuwigheid in de hel met zijn heidense voorouders boven een hemel met zijn vijanden, vooral de Franken. .

Deze legende wordt ook verteld met Wulfram vervangen door bisschop Willibrord. Willibrord probeerde dit tijdens een Karolingische missie in Frisia met als doel de heidense Friezen te bekeren in de hoop dat de Franken zo controle konden krijgen over de belangrijke handelsstad Dorestad, die ze tot dan toe niet konden veroveren.

Sint Radboud was een afstammeling van hem. Sint Radboud was een bisschop van Utrecht die de oorspronkelijke naam van zijn voorouder aannam. De Nijmeegse universiteit en het bijbehorende medische centrum werden in 2004 naar hem vernoemd. .

In Richard Wagners opera Lohengrin wordt een zekere "Radbod, heerser van de Friezen" genoemd als de vader van Ortrud. Het is mogelijk dat Wagner dacht aan de historische Radbod, hoewel hij meer dan 150 jaar vóór de geboorte van Hendrik de Vogelaar, een ander personage in de opera, stierf. Hierdoor kon hij geen tijdgenoot zijn van Radbods dochter.

In Harry Harrisons The Hammer and the Cross-serie wordt Radbod de oprichter van "de Weg", een georganiseerde heidense cultus, gecreëerd om de inspanningen van christelijke missionarissen tegen te gaan.

De black metal band Ophidian Forest bracht in 2007 een conceptalbum Redbad uit. De Nederlandse folkmetalband Heidevolk bracht in 2008 het nummer Koning Radboud uit op hun album Walhalla Wacht, waarin ze zingen over de legende van Wulfram en Radbod.

In 2015 bracht de Friese folkmetalband Baldrs Draumar een volledig album uit over het leven en de daden van koning Redbad, genaamd Aldgillessoan. Dit album is gebaseerd op het boek Rêdbâd, Kronyk fan in Kening (Kronieken van een koning) van Willem Schoorstra.

Vader:
Aldegisel van Friesland, zn. van Arigis I van Friesland, geb. in 623, ovl. in 680, tr. met

Moeder:
Arigis de Frise, geb. te Denemarken [Denemarken].

tr.
met

Authr Ivarsdatter den Dybsindige von Friesland (Aud Authr Alfhild "den Djupöda" Ivarsdotter), geb. te Roskilde [Denemarken] in 633, ovl. te Jelinge [Denemarken] voor 717.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Meili	*710					1	1
2	Aldegisel	*678					0	0

Bertholdus in Sachsen

Vader:
Virich Vinch in Sachsen, zn. van Hattagatus de Saxe (Roi des Saxons), geb. te Plauen [Duitsland] in 447, ovl. in 534, tr. met

Moeder:
NN de Cologne, dr. van Chlodebaud de Cologne des Francs Ripuaires (Koning der Franken) en Amalaberge der Franken, geb. in 460, ovl. in 505.

tr.
met

Bertruda de Burgondie, dr. van Godomar III de Burgondie (Roi des Burgondes de 523 à 534) en Theodechilde de Reims, geb. in 505.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Sieghard I	*540		†613		73	1	1
2	Imma	*535	Chemnitz [Duitsland]				1	1
3	Hattugatus	*520					1	1

Rodulf II de Varenne

Rodulf II de Varenne (Rodulfe de Warenne).
Roger de Mortemer († ca. 1080), heer van Saint-Victor-en-Caux. Waarschijnlijk gaf de hertog van Normandië Guillaume le Bâtard (later de Veroveraar) hem de verantwoordelijkheid over het kasteel van Mortemer (Seine-Maritime), aan de Normandische grens op de weg naar Amiens. Hij had aanzienlijke landgoederen in het Pays de Caux en trouwde met Hawise, een aristocrate die erfgename was van land in het bisdom Amiens. Voor deze gebieden bracht Roger hulde aan Raoul, graaf van Valois. .

In 1054, toen koning Hendrik I van Frankrijk Normandië binnenviel, werd graaf Raoul gevangen genomen na de Slag bij Mortemer. Kort daarna werd Roger verbannen omdat hij hem had vrijgelaten. Hij verzoende zich later met de hertog en kreeg zijn bezittingen terug, met uitzondering van het kasteel van Mortemer, dat werd toegewezen aan Guillaume de Warenne, vermoedelijk zijn broer. Hij stierf vóór 1086.

