Adélaïde de Thurgovie
Adélaïde de Thurgovie, geb. Thurgovie [Zwitserland] in 694, ovl. in 728.
tr.
met
Garnier d'Artois, zn. van Wido d'Artois de Trèves en Chrolanda de Laon, geb. Arras [Frankrijk] circa 680, ovl. aldaar in 740.
Uit dit huwelijk een dochter:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Deotbric | *713 | | †774 | | 61 | 1 | 1 |
Wido d'Artois de Trèves
Wido d'Artois de Trèves, geb. Arras [Frankrijk] in 665, ovl. aldaar in 690.
tr.
met
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier | *680 | Arras [Frankrijk] | †740 | Arras [Frankrijk] | 60 | 1 | 1 |
Chrolanda de Laon
| ![](images/familiewapens-laon.png) |
Chrolanda de Laon, geb. Laon [Frankrijk], ovl. Arras [Frankrijk] in 704. |
tr.
met
Wido d'Artois de Trèves, geb. Arras [Frankrijk] in 665, ovl. aldaar in 690.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier | *680 | Arras [Frankrijk] | †740 | Arras [Frankrijk] | 60 | 1 | 1 |
Natier I d'Herbauges
Natier I d'Herbauges, geb. in 660.
Hij krijgt een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Lambert I | *690 | | | | | 1 | 1 |
Garnier IV de Bourgogne
Garnier IV de Bourgogne, geb. Nevers [Frankrijk] in 620, Fondateur monastère de Hornbach, ovl. in 682.
tr.
met
Willigarde d'Austrasie, dr. van Childebert II d'Autrasië (koning van Autrasië) en Alpaide d'Orleans.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Natier I | *660 | | | | | 1 | 1 |
Willigarde d'Austrasie
Willigarde d'Austrasie.
tr.
met
Garnier IV de Bourgogne, zn. van Garnier III de Bourgogne, geb. Nevers [Frankrijk] in 620, Fondateur monastère de Hornbach, ovl. in 682.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Natier I | *660 | | | | | 1 | 1 |
Alpaide d'Orleans
Alpaide d'Orleans.
- Moeder:
Itta de Gascogne, geb. Toulouse [Frankrijk] in 560, ovl. Bordeaux (F) in 612.
tr.
met
Childebert II d'Autrasië.
hij wordt in 570 geboren als enige zoon van Koning Sigibert I en diens Visigotische koningin Brunhilde. Childebert is pas vijf jaar oud als zijn vader vermoord wordt maar wordt dankzij de bemoeienis van zijn moeder Brunhilde toch geaccepteerd als diens opvolger. Omdat Childebert te jong is om zelf te regeren, fungeert zijn moeder als regentes. Ze komt daardoor echter in conflict met de Austrasische adel die zelf uit naam van de minderjarige Childebert wil regeren. Uiteindelijk ziet Brunhilde zich zelfs genoodzaakt om te vluchten naar Bougondië en hier tijdelijk in ballingschap te verblijven. Haar zoon blijft achter in Austrasië. Childebert neemt in het midden van de jaren '80 zelf het heft in handen. Zijn regering kenmerkt zich door oorlog en chaos. Belangrijke veroveringen doen zich niet meer voor, omdat de familieperikelen teveel tijd en energie vragen.
Zijn oom Chilperik (wiens echtgenote Fredegonde de hand had in de dood van zijn vader) heeft nog steeds zijn pogingen om Austrasië in te lijven niet opgegeven. Het is Childebert's andere oom, Gontran van Bourgondië, die hem beschermt tegen de invallen van Chilperik. Aangezien Gontran zelf geen erfgenamen heeft, adopteert hij in 577 zijn jonge oomzegger. Het is echter niet altijd pais en vree tussen tussen Gontran en Childebert. Diverse malen strijden de twee om steden die in omstreden gebied tussen Bourgondië en Austrasië liggen (onder meer Poitiers en Tours). De ruzies worden uiteindelijk wel weer bijgelegd.
