• Vader:
  Everhard II van Drenthe en Salland, zn. van Meginhard I de Hamaland (Comte de Hamaland) en Immintrude de Metz, Duc de Frise comte de Betuwe et Salland, ovl. tussen 960 en 964, relatie met

• Moeder:
  Almalrude Amalgarde (Amaltrude Amalgarde) de Saxe (van Saksen) (Amaltrude Amalgarde de Ringelheim, Amaltrude Amalgarde de Bonngau, Amaltrude Amalgarde de Reingelheim), dr. van Diederik van Westfalen (Graaf van Hamalant, Count in Ringelheim, Saxony, Westphalia and Hamaland, Bishop of Paderborn) en Reginhilde van Midden-Friesland (Comtesse de Rheingelheim), geb. in 882, Comtesse de Bonngau, ovl. op 7 sep 923, tr. (2) met Everard II de Hamaland. Uit dit huwelijk 4 kinderen, tr. (3) met Everhard I im Keldachgau (Ebberhardt I de Bliesgau, Ebberhardt I de Maasgau, Everhard II van Drenthe en Salland), zn. van Erenfried I im Bonngau Keldachgau und Bliesgau en Adalgunde von Friaul. Uit dit huwelijk 3 kinderen.

Everard II de Hamaland.
Graaf van Henegouwen Régnier I, bijgenaamd Régnier au Long Col, geboren rond 850 en overleden in Meerssen tussen 25 augustus 915 en 19 januari 916, was graaf van Henegouwen en Maasgau. Zijn naam wordt in oude Franse archieven vaak geschreven als Renier de Hainault. .

Een graaf en hoogwaardigheidsbekleder in dienst van de Karolingische vorsten Hij was de zoon van Gislebert, graaf van Maasgau sinds 841, en Ermengarde (830-849), dochter van Lotharius I. In 846 ontvoerde Gislebert Ermengarde, maar dankzij Karel de Kale verzoende hij zich met zijn vorst en ontving hij het Darnau. .

Régnier volgde zijn vader op als graaf van Maasgau en werd zeer rijk als lekenabt van Echternach (897-915), Sint-Servaas van Maastricht (voor mei 898) en Stavelot-Malmédy (900-902). .

Een graaf Régnier wordt genoemd in 853 in het cartularium van Servais. Gezien de datum is dit waarschijnlijk een oom van Régnier au Long Col. Waarschijnlijk is het dezelfde Régnier die in 877 wordt genoemd in het capitularium van Quierzy, samen met Gislebert, als een van de grootheden die deelnamen aan de regentschapsraad tijdens de expeditie van Karel de Kale naar Italië. .

Andere vermeldingen van een graaf Régnier duiken op, zonder dat duidelijk is of het om de oom of de neef gaat. Zo wordt een graaf Rainier genoemd, samen met Odo, zoon van Robert de Sterke en toekomstige koning van West-Francië, Gauzlin, bisschop van Parijs, en Ebles, abt van Saint-Denis en neef van Gauzlin, als deelnemer aan de belegering van Parijs door de Vikingen in de winter van 885-886. .

Régnier was in 895 de belangrijkste raadgever van Zwentibold, koning van Lotharingen, dankzij zijn status als eerste graaf van Lotharingen. Zwentibold was een krachtige, maar ambitieuze en wrede vorst, die tevergeefs probeerde in twee campagnes (895 en 896) het koninkrijk West-Francië van Karel III de Simpele af te nemen. .

Bij zijn terugkeer viel Zwentibold zijn eigen comitale bestuur aan en zette hij vier graven uit de Moezelregio af: Odacer, Étienne, Gérard en Matfrid. De militaire hoogwaardigheidsbekleder Régnier probeerde koninklijke woede te temperen en zette zich in voor de afgezette graven. Maar zijn gematigde houding bracht hem in ongenade in 898, waarbij zijn bezittingen hem werden ontnomen. Hij kwam in openlijke opstand, weigerde zijn goederen af te staan, en verschuilde zich in Durfost, stroomafwaarts van Maastricht.

Karel de Simpele greep de kans om Lotharingen binnen te vallen, maar de bisschoppen bemiddelden en verzoenden de twee neven. De keizer Arnulf, vader van Zwentibold, kalmeerde de woede van de Lotharingse graven en probeerde hun vertrouwen te winnen ten gunste van zijn bastaardzoon. .

Na de dood van Arnulf sloten veel Lotharingse edelen zich aan bij de bisschoppen, die verontwaardigd waren over de houding van koning Zwentibold. Régnier was niet langer alleen: onder leiding van aartsbisschop Radbod van Trier verzamelde een Lotharings leger zich ter ondersteuning van Louis IV het Kind, de legitieme zoon van Arnulf. Dit leger versloeg Zwentibold, die in augustus 900 werd gedood door de afgezette graven Gérard en Matfrid. .

Kort daarna benoemde koning Louis IV het Kind Gebhard tot hertog van Lotharingen, en het lijkt erop dat Régnier zich hier niet tegen verzette. Hij kreeg zijn titels en bezittingen terug. .

Na de dood van Louis IV het Kind verwierpen de Lotharingse aristocraten, trouw aan de Karolingische dynastie, de heerschappij van zijn opvolger Conrad I en sloten zich aan bij de koning van West-Francië. Régnier, die door de nieuwe koning van Lotharingen, Karel de Simpele, tot markies van Lotharingen werd benoemd, stierf eind 915 of begin 916, geëerd en gerespecteerd. .

Régnier was gehuwd met Hersinde, alias Albérade († na 916) en had: .

Gislebert († 939), graaf van Maasgau, later hertog van Lotharingen .

Régnier II, graaf van Henegouwen .

Een dochter, gehuwd met Bérenger, graaf van Namen .

Sommige genealogieën geven haar de naam Symphoriane, maar er is geen document dat deze naam bevestigt. .

Régnier was een afstammeling van Karel de Grote.

Hamaland (of Hameland of ook Hamalant) was een Karolingisch middeleeuws graafschap, gelegen in het oosten van het huidige Nederland. De naam is afkomstig van de eerste bewoners, de Chamavi, die verschenen in de nieuw gevormde confederatie van de Franken. Het bevindt zich ten oosten van de rivier de IJssel en ten zuiden van Salland (de oorspronkelijke regio van de Frankische stam der Salii) en van Twente (de oorspronkelijke regio van de Germaanse stam der Tuihanti). Het Hamaland en de Chamavi werden sinds de late Oudheid bestuurd door onafhankelijke koningen, voordat zij werden geannexeerd door de Karolingische Franken. .

Vanaf de 9e eeuw was er een Hertogdom Hamaland, waarvan de leiders grote delen verwierven van het midden, het oosten en het noorden van wat nu Nederland is. Dezelfde familie verwierf ook belangrijke delen van het Duitse district Münster en van meer zuidelijke gebieden, waarschijnlijk rond Nassau. Toen de lijn van de graven uitstierf, werd Hamaland een van de pijlers van de hertogen van Gelre, en zo een deel van het hertogdom Gelre. Andere afstammelingen van de lijn namen een zekere plaats in binnen het hertogdom Kleef en in de aartsbisdommen Utrecht en Münster. .

Tegenwoordig is Hamaland een deel van de Nederlandse provincie Gelderland.

Hij krijgt 3 zonen: