tr.
met
Svatopolk (Swjatopolk II Isjaslawitsch) van Kiev (Velikij Knjaz Nowgorodskij i Turowskij), zn. van Isjaslaw I Jaroslawitsch Velikij Ksiaz Kiewskij (Prince de Tchernigov, Dynastie des Riourikides, Grand-duc de Kiev (1054-1078), Prince de Kiev et de) en Gertruda Polska ? (Dynastie des Piasts), geb. circa 1050, ovl. op 16 apr 1113.
Svatopolk van Kiev.
Michail?, 1078-1088 in Novgorod, 1069-1071 in Polock, 1093 Grossfürst.
Svjatopolk II van Kiev, Svjatopolk Michail Izjaslavitsj (Russisch/Oekraiens: ????????? ?????????), (1050 – 16 april 1113) was de hoogste vorst van het Kievse Rijk van 1093 tot 1113.
Svjatopolk was de derde zoon van Izjaslav I van Kiev en Gertrude van Polen (ca. 1025 - 4 januari 1108), dochter van Mieszko II Lambert van Polen en Richeza van Lotharingen. Zijn doopnaam was Michael. Als derde zoon was hij geen serieuze kandidaat voor de troon in Kiev maar bekleedde hij bestuursfuncties in het Kievse Rijk namens zijn vader en daarna namens zijn oom Vsevolod I van Kiev. In 1059 werd hij benoemd tot prins van Polotsk, dat zijn vader had veroverd maar in 1071 weer moest opgeven. In 1078 werd hij prins van Veliki Novgorod tot 1088. In dat jaar werd hij benoemd tot prins van Turau - de Ostrogski-familie die van Svjatopolk afstamde zou dit gebied tot in de zeventiende eeuw besturen.
Na de dood van Vsevolod in 1093 werd Svjatopolk erkend als grootvorst. Na de dood van Vsevolod hadden de Koemanen plundertochten gehouden in het Kievse Rijk. Na de benoeming van Svjatopolk wilden de Koemanen over vrede onderhandelen en boden een schadevergoeding aan. Tegen de wensen van de andere prinsen besloot Svjatopolk tot oorlog maar het Kievse leger werd verslagen op 26 mei 1093 aan de Stuhna, een zijrivier van de Dnjepr (rivier). Svjatopolk werkte mee aan de politiek van Vladimir Monomach die was gericht op overleg en vrede tussen de prinsen van het Kievse Rijk. Aan de andere kant zette hij juist prinsen aan tot onderlinge oorlog.
Svjatopolk was drie maal getrouwd.
Uit dit huwelijk 2 dochters:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Predslava | 1 | 1 | |||||
2 | Sbyslawa | *1085 | †1114 | 29 | 1 | 1 |
tr.
met
Heinrich I Graf von Berg, zn. van Poppo von Roggenstein und Berg en Sophia van Hongarije, ovl. na 24 sep 1122.
Heinrich I Graf von Berg.
Graf von Berg um 1100, stirbt als Mönch zu Zwiefalten.
Uit dit huwelijk 2 dochters:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Richza | †1125 | 1 | 1 | ||||
2 | Salome | *1093 | †1144 | 50 | 1 | 3 |
tr.
met
Sophia (Jutta, Judith, Judyta-Maria, Sophie?) van Hongarije, dr. van Salomon van Hongarije en Judith (Sophie) von Schwaben, ovl. circa 1110.
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Heinrich I | †1122 | 1 | 2 |
tr.
met
Poppo von Roggenstein und Berg, ovl. voor 1100.
Poppo von Roggenstein und Berg.
Graf von Berg bei Ehingen (Schwaben), begraben in Zwiefalten; 1080 im Remstal.
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Heinrich I | †1122 | 1 | 2 |
tr.
met
Judith (Sophie) von Schwaben, dr. van Hendrik III von Schwaben (Room Koning en Keizer) en Agnes van Poitou-Aquitanië (regentes Duitse rijk), geb. tussen 1047 en 1054, ovl. voor 1095.
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Sophia | †1110 | 1 | 1 |
tr.
met
Salomon van Hongarije, zn. van András I van Hongarije (Koning van Hongarije) en Anastasia Jaroslawna Kiewskaja, geb. in 1052, ovl. op 26 sep 1087.
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Sophia | †1110 | 1 | 1 |
tr.
met
Anastasia Jaroslawna Kiewskaja, dr. van Jaroslav I 'de Wijze' van Kiev (grootvorst van Kiev) en Ingegerd Olofsdotter van Zweden, geb. Kiev [Russian Federation], ovl. na 1074.
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Salomon | *1052 | †1087 | 35 | 1 | 1 |
tr.
met
András I van Hongarije, zn. van Vazul van Hongarije en Anastasia Katun van Bulgarije, geb. in 1014, Koning van Hongarije, ovl. Winsselberg [Duitsland] tussen 1060 en 1061.
András I van Hongarije.
1046 Kiraly, 1055 Gründer des Klosters Tihany, gefallen.
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Salomon | *1052 | †1087 | 35 | 1 | 1 |
tr. circa 988
met
Wladimir 'de Heilige' van Kiev (Wladimir I. Velikij Knjaz Kiewskij), zn. van Swjatislaw I van Kiev (grootvorst van Kiev, prins van Novgorod) en Maluschka van Liubech (huismeesteres), geb. Kiev [Russian Federation] in 956, prins van Novgorod, grootvorst van Kiev en heerser van het Kievse Rijk, ovl. Berestov op 15 jul 1015, tr. (1) met Rogneda Fürstin von Polotzk, dr. van Rogvolod von Polotzk. Uit dit huwelijk 2 zonen, tr. (