In 581 wordt hij ook als opvolger aangewezen door Chilperik, wiens huwelijk tot op dat moment kinderloos is gebleven. Als Chilperik echter in 584 overlijdt (hij wordt in opdracht van zijn liefhebbende echtgenote neergestoken), is Fredegonde inmiddels bevallen van een zoon, Chlotharius II, die hem opvolgt. Omdat hij nog te jong is om zelf te regeren, regeert Fredegonde uit zijn naam. Zij pleegt diverse aanslagen op het leven van Childebert, omdat ze wil dat Bourgondië toevalt aan haar zoon. Hoewel Fredegonde meestal korte metten maakt met haar vijanden, slaagt ze ditmaal niet in haar opzet.
In 585 strijdt Childebert samen met de Byzantijnse keizer (die hem hiervoor 50.000 goudstukken betaalt) tegen de Lombarden. Er volgt een reeks van onsuccesvolle veldtochten. In 590 valt hij voor de laatste keer Italië binnen om uiteindelijk vrede te sluiten met de Lombarden. Intussen rommelt het in Austrasië waar de adel in opstand komt tegen Childebert. Met hulp van zijn oom Gontran weet hij zich echter te handhaven. Als Gontran in 592 overlijdt, annexeert Childebert Bourgondië en probeert meteen om ook de gebieden van Chlotarius II aan zijn rijk toe te voegen. In 593 valt hij Neustrië binnen, maar wordt bij Soissons verslagen. In 595, op de leeftijd van 25 jaar, wordt Childebert II, vergiftigd door een groep Austrasische edelen. Zijn twee jonge zonen Theodebert II en Theodorik II worden koning van respectievelijk Austrasië en Bourgondië. Omdat ze nog te jong zijn om zelf te regeren, treedt hun grootmoeder Brunhilde andermaal op als regentes.
Childebert II est un roi mérovingien, né le 6 avril 570 et mort entre le 2 et le 28 mars 596, roi d'Austrasie de 575 à 596, puis de la Bourgogne et de l'Orléanais.
Fils unique de Sigebert Ier et Brunehilde ; frère des princesses Ingonde et Chlodosuinde.
Époux de Faileube, une reine dont on ignore les origines, il eut pour enfants Thibert II et Thierry II, ainsi que la princesse Thidilane.
Childebert II règne sur l'Austrasie après l'assassinat de son père par deux esclaves de Frédégonde. Il a 5 ans quand Gundobald le ramène de Paris à Metz, le capitale de l'Austrasie, où il est reconnu roi. Son élévation au trône date du 25 décembre 575, bien qu'il fut roi quelques semaines avant (au moins avant le 8 décembre) ; cette attente se justifie par la volonté de faire coïncider l'élévation du nouveau roi avec l'importante fête religieuse de Noël.
En réalité, sa mère, la reine Brunehilde assuma l'essentiel du pouvoir jusqu'à sa mort. La majorité de Childebert fut proclamée une première fois en 585, puis lors du pacte d'Andelot en 587. Grâce à ce pacte, il hérita de la Bourgogne et de l'Orléanais, après avoir été adopté par son oncle, le roi Gontran.
Pratiquant une politique d'alliance avec les Byzantins contre les Lombards d'Italie, Childebert mena les dernières expéditions austrasiennes dans cette région. Il est aussi connu pour avoir complété la loi salique par un décret.
Childebert II mourut empoisonné avec son épouse, en 596, à 25 ans. Ses deux fils Thibert II et Thierry II, s'entredéchirèrent pour la succession, malgré l'influence de Brunehilde. Le premier lui succède en Austrasie alors que le second reçoit le royaume de Bourgogne et celui d'Orléans.
Uit dit huwelijk een dochter:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Willigarde | | | | | | 1 | 1 |
Garnier III de Bourgogne
Garnier III de Bourgogne, geb. in 580, ovl. in 626.
