tr.
met

Margareta van Hello, dr. van Jan van Hellu en Margaretha van Zuylen.

Margareta van Hello.
vermeld 1390, Het goed ten Elshout in het land van Heusden.
11-11-1390: Margaretha van Hello bij dode van de zoon van Herman Winriksz, haar man, te komen op Aleid van Poelgeest en haar kinderen bij de leenheer of op de leenheer, LRK 50 fol. 314 nr. 1986.

tr.
met

Lisois de Bazougers, zn. van Renaud de Craon en Jeanne de Bazougers, geb. te Bazougers [Frankrijk] op 8 jul 899, Seigneur de Bazougers.

Lisois de Bazougers.
Het huis Amboise was een Franse adellijke familie die haar naam ontleent aan Amboise, een stad die zij als heerlijkheid bezat. De oudste familielijn van het huis die in geschreven bronnen wordt bevestigd, komt uit Touraine en dateert uit 1155. De tekst waarin dit wordt vermeld, beschrijft het leven van de heren van Amboise en prijst de deugden van elke heer [1]. .

Aanvankelijk waren de heren van Amboise vazallen van de eerste graven van Anjou, maar na verschillende controverses met hen werden zij onafhankelijk en verwierven zij belangrijke lenen zoals het burggraafschap Thouars en het prinsdom Talmont. Deze machtige ridderfamilie werd “de familie van Mars” genoemd. Haar oudste tak bleef bestaan tot in de 15e eeuw met Louis d’Amboise, heer van Amboise, burggraaf van Thouars. De lijn van de jongere tak, met een prachtig domein in Chaumont-sur-Loire, is tot op heden ononderbroken gebleven, via Pierre d’Amboise, gouverneur van Touraine en raadgever van de Franse koningen Karel VII en Lodewijk XI. .

Al ruim vóór het jaar 1000 onderscheidden de eerste leden van de familie zich onder de graven van Anjou door Vikingaanvallen langs de Loire af te slaan. Lisois de Bazougers, afkomstig uit de families Bazougers en Lavardin en stichter van het huis Amboise, was de belangrijkste militaire leider van de machtige graaf van Anjou, Fulk III Nerra. Om Lisois voor zijn diensten te belonen, schonk Nerra hem Amboise (het Romeinse Vicus ambaciensis, Ambacques, Castrum ambacianum, vervolgens Ambacia, Ambaces, Amboyse en uiteindelijk Amboise) kort vóór het jaar 1000, en ter ere van dit Lisois de Bazougers veranderde hij zijn naam in Lisois d’Amboise. .

In 1002 vertrok Lisois d’Amboise op pelgrimstocht naar het Heilige Land en, tijdens zijn afwezigheid, vertrouwde hij Touraine (waarvan hij seneschalk was) toe aan zijn broer Auger en zijn leen Amboise (het best verdedigde leen van West-Frankrijk) aan zijn andere broer Aubri. Hij keerde twee jaar later terug naar Frankrijk, samen met Fulk, nadat zij op de terugweg in Rome waren gestopt om paus Silvester II te begroeten. Kruistochten Hugh d’Amboise, kleinzoon van Lisois, was een van de eersten die in 1096 reageerde op de oproep van paus Urbanus II. Hij verliet de abdij van Noirmoutier met verschillende heren uit Touraine om te strijden in de eerste kruistocht van Godfried van Bouillon. In de drie daaropvolgende jaren nam Hugh II d’Amboise deel aan alle veldslagen van de kruisvaarders in Palestina (het beleg van Nicea in 1097, de verdediging van Antiochië in juni 1098, de verovering van Ma’arra in december 1098, de inname van Jeruzalem in juli 1099 en de verovering van Ascalon in 1099). Uitgeput keerde hij in december 1099 terug naar Touraine. .

Hij trouwde met Elisabeth de Jaligny, zus van de graaf van Anjou, en verenigde zo de twee heerlijkheden van Amboise, waardoor hij de onbetwiste heer van Amboise werd, een van de belangrijkste forten van Touraine. Kort na zijn huwelijk financierde hij verschillende bouwprojecten in Touraine (abdijen, kastelen, bruggen, kerken en kloosters). In 1120 besloot hij opnieuw naar het Heilige Land te reizen. Hij vertrok met twee van zijn zonen en zijn leenheer Fulk; hij verloor zijn twee zonen in de strijd en na verschillende gevechten stierf Hugh op 2 juni 1129 in Jeruzalem (kort nadat hij het huwelijk van Fulk met Melisende van Jeruzalem had bijgewoond). Hij werd begraven op de Olijfberg, uitkijkend over de stad. 12e tot 15e eeuw .