Raoul († 1104), heer van Saint-Victor-en-Caux in Normandië en van Wigmore, Herefordshire in Engeland. Hij verwierf de baronie van Wigmore na de opstand van Roger de Breteuil, de 2e graaf van Hereford, tijdens de graaf-opstand van 1075. Hij kwam zelf in opstand tegen Willem Rufus in 1088, maar kreeg gratie. Hij was een aanhanger van Robert Courteheuse tot ongeveer 1096. Hij vergaarde landerijen in twaalf Engelse graafschappen en werd een baron van de tweede rang.

Hugues (I) († 1148/50), heer van Wigmore. Waarschijnlijk was hij een aanhanger van Stefanus van Engeland tijdens de Engelse burgeroorlog die volgde op de dood van Hendrik I in 1135. Hij breidde zijn invloed uit in Wales, waar hij de stad Maelienydd en het cantref Elfael veroverde. .
Hugues (II) († 1180/81), heer van Wigmore. Hij weigerde de machtsovername van Hendrik II van Engeland te accepteren en kwam in 1155 in opstand toen de koning hem het kasteel van Bridgnorth wilde afnemen. De koning belegerde zijn kastelen Wigmore, Cleobury en Bridgnorth, waardoor hij zich moest overgeven zonder zware repercussies. .

Roger (II) († 1214), heer van Wigmore. Hij diende Hendrik II loyaal tijdens de opstand van 1173-1174. Rond 1181 werd hij gevangengezet omdat zijn mannen Cadwallon ap Madog, heer van Maelienydd, hadden gedood terwijl hij onder koninklijke bescherming reisde. In 1195 heroverde hij Maelienydd en wijdde hij de rest van zijn leven aan Wales.

Roger (II) († 1214), heer van Wigmore. Hij diende Hendrik II loyaal tijdens de opstand van 1173-1174. Rond 1181 werd hij gevangengezet omdat zijn mannen Cadwallon ap Madog, heer van Maelienydd, hadden gedood terwijl hij onder koninklijke bescherming reisde. In 1195 heroverde hij Maelienydd en wijdde hij de rest van zijn leven aan Wales.

Hugues (III) († 1227), heer van Wigmore. Hij was voornamelijk bezig met Wales en verloor in 1215 de controle over Maelienydd aan Llywelyn de Grote. Hij stierf zonder nakomelingen en had weinig succes in Wales. Zijn broer Ralph volgde hem op. .

Ralph (II) († 1246), heer van Wigmore. Ook hij kon weinig uitrichten tegen Llywelyn de Grote, en waarschijnlijk daarom trouwde hij met Gwladus Ddu († 1251), diens dochter en weduwe van Réginald de Briouze. Pas na de dood van zijn schoonvader in 1240 kon hij in de aanval gaan tegen de Welshmen. Hij slaagde erin Maelienydd te heroveren en zijn invloed in Wales uit te breiden. Zijn zoon Roger moest 2.000 pond betalen om zijn vaderlijke bezittingen tijdens zijn minderjarigheid te behouden, wat aangeeft dat het om aanzienlijke eigendommen ging. .

Roger (III) († 1282), heer van Wigmore. Hij trouwde met Mathilde de Briouze, erfgename van de families Briouze en Le Maréchal, waarmee hij zijn eigendommen in Wales aanzienlijk vergrootte en een leidende baron in Engeland werd. Na 1255 begon Llywelyn de Laatste zijn Welshe gebieden te bedreigen, en nam hij Gwrtheyrnion en het cantref van Builth in, inclusief het strategische kasteel. Dit werd Roger later verweten. In eerste instantie steunde hij de baronale beweging die een hervorming van de monarchie eiste, maar uiteindelijk werd hij een vertrouweling en fervent aanhanger van Hendrik III. Tijdens de burgeroorlog speelde hij een sleutelrol voor de koning en werd hij bijna gedood in de Slag bij Lewes in 1264.

Vader:
Rodulf I de Varenne, zn. van Guillaume de Varenne en Emma de Torta, geb. te Bellencombre [Frankrijk] in 985, ovl. te Bellencombre [Frankrijk] voor 1058, tr. met

Moeder:
Emma Torta de Pont-Audemer (Emma Torta d' Harcourt), dr. van Osborne Thorold de Pont-Audemer (Seigneur de Pont-Audemer de Torcy) en Sibel Senfria Sainsfrida de Crepon (Dame de la Forêt Brotonne), geb. circa 990, ovl. te Lewes [Groot Brittanië] in 1059.

tr.
met

Béatrice (Béatrix) de Saint-Martin, dr. van Gauthier de Saint-Martin (Vicomte de Rouen) en Béatrice Béatrix de Crepon (Dame de Vaudreuil Dame de Bellebcombre), geb. te Vascoeuil [Frankrijk] in 1004, Duchesse de Normandie, ovl. te Bellencombre [Frankrijk] voor 1059.

