Vader: Fulco I de Rode (Foulques) van Anjou, zn. van Ingelger van Anjou (graaf van Anjou 870) en Adele van Gâtinais, geb. circa 887, graaf van Anjou, ovl. te Tours [Frankrijk] tussen 941 en 942, tr. te Loches [Frankrijk] op 17 jul 905 met

• Moeder:
  Roscilla van Loches, dr. van Werner van Loches (heer van Loches, graaf van Troyes) en Tescandra van Vilandry (gravin van Troyes), geb. te Anjou [Frankrijk] in 874, gravin van Anjou, ovl. te Lieu-Saint-Amand [Frankrijk] in 929.

tr.
met

Alain II dit Barbetorte Duc de Bretagne, zn. van Mathuedoi de Poher (Comte de Poher) en Havoise de Bretagne, geb. te Nantes [Frankrijk] circa 900, ovl. te Nantes [Frankrijk] in 952, begr. te Nantes [Frankrijk] in 952, tr. (2) met Judith la Noble Maîtresse d'Angoulême. Uit dit huwelijk 3 kinderen, tr. (3) met Gerberge dite de Tours de Blois. Uit dit huwelijk een dochter.

Alain II dit Barbetorte Duc de Bretagne.
Duc de Bretagne de 936 à 952 , 1er Comte de Nantes de 938 à 952, Comte de Dol, du Poher et de Vannes.

Alain II de Bretagne, dit « Barbetorte »1 ou « al louarn » (en breton : « le renard »)2, (né vers 9003 - mort en 952 à Nantes) est le fils de Mathuedoï de Poher et petit-fils par sa mère d’Alain Ier le Grand, dernier roi de Bretagne. Il fut comte de Poher, puis le premier duc de Bretagne, de 936 à 952.

Sommaire 1 Biographie 1.1 Origine 1.2 Ruine de la Bretagne 1.3 Restauration 1.4 Règne 2 Unions et descendances 3 Postérité littéraire 4 Notes et références 4.1 Notes 4.2 Références 5 Annexes 5.1 Bibliographie 5.2 Sources primaires 5.3 Articles connexes 5.4 Liens externes Biographie Origine.

Plaque commémorant la bataille du Trieux, sur la façade de la mairie de Plourivo entre Alain Barbetorte et Incon. Alain de Bretagne est le fils du comte Mathuedoï de Poher et d'une fille anonyme d'Alain le Grand. Son père et lui s’exilent au cours de la décennie 920 auprès du roi anglais Æthelstan qui, selon la chronique de Nantes, était le parrain d'Alain4. Il aurait aussi été accueilli au Pays de Galles5.

Ruine de la Bretagne Après les disparitions successives d'Alain le Grand (mort en 907) et de Gourmaëlon (mort en 913), la Bretagne connait un regain d'attaques de la part des Vikings. Ces derniers ne se contentent plus d'expéditions de pillages comme au ixe siècle, ni même de se retirer contre paiement d'un tribut de type « Danegeld », mais ils cherchent à se substituer aux dynasties locales et à établir une principauté, comme ils l'ont fait à la même époque en Irlande (à Dublin et Limerick), en Angleterre (à York et dans le Danelaw) et même, en 911, à Rouen6 Par ailleurs, le vicomte d'Angers Foulques Ier tente de contrôler le pays Nantais7.

Les établissements religieux sont la première cible des pirates scandinaves et l'abbaye de Landévennec est détruite en 913, pendant que ses moines se réfugient à Montreuil auprès d'Helgaud de Montreuil (mort en 926), comte de Ponthieu8, qui périt d'ailleurs en combattant les Normands9. Selon le témoignage de la vita de Saint-Gildas, Daioc (abbé de Saint-Gildas-de-Rhuys) et Taneth (abbé de Locminé) s'établissent en 927 dans le Berry, auprès d'Ebbes le Noble de Déols10. Salvator (évêque d'Aleth), Junan (abbé de Léhon) et ses moines, ainsi que le clergé de Dol-de-Bretagne et de Bayeux gagnent Paris. Un doute subsiste sur la date de l'exil de ces derniers, parfois reportée vers 96011. Flodoard évoque toutefois ces évènements dans l'entrée de l'année 919 note 1, et c'est à cette époque que Ragenold s'installe à Nantes et que le comte Robert de France tente sans succès, en 921, de le chasser avant qu'il n'attaque les princes du nord de la Francie, sous le prétexte d'aider Charles le Simple contre ses ennemis.

