Cees Hagenbeek
Haninaï Israëli de Judah ha-David
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Haninaï Israëli de Judah ha-David, geb. te Babylon [Irak] circa 570, Exilarch, ovl. in 590.

Haninaï Israëli de Judah ha-David.
33e Exilarxh à Babylone.

tr.
met

Bat Hananiah (Bat Hannaiah) Mi-Surah.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bustanai*590  †670  80


Bat Hananiah (Bat Hannaiah) Mi-Surah
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Bat Hananiah (Bat Hannaiah) Mi-Surah.

tr.
met

Haninaï Israëli de Judah ha-David, zn. van Kafnaï ben de Hunna ha-David (Exilarch), geb. te Babylon [Irak] circa 570, Exilarch, ovl. in 590.

Haninaï Israëli de Judah ha-David.
33e Exilarxh à Babylone.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bustanai*590  †670  80


Kafnaï ben de Hunna ha-David
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Kafnaï ben de Hunna ha-David, geb. circa 550, Exilarch, ovl. na 581.


Hij krijgt een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Haninaï*570 Babylon [Irak] †590  20


Hervé II du Pont l'Abbé
 
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Hervé II du Pont l'Abbé, geb. te Pont l'Abbé [Frankrijk] in 1215, Seigneur du Pont-l'Abbé, ovl. te Pont l'Abbé [Frankrijk].


Hervé II du Pont l'Abbé.
Au xie siècle, les premiers seigneurs du Pont établissent une motte féodale à la tête du pont de pont traversant la rivière de Pont-l'Abbé, sur les terres de l'Abbaye de Loctudy, abandonnées depuis le passage des Normands au ixe siècle, .

Leur blason était d'or au lion de gueules, armé et lampassé d'azur accompagné de la devise « Heb Chang » (sans rémission).

Le premier seigneur dont l'histoire fait mention est Juhel du Pont-L'Abbé, fait prisonnier par le roi d'Angleterre au siège de Dol. Il n'est délivré qu'en 1174 après avoir donné caution pour sa rançon à l'occasion du traité fait par Henri II et ses enfants.

Eudon Ier du Pont-L'Abbé, seigneur du Pont-L'Abbé, Hervé Ier du Pont-L'Abbé († après 1233), seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, Hervé II du Pont-L'Abbé, seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, En 1294, d'après le livre des Ostz (baillie de Cornouaille), le seigneur du Pont-L'Abbé doit deux chevaliers pour sa terre de Pont-l'Abbé et un chevalier pour celle de Gallot (Goarlot en Kernével).

Hervé III du Pont (né vers 1240), seigneur du Pont-L'Abbé et de Goarlot (paroisse de Kernével, aujourd'hui fusionnée à Rosporden), fils du précédent, Geoffroi Ier du Pont-L'Abbé († avant 1328), seigneur du Pont-L'Abbé et de Goarlot, fils du précédent, Hervé IV du Pont-L'Abbé († 29 septembre 1364 - Bataille d'Auray), seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, marié avec Péronelle de Rochefort (décédée en 1383) ; c'est lui qui fit construire le couvent des Carmes le 4 mai 1383, Hervé V du Pont-L'Abbé (vers 1320 † après août 1383), seigneur du Pont-L'Abbé3, fils du précédent, Hervé VI du Pont-L'Abbé, seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, Hervé VII du Pont-L'Abbé († 1414), seigneur du Pont-L'Abbé, chevalier, fils du précédent, Hervé VIII du Pont-L'Abbé († Tué le 6 mars 1426 - Siège de Saint-James de Beuvron), seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, Jean II du Pont-L'Abbé (1422 † 26 décembre 1478), seigneur du Pont-L'Abbé et de Rostrenen (du chef de sa femme), fils du précédent, Pierre du Pont-L'Abbé, dit Pierre IX de Rostrenen, seigneur du Pont-L'Abbé, de Rostrenen, et du Ponthou, fils du précédent, Par lettres patentes données à Amboise en décembre 1483, le sire du Pont et de Rostrenen est nommé baron par le Roi.
In 1214 voeren Hervé I van Pont en zijn broer Eon banier te Bouvines. .

1219: hij verbond zich met de heren van Laag-Bretagne tegen de beslissingen van hertog Pierre Mauclerc. .

1223: hij bevestigde de afstand die door hemzelf en zijn moeder was gedaan ten voordele van de abdij Saint-Gildas van Rhuis en van het kapittel van Cornouaille betreffende de parochie Loctudy. .