Béatrice (Béatrix) de Saint-Martin.
Nicht van Gunnor de Crépon.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem I	*1039	Bellencombre [Frankrijk]	†1084	Pevensey [Groot Brittanië]	44	1	2
2	Roger	*1025	Mortemer [Frankrijk]	†1086		61	1	2

Béatrice (Béatrix) de Saint-Martin

Béatrice (Béatrix) de Saint-Martin.
Nicht van Gunnor de Crépon.

Vader:
Gauthier de Saint-Martin, zn. van Gautier Walter de Saint-Martin (Chevalier viking seigneur de Saint-Martin-sous-Bellencombre) en Sibel de Crepon, geb. te Saint-Martin-Du-Vivier [Frankrijk] circa 980, Vicomte de Rouen, tr. met

Moeder:
Béatrice Béatrix de Crepon (Béatrice Béatrix de Normandie), dr. van Herfast Herbastus "le Danois" de Crepon (Escuyer) en Cynthia d'Obotrie, geb. te Crépon [Frankrijk] circa 980, Dame de Vaudreuil Dame de Bellebcombre, ovl. te Saint-Martin-En-Campagne [Frankrijk] circa 1031.

tr.
met

Rodulf II de Varenne (Rodulfe de Warenne), zn. van Rodulf I de Varenne en Emma Torta de Pont-Audemer, geb. te Bellencombre [Frankrijk] circa 1010, 2ème Seigneur de Warenne, ovl. te Varenne [Frankrijk] circa 1074.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem I	*1039	Bellencombre [Frankrijk]	†1084	Pevensey [Groot Brittanië]	44	1	2
2	Roger	*1025	Mortemer [Frankrijk]	†1086		61	1	2

Hugues I Bardoul de Broyes et de Beaufort de Pithiviers et de Nogent

Vader:
Isembart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort, zn. van Renart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort (Escuyer Seigneur de Broyes de Beaufort et de Pithiviers) en Alvise (Héloise) de Blois, geb. circa 970, Chevalier Seigneur de Broyes, de Beaufort, de Pithiviers et de Nogent le Roi, ovl. na 1026, tr. met

Moeder:
Beline de Beaufort-Bellaing, dr. van Wallerand de Beaufort-Bellaing (Écuyer, Seigneur de Bellaing et Beaufort) en Gisèle de Wavrin, geb. te Bellaing [Frankrijk] in 978, Dame de Beaufort.

tr. (1)
met

Alvidis .

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Barthelemy						1	2

tr. (2) te Sours [Frankrijk] voor 1020
met

Elisabeth de Sours, geb. te Sours [Frankrijk] circa 995, Dame de Sours, ovl. te Broyes [Frankrijk] in 1035.

Uit dit huwelijk 4 kinderen.

Alvidis

tr.
met

Hugues I Bardoul de Broyes et de Beaufort de Pithiviers et de Nogent, zn. van Isembart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort (Chevalier Seigneur de Broyes, de Beaufort, de Pithiviers et de Nogent le Roi) en Beline de Beaufort-Bellaing (Dame de Beaufort), geb. circa 1000, Escuyer Seigneur de Broyes, de Beaufort en Anjou, de Pithiviers et de Nogent, ovl. na 1058, tr. (2) met Elisabeth de Sours. Uit dit huwelijk 4 kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Barthelemy						1	2

Isembart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort

Vader:
Renart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort, zn. van Isembart de Broyes (Écuyer, Sire de Sens) en Agnes de Sens, geb. te Broyes [Frankrijk] circa 940, Escuyer Seigneur de Broyes de Beaufort et de Pithiviers, ovl. te Broyes [Frankrijk], tr. te Blois [Frankrijk] voor 970 met

Moeder:
Alvise (Héloise) de Blois, dr. van Theobald I Chartres graaf van Blois (graaf van Blois) en Liutgarde van Vermandois (Comtesse de Provins et d'une partie de la Champagne.), geb. te Blois [Frankrijk] circa 945, ovl. te Pithiviers [Frankrijk] in 1022.