Selon l'interprétation d'Hubert Guillotel, la seconde intervention d'Hugues le Grand et d'Herbert II de Vermandois contre Nantes, en 927, aurait permis de cantonner les Normands de la Loire à Nantesnote 2 et favorisé le retour de certains émigrés, dont Alain, fils de Mathuedoï, qui aurait été contraint de s'exiler une seconde fois en 93112, après l'échec de l'insurrection contre les Normands menée avec Bérenger et le massacre des Normands établis en Cornouaille avec leur chef Félécannote 3. Toujours selon Hubert Guillotel13, Hugues de Fleury, au début du xiie siècle, relate le même évènement avec des détails complémentaires14,note 4.

Restauration.

Incursions Vikings des ixe et xe siècles en Bretagne. D'après le récit épique fait par Arthur de la Borderie, Jean, abbé de Landévennec, exilé comme les principaux membres de l'aristocratie bretonne depuis 919, revient en Bretagne vers 935, et recrute des tenanciers qui, réfugiés dans les rochers inaccessibles de la côte de Crozon, résistaient aux Vikings sous la direction de deux chefs locaux, Amalgod et Wethenoc. Il envoie ensuite des hommes sûrs à la cour d'Æthelstan pour informer de la situation Alain, fils de Mathuedoï, et le presser de prendre la direction des Bretons. Jean regroupe des partisans afin de lui fournir une petite armée, et lui fait prêter serment par Amalgod et Wethenoc15.

À l’initiative de l’abbé Jean de Landévennec, avec l’aide d’une troupe de Bretons exilés et d’Anglais note 5, Alain débarque en 936 en Bretagne près de Dol-de-Bretagne, puis attaque le camp de Péran16, note 6. Il combat les Normands à Plourivo avant de marcher sur la Loire et Nantes et de les en chasser en 93717,note 7. Cependant, aucun texte d'époque ni aucune trace archéologique ne mentionne l'existence d'une telle bataille à Plourivo18. Il est reconnu comme « Brittonum dux » en 93819, mais, pour Jean-Christophe Cassard, Alain Barbetorte et ses successeurs continueront à être considérés comme des rois par leur peuple20.

Selon Hubert Guillotel21, cette restauration n'est pas seulement liée à une victoire militaire, elle serait intervenue avec celle de Louis d'Outremer, dans le cadre d'une négociation diplomatique globale, entre la mort du roi Raoul, le 14-15 janvier, et le sacre de Louis IV de France, le 19 juin 936, et qui incluait le roi Æthelstan, les princes rivaux de la Francie du nord, Hugues le Grand et Herbert II de Vermandois, ainsi que Guillaume Ier de Normandie, qui aurait abandonné son soutien aux Normands de la Loire après, selon Flodoard22, avoir reçu, en 933, du roi Raoul de France les régions qu'il identifie avec le Cotentin et l'Avranchin23.

Règne Pendant les premières années de son gouvernement Alain demeure proche d'Hugues le Grand et il combat les Normands aux côtés de Hugues, comte du Maine un fidèle du comte de Paris24. La libération s’achève le 1er août 939, par la victoire de Trans non loin des rives du Couesnon sur les Normands25 avec l’aide du comte de Rennes Juhel Bérenger et du comte du Mans Hugues Ier 26. Cette date serait devenue la « fête nationale des Bretons ». Alain doit renoncer au Cotentin, à l’Avranchin et au territoire situé à l’ouest de la Mayenne. Quant au comté de Nantes, il avait été, un temps, sous l’obédience angevine de Foulque Ier d'Anjou qui le revendiquait depuis 91427. En 942, Alain Barbetorte devient allié de Louis IV d'Outremer, qu’il a connu lors de leur exil en Angleterre, et dont il devient le « fidèle » (vassal) à Rouen28,note 8,note 9, ainsi qu’avec Thibaud Ier de Blois, comte de Blois, de Tours et de Chartres. Il conclut la même année une étroite alliance avec Guillaume Tête d'Étoupe, duc d’Aquitaine, qui lui permet d’obtenir au sud de la Loire les pagi de Mauges, Tiffauges et Herbauges29.

Au témoignage de Dudon de Saint-Quentin repris par Guillaume de Jumièges, les « Bretons Bérenger et Alain » sont présents aux côtés du duc Guillaume de Normandie lorsque celui-ci est tué le 17 décembre 942 à Picquigny dans la Somme, dans un guet-apens lors d'une entrevue avec Arnoul Ier de Flandre30.