In 1223, overeenkomst tussen Hervé du Pont en de abt van Loctudy, die aan de abdij het recht van patronaat over hun kerk teruggeeft, evenals de belasting op de binnenkomst van wijn. .

Dit alles volgens B. Yeurc’h.

 
  • Moeder:
    Jehanne de Guémené, dr. van Guégant de Guémené (Seigneur de Guéméné-sur-Scorff (Morbihan) .), geb. te Guémené-Sur-Scorff [Frankrijk] circa 1190, ovl. te Pont l'Abbé [Frankrijk] na 1233.
 

tr.
met

Olive Chabot, dr. van Thibault V Chabot (Sgr de La Rochecervière, des Essarts, Chantemerle) en Aenor de Brosse-Limoges, geb. circa 1215, Dame de Rocheservières, ovl. te Pont l'Abbé [Frankrijk] in 1278.

 

Uit dit huwelijk een zoon:


 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Hervé*1230 Pont l'Abbé [Frankrijk]  Pont l'Abbé [Frankrijk]  


Olive Chabot
 
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Olive Chabot, geb. circa 1215, Dame de Rocheservières, ovl. te Pont l'Abbé [Frankrijk] in 1278.

  • Vader:
    Thibault V Chabot, zn. van Thibault IV Chabot (Seigneur de La Roche-Servière) en Olive d'Oulmes, geb. te Rocheservière [Frankrijk] circa 1195, Sgr de La Rochecervière, des Essarts, Chantemerle, ovl. te Rocheservière [Frankrijk] in 1269, tr. te Les Essarts [Frankrijk] in 1220 met
 
 

tr.
met

Hervé II du Pont l'Abbé, zn. van Hervé I du Pont l'Abbé (Seigneur du Pont-l'Abbé) en Jehanne de Guémené, geb. te Pont l'Abbé [Frankrijk] in 1215, Seigneur du Pont-l'Abbé, ovl. te Pont l'Abbé [Frankrijk].

 


Hervé II du Pont l'Abbé.
Au xie siècle, les premiers seigneurs du Pont établissent une motte féodale à la tête du pont de pont traversant la rivière de Pont-l'Abbé, sur les terres de l'Abbaye de Loctudy, abandonnées depuis le passage des Normands au ixe siècle, .

Leur blason était d'or au lion de gueules, armé et lampassé d'azur accompagné de la devise « Heb Chang » (sans rémission).

Le premier seigneur dont l'histoire fait mention est Juhel du Pont-L'Abbé, fait prisonnier par le roi d'Angleterre au siège de Dol. Il n'est délivré qu'en 1174 après avoir donné caution pour sa rançon à l'occasion du traité fait par Henri II et ses enfants.

Eudon Ier du Pont-L'Abbé, seigneur du Pont-L'Abbé, Hervé Ier du Pont-L'Abbé († après 1233), seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, Hervé II du Pont-L'Abbé, seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, En 1294, d'après le livre des Ostz (baillie de Cornouaille), le seigneur du Pont-L'Abbé doit deux chevaliers pour sa terre de Pont-l'Abbé et un chevalier pour celle de Gallot (Goarlot en Kernével).

Hervé III du Pont (né vers 1240), seigneur du Pont-L'Abbé et de Goarlot (paroisse de Kernével, aujourd'hui fusionnée à Rosporden), fils du précédent, Geoffroi Ier du Pont-L'Abbé († avant 1328), seigneur du Pont-L'Abbé et de Goarlot, fils du précédent, Hervé IV du Pont-L'Abbé († 29 septembre 1364 - Bataille d'Auray), seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, marié avec Péronelle de Rochefort (décédée en 1383) ; c'est lui qui fit construire le couvent des Carmes le 4 mai 1383, Hervé V du Pont-L'Abbé (vers 1320 † après août 1383), seigneur du Pont-L'Abbé3, fils du précédent, Hervé VI du Pont-L'Abbé, seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, Hervé VII du Pont-L'Abbé († 1414), seigneur du Pont-L'Abbé, chevalier, fils du précédent, Hervé VIII du Pont-L'Abbé († Tué le 6 mars 1426 - Siège de Saint-James de Beuvron), seigneur du Pont-L'Abbé, fils du précédent, Jean II du Pont-L'Abbé (1422 † 26 décembre 1478), seigneur du Pont-L'Abbé et de Rostrenen (du chef de sa femme), fils du précédent, Pierre du Pont-L'Abbé, dit Pierre IX de Rostrenen, seigneur du Pont-L'Abbé, de Rostrenen, et du Ponthou, fils du précédent, Par lettres patentes données à Amboise en décembre 1483, le sire du Pont et de Rostrenen est nommé baron par le Roi.
In 1214 voeren Hervé I van Pont en zijn broer Eon banier te Bouvines. .