Hij krijgt een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier IV | *620 | Nevers [Frankrijk] | †682 | | 62 | 1 | 1 |
Garnier II de Bourgogne
Garnier II de Bourgogne, geb. Lyon [Frankrijk] in 614.
tr.
met
Ermengarde d'Austrasie, dr. van Babon van Autrasie (Ambassadeur in Byzantium) en Mille van Bourgondië.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier III | *580 | | †626 | | 46 | 1 | 1 |
Ermengarde d'Austrasie
Ermengarde d'Austrasie.
tr.
met
Garnier II de Bourgogne, zn. van Garnier II de Trèves en Berthe de Baviere, geb. Lyon [Frankrijk] in 614.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier III | *580 | | †626 | | 46 | 1 | 1 |
Garnier II de Trèves
Garnier II de Trèves.
tr.
met
Berthe de Baviere, dr. van Garibald von Bayern le Sueve (graaf van Meaux 584) en Chiltrude de Souabe.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier II | *614 | Lyon [Frankrijk] | | | | 1 | 1 |
Berthe de Baviere
Berthe de Baviere.
tr.
met
Garnier II de Trèves, zn. van Arnulf de Heilige van Metz (bisschop van Metz 614-629) en Soeur de France.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier II | *614 | Lyon [Frankrijk] | | | | 1 | 1 |
Chiltrude de Souabe
Chiltrude de Souabe.
tr.
met
Garibald (Gondoald) (Garibald I) von Bayern le Sueve, zn. van Agivald von Bayern en Willibad de Burgondie, geb. München [Duitsland] circa 538, graaf van Meaux 584 (hertog van Beieren), ovl. tussen 589 en 599 (590).
Garibald von Bayern le Sueve.
Duc de Bavière-590 , Roi des Ostrogoths (474) , Roi des Ostrogoths d'Italie (5 mars 493).
hertog van Beieren, één van de edelen van Clotaire I, trouwde in 555 Waldrade, weduwe van Theodebald van Austrasië, en ontving vrijwel tegelijkertijd het hertogdom Beieren. Zijn nazaten stonden bekend als de Agilolfingers, een machtig geslacht vooral in Beieren, Lombardië en Austrasië. Nadat Garibald zijn hertogdom ontvangen had, gedroeg hij zich onafhankelijk en latere geschiedschrijvers in de VIIIe eeuw geven hem zelfs de titel koning. Zijn dood in 590 viel samen met de benoeming van Tassilo als "koning" van Beieren door Childebert. Uit zijn huwelijk met Waldrada kwam zeker een dochter Theodelinde voort, die trouwde met Agilulf koning van Lombardië, voorts Grimoald, Gundoald en de hertog van Asti. De laatste was de stamvader van de Lombardische koningen. Verder een dochter, die huwde met de hertog van Trident, zeker Tassilo I hertog van Beieren, vader van Garibald II en tenslotte de dochter die de moeder van Pepijn der Landen was. De mogelijkheid bestaat dat er nog een dochter was die trouwde met Gisulf van Frioul, omdat de kinderen typische Agilolfingerse namen hebben (Tassilo, Chrodoald en Grimoald).
Uit dit huwelijk een dochter:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Berthe | | | | | | 1 | 1 |
Soeur de France
Soeur de France.
- Moeder:
Galeswinthe , Prinses der Visigoten, Koningin der Franken.
tr.
met
Arnulf de Heilige van Metz, zn. van Bodegisel (Baudgise II) van Aquitanië (hertog van Aquitanië) en Chroadare (Oda) van Savoye (abdes d'Amay (België)), geb. circa 13 aug 582, bisschop van Metz 614-629, ovl. Habend op 18 jul 641, begr. Remiremont [Frankrijk] in 717 herbegraven in Metz in een abdij die daarna naar hem werd genoemd.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Garnier II | | | | | | 1 | 1 |
Arégonde de Worms
Arégonde de Worms (Soeur de Ingonde), geb. circa 516, ovl. tussen 574 en 580.
Arégonde de Worms.
Arégonde (Arnegonde, Arnegundis) 2, née vers 516 et morte entre 574 et 580, est une reine des Francs. Elle est la troisième des sept épouses1 du roi Clotaire Ier, mort en 561. C'est un des rares personnages historiques dont on ait pu identifier et étudier la tombe, ce qui explique son importance.