En 944, selon la Chronique de Flodoard, il se livre à une guerre fratricide avec Juhel Bérenger de Rennes que les Scandinaves mettent à profit pour piller de nouveau la Bretagnenote 10. La réconciliation devant le danger commun dut intervenir très rapidement, car dans la donation en faveur de l’Abbaye de Landévennec (vers 945-950)note 11, on voit le comte Iudhael signer juste après Alain dux Britonum, entouré de Jutohen l’archevêque de Dol, des évêques Hesdren de Nantes, Blendivet de Vannes et Salvator d’Aleth, d’un Houuel comes et d'un Vuerec (sans doute ses fils illégitimes), et enfin des vicecomes Iestin, ancêtre des sires de Retz et Diles (de Cornouaille)31.

Alain Barbetorte développe les liens avec les abbayes de la vallée de la Loire, comme l'abbaye Saint-Mesmin de Micy, dont l'abbé Jacques est promu vers 950 à l'évêché de Saint-Pol-de-Léon32. Son union avec une sœur du comte de Blois montre qu’Alain Barbetorte souhaitait conforter son rôle dans la politique du royaume de Francie occidentale33. Sa mort prématurée en 952 met toutefois un terme à ses projets et à son œuvre de restauration de la puissance bretonne34.

Arthur de la Borderie prend en considération la Chronique de Nantes pour avancer qu'Alain Barbetorte est inhumé dans la collégiale Notre-Dame à Nantes, ville qu’il avait choisie comme capitale et dont il avait encouragé la reconstruction après les destructions commises par les Normands35. Plus récemment, Joëlle Quaghebeur s'appuyant sur l'origine géographique familiale d'Alain, sur le lien privilégié entretenu avec l'abbé Jean et sur le fait que le seul acte authentique de donation à un sanctuaire breton d'Alain concerne l'abbaye de Landévennec, « estime qu'il est envisageable » que la tombe no 2 du sanctuaire est la sienne36.

Unions et descendances Alain Barbetorte, selon la « Chronique des comtes d'Anjou » attribuée à Foulques IV le Réchin, aurait épousé Roscille d’Anjou, fille de Foulques Ier comte d’Anjou et de Roscille de Loches, dame de Villandry37. Une généalogie contemporaine émanant de particuliers38, leur attribue une fille, « Gerberge »[réf. nécessaire], bien qu'aucun document contemporain ne la mentionne. Toujours selon cette généalogie, Gerberge se serait mariée avec Juhel Bérenger, comte de Rennes et serait la mère de Conan note 12 En 948 Alain Barbetorte épouse à Nantes, Roscille (?) de Blois, sœur de Thibaud Ier de Blois39 et fille de Gello Ier, comte de Blois et de Richilde de Gothie. Ils ont un enfant : Drogon de Nantes, appelé également Dreu, (né vers 950, duc de Bretagne et comte de Nantes, mort vers 958). Alain Barbetorte sans doute pendant son exil vers 930 avait entretenu une relation avec la « noble Judith » jamais qualifiée d'« uxor » dans les sources. De cette liaison considérée comme extra-matrimoniale, sont nés deux enfants réputés illégitimes40 : Hoël Ier, duc de Bretagne, et comte de Nantes, né vers 930, mort en 981 Guérech, duc de Bretagne, né vers 933, mort en 988. Les deux fils illégitimes sont assez âgés pour souscrire un acte avec lui vers 945. Frères « bâtards » du jeune Drogon, ils doivent s'effacer devant ce dernier mais tentent de s'imposer tour à tour après son décès prématuré.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

---

Mathuedoi de Poher

---

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Mathuedoi de Poher, geb. circa 875, Comte de Poher, ovl. in 930.

• Vader:
  Paskwitan II van Nantes-Bretagne (Pascweten de Vannes), zn. van Ridoreth van Poher (Ridoredh de Vannes, Comte de Nantes et Vannes) en Aremburge de Bretagne, Comte de Vannes en 865,Duc de Bretagne de 874 a 878, ovl. in 878, relatie met

• Moeder:
  Prostlon de Poher, dr. van Salomon van Bretagne (Hertog en koning van Bretagne, Graaf van Rennes, Nantes en Poher) en Gwenvred Wembrit de Bretagne, ovl. in 882.

tr.
met

Havoise de Bretagne, dr. van Alain I 'le Grand' Roi de Bretagne (graaf van Nantes, koning van Bretagne) en Orgwuen de Cornouaille, geb. in 880, ovl. in 919.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Alain	*900	Nantes [Frankrijk]	†952	Nantes [Frankrijk]	52	3	7

---

Havoise de Bretagne

---

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Havoise de Bretagne, geb. in 880, ovl. in 919.