1219: hij verbond zich met de heren van Laag-Bretagne tegen de beslissingen van hertog Pierre Mauclerc. .

1223: hij bevestigde de afstand die door hemzelf en zijn moeder was gedaan ten voordele van de abdij Saint-Gildas van Rhuis en van het kapittel van Cornouaille betreffende de parochie Loctudy. .

In 1223, overeenkomst tussen Hervé du Pont en de abt van Loctudy, die aan de abdij het recht van patronaat over hun kerk teruggeeft, evenals de belasting op de binnenkomst van wijn. .

Dit alles volgens B. Yeurc’h.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Hervé*1230 Pont l'Abbé [Frankrijk]  Pont l'Abbé [Frankrijk]  


Thibault V Chabot
 
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Thibault V Chabot, geb. te Rocheservière [Frankrijk] circa 1195, Sgr de La Rochecervière, des Essarts, Chantemerle, ovl. te Rocheservière [Frankrijk] in 1269.

tr. te Les Essarts [Frankrijk] in 1220
met

Aenor (Aénor) de Brosse-Limoges (Brosse, de), dr. van Bernard III (Bertrand III) de Brosse (Vicomte de Brosse) en Aumur de Thouars, geb. te Limoges [Frankrijk] circa 1190, ovl. circa 1250, tr. (2) met Gaucelin (V) de Pierre-Buffière, zn. van Pierre III de Pierre-Buffière (Chevalier.) en Séguine de Veyrac. Uit dit huwelijk een zoon.

 

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:


 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Olive*1215  †1278 Pont l'Abbé [Frankrijk] 63


Aenor de Brosse-Limoges
 
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Aenor (Aénor) de Brosse-Limoges (Brosse, de), geb. te Limoges [Frankrijk] circa 1190, ovl. circa 1250.

 
 

tr. (1) te Les Essarts [Frankrijk] in 1220
met

Thibault V Chabot, zn. van Thibault IV Chabot (Seigneur de La Roche-Servière) en Olive d'Oulmes, geb. te Rocheservière [Frankrijk] circa 1195, Sgr de La Rochecervière, des Essarts, Chantemerle, ovl. te Rocheservière [Frankrijk] in 1269.

 

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Olive*1215  †1278 Pont l'Abbé [Frankrijk] 63

tr. (2)
met

Gaucelin (V) de Pierre-Buffière, zn. van Pierre III de Pierre-Buffière (Chevalier.) en Séguine de Veyrac, geb. circa 1185.

Uit dit huwelijk een zoon:


 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Pierre*1200 Aubusson [Frankrijk] †1262 Pierre-Buffière [Frankrijk] 62


Bernard II (Bertrand II) de Brosse
 
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Bernard II (Bertrand II) (Bernard (III)) de Brosse, geb. te Château de la Brosse [Frankrijk] circa 1140 (circa 1130), Vicomte de Brosse (36) 1170/1193 (Vicomte de Brosse.), ovl. te Château de la Brosse [Frankrijk] na 1180 (circa 1175).

tr. na 1193
met

Adelmodis d'Angouleme (Angoulême, d'), geb. in 1154, ovl. te Château de la Brosse [Frankrijk] in 1191, tr. (2) circa 1170 met Amenieu IV Albret'd', geb. te Tartas [Frankrijk] in 1137, ovl. te Nérac [Frankrijk] na 12 aug 1209. Uit dit huwelijk 3 kinderen.

 


Amenieu IV Albret'd'.
Het graafschap (later hertogdom) Angoulême besloeg een gebied dat ruwweg overeenkwam met de regio Angoumois. In de 9e eeuw worden enkele namen van graven vermeld, maar het is onduidelijk of deze heren erfelijke titelhouders waren of koninklijke afgezanten. .

839: Turpion, broer van Bernard en Emenon (graven van Poitiers) en zoon van Adelelme (mogelijk de broer van Sint-Willem van Gellone), zou het graafschap hebben ontvangen van keizer Lodewijk de Vrome. .

863: Emenon, de broer van Turpion, wordt als graaf genoemd. .

866: Wulgrin wordt door Karel de Kale benoemd, en in 886 opgevolgd door zijn zoon Alduin I. .

916: Alduins zoon, Willem I, die bekend werd als Taillefer (scherpe ijzersnijder), zou deze bijnaam hebben gekregen door zijn gevechten tegen de Vikingen. Hij gaf deze naam door aan zijn nakomelingen. .