tr.
met

Beline de Beaufort-Bellaing, dr. van Wallerand de Beaufort-Bellaing (Écuyer, Seigneur de Bellaing et Beaufort) en Gisèle de Wavrin, geb. te Bellaing [Frankrijk] in 978, Dame de Beaufort.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hugues I	*1000		†1058		58	2	5

Renart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort

in
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Ans Karstens
Kwartierstaat van Arie Roobol
Kwartierstaat van Daniël Anthonie Heynsius
Kwartierstaat van Dinah (Dinah Yoke) Begeer
Kwartierstaat van dr Wouter van Welsenes
Kwartierstaat van dr. Irene Margaretha Hellemans arts
Kwartierstaat van drs. Joke (Johanna) Hellemans
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Elizabeth Dijkstra
Kwartierstaat van Eunice Roos
Kwartierstaat van Fred Spaans
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van Hans van der Wind
Kwartierstaat van Henk de Snoo
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Jacoline van Dijk.
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Lourens de Groot
Kwartierstaat van Maarten (Maarten Walter) Elink Schuurman arts
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van Marja Alida den Heijer
Kwartierstaat van mr Marinus Pannevis
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Kwartierstaat van mr Simonet (Simonetta Gezina) Koekkoek

Renart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort, geb. te Broyes [Frankrijk] circa 940, Escuyer Seigneur de Broyes de Beaufort et de Pithiviers, ovl. te Broyes [Frankrijk].

Renart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort.
De familie Broyes is een oud adellijk geslacht dat zijn oorsprong vindt in de Châtellenie van Broyes, gelegen in de streek Brie, nabij Sézanne. Uit deze familie kwam later de lijn van Châteauvillain voort. De eerste bekende heer was Renard de Broyes, die leefde tijdens het bewind van Hugo Capet rond het jaar 990. Hij trouwde met Havoise, wiens afkomst onderwerp van discussie is: sommige bronnen noemen haar de dochter van Hervé, de broer van Guérin de Lorraine, terwijl anderen beweren dat haar vader Eudes I, graaf van Chartres en Blois, was. .

Renard en Havoise kregen twee zonen:.

Isembart, heer van Broyes en Beaufort, die in 1026 een charter ondertekende. .

Odolric, bisschop van Orléans in 1012. .

Isembart had op zijn beurt twee zonen:.

Hugues, bijgenaamd Bardoul, heer van Broyes, Beaufort, Pithiviers en Nogent. .

Isembart, bisschop van Orléans na zijn oom Odolric in 1033. .

Hugues Bardoul had verschillende kinderen, waaronder:.

Barthelemi.

. Haderic, die zijn oom Isembart opvolgde als bisschop van Orléans in 1063.

Isabeau, die trouwde met Simon I, graaf van Montfort, en hem als bruidsschat de châtellenie van Nogent bracht. .

De familie Broyes speelde een belangrijke rol en was verbonden met het kapetiaanse huis van Dreux. Hugues III de Broyes gaf vorm aan de lijnen van Châteauvillain en Commercy. Een fascinerend stukje middeleeuwse Franse geschiedenis!

Vader:
Isembart de Broyes, zn. van Bouchard dit de Bray de Vendôme (Comte investi de Vendôme par le roi Eudes) en Elisabeth de Maens (Dame de Beaugency), geb. te Broyes [Frankrijk] in 925, Écuyer, Sire de Sens, ovl. circa 977, tr. te Sens [Frankrijk] voor 940 met

Moeder:
Agnes de Sens, dr. van Frommond I de Sens en Mathilde d'Amiens, geb. te Sens [Frankrijk] circa 920.

tr. te Blois [Frankrijk] voor 970
met

Alvise (Héloise) de Blois, dr. van Theobald I Chartres graaf van Blois (graaf van Blois) en Liutgarde van Vermandois (Comtesse de Provins et d'une partie de la Champagne.), geb. te Blois [Frankrijk] circa 945, ovl. te Pithiviers [Frankrijk] in 1022.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Isembart	*970		†1026		56	1	1

Alvise (Héloise) de Blois

Vader:
Theobald I Chartres graaf van Blois (Le Tricheur Theobald I Of Champagne), zn. van Thibauld Vicomte van Chartres en Blois (Vicomte de Tours, Seigneur de Blois) en Richilde de Bourges, geb. te Blois [Frankrijk] circa 920, graaf van Blois, ovl. op 16 jan 975, tr. circa 945 met