• Vader:
  Alain I 'le Grand' (Alain le Grand) Roi de Bretagne (de Nantes) (Alain I dit le Grand de Vannes), zn. van Ridoreth van Poher (Ridoredh de Vannes, Comte de Nantes et Vannes) en Aremburge de Bretagne, geb. in 840, graaf van Nantes, koning van Bretagne, ovl. te Rieux [Frankrijk] in 907, tr. met

• Moeder:
  Orgwuen de Cornouaille, dr. van Alfrond de Cornouaille (Chevalier) en Lotitia de Poher (Dame de Bretagne, de Poher et de Domnonée), geb. circa 860, ovl. te Vannes [Frankrijk] in 888.

tr.
met

Mathuedoi de Poher, zn. van Paskwitan II van Nantes-Bretagne (Comte de Vannes en 865,Duc de Bretagne de 874 a 878) en Prostlon de Poher, geb. circa 875, Comte de Poher, ovl. in 930.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Alain	*900	Nantes [Frankrijk]	†952	Nantes [Frankrijk]	52	3	7

---

Gauthier d'Alluyes

---

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Gauthier d'Alluyes, geb. te Alluyes [Frankrijk] circa 1015, Ecuyer Seigneur d'Alluyes et de Brou, ovl. te Alluyes [Frankrijk] in 1069.

Vader: Hugues II d'Alluyes, zn. van Hugues I d'Alluyes, geb. te Alluyes [Frankrijk] in 980, ovl. in 1026, tr. te Château-la-Vallière [Frankrijk] in 1000 met

Moeder: Richilde de Cassel, dr. van Walérand I de Cassel (Sieur de Cassel) en Berthe Ancilie Berthilde de Nédonchel, geb. te Cassel [Frankrijk] in 988, ovl. te Wavrin [Frankrijk] in 1018, tr. (1) in 1011 met Roger I de Wavrin, zn. van Thierry de Wavrin (Sieur de Wavrin) en Gisèle de Malannoy, geb. te Wavrin [Frankrijk] in 991, Sieur de Wavrin, ovl. in 1042. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

tr.
met

Richilde de Chateau la Vallière de Vaujour, dr. van Geoffroi V de Chateau la Vallière (Seigneur de Château-la-Vallière Doyen laïc de Saint-Martin de Tours), geb. circa 1010.

Richilde de Chateau la Vallière de Vaujour.
Het Kasteel van Vaujours, gelegen op drie kilometer ten zuiden van Château-la-Vallière, is een oude vesting uit de 12e en 15e eeuw. Het behoorde tot de heerlijkheid Chasteaux-en-Anjou, het latere Château-la-Vallière. Het werd gebouwd om de oostelijke grenzen van Anjou te beschermen.

Het leen Vaujours viel onder de Angevijnse sénéchaussée van Baugé en het bisdom van Angers. Hugues I van Alluye, die leefde in 978, is de oudst bekende heer van het domein. Het kasteel van de baronnen van Chasteaux (het latere Château-la-Vallière) werd gebouwd aan de grenzen van Anjou om het gebied te verdedigen. .

De bouw van het kasteel van Vaujours kan worden toegeschreven aan Hugues VI van Alluye in Perche-Gouët, of aan Rotrou (uit Perche; heer van Montfort en Semblançay, schoonzoon of zwager van Hugues VI via diens vrouw Marguerite van Alluye), rond 1250. De familie van Alluye, gevolgd door de Rotrou van Montfort en daarna de Parthenay — Guillaume VI van Parthenay, † rond 1315/1322, huwde eerst met Jeanne van Rotrou van Montfort — bezaten een geheel feodaal complex in de streek, waaronder ook Saint-Christophe en La Motte de Sonzay. .

Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd de vesting Val-Joyeux nooit ingenomen door de Engelsen. Een belangrijke restauratie vond plaats in de 15e eeuw: Jean V van Bueil, bijgenaamd “de Vloek der Engelsen”, auteur van de Jouvencel, admiraal van Frankrijk en graaf van Sancerre, versterkte de verdediging zodanig dat het kasteel onneembaar werd. Hij stierf er veel later, in 1478. .