Elle est considérée comme la plus ancienne reine de France retrouvée à ce jour.
Si l'on en croit le chroniqueur Grégoire de Tours, la reine franque Ingonde, épouse du roi mérovingien Clotaire Ier, ayant demandé à ce dernier de trouver un mari qui soit digne de sa sœur cadette Arégonde, le roi ne trouva meilleur prétendant que lui-même et décida d'épouser sa propre belle-sœur. Ce mariage, certes proscrit par les canons ecclésiastiques, était cependant conforme aux principes polygamiques et endogamiques alors en vigueur dans les familles royales germaniques. Arégonde accéda donc au rang de reine légitime et apparaît d'ailleurs en tant que regina (c'est-à-dire reine, ou princesse au sens large du terme) dans l'œuvre de Grégoire de Tours, à l'instar des autres femmes de Clotaire.
De cette union naquit Chilpéric, futur roi des Francs de Neustrie.
Données issues des recherches sur sa sépulture.
Sarcophage de la reine Arégonde dans la basilique Saint-Denis. Sa sépulture a été découverte en 1959 dans le sarcophage numéroté 49 en la basilique Saint-Denis par Michel Fleury, archiviste paléographe. Elle contenait des vêtements préservés et des bijoux, dont son anneau nominatif (bague sigillaire portant le nom ARNEGVNDIS et un monogramme central lu comme REGINE3), aujourd'hui conservés au Musée d'archéologie nationale de Saint-Germain-en-Laye. Il s'agit de la tombe la mieux documentée d'Europe pour le Haut Moyen Âge4.
La date de sa mort n'étant pas connue par des textes, l'analyse archéologique du tombeau a d'abord émis deux hypothèses. Ainsi, selon Michel Fleury, qui se base sur une analyse de l'état du squelette, elle serait morte entre 565 et 570 (à l'âge d'environ 50 ans donc). Cependant, des études du mobilier funéraire et particulièrement des pièces de vêtements ont été menées plus récemment par Patrick Périn, directeur du musée des Antiquités nationales. Ces analyses incitent désormais à penser que le décès doit être daté entre 572 et 583 ; en effet, le style de certaines pièces du costume de la reine n'apparaît pas dans le monde mérovingien avant le début du viie siècle. Michel Fleury en donne la description suivante : « une femme de très petite taille, âgée d'environ quarante-cinq ans, à la chevelure blonde, au crâne assez rond, à la mâchoire inférieure assez saillante, mais au menton effacé »5. Les dernières recherches et en particulier les analyses de ses dents donnent son décès vers 60 ans alors qu'elle était très arthrosique. Elle mesurait 1,55 m6, présentait des séquelles de poliomyélite de l'enfance au niveau de la jambe droite (qu'elle aurait subie vers l'âge de 4 ans comme le laisse supposer un premier stress dentaire) et des signes de maladie de Forestier sans doute à cause d'un diabète fort, des stress dentaires dus à un accouchement difficile4 (vers l'âge de 18 ans, ce qui est tard pour l'époque étant donné que le mariage peut se faire à partir de 12 ans).
Elle portait un manteau de soie de Chine teint de pourpre qui indiquait son rang royal, un voile de soie à motifs jaunes et rouges (un rouge de murex et de garance), des chaussures de cuir de chevreau rouge ainsi que des bijoux (plaque-boucle, fibule et épingle) en or et argent ornés de grenats venus d'Inde, de Ceylan, de Bohême et du Portugal7. Elle portait ainsi un costume inspiré du style byzantin.
tr. na 532
met
Clotaire I koning van de Franken.
jongste zoon van Clovis en Clothilde, koning der Franken 511- 561. Erfde van zijn vader het gebied dat later Neustrië omvatte en het oude frankische rijk beneden de Maas. Nam als hoofdstad Soissons. Trouwde bij het overlijden van zijn broer Chlodomer in 524 diens weduwe Guntheuca. Sloot een verbond met zijn andere broer Childebert en doodde de zonen van de overledene, met uitzondering van Chlodoais, die de kerk ging dienen en later heilig werd verklaard. Zijn positie werd versterkt toen in 558 Childebert overleed zonder erfgenamen en Clotaire tot zijn dood alleenheerser was.