Moeder:
Liutgarde (Ledgard) van Vermandois, dr. van Heribert II van Vermandois en Adela van Neustrië, geb. te Vermand [Frankrijk] voor 922, Comtesse de Provins et d'une partie de la Champagne, ovl. op 14 nov 977, begr. te Matemoutier Abbey, Vermandois [Frankrijk] op 9 feb 978, tr. (1) met haar achterneef Willem 'Langzwaard' hertog van Normandië (Guillaume Longue Éépée de Normandie). Uit dit huwelijk geen kinderen.

tr. te Blois [Frankrijk] voor 970
met

Renart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort, zn. van Isembart de Broyes (Écuyer, Sire de Sens) en Agnes de Sens, geb. te Broyes [Frankrijk] circa 940, Escuyer Seigneur de Broyes de Beaufort et de Pithiviers, ovl. te Broyes [Frankrijk].

Renart de Nogent Seigneur de Broyes et de Beaufort.
De familie Broyes is een oud adellijk geslacht dat zijn oorsprong vindt in de Châtellenie van Broyes, gelegen in de streek Brie, nabij Sézanne. Uit deze familie kwam later de lijn van Châteauvillain voort. De eerste bekende heer was Renard de Broyes, die leefde tijdens het bewind van Hugo Capet rond het jaar 990. Hij trouwde met Havoise, wiens afkomst onderwerp van discussie is: sommige bronnen noemen haar de dochter van Hervé, de broer van Guérin de Lorraine, terwijl anderen beweren dat haar vader Eudes I, graaf van Chartres en Blois, was. .

Renard en Havoise kregen twee zonen:.

Isembart, heer van Broyes en Beaufort, die in 1026 een charter ondertekende. .

Odolric, bisschop van Orléans in 1012. .

Isembart had op zijn beurt twee zonen:.

Hugues, bijgenaamd Bardoul, heer van Broyes, Beaufort, Pithiviers en Nogent. .

Isembart, bisschop van Orléans na zijn oom Odolric in 1033. .

Hugues Bardoul had verschillende kinderen, waaronder:.

Barthelemi.

. Haderic, die zijn oom Isembart opvolgde als bisschop van Orléans in 1063.

Isabeau, die trouwde met Simon I, graaf van Montfort, en hem als bruidsschat de châtellenie van Nogent bracht. .

De familie Broyes speelde een belangrijke rol en was verbonden met het kapetiaanse huis van Dreux. Hugues III de Broyes gaf vorm aan de lijnen van Châteauvillain en Commercy. Een fascinerend stukje middeleeuwse Franse geschiedenis!

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Isembart	*970		†1026		56	1	1

Bronnen:

1.	Stoute Schoenen, datum: 2024, plaats: Amsterdam, veld 1: Stoute Schoenen, veld 2: Bart van Loo, veld 3: De Bezige Bij, veld 2: 978 94 031 4791 8 (B 070) (blz/akte 519)

Rotbold I 'd Arles

Vader:
Boso VI van Arles (Markgraf v. Tuscien), zn. van Theobald Thibaut Le Riche graaf van Arles (Graaf van Arles) en Bertha van Lotharingen, geb. te Arles [Frankrijk] in 885, markgraaf van Toscane, ovl. na 936, relatie met

Moeder:
Willa van Opper-Bourgondië, dr. van Rudolf I koning van Opper-Bourgondië en Willa van Bourgondië, geb. te Beaune [Frankrijk] in 888, Princesse, ovl. na 936.

tr. in 927
met

Ermengarde d'Aquitaine, geb. in 907.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Boso VII	*928	Marseille [Frankrijk]	†968	Centre [Frankrijk]	40	1	6

Josselin de Parthenay

Vader:
Hugues II le Cher de Lusignan, zn. van Hugues I Sire de Lusignan (Écuyer Seigneur de Lusignan, comte de La Marche) en Melusine de Melle (Dame de Saint Aignan et de Melle), geb. in 910, Sire, Écuyer Seigneur de Lusignan, ovl. circa 967, tr. met

Moeder:
Agnes de Razès (Razes), dr. van Sigisbert VII de Razès (Seigneur) en Melusine Romilla d'Albanie de Melle, geb. te Saint-Léger-La-Montagne [Frankrijk] circa 947.

tr.
met

Rosca de Parthenay, dr. van Thibaut de Parthenay (Seigneur de Parthenay et de La Roche..) en Audréarde , geb. te Parthenay [Frankrijk] circa 955, Dame de Parthenay, ovl. circa 1010.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Gosselin	*984	Semur-En-Brionnais [Frankrijk]	†1015	Parthenay [Frankrijk]	31	1	1

Hugues I de Lusignan

Hugues I Sire de Lusignan.
le Veneur, cité chronique de Saint-Maixent 1010.