De familie Bueil bezat het domein, hetzij door eigen verwerving, hetzij als erfgoed van hun voorouders Trousseau. De Trousseau hadden het feodale complex in verschillende fasen verworven — in 1298, 1328 en 1375 — van de erfgenamen van de Alluye, namelijk de Montfort-le-Rotrou en de Parthenay. Daarna volgden: Hardouin van Bueil (1347–1439; bisschop van Angers van 1374–1439, zoon van Jean II van Bueil, jongere broer van Jean III en kleinzoon van Marguerite Trousseau; hij kocht Vaujours in oktober 1398 van zijn oudoom Pierre II Trousseau, zoon van Pierre I Trousseau en jongere broer van Marguerite Trousseau; hij verwierf ook geleidelijk Chasteaux en Saint-Christophe), zijn broer Pierre van Bueil (heer van La Motte-Sonzay, van Bois/du Boys in Neuvy-le-Roi en van Roches de Sougé, † na 1413), hun neef Jean IV van Bueil († 1415 bij Azincourt), gevolgd door diens zoon admiraal Jean V (1405–1478), die Vaujours sinds 1418 bezat via zijn oudoom, bisschop Hardouin.

Lodewijk XI, van wie bekend is dat hij hield van het nabijgelegen Touraine (hij stierf in zijn kasteel van Plessis in augustus 1483), verbleef er tijdens zijn bezoeken aan Anjou, bij zijn natuurlijke halfzus Jeanne van Frankrijk, dochter van Karel VII en Agnès Sorel. Jeanne van Valois huwde in 1461 Antoine van Bueil (1440/1445–† na 1506), zoon van Jean V van Bueil. De heer van Bueil ontving zijn koninklijke zwager op 3 juni 1469, vóór hij werd opgenomen in de Orde van Sint-Michiel. .

Lodewijk XI keerde terug naar Vaujours op 17 september 1470 en op 2 oktober 1471. Onder het Ancien Régime werden het kasteel en de bijbehorende heerlijkheden in 1666 gekocht door Lodewijk XIV van Renée van Bueil — dochter van Jean VIII, † 1665, Groot-schenker van Frankrijk — en haar echtgenoot François van Mesgrigny. Vervolgens schonk de Zonnekoning ze in 1667, als troost en afscheidsgeschenk, aan zijn voormalige maîtresse uit de jaren 1661–1667, juffrouw Louise van La Vallière (1644–1710), die in mei 1667 hertogin van La Vallière en van Vaujours werd, tot haar intrede in het klooster in 1675. Het hertogdom (gelegen in Vaujours, Chasteaux, Saint-Christophe en Courcelles) werd van 1675 tot 1698 overgedragen aan haar gewettigde dochter Marie-Anne van Bourbon, de eerste juffrouw van Blois, prinses van Conti (1666–1739), en daarna aan de familie van haar volle neef Charles-François van La Baume Le Blanc (1670–1739), hertog van La Vallière in 1698.

In 1815 werd het verkocht aan Thomas Stanhope-Holland, die in datzelfde jaar ook de Sept-Tours verwierf, en het gebruikte als steengroeve.

Het domein werd op 24 oktober 1944 ingeschreven als historisch monument, en de ruïnes werden op 26 januari 1989 als zodanig geklasseerd.

Tegenwoordig is het domein privébezit en opengesteld voor bezoekers.

De ruïnes van de vesting liggen in het dal van de Fare, ten zuiden van Château-la-Vallière, niet ver van het gehucht Vaujours.

Het kasteel, met typische kenmerken van militaire architectuur, stond op een heuvel, midden in een vijver waarvan het water de met water gevulde grachten voedde die het omringden. Het bestaat uit twee vestingen: een baille (voorburcht) in het westen en het kasteel in het oosten. .
De ingang van de dubbele ommuring wordt verdedigd door twee cilindrische torens en een ophaalbrug, geflankeerd in het noorden door een bastion. Een valbrug en een poterne geflankeerd door een cilindrische toren in het noorden gaven toegang tot de ere-toren. De woonvertrekken bevinden zich in het zuiden, de ruïnes van de kapel in het noorden, in het oosten gaven de torens toegang tot een overdekte weergang en in het zuiden stond het bastion in verbinding met de vesting en een vooruitgeschoven bouwwerk.

Binnen het oude kasteel staat nog steeds de donjon, evenals de binnenplaats. De ommuring omvat meerdere torens, waarvan sommige verdedigingsbossages en beschilderde pleisterlagen dragen. De grachten zijn tegenwoordig droog en overwoekerd met vegetatie. De ruïnes zijn ontdaan van hun begroeiing en omgeven door gazon, enkele struiken en bloemperken.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Mahaut	*1025		†1079		54	1	3

---

Richilde de Chateau la Vallière de Vaujour

---

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Richilde de Chateau la Vallière de Vaujour, geb. circa 1010.