Na Willems overlijden zonder legitieme erfgenamen (circa 962) werd het graafschap overgenomen door Arnaud Bouration, graaf van Périgord. In 975 heroverde Arnaud Manzer (de buitenechtelijke zoon van Willem I) het gebied. Vanaf dat moment bleef de dynastie Taillefer het graafschap Angoulême besturen tot het einde van de 12e eeuw.

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:


 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bernard*1170 Château de la Brosse [Frankrijk] †1240 Château de la Brosse [Frankrijk] 70


Adelmodis d'Angouleme
 
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Adelmodis d'Angouleme (Angoulême, d'), geb. in 1154, ovl. te Château de la Brosse [Frankrijk] in 1191.

tr. (1) na 1193
met

Bernard II (Bertrand II) (Bernard (III)) de Brosse, geb. te Château de la Brosse [Frankrijk] circa 1140 (circa 1130), Vicomte de Brosse (36) 1170/1193 (Vicomte de Brosse.), ovl. te Château de la Brosse [Frankrijk] na 1180 (circa 1175).

 

Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bernard*1170 Château de la Brosse [Frankrijk] †1240 Château de la Brosse [Frankrijk] 70

tr. (2) circa 1170
met

Amenieu IV Albret'd', geb. te Tartas [Frankrijk] in 1137, ovl. te Nérac [Frankrijk] na 12 aug 1209.

Amenieu IV Albret'd'.
Het graafschap (later hertogdom) Angoulême besloeg een gebied dat ruwweg overeenkwam met de regio Angoumois. In de 9e eeuw worden enkele namen van graven vermeld, maar het is onduidelijk of deze heren erfelijke titelhouders waren of koninklijke afgezanten. .

839: Turpion, broer van Bernard en Emenon (graven van Poitiers) en zoon van Adelelme (mogelijk de broer van Sint-Willem van Gellone), zou het graafschap hebben ontvangen van keizer Lodewijk de Vrome. .

863: Emenon, de broer van Turpion, wordt als graaf genoemd. .

866: Wulgrin wordt door Karel de Kale benoemd, en in 886 opgevolgd door zijn zoon Alduin I. .

916: Alduins zoon, Willem I, die bekend werd als Taillefer (scherpe ijzersnijder), zou deze bijnaam hebben gekregen door zijn gevechten tegen de Vikingen. Hij gaf deze naam door aan zijn nakomelingen. .

Na Willems overlijden zonder legitieme erfgenamen (circa 962) werd het graafschap overgenomen door Arnaud Bouration, graaf van Périgord. In 975 heroverde Arnaud Manzer (de buitenechtelijke zoon van Willem I) het gebied. Vanaf dat moment bleef de dynastie Taillefer het graafschap Angoulême besturen tot het einde van de 12e eeuw.

Uit dit huwelijk 3 kinderen.


Roger Pictavinus de Montgomery
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Roger Pictavinus de Montgomery, geb. in 1054, Comte de la Marche,Seigneur de Montgomery, ovl. in 1123.

tr. voor 1095
met

Almodis "La Jeune" de la Marche, dr. van Adalbert II de la Marche en Pontia , geb. circa 1073, ovl. in 1116, tr. (2) met Robert Adriaan Henri dit «de Burgh» (Robert) (Robert dit «de Burgh») van Mortain Earl of Cornwall. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Ponche*1095  †1130  35


Almodis "La Jeune" de la Marche
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Almodis "La Jeune" de la Marche, geb. circa 1073, ovl. in 1116.

tr. (1) voor 1095
met

Roger Pictavinus de Montgomery, geb. in 1054, Comte de la Marche,Seigneur de Montgomery, ovl. in 1123.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Ponche*1095  †1130  35

tr. (2) in 1088
met

Robert Adriaan Henri dit «de Burgh» (Robert) (Robert dit «de Burgh») van Mortain Earl of Cornwall, zn. van Herluin Vicomte de Conteville (Officier de la Maison du Roi,Chevalier puis vicomte de Conteville) en Herlève Salburpyr (Concubine en leerlooiersdochter uit Falaise), geb. te Conteville [Frankrijk] in 1031, graaf van Mortain Comte de Mortain, Earl of Cornwall 1066, ovl. te Fatouville-Grestain [Frankrijk] op 8 dec 1090, begr. te Fatouville-Grestain [Frankrijk] op 9 dec 1090, tr. (1) met Mathilde de Montgomery. Uit dit huwelijk 4 dochters.