Heer van Lusignan, vazal van de graaf van Poitiers. Hugues I van LUSIGNAN, genaamd de Jager (le Veneur), is de eerste bekende stamvader van dit oude en illustere geslacht. Hij leefde onder het bewind van Lodewijk van Overzee en onder het bestuur van Willem I, graaf van Poitiers, derde hertog van Aquitanië.
De kroniek van de abdij van Maillezais geeft hem slechts één zoon: Hugues II.

Volgens de legende stamt de familie van Lusignan af van de fee Mélusine. Mélusine betekent “wonder” of “zeemist”. Voor de Lusignans noemt men haar “Moeder Lusigne” (de moeder van de Lusignans), stichteres van hun geslacht. Mélusine dwaalt door de bossen en de bocages, en steekt vervolgens de Atlantische Oceaan over. Raymondin van Lusignan, neef van graaf Aymar van Poitiers en zoon van de graaf van Forez, doodt per ongeluk zijn oom terwijl hij een woeste ever opjaagt.

Verblind door pijn en opgejaagd wegens moord, rijdt hij door het woud van Coulombier en ontmoet om middernacht, bij de bron van Soif (of “feeënbron”, of “font-de-Cé”, of “Soif-Jolie”), drie vrouwen, onder wie Mélusine. .

Zij troost hem en stelt hem voor hem te helpen, hem te doen vrijspreken en van hem een zeer machtige heer te maken, op voorwaarde dat hij met haar trouwt. Bovendien laat zij hem zweren haar nooit op zaterdag te willen zien. Als onderpand geeft zij hem twee gouden roeden die “zeer grote kracht hebben”. Gelukkig trouwen zij in grote adel en maken van de Lusignans een van de grootste families van Frankrijk. .

Zij baarde tien zonen, allen mooi en goed gebouwd, ondanks enkele bijzonderheden, maar allen werden groot en machtig. .
De edele en glorieuze lijn die door Persine was voorspeld, was zojuist gesticht. .

Urien, de oudste, werd koning van Cyprus, hoewel hij een kort en breed gezicht had, één rood oog en één groen oog, en de grootste oren die een kind kon hebben. .

Eudes had één oor groter dan het andere. .

Guyon had één oog hoger dan het andere; hij werd koning van Armenië. .
Antoine droeg op zijn wang een klauw (of poot) van een leeuw. .

Renaud had maar één oog; hij werd koning van Bohemen. .

Geoffroy werd geboren met een everstoetand die uit zijn mond stak (Rabelais zal van hem de voorouder van Pantagruel maken). .

Fromont, die monnik werd in Maillezais, had op zijn neus een kleine behaarde vlek. .

Horrible, ongelooflijk groot, had drie ogen en had nog geen vier jaar toen zijn woestheid hem al twee voedsters had doen doden. .

Thierry en Raymonnet (ook Raymondin genoemd) waren normaal. .

Terwijl Raymondin Bretagne doorkruist, wordt Mélusine bouwster: De legende wil dat Mélusine aan de oorsprong staat van de bouw van talrijke middeleeuwse gebouwen. Zij sticht de steden Parthenay, Tiffauges, Talmont, bouwt de muren van La Rochelle en laat vele kerken (zoals die van Saint-Paul-en-Gâtine) en abdijen bouwen. “Enkele manden stenen en een teug water” waren voldoende voor haar om de meest imposante vestingen op te richten.

Als iemand haar tijdens haar werk verraste, dat meestal ’s nachts plaatsvond, stopte zij onmiddellijk. Zo ontbreekt er een raam in Merrigoute, de laatste steen van de spits van Niort en van de kerk van Parthenay. .

Zoals hij haar had beloofd, zag Raymondin haar nooit op zaterdag, maar zijn broer, de graaf van Forez, jaloers op de macht van zijn jongere broer, zei hem toen: — Broeder, uw vrouw bedrijft elke zaterdag ontucht met een ander. .

Bij deze woorden wordt Raymondin woedend en stormt naar de verboden deur. .