Na de moord op de zonen van Chlodomer stuurden de broers een mes (de dood) en een schaar (de tonsuur) naar hun moeder, waarop Clothilde antwoordde dat zij hen liever dood zag dan getonsureerd, waarmee zij eigenlijk de moord op haar kleinzoons sanctionneerde. In 531 assisteerde Clotaire zijn halfbroer Theodoric I in 531 om Thüringen te veroveren. Clotaire nam Radegonde, nicht van de Thüringse koning gevangen, die hij vervolgens trouwde. Radegonde wilde echter niet met de moordenaar van haar familie leven en Clotaire stopte haar dus in een klooster. In 532 besloten de beide broers Bourgondië te veroveren hetgeen twee jaar later tot een totale overwinning leidde. In 533 was Theoderic I van Austrasië overleden en de broers vonden dit een goede gelegenheid ook dit rijk te annexeren hetgeen echter mislukte en Theodebert wist zijn erfdeel te behouden, door betaling van 50.000 sous, die hij overigens had gekregen van Theohadad voor de moord op diens nicht Amalasuintha. Sloten een verbond met Byzantium en vervolgens met Theohadad, koning der Oostgothen, geratificeerd door diens opvolger in 537. Tot 541 bleef het rustig, maar toen vielen de broers Spanje aan. Na hevige gevechten moesten zij zich echter terugtrekken. Toen echter Theodebald, zoon en opvolger van Theodebert, in 555 onverwachts overleed, vonden de broers een nieuw doel om te veroveren, maar ditmaal was het Clotaire die de buit binnenhaalde.
Clotharius wordt in 497 te Doornik (Tournai) geboren als jongste zoon van de roemruchte Clovis en zijn koningin Clothilda. Clotharius wordt ook wel aangeduid als de 'vaak getrouwde'. Hij had maar liefst zes echtgenotes: Ingonde, Aregonde (dochter van Balderic van Thüringen), Grinside, Prinses Radegonde van Thüringen, Gontheuque (Ghunteuca) dochter van Gondebaud van Bourgondië en Wultrade van Lombardije. Daarnaast had hij ook nog verschillende concubines.
Als Clovis in 511 overlijdt wordt zijn koninkrijk volgens de Frankische tradities verdeeld onder zijn vier zonen. Chlotarius krijgt de van oudsher Frankische gebieden tussen de Oise en de benedenloop van de Maas (o.m. Laon, Noyon, Cambrai, Tournai). Ook viel een deel van Acquitanië aan hem toe. Soissons werd zijn hoofdstad. De broers voeren onderling een strijd van leven op dood om hun koninkrijk te vergroten. Ze werken echter wel samen als het erom gaat om het Frankische rijk uit te breiden (dit resulteert uiteindelijk in de verovering van Bourgondië en de Provence).
In 524 sneuvelt zijn broer Chlodomer in de strijd tegen de Bourgondiërs. Samen met zijn broer Childebert, zorgt Clotharius ervoor dat diens beide zoons (en erfgenamen) vermoord worden en vervolgens trouwt hij met hun moeder Gontheuque zodat het rijk van Chlodomer verdeeld kan worden onder de drie overgebleven broers (Theodorik, Childebert en Chlotarius). In 534 wordt Bourgondië uiteindelijk toch verslagen en toegevoegd aan het Frankische rijk. In 537 wordt ook de Provence veroverd. Een poging om in 542 het Visigotische Zaragosa in te nemen, mislukt echter.