Na de dood van Hugh kwam zijn oudste zoon, Sulpice III, aan het hoofd van verschillende heerlijkheden in Touraine. Hij vocht zijn hele leven om zich te bevrijden van de overheersing van zijn leenheren, de graven van Anjou en de graaf van Vendôme, die hij soms gevangen nam en opsloot in zijn kasteel in Amboise. Later verklaarde hij ook oorlog aan zijn buurman, de graaf van Blois, maar hij werd door hem gevangengenomen en opgesloten in Châteaudun. Hij stierf onder marteling op 24 augustus 1153. .

Zijn twee zonen, Hervé en Hugues, die tegelijk met hun vader gevangen waren genomen, werden alleen vrijgelaten dankzij de tussenkomst van hun neef Hendrik Plantagenet, de toekomstige koning van Engeland. .

Daarvoor had de graaf van Blois de voorzorg genomen om de vesting van de familie Amboise in Chaumont-sur-Loire, op het grondgebied van Blois, te vernietigen. Zijn kleinzoon, eveneens Sulpice genaamd, trouwde met Elisabeth de Blois, gravin van Chartres, en was de eerste banierdrager-ridder van Touraine (orde gecreëerd door Filips-Augustus in 1213 om de moed van zijn ridders tegen de Engelsen te belonen). Vanaf die datum voerde Sulpice het wapen van Amboise: zes gouden en rode vrienden.

In tegenstelling tot de beweringen van pater Anselme, stamt de familie Amboise in deze periode af via Jean I d’Amboise, heer van Berry, zoon van de broer van Sulpice, Hugh d’Amboise. Deze Jean bevond zich aan de zijde van Filips-Augustus tijdens de Franse overwinning in de slag bij Bouvines. Zijn zoon Jean II had twee zonen, Pierre II en Hugh, waardoor de lijn Amboise via twee afzonderlijke takken werd voortgezet. Pierre (stichter van de oudste tak, die uitstierf met de dood van Louis d’Amboise in 1469) trouwde met Jeanne de Rohan. Hugh is de stamvader van de tak Chaumont-d’Amboise, die tot op heden voortbestaat. De zoon van Hugh, Jean III d’Amboise, trouwde met Jeanne de Beaumont (rechtstreekse afstammeling van Lodewijk de Vrome). Hij begon zijn militaire loopbaan in de Honderdjarige Oorlog onder Filips VI van Frankrijk en stierf in de slag bij Crécy op 26 augustus 1346. .

De zoon van Jean III, Hugh, vocht aan de zijde van zijn neef Bertrand Du Guesclin bij de belegeringen van Ardres en Balinghem en stierf in de slag bij Azincourt op 25 oktober 1415, net als zijn oudste zoon. Na het verlies van zijn vader en grootvader bij Azincourt erfde Pierre d’Amboise verschillende lenen in Blésois, Berry en Touraine, zoals Chaumont-sur-Loire, Meillant, Preuilly, Bussy, Sagone, enz. Hij trouwde met Anne de Beuil, dochter van de graaf van Sancerre, en zij kregen 17 kinderen.

Zijn zonen bekleedden hoge functies aan het begin van de 16e eeuw, de bekendste was Georges d’Amboise (1460–1510), kardinaal en eerste minister van Lodewijk XII. Onder Georges’ bestuur werden de belastingen niet verhoogd en slaagde hij erin een eerlijke rechtspraak voor iedereen te herstellen, terwijl hij ook een van de belangrijkste figuren was bij de introductie van de Renaissance in Frankrijk. .

Pierre’s oudste zoon, Charles I d’Amboise, was een favoriet van Lodewijk XI en werkte veel aan het geven van de grenzen aan Frankrijk zoals het die vandaag heeft. Graaf van Brienne, ridder van de Orde van Sint-Michiel, gouverneur van Île-de-France, Champagne en Bourgondië, hij nam deel aan verschillende oorlogen in Noord- en Oost-Frankrijk. Hij had een zoon, Charles II d’Amboise de Chaumont, die koning Karel VIII vergezelde tijdens diens eerste Italiaanse oorlog in oktober 1494. 16e eeuw .

1500 was een scharnierjaar tussen de Middeleeuwen en de Renaissance. Van de negen zonen van Pierre d’Amboise kozen er zes voor een kerkelijke carrière: Georges d’Amboise (kardinaal die in 1503 probeerde paus te worden maar faalde), Jean I d’Amboise (bisschop en hertog van Langres), Louis I d’Amboise (bisschop van Albi), Pierre d’Amboise (bisschop van Poitiers), Jacques d’Amboise (bisschop van Clermont-Ferrand) en Hémery d’Amboise (grootmeester van de Orde van Sint-Jan van Jeruzalem, gevestigd op Rhodos). .