 


Robert Adriaan Henri dit «de Burgh» van Mortain Earl of Cornwall.
Robert was een zoon van graaf Herluinus van Conteville en van Herleva.

Rond 1060 ontving Robert het graafschap Mortain toen de regerende graaf werd verbannen en zijn titel verloor. Kort daarna erfde hij ook de familiegoederen van zijn vader, rond Conteville. Robert had ook bezittingen in de Cotentin. In 1066 nam hij deel aan de beraadslagingen voor de inval in Engeland. Hij leverde 120 schepen en was een van de aanvoerders in de slag bij Hastings. Als beloning ontving hij van Willem 549 "manors" verspreid over Engeland, en het bestuur over het strategische district Pevensey.

In 1069 versloeg Robert samen met Robert I van Eu de Denen die York belegerden. Robert ontving in 1072 nog een keer 248 manors en de kastelen van Launceston (Cornwall) en Trematon in Cornwall. Robert was meerdere malen actief als rechter in zaken van de hoge adel en geestelijkheid. Aan het sterfbed van Willem de Veroveraar in 1087 pleitte hij voor de vrijlating van zijn broer Odo van Bayeux, die sinds 1082 gevangen zat. Onder invloed van Odo nam hij deel aan de opstand van 1088 tegen koning Willem II van Engeland. Robert verdedigde zijn kasteel van Pevensey gedurende zes weken tegen een beleg door de koning (waarbij Willem van Warenne dodelijk werd gewond) maar moest uiteindelijk opgeven. Robert werd door Willem begenadigd en behield zijn bezittingen en functies.

Volgens bronnen uit zijn tijd was Robert een zware en trage man, maar een dappere aanvoerder waarvan geen wreedheden, misdaden of huiselijke problemen bekend waren. Robert en zijn eerste vrouw werden begraven in de abdij van Grestain, die zijn vader had gesticht.

1066 Mitkämpfer bei Hastings, erhält 793 Ritterlehen in Suffolk und Cornwall, 1088 Teilnehmer an der Erhebung des Bruders gegen den Neffen, Gefangennahme in Pevensey, Unterwerfung, Restituition il devint le troisième sujet le plus riche d'Angleterre après la conquête normande de l'Angleterre.

Adalbert II de la Marche
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Adalbert II de la Marche, ovl. in 1088.

 

tr.
met

Pontia .

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Almodis*1073  †1116  43


Pontia
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Pontia .

tr.
met

Adalbert II de la Marche, zn. van Bernhard I Comte de la Marche (Graaf van La Marche) en Amélie ou Amalia ou Amélia de Razès ou de Montignac, ovl. in 1088.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Almodis*1073  †1116  43


NN de Navagne
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

NN de Navagne.

tr.
met

Piron de Skrendemale, zn. van Buenon de Skrendemale en Ode de Mullenarck.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Gilles     


Buenon de Skrendemale
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek

Buenon de Skrendemale.

tr.
met

Ode de Mullenarck, dr. van Louis de Moylenarcke de Mormany en Sybille au Chapeau d' Isle, tr. (2) met Daneal de Hamal. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Piron     


Bernard Taillefer de Besalu
 
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Bernard Taillefer de Besalu, geb. in 965, Comte de Besalu et de Ripoll 988, ovl. te Ripoll op 26 sep 1020.


Bernard Taillefer de Besalu.
Bernat Tallaferro, graaf van Besalú, op zoek naar een dochter om met zijn zoon te laten trouwen, stierf door verdrinking: de monniken van Ripoll vertellen in een brief hoe, toen hij zijn zoon wilde uithuwelijken — ongetwijfeld met Adelaida van Provence — en zodra de huwelijksbelofte was gesloten, zijn paard niet in staat was de Rhône over te steken. .

De families van Empúries, van Roussillon, van Cerdagne en van Besalú leverden elkaar voortdurende gevechten waarvan de oorzaak het vaststellen was van zo precies mogelijke grenzen tussen de graafschappen. Men moet zeggen dat de grenzen in die tijd vaag waren, en dat talrijke enclaves van een graafschap zich bevonden binnen de gebieden van een ander. .

Aan het einde van de 9e eeuw waren de graafschappen Empúries en Roussillon verenigd onder het gezag van Suniaire I, vervolgens onder dat van Suniaire II. In 915 nam Bension de macht voor slechts één jaar, waarna hij die bij zijn dood overdroeg aan zijn broer Gausbert I, en vervolgens aan diens zoon Gausfred I in 940. Gedurende de hele 10e eeuw waren de graafschappen Empúries en Roussillon verenigd, wat toegang gaf tot de volledige kustlijn.