Richilde de Chateau la Vallière de Vaujour.
Het Kasteel van Vaujours, gelegen op drie kilometer ten zuiden van Château-la-Vallière, is een oude vesting uit de 12e en 15e eeuw. Het behoorde tot de heerlijkheid Chasteaux-en-Anjou, het latere Château-la-Vallière. Het werd gebouwd om de oostelijke grenzen van Anjou te beschermen.

Het leen Vaujours viel onder de Angevijnse sénéchaussée van Baugé en het bisdom van Angers. Hugues I van Alluye, die leefde in 978, is de oudst bekende heer van het domein. Het kasteel van de baronnen van Chasteaux (het latere Château-la-Vallière) werd gebouwd aan de grenzen van Anjou om het gebied te verdedigen. .

De bouw van het kasteel van Vaujours kan worden toegeschreven aan Hugues VI van Alluye in Perche-Gouët, of aan Rotrou (uit Perche; heer van Montfort en Semblançay, schoonzoon of zwager van Hugues VI via diens vrouw Marguerite van Alluye), rond 1250. De familie van Alluye, gevolgd door de Rotrou van Montfort en daarna de Parthenay — Guillaume VI van Parthenay, † rond 1315/1322, huwde eerst met Jeanne van Rotrou van Montfort — bezaten een geheel feodaal complex in de streek, waaronder ook Saint-Christophe en La Motte de Sonzay. .

Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd de vesting Val-Joyeux nooit ingenomen door de Engelsen. Een belangrijke restauratie vond plaats in de 15e eeuw: Jean V van Bueil, bijgenaamd “de Vloek der Engelsen”, auteur van de Jouvencel, admiraal van Frankrijk en graaf van Sancerre, versterkte de verdediging zodanig dat het kasteel onneembaar werd. Hij stierf er veel later, in 1478. .

De familie Bueil bezat het domein, hetzij door eigen verwerving, hetzij als erfgoed van hun voorouders Trousseau. De Trousseau hadden het feodale complex in verschillende fasen verworven — in 1298, 1328 en 1375 — van de erfgenamen van de Alluye, namelijk de Montfort-le-Rotrou en de Parthenay. Daarna volgden: Hardouin van Bueil (1347–1439; bisschop van Angers van 1374–1439, zoon van Jean II van Bueil, jongere broer van Jean III en kleinzoon van Marguerite Trousseau; hij kocht Vaujours in oktober 1398 van zijn oudoom Pierre II Trousseau, zoon van Pierre I Trousseau en jongere broer van Marguerite Trousseau; hij verwierf ook geleidelijk Chasteaux en Saint-Christophe), zijn broer Pierre van Bueil (heer van La Motte-Sonzay, van Bois/du Boys in Neuvy-le-Roi en van Roches de Sougé, † na 1413), hun neef Jean IV van Bueil († 1415 bij Azincourt), gevolgd door diens zoon admiraal Jean V (1405–1478), die Vaujours sinds 1418 bezat via zijn oudoom, bisschop Hardouin.

Lodewijk XI, van wie bekend is dat hij hield van het nabijgelegen Touraine (hij stierf in zijn kasteel van Plessis in augustus 1483), verbleef er tijdens zijn bezoeken aan Anjou, bij zijn natuurlijke halfzus Jeanne van Frankrijk, dochter van Karel VII en Agnès Sorel. Jeanne van Valois huwde in 1461 Antoine van Bueil (1440/1445–† na 1506), zoon van Jean V van Bueil. De heer van Bueil ontving zijn koninklijke zwager op 3 juni 1469, vóór hij werd opgenomen in de Orde van Sint-Michiel. .

Lodewijk XI keerde terug naar Vaujours op 17 september 1470 en op 2 oktober 1471. Onder het Ancien Régime werden het kasteel en de bijbehorende heerlijkheden in 1666 gekocht door Lodewijk XIV van Renée van Bueil — dochter van Jean VIII, † 1665, Groot-schenker van Frankrijk — en haar echtgenoot François van Mesgrigny. Vervolgens schonk de Zonnekoning ze in 1667, als troost en afscheidsgeschenk, aan zijn voormalige maîtresse uit de jaren 1661–1667, juffrouw Louise van La Vallière (1644–1710), die in mei 1667 hertogin van La Vallière en van Vaujours werd, tot haar intrede in het klooster in 1675. Het hertogdom (gelegen in Vaujours, Chasteaux, Saint-Christophe en Courcelles) werd van 1675 tot 1698 overgedragen aan haar gewettigde dochter Marie-Anne van Bourbon, de eerste juffrouw van Blois, prinses van Conti (1666–1739), en daarna aan de familie van haar volle neef Charles-François van La Baume Le Blanc (1670–1739), hertog van La Vallière in 1698.