De drie andere zonen kozen voor een militaire carrière: Charles was gouverneur van Île-de-France, Champagne en Bourgondië; John was heer van Bussy en gouverneur van Normandië; en Hugh was baron van Aubijoux en kapitein van de legioenen van Languedoc. Van zijn acht dochters trouwden er vijf met edellieden uit de hoogste families van het koninkrijk (Hanguest, …).

Aan het begin van de eeuw stierven vijf leden van de familie in de Italiaanse oorlogen, met name tijdens de slagen bij Marignano en Pavia: Hugh d’Amboise, baron van Aubijoux, onderscheidde zich in de slag bij Fornovo en werd door Karel VIII benoemd tot luitenant-generaal van de koning in Toscane. Georges III d’Amboise, baron van Charenton, heer van Chaumont en Meillant, zoon van Charles II d’Amboise, gouverneur van Milaan. (Bij zijn dood gingen alle landerijen van de familie Amboise over op zijn tante Catherine d’Amboise, en vervolgens op het huis La Rochefoucauld via Antoinette d’Amboise, nicht van Catherine.) Jacques d’Amboise, heer van Bussy (zoon van Jean, gouverneur van Normandië). Guy d’Amboise, heer van Ravel, zoon van Charles I d’Amboise. Charles II d’Amboise de Chaumont, onderkoning van Lombardije, heer van Chaumont, leidde de Franse artillerie bij de inname van Alexandrië en Tirano en was een van de belangrijkste Franse generaals van de Italiaanse oorlogen. Hij werd beloond voor zijn diensten door Lodewijk XII door benoemd te worden tot grootmeester van Frankrijk (1502), maarschalk van Frankrijk (1504, als opvolger van maarschalk de Gié), en vervolgens admiraal van Frankrijk (1508, als opvolger van zijn schoonvader Louis Malet de Graville). In 1503 kreeg Charles II d’Amboise in Napels een buitenechtelijke zoon, Michel d’Amboise, van wie de afstammelingen nog bestaan.

Uit dit huwelijk een dochter:

---

Renaud de Craon

---

Renaud de Craon, geb. te Vendôme [Frankrijk] circa 870, ovl. circa 935.

Vader: Lisois II Vetulus de Craon, zn. van Lambert II de Nantes en Theoderada van Italië, geb. circa 827, ovl. circa 907, tr. met

• Moeder:
  Rothrude de Francie, dr. van Lotharius I keizer der Karolingen (Keizer Aken juli 817) en Irmingard van de Elzas (sticht klooster Erstein), geb. in 836, ovl. te Nantes [Frankrijk] in 882.

tr. circa 899
met

Jeanne de Bazougers, geb. te Bazougers [Frankrijk] circa 874, ovl. te Bazougers [Frankrijk] in 910.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Lisois	*899	Bazougers [Frankrijk]				1	1

---

Jeanne de Bazougers

---

Jeanne de Bazougers, geb. te Bazougers [Frankrijk] circa 874, ovl. te Bazougers [Frankrijk] in 910.

tr. circa 899
met

Renaud de Craon, zn. van Lisois II Vetulus de Craon en Rothrude de Francie, geb. te Vendôme [Frankrijk] circa 870, ovl. circa 935.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Lisois	*899	Bazougers [Frankrijk]				1	1

---

Rothrude de Francie

---

Rothrude de Francie, geb. in 836, ovl. te Nantes [Frankrijk] in 882.

Vader: Lotharius I (Lothaire I) keizer der Karolingen (Louis Ier "le Débonnaire," Ou "le Pieux" Carolingien de France) (France, de), zn. van Keizer Lodewijk I de Vrome (koning van Acquitanië 781) en Irmingard in de Haspengouw (Impératrice de hesbaye d'occident), geb. te Altdorf [Zwitserland] in 795, Keizer Aken juli 817 (Empereur d'Occident, Roi d'Italie et de Bavière), ovl. te Prüm op 29 sep 855, begr. te Prüm, tr. te Diedenhofen op 15 nov 821 (15 okt 821) met

Moeder: Irmingard (Ermengarde) van de Elzas (van Tours) (Ermengarde de Tours) (Tours,  de), dr. van Hugo "de Angstige" graaf van Tours van de Elzas (graaf van de Elzas) en Eva van Parijs (Comtesse de Basse Alsace), geb. in 804, sticht klooster Erstein, ovl. op 20 mrt 851.

tr.
met

Lisois II Vetulus de Craon, zn. van Lambert II de Nantes en Theoderada van Italië, geb. circa 827, ovl. circa 907.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Lisois	*860					1	1
2	Renaud	*870	Vendôme [Frankrijk]	†935		65	1	1