Maar bij de dood van Gausfred I in 992 werden de twee graafschappen gescheiden. Een van zijn zonen, Guilabert I, werd graaf van Roussillon en de andere, Hug I, graaf van Empúries-Peralada (Peralada was een burggraafschap van Empúries). .

De verdeling verliep niet gemakkelijk en Guilabert erfde goederen ten zuiden van de Albères, terwijl zijn broer er ten noorden van behield, wat een bron van geschillen zou worden. Guilabert van Roussillon stierf in 1013 en zijn broer Hug eiste onmiddellijk het graafschap Roussillon op, verlangend om de erfenis van hun vader te herenigen. Helaas voor hem had Guilabert een zoon, gedoopt met de glorieuze naam van zijn grootvader, Gausfred. Het conflict woedde en er moest een diplomatieke oplossing worden gevonden, op initiatief van een derde persoon: Bernat Tallaferro (Bernard Taillefer), graaf van Besalú. Hij greep in in 1020 om de kwestie te beslechten, en dwong Hug de legitimiteit van Gausfred II te erkennen. Zo werd deze laatste graaf van Roussillon. In 1040 stierf Hug, en zijn plaats werd ingenomen door zijn zoon Ponç I. .

In 1085 werd een vredesakkoord ondertekend tussen Guislabert II, graaf van Roussillon, en Hug II, graaf van Empúries, en dat betekende het einde van de vijandigheid tussen de twee graafschappen, die zich eindelijk normaal konden ontwikkelen. .

Bernard van Besalú werd geëerd met de glorieuze titel van prins, van vader des vaderlands, van Taillefer, die zijn militaire heldendaden hem hadden verworven. Tegen het einde van 1016, nadat hij de reis naar Rome had ondernomen met zijn zonen Guillaume en Guifred, verkreeg hij er van paus Benedictus VIII de oprichting van een nieuw bisdom in zijn domeinen, en droeg hij zijn zoon Guifred voor om het te bekleden. Benedictus, die op zijn verzoek inging, wijdde de voorgedragen persoon en gaf een bul gedateerd 26 januari van het jaar 1017, waarin toestemming werd verleend om een nieuw bisdom te vestigen in een van de drie kloosters die Bernard hem had aangewezen, en Saint-Geniez van Besalú was degene die de graaf koos voor de bisschopszetel.

Zijn dood was tragisch en veroorzaakte algemene rouw in het land. Hij had een reis naar Provence ondernomen om er het huwelijk van zijn zoon Guillaume te onderhandelen, toen hij op zijn terugweg op 29 november 1020 wilde proberen de Rhône over te steken door te zwemmen op zijn paard, maar hij werd meegesleurd door de snelheid van de stroming die hem overspoelde. Zijn lichaam, dat uit de rivier was gehaald, werd naar de abdij van Ripoll gebracht om er te worden begraven. .

Hij was in het jaar 1007 gehuwd met Tote, ook Adelaide genoemd, van wie hij vijf zonen en twee dochters naliet. Guillaume, de oudste, verenigde in zijn handen alle graafschappen van zijn huis. Wilfred, de tweede, werd bisschop van Besalú. Henri, de derde, moest eveneens de geestelijke staat aannemen en van zijn broer het bisdom Besalú ontvangen. Hugues, de vierde, kreeg verschillende allodia en dorpen in het graafschap Fenouillède. Enkele allodia waren alles wat Bérenger, de laatste, als deel ontving. .

Garsinde, oudste dochter van Bernard, was tijdens het leven van haar vader, en vóór het jaar 1016, gehuwd met Bérenger, burggraaf van Narbonne. .
Adelaide, de tweede, werd door het testament van haar vader veroordeeld haar dagen door te brengen in het klooster van Saint-Paul. .

En Constance, derde dochter van Bernard, toen nog zeer jong, kreeg enkele weinig aanzienlijke goederen. .
Tote overleefde haar echtgenoot en nam voor haar weduwengoed het genot van het graafschap Vallespir mee. De monniken van Ripoll en van Cuxa betuigden hun dankbaarheid jegens graaf Bernard, hun weldoener, door een rondzendbrief die zij over zijn dood schreven.

 

tr.
met

Toda (Adelaide) de Provence, dr. van Wilhelm I le Liberateur van Provence en Arles (graaf van Provence en Arles) en Blanche (Adelaide) van Anjou (Comtesse de Gâtinais, Dame du Gâtinais et de Férréol, Reine de Franc), geb. in 978, Comtesse de Vallespir, ovl. te Besalu [Spanje] na 1020.