Hij kijkt door het sleutelgat, geholpen door een dolk waarmee hij een klein gaatje weet te maken. .

Hij ziet zijn vrouw in een kuip van vijftien voet omtrek: boven de navel een vrouw die haar haar kamt, onder de navel een slang. .

Daarop bestaan twee versies: .

Raymondin roept uit: — Ik heb u verraden, mijn geliefde, door de bedrieglijke aansporing van mijn broer.
Ofwel zegt hij niets en probeert hij het geheim van zijn verraad te bewaren. Maar op een dag, wanneer zijn zoon Geoffroy ervan wordt beschuldigd de abdij van Maillezais te hebben verwoest en zijn broer Fromont per ongeluk te hebben gedood, wordt Raymondin woedend en legt hij de verantwoordelijkheid voor het vreemde gedrag van zijn zoon bij Mélusine. Hij noemt haar in het openbaar “Zeer valse slang…”. .

Beide versies hebben dezelfde afloop: Mélusine werpt zich dan door een venster, zo licht alsof zij vleugels had, terwijl zij een wanhoopskreet slaakt. Jean d’Arras preciseert dat zij soms ’s nachts haar kinderen komt strelen voor de voedsters die niets durven zeggen. Zij is het die de dood van Raymondin aankondigt, die kluizenaar was geworden op Montserrat. Als antwoord op de profetie van Persine verschijnt de fee-slang en klaagt zij telkens wanneer de goederen van de Lusignans van eigenaar veranderen of wanneer een lid van dit huis op het punt staat te sterven.

Vader:
Geoffroy de Lusignan (Godfried van Charroux), zn. van Raimondin de Lusignan (Comte de la Marche, de Lusignan) en Melissende de Vere (Dame de Lusignan), geb. te Charroux [Frankrijk] in 840, graaf van La Haute Marche (Écuyer, Comte de Charroux), ovl. te Charroux [Frankrijk] in 926, hij krijgt geen kinderen, tr. met

Moeder:
Eminde dite Melusine (Eminde dite Melusine de) de Charroux, dr. van Alléaume Roger de Charroux (Écuyer, Comte de Limoges, Comte de Charroux, de la Marche) en Melusine de Melle (Dame de Melle), geb. te Vienne [Frankrijk] in 848, ovl. te Charroux [Frankrijk] in 926.

tr. (1)
met

Melusine de Melle, dr. van Elinas de Melle (Écuyer) en Pressine de Dax, geb. te Melle [Frankrijk] circa 880, Dame de Saint Aignan et de Melle.

Melusine de Melle.
De informatie over het Huis van Lusignan is gehaald uit verschillende internetgebruikers en gecorrigeerd en aangevuld met het werk van Étienne Pattou (zie …). Gehuwd vóór 948, Melle, 79500, Deux-Sèvres, Poitou-Charentes, Frankrijk, met Mélusine van Melle, Vrouwe van Melle, 920-, waarvan H. Hughes III LeBlanc van Lusignan, Heer van Lusignan ca. 948-1012. Hugues II trouwt met de nicht van een graaf van Toulouse en bouwt het kasteel van Lusignan volgens de kroniek van Maillezais. .

Lusignan was al een oppidum in de tijd van de Kelten. Van de 10e tot de 14e eeuw valt de geschiedenis van de stad samen met die van de Lusignans, een machtige en onstuimige familie, en een van de oudste van de Poitou. In 1353 neemt het leger van de koning van Frankrijk .

Saint-Jean-d’Angély en Lusignan in.

In 1569 neemt admiraal de Coligny de vesting in, maar hij wordt gedwongen haar in september van hetzelfde jaar terug te geven.
Tijdens de Vijfde Godsdienstoorlog slaagt de hertog van Montpensier erin de stad in te nemen door haar in 1575 uit te hongeren, ondanks de verdediging door de burggraaf van Rohan.

In de 15e eeuw worden de versterkingen gesloopt op bevel van Lodewijk XII.
Dankzij haar ligging op de weg van Bordeaux naar La Rochelle verrijkt en ontwikkelt de benedenstad zich.

Lusignan verwelkomt gunstig de vooruitgang van de Franse Revolutie. .
Zo plant zij haar vrijheidsboom, symbool van de Revolutie. .
Aan de voet ervan wordt een Altaar van de Vrijheid toegevoegd. .
Het wordt de verzamelplaats voor alle feesten en de belangrijkste revolutionaire gebeurtenissen, zoals de viering van de verjaardag van het einde van de Terreur (9 Thermidor).