Als in 555 Theodebald (de kleinzoon van zijn halfbroer Theodorik) overlijdt zonder een volwassen erfgenaam na te laten, wordt diens koninkrijk verdeeld onder de twee overgebleven zonen van Clovis: Childebert en Chlotarius. De Saksen zijn echter niet tevreden met deze regeling en komen in opstand. Chlotarius slaat de opstand neer en brandschat het land van de Thüringers. In de winter van 555/556 voert hij nogmaals een strafexpeditie tegen de Saksen uit. In 557 zet zijn broer Childebert de Saksen aan tot een nieuwe opstand tegen Chlotarius. Terwijl Chlotarius tegen de Saksen strijdt, brandschat zijn broer het gebied rond Reims (van je familie moet je het hebben!). Na het overlijden van Childebert I in 558 annexeert Chlotarius I diens deelrijk met de hoofdstad Parijs. Chlotarius wordt dan gekroond tot koning van alle Franken en voor het eerst sinds de dood van Clovis, is het Frankische rijk weer verenigd onder één leider.
Van Clovis' zonen was Clotharius ongetwijfeld de meest wrede en doortrapte. Niet alleen vermoordde hij de zonen van zijn broer, ook zijn eigen lievelingszoon Chramme moet het ontgelden als hij een complot beraamt tegen zijn vader. Chramme slaagt niet in zijn opzet en vlucht naar de koning van Bretagne die hem echter niet kan beschermen. Chlotarius krijgt zijn zoon te pakken en bindt hem, samen met zijn vrouw en kinderen, vast in een hut die hij vervolgens in brand steekt.
In 561, drie jaar nadat hij koning over het gehele Frankische rijk is geworden, overlijdt Chlotarius op 64-jarige leeftijd te Compiègne (België) aan een koortsaanval. Zijn koninkrijk wordt dan verdeeld onder zijn vier zonen Charibert, Sigibert, Chilperik en Gontran (Guntram). De vier gebieden, waarin het koninkrijk verdeeld werd, krijgen de namen Austrasië, Neustrië, Bourgondië en Aquitanië. Maar de delen waren niet homogeen, elke vorst bezat stukken grond bij de buurman: het nationaal gebied was een reusachtige puzzel geworden en het voorwerp van begerige blikken. Charibert I regeert in Parijs over Acquitanië, Sigibert I regeert in Reims over Austrasië, Chilperik I in Soissons over Neustrië en Gontran of Guntram in Orléans over Zuid-Gallië en Bourgondië. Het spel van moord en doodslag kan opnieuw beginnen.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Chilpéric | *525 | | †584 | Chelles [Frankrijk] | 59 | 2 | 2 |
Chlodomir II de Worms
Chlodomir II Roi de Worms, geb. circa 485, ovl. in 532.
tr.
met
Arnegonde de Saxe (van Saksen), geb. circa 480, ovl. circa 534.
Uit dit huwelijk een dochter:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Arégonde | *516 | | †574 | | 58 | 1 | 1 |
Arnegonde de Saxe
Arnegonde de Saxe (van Saksen), geb. circa 480, ovl. circa 534.
tr.
met
Chlodomir II Roi de Worms, geb. circa 485, ovl. in 532.
Uit dit huwelijk een dochter:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Arégonde | *516 | | †574 | | 58 | 1 | 1 |
Gautier de Laon
Gautier (Walthar, Valgaire) de Laon, ovl. in 892.
- Vader:
Adalheim de Laon, geb. in 834, Comte de Laon, ovl. tussen 885 en 891.
| ![](images/familiewapens-dammartin%203.jpeg) |
tr.
met
Heilwide (Helwig) de Dammartin.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Gui I | *860 | Soissons | †950 | | 90 | 1 | 3 |
Heilwide de Dammartin
Heilwide (Helwig) de Dammartin.
tr.
met
Gautier (Walthar, Valgaire) de Laon, zn. van Adalheim de Laon (Comte de Laon), ovl. in 892.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Gui I | *860 | Soissons | †950 | | 90 | 1 | 3 |
Adalheim de Laon
| ![](images/familiewapens-dammartin%203.jpeg) |
Adalheim de Laon, geb. in 834, Comte de Laon, ovl. tussen 885 en 891. |
Adalheim de Laon.
Conseiller du roi Louis II le Bègue en 877.
Hij krijgt een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
1 | Gautier | | | †892 | | | 1 | 1 |