Toda (Adelaide) de Provence.
De identificatie van de oorsprong van Toda Adelais lijkt bijzonder duister. .
Volgens sommige bronnen zou zij behoren tot de grafelijke familie van Toulouse; volgens andere tot de grafelijke familie van Provence; weer anderen zeggen dat zij afkomstig is uit de graven van Barcelona; terwijl enkele auteurs haar verbinden met de Bigorre.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:


 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Guillaume I*996 Besalu [Spanje] †1052 Ripoll 56


Toda (Adelaide) de Provence
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Toda (Adelaide) de Provence, geb. in 978, Comtesse de Vallespir, ovl. te Besalu [Spanje] na 1020.

Toda (Adelaide) de Provence.
De identificatie van de oorsprong van Toda Adelais lijkt bijzonder duister. .
Volgens sommige bronnen zou zij behoren tot de grafelijke familie van Toulouse; volgens andere tot de grafelijke familie van Provence; weer anderen zeggen dat zij afkomstig is uit de graven van Barcelona; terwijl enkele auteurs haar verbinden met de Bigorre.

 
 

tr.
met

Bernard Taillefer de Besalu, zn. van Olivier II Cabreta de Besalu (Comte de Bésalù) en Ermengarde d'Ampurias, geb. in 965, Comte de Besalu et de Ripoll 988, ovl. te Ripoll op 26 sep 1020.

 


Bernard Taillefer de Besalu.
Bernat Tallaferro, graaf van Besalú, op zoek naar een dochter om met zijn zoon te laten trouwen, stierf door verdrinking: de monniken van Ripoll vertellen in een brief hoe, toen hij zijn zoon wilde uithuwelijken — ongetwijfeld met Adelaida van Provence — en zodra de huwelijksbelofte was gesloten, zijn paard niet in staat was de Rhône over te steken. .

De families van Empúries, van Roussillon, van Cerdagne en van Besalú leverden elkaar voortdurende gevechten waarvan de oorzaak het vaststellen was van zo precies mogelijke grenzen tussen de graafschappen. Men moet zeggen dat de grenzen in die tijd vaag waren, en dat talrijke enclaves van een graafschap zich bevonden binnen de gebieden van een ander. .

Aan het einde van de 9e eeuw waren de graafschappen Empúries en Roussillon verenigd onder het gezag van Suniaire I, vervolgens onder dat van Suniaire II. In 915 nam Bension de macht voor slechts één jaar, waarna hij die bij zijn dood overdroeg aan zijn broer Gausbert I, en vervolgens aan diens zoon Gausfred I in 940. Gedurende de hele 10e eeuw waren de graafschappen Empúries en Roussillon verenigd, wat toegang gaf tot de volledige kustlijn.

Maar bij de dood van Gausfred I in 992 werden de twee graafschappen gescheiden. Een van zijn zonen, Guilabert I, werd graaf van Roussillon en de andere, Hug I, graaf van Empúries-Peralada (Peralada was een burggraafschap van Empúries). .

De verdeling verliep niet gemakkelijk en Guilabert erfde goederen ten zuiden van de Albères, terwijl zijn broer er ten noorden van behield, wat een bron van geschillen zou worden. Guilabert van Roussillon stierf in 1013 en zijn broer Hug eiste onmiddellijk het graafschap Roussillon op, verlangend om de erfenis van hun vader te herenigen. Helaas voor hem had Guilabert een zoon, gedoopt met de glorieuze naam van zijn grootvader, Gausfred. Het conflict woedde en er moest een diplomatieke oplossing worden gevonden, op initiatief van een derde persoon: Bernat Tallaferro (Bernard Taillefer), graaf van Besalú. Hij greep in in 1020 om de kwestie te beslechten, en dwong Hug de legitimiteit van Gausfred II te erkennen. Zo werd deze laatste graaf van Roussillon. In 1040 stierf Hug, en zijn plaats werd ingenomen door zijn zoon Ponç I. .

In 1085 werd een vredesakkoord ondertekend tussen Guislabert II, graaf van Roussillon, en Hug II, graaf van Empúries, en dat betekende het einde van de vijandigheid tussen de twee graafschappen, die zich eindelijk normaal konden ontwikkelen. .