In 1815 werd het verkocht aan Thomas Stanhope-Holland, die in datzelfde jaar ook de Sept-Tours verwierf, en het gebruikte als steengroeve.

Het domein werd op 24 oktober 1944 ingeschreven als historisch monument, en de ruïnes werden op 26 januari 1989 als zodanig geklasseerd.

Tegenwoordig is het domein privébezit en opengesteld voor bezoekers.

De ruïnes van de vesting liggen in het dal van de Fare, ten zuiden van Château-la-Vallière, niet ver van het gehucht Vaujours.

Het kasteel, met typische kenmerken van militaire architectuur, stond op een heuvel, midden in een vijver waarvan het water de met water gevulde grachten voedde die het omringden. Het bestaat uit twee vestingen: een baille (voorburcht) in het westen en het kasteel in het oosten. .
De ingang van de dubbele ommuring wordt verdedigd door twee cilindrische torens en een ophaalbrug, geflankeerd in het noorden door een bastion. Een valbrug en een poterne geflankeerd door een cilindrische toren in het noorden gaven toegang tot de ere-toren. De woonvertrekken bevinden zich in het zuiden, de ruïnes van de kapel in het noorden, in het oosten gaven de torens toegang tot een overdekte weergang en in het zuiden stond het bastion in verbinding met de vesting en een vooruitgeschoven bouwwerk.

Binnen het oude kasteel staat nog steeds de donjon, evenals de binnenplaats. De ommuring omvat meerdere torens, waarvan sommige verdedigingsbossages en beschilderde pleisterlagen dragen. De grachten zijn tegenwoordig droog en overwoekerd met vegetatie. De ruïnes zijn ontdaan van hun begroeiing en omgeven door gazon, enkele struiken en bloemperken.

• Vader:
  Geoffroi V de Chateau la Vallière, zn. van Geoffry III / IV de Gatinais (graaf in Gatinais en Chateau Landon) en Beatrice van Mâcon, geb. circa 980, Seigneur de Château-la-Vallière Doyen laïc de Saint-Martin de Tours.

tr.
met

Gauthier d'Alluyes, zn. van Hugues II d'Alluyes en Richilde de Cassel, geb. te Alluyes [Frankrijk] circa 1015, Ecuyer Seigneur d'Alluyes et de Brou, ovl. te Alluyes [Frankrijk] in 1069.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Mahaut	*1025		†1079		54	1	3

---

Geoffroi V de Chateau la Vallière

---

in
Kwartierstaat van Eduard von Saher
Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block
Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders

Geoffroi V de Chateau la Vallière, geb. circa 980, Seigneur de Château-la-Vallière Doyen laïc de Saint-Martin de Tours.

• Vader:
  Geoffry III / IV (Geoffroy III) de Gatinais, zn. van Geoffroy III de Gatinais (Comte du Gatinais) en Melisende du Perche (Viscountess of Châteaudun), geb. te Château-Landon [Frankrijk] op 16 nov 970, graaf in Gatinais en Chateau Landon (Ecuyer, Comte du Gâtinais), ovl. te Château-Landon [Frankrijk] op 27 jul 1000, tr. met

• Moeder:
  Beatrice van Mâcon (Macon, de), dr. van Alberic II van Mâcon en Ermentrudis van Roucy, geb. te Mâcon [Frankrijk] in 974, ovl. te Sens [Frankrijk] in 1030, tr. (2) met Hugues de Mortagne. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Hij krijgt een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Richilde	*1010					1	1

Alfrond de Cornouaille

in Kwartierstaat van Eduard von Saher Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Alfrond de Cornouaille (Cornouailles, de), geb. te Quimper [Frankrijk] circa 830, Chevalier, ovl. in 870.