Zij is hoofdplaats van het district Lusignan van 1790 tot 1795. .

In de 19e eeuw is Lusignan bekend om de productie van klaver- en luzernezaad en om de vervaardiging van serges en grove wollen stoffen.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hugues	*910		†967		57	1	2

tr. (2) te Celle-Lévescault [Frankrijk] voor 910
met

Anda La Teiffale de la Tiffanelière, dr. van Germond de la Tiffanelière (Écuyer) en Tara , geb. te Celle-Lévescault [Frankrijk] circa 890, ged. in 916, ovl. in 936.

Anda La Teiffale de la Tiffanelière.
Waaronder Lusignan .
Hugues II (overleden in 967), bijgenaamd de Geliefde of de Beminde. De kroniek van Maillezais schrijft hem de bouw toe van het kasteel van Lusignan in 1009 (op de weg van Poitiers naar La Rochelle), dat diende als gevangenis voor Jacques Cœur, in 1575 na drie maanden beleg werd ingenomen door de hertog van Montpensier en vervolgens werd ontmanteld. .

Men liet slechts de toren van Mélusine overeind, die zelf in 1622 werd afgebroken. .

Hugues II leefde onder het bewind van koning Lotharius en onder het bestuur van Guillaume II, graaf van Poitiers, de vierde van die naam als hertog van Aquitanië. Hij liet minstens drie zonen na — Hugues III — Josselin, van wie de huizen van Parthenay en van La Rochefoucauld afstammen — Aimeric, aartsdiaken van Poitiers, levend in 1010.

Achard de la Ferté sur Aube

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Nocher I	*930	Bar-sur-Aube [Frankrijk]	†1003		73	1	2

Kuno van Öhningen

in
Kwartierstaat van Cees Pronk

Kuno graaf van Öhningen, geb. circa 948, ovl. in 1020.

Vader:
Eberhard graaf van Öhningen, geb. circa 935.

tr.
met

Richlint (Richlinde) van Schwaben, dr. van Liudolf van Sachsen en Ida van Schwaben, geb. circa 950.

Theunis Willemsz Boon

in
Kwartierstaat van Anneke Romeijn
Kwartierstaat van Cees Pronk
Kwartierstaat van Eunice Roos

Theunis Willemsz Boon, geb. te Leerbroek circa 1680.

Theunis Willemsz Boon.
fol 113/113v 20-11-1719.
Teunis Willems BOON X Lijntje Tijmense DE JONG, Dirck Tijmens, Peter en Cornelis Tijmense DE JONG won in 't Recht van Leede en Weverswijk, allen kinderen en erfgenamen van Tijmen Dirkse DE JONGH X Jannigje Henrikse MOURIK echteluiden overleden in 't laageind van Middelcoop, te eenre.
en Jacobje Govers MIDDACH meerderjarige ongeh dochter van Govert Cornelisse MIDDACH X voorn Jannigje Henrikse MOURIK, te andere, deling van land te Leerbroek en Middelcoop (origineel geeft meer details).

tr. te Leerbroek op 17 feb 1709
met

Lijntje Tijmens de Jongh, dr. van Thijmen Dirkse de Jongh en Jannigje Henrikse van Mourik, geb. circa 1685, doopgetuige van haar kleinzoon Teunis Paulusse Schinkel te Polsbroek op 17 mei 1739.

Uit dit huwelijk 7 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem	~1716	Leerdam				0	0
2	Hendrik	~1718	Leerdam				0	0
3	Marijke	~1720	Leerdam				1	2
4	Geertie	~1724	Leerdam				0	0
5	Jan	~1727	Leerdam				0	0
6	Jannigje	~1715	Leerdam				1	0
7	Maria	*1710	Leerbroek				1	3

Eberhard van Öhningen

Eberhard graaf van Öhningen, geb. circa 935.

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Kuno	*948		†1020		72	1	0

Eberhard III Nordgau

Vader:
Eberhard van Parijs, zn. van Bego I van Parijs (graaf van Parijs 776-816) en Alpais van Frankrijk, geb. circa 806, graaf van Parijs, ovl. tussen 861 en 871, tr. met

Moeder:
Evesa Amelungs, geb. circa 811, ovl. na 881.

tr.
met

Adelina (Arlinde) van Vermandois, geb. circa 842.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hugo I			†940			1	1