Bernard van Besalú werd geëerd met de glorieuze titel van prins, van vader des vaderlands, van Taillefer, die zijn militaire heldendaden hem hadden verworven. Tegen het einde van 1016, nadat hij de reis naar Rome had ondernomen met zijn zonen Guillaume en Guifred, verkreeg hij er van paus Benedictus VIII de oprichting van een nieuw bisdom in zijn domeinen, en droeg hij zijn zoon Guifred voor om het te bekleden. Benedictus, die op zijn verzoek inging, wijdde de voorgedragen persoon en gaf een bul gedateerd 26 januari van het jaar 1017, waarin toestemming werd verleend om een nieuw bisdom te vestigen in een van de drie kloosters die Bernard hem had aangewezen, en Saint-Geniez van Besalú was degene die de graaf koos voor de bisschopszetel.

Zijn dood was tragisch en veroorzaakte algemene rouw in het land. Hij had een reis naar Provence ondernomen om er het huwelijk van zijn zoon Guillaume te onderhandelen, toen hij op zijn terugweg op 29 november 1020 wilde proberen de Rhône over te steken door te zwemmen op zijn paard, maar hij werd meegesleurd door de snelheid van de stroming die hem overspoelde. Zijn lichaam, dat uit de rivier was gehaald, werd naar de abdij van Ripoll gebracht om er te worden begraven. .

Hij was in het jaar 1007 gehuwd met Tote, ook Adelaide genoemd, van wie hij vijf zonen en twee dochters naliet. Guillaume, de oudste, verenigde in zijn handen alle graafschappen van zijn huis. Wilfred, de tweede, werd bisschop van Besalú. Henri, de derde, moest eveneens de geestelijke staat aannemen en van zijn broer het bisdom Besalú ontvangen. Hugues, de vierde, kreeg verschillende allodia en dorpen in het graafschap Fenouillède. Enkele allodia waren alles wat Bérenger, de laatste, als deel ontving. .

Garsinde, oudste dochter van Bernard, was tijdens het leven van haar vader, en vóór het jaar 1016, gehuwd met Bérenger, burggraaf van Narbonne. .
Adelaide, de tweede, werd door het testament van haar vader veroordeeld haar dagen door te brengen in het klooster van Saint-Paul. .

En Constance, derde dochter van Bernard, toen nog zeer jong, kreeg enkele weinig aanzienlijke goederen. .
Tote overleefde haar echtgenoot en nam voor haar weduwengoed het genot van het graafschap Vallespir mee. De monniken van Ripoll en van Cuxa betuigden hun dankbaarheid jegens graaf Bernard, hun weldoener, door een rondzendbrief die zij over zijn dood schreven.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Guillaume I*996 Besalu [Spanje] †1052 Ripoll 56


Arnaud II de Razès
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Arnaud II de Razès, geb. te Saint-Bertrand-De-Comminges [Frankrijk] circa 975, Écuyer Comte de Comminges Comte de Razès, ovl. in 1037.

 

tr.
met

Lucie de Provence, dr. van Wilhelm I le Liberateur van Provence en Arles (graaf van Provence en Arles) en Blanche (Adelaide) van Anjou (Comtesse de Gâtinais, Dame du Gâtinais et de Férréol, Reine de Franc), geb. circa 983, tr. (2) met Arnaud II de Comminges. Uit dit huwelijk geen kinderen.

 

Uit dit huwelijk 2 dochters:


 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Amélie*995 Montignac [Frankrijk] †1072  77
Amélie*1000 Toulouse [Frankrijk] †1072  72


Lucie de Provence
 
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Lucie de Provence, geb. circa 983.

 
 

tr. (1)
met

Arnaud II de Razès, zn. van Odon de Comminges (Seigneur Comte de Razès) en Altrude de Razes, geb. te Saint-Bertrand-De-Comminges [Frankrijk] circa 975, Écuyer Comte de Comminges Comte de Razès, ovl. in 1037.

Uit dit huwelijk 2 dochters:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Amélie*995 Montignac [Frankrijk] †1072  77
Amélie*1000 Toulouse [Frankrijk] †1072  72

tr. (2)
met

Arnaud II de Comminges, geb. in 980, Graaf van Comminges.


Arnaud II de Comminges
in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Arnaud II de Comminges, geb. in 980, Graaf van Comminges.

tr.
met

Lucie de Provence, dr. van Wilhelm I le Liberateur van Provence en Arles (graaf van Provence en Arles) en Blanche (Adelaide) van Anjou (Comtesse de Gâtinais, Dame du Gâtinais et de Férréol, Reine de Franc), geb. circa 983, tr. (1) met Arnaud II de Razès. Uit dit huwelijk 2 dochters.