Vader: Justin de Domnonee de Cornouaille, zn. van Constantin Judon le Béni de Domnonee de Cornouaille (Roi de Bretagne, Comte de Bretagne, Prince de Cornouaille) en Basilia Balic Berlie de Domnonee, geb. te Quimper [Frankrijk] circa 785, Roi de Bretagne, Prince de Cornouailles, tr. met

• Moeder:
  Grimbeata de Tintagel.

tr.
met

Lotitia de Poher (Lotitia de Bretagne, Lotitia de Vannes), dr. van Erispoë hertog de Bretagne de Vannes (hertog van Bretagne 851) en Marmoëc de Poher, geb. te Vannes [Frankrijk] in 837 (836), Dame de Bretagne, de Poher et de Domnonée, ovl. in 880, tr. (1) met haar oom Gurvand Gurvent ou Riwallon (Gurvand) graaf van Rennes. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Lotitia de Poher (Lotitia de Bretagne, Lotitia de Vannes).
Nadat zij door haar vader verloofd was met Prins Lodewijk de Stotteraar, zoon van Karel de Kale, zou zij Gurwant, graaf van Rennes en neef van Salomon, hebben gehuwd. De contemporaine bronnen geven slechts aan dat zij de moeder is van de “princeps Judicaël”. Diezelfde Gurwant zal Salomon in 874 vermoorden of laten vermoorden.

Was dit Lotitia van Poher Bretagne, reeds gehuwd met Alfrond ap Justin van Cornouaille?

Uit dit huwelijk 2 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Orgwuen	*860		†888	Vannes [Frankrijk]	28	1	3
2	Ohurgen	*860		†888	Vannes [Frankrijk]	28	1	3

Justin de Domnonee de Cornouaille

in Kwartierstaat van Eduard von Saher Kwartierstaat van Eiso (Eiso Lucas Maarten) de Block Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van Magda (Magdalena) Breedveld Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Justin de Domnonee de Cornouaille, geb. te Quimper [Frankrijk] circa 785 (circa 790), Roi de Bretagne, Prince de Cornouailles.

Justin de Domnonee de Cornouaille.
Constantijn II van Bretagne, of Kystenin Vendigeit, was volgens Geoffroy van Monmouth een legendarische koning van Bretagne. Hij wordt gelijkgesteld met de historische usurpator Constantijn III. .

Constantijn II van Bretagne, in de traditie bekend onder de naam Kystenin Vendigeit of Constantijn de Gezegende, is koning van Bretagne op het moment dat de terugtrekking van de Romeinse troepen het eiland Bretagne zonder verdediging achterlaat tegenover de aanvallen van de Picten en de Saksen. .

Nadat hij de raad van de edelen had ingewonnen, begeeft Guithelin of Guidelium, aartsbisschop van Londen, zich naar Klein-Brittannië bij Aldroenus, de vierde koning na Conan Mériadec, aan wie Magnus Maximus dit koninkrijk had toevertrouwd. Hij legt hem de situatie van het eiland uit en vraagt hem het hoofd van de Britten te worden. Aldroenus weigert maar wijst zijn jongere broer Constantijn aan, aan wie hij 2.000 krijgers toevoegt om het land te bevrijden en het koningschap van de Britten te herstellen. Constantijn slaagt erin de vijanden te verslaan en wordt in Silchester tot koning gekroond. Hij huwt een edelvrouw van Romeinse afkomst die hem drie zonen schenkt. De oudste, Constant, wordt naar Amphibalus van Winchester gestuurd om monnik te worden. De koning houdt de twee jongsten, Ambrosius Aurelianus en Uther Pendragon, aan zijn zijde. Bij de dood van Constantijn II, vermoord door een Pict, ontstaat er een twist onder de edelen over de keuze van zijn opvolger: een partij steunt Ambrosius, de andere Uther. De leider van de Gewissae, Vortigern, overtuigt de oudste zoon van de koning, Constant, om de macht op te eisen. Vortigern regeert in naam van de zwakke Constant voordat hij hem door zijn Pictische wachters laat vermoorden en zichzelf tot koning van insulair Bretagne laat kronen.

Vader: Constantin Judon le Béni (Constantine) (Constantin) de Domnonee de Cornouaille (Constantin of Cornwall, Constantin de Bretagne) (Cornouailles, de), zn. van Judon le Beni de Cornouaille (Roi de Bretagne et prince de Cornouaille) en Meriadoc , geb. te Silchester [Groot Brittanië] in 740, Roi de Bretagne, Comte de Bretagne, Prince de Cornouaille (Roi de Bretagne et prince de Cornouaille) (Sire, compte de Bretagne), ovl. in 812, tr. met Uit dit huwelijk geen kinderen, hij krijgt geen kinderen, tr. met

• Moeder:
  Basilia Balic Berlie (Basilia Balic Berilie) de Domnonee, dr. van Judon de Domnonee (Roi de Domnonee), geb. te Plounéour-Ménez [Frankrijk] in 755.

tr.
met

Grimbeata de Tintagel.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Alfrond	*830	Quimper [Frankrijk]	†870		40	1	2