• Vader:
  Yazdgard III Sassanide de Perse, zn. van Shahrijar Sassanide de Perse (Prince Sassanide), geb. in 605, Shah de Perse, ovl. in 651, tr. met

• Moeder:
  Manyanh Heraklina de Byzance.

tr.
met

Bustanai ben Haninaï (Musatanaï) (Bostana) de Judah ha-David, zn. van Haninaï Israëli de Judah ha-David (Exilarch) en Bat Hananiah (Bat Hannaiah) Mi-Surah, geb. circa 590 Mr.C cornelis van Straelen, Exilarch, ovl. circa 670.

Bustanai ben Haninaï (Musatanaï) de Judah ha-David.
33e Exilarxh à Babylone.

‘Heerser over de ballingschap’ (Aram. resj galoeta), benaming voor de leider van de grote joodse diasporagemeenschap in Babylonië in de Romeinse en Byzantijnse tijd. Hij had een zeer hoge positie in de hiërarchie van de Perzische koninkrijken waaronder hij ressorteerde en was in die zin de evenknie van de joodse Patriarch in Palestina.

Hij is de eerste exilarch in Babylonië na de Arabische verovering. Volgens de legende, tegen het einde van de Perzische heerschappij in Babylonië, vaardigde de koning een decreet uit dat alle afstammelingen van het huis van David gedood moesten worden, inclusief de exilarch ?aninai, wiens vrouw op dat moment zwanger was. Later had de koning een droom waarin hij zichzelf zag terwijl hij vruchtbomen velde in een boomgaard (bustan). Voordat de laatste boom werd omgehakt, verscheen een eerbiedwaardige oude man voor hem en sloeg hem op het voorhoofd. Op advies van zijn hovelingen raadpleegde de koning een Joodse wijze over de betekenis van deze droom. De wijze, die de schoonvader van ?aninai was, interpreteerde dat de oude man koning David voorstelde, die probeerde de uitroeiing van zijn nakomelingen te verhinderen. De koning riep toen de weduwe van ?aninai naar zijn hof en voorzag haar van alles wat zij nodig had. Toen zij een zoon baarde, noemde zij hem Bustanai ter herinnering aan de droom van de koning. Toen Bustanai opgroeide, verscheen hij aan het hof voor de koning en de wijsheid die hij op die gelegenheid toonde verbaasde allen die aanwezig waren. Daarna eerde de koning hem en benoemde hem tot exilarch, tot grote tevredenheid van de Joden. .

Nadat de Arabieren Babylonië hadden veroverd, bevestigde de kalief Omar Bustanai als exilarch; hij gaf Azdaudar, een van de gevangen dochters van Chosroes II, koning van Perzië, aan Bustanai in huwelijk, terwijl de kalief zelf met haar zuster trouwde, waardoor hij Bustanai feitelijk erkende als een van de opvolgers van de koningen van Perzië. (Volgens de Sefer ha-Kabbalah van Abraham ibn Daud was het de dochter van Yezdegerd III, de zoon van Chosroes, en was de kalief ?Ali.).

Dit legendarische verhaal werpt licht op de loop van de gebeurtenissen na de dood van Bustanai. De Perzische prinses baarde Bustanai drie zonen (volgens een andere versie vijf zonen). Toen Bustanai echter stierf, probeerden zijn andere zonen van zijn Joodse vrouwen hun broers van de Perzische prinses als slaven te behandelen, omdat hun moeder niet tot het Jodendom was bekeerd. De geleerden van de yeshivot besloten echter in het voordeel van Izdundad, en haar verwanten, die hoge ambten in de regering bekleedden, besloten eveneens in haar voordeel. De eerste dayyan die oordeelde dat de afstammelingen van de Perzische vrouw legitieme Joden waren, was Haninai in de negende eeuw. De oudste zoon van Bustanai en de Perzische vrouw trouwde zelfs met een dochter van een opper-dayyan. Niettemin bleef de vraag naar de legitimiteit van haar zonen een onderwerp van controverse in de halachische literatuur van de geonische periode en daarna. Sherira Gaon in de 10e eeuw benadrukte dat hijzelf uit het huis van David stamde maar geen afstammeling van Bustanai was. .
Bustanai was de stamvader van de Babylonische exilarchen uit de periode van de Arabische heerschappij. Zijn eerste opvolgers waren de nakomelingen van zijn zoon die geboren was uit een van zijn Joodse vrouwen. Onder de nakomelingen van zijn Perzische vrouw die het ambt van exilarch bereikten, was Zakkai, een vierde-generatie afstammeling van Bustanai. Er was een langdurige rivaliteit tussen de afstammelingen van Bustanai en de oude geonim van Ere? Israel. R. Abraham ibn Daud geloofde dat de Perzische vrouw zich tot het Jodendom had bekeerd.

Wat de leeftijd van Bustanai betreft ten tijde van de Arabische verovering bestaan er verschillende versies. Eén zegt dat hij 35 jaar oud was. Volgens andere bronnen was de naam van Bustanai’s vader Kofnai. Het lijkt erop dat Bustanai zeer actief was in de messiaanse beweging vóór de Arabische verovering van Babylonië. Arabische bronnen merken op dat hij rond 623 in Medina was. Het lijkt erop dat hij aan het begin van zijn activiteit vocht met de islamitische stammen, maar dat hij besloot een overeenkomst met hen te sluiten waarin hij de Joden van Babylonië vertegenwoordigde. In die tijd ontving hij van de islamitische veroveraar de Perzische vrouw, een jaarlijkse rente, en erkenning als exilarch. Bustanai werd gedood in een gevecht in 638. Zijn zonen van zijn Joodse vrouw waren Hisdai (Gamil) en Bardai (Haled).

Uit dit huwelijk 2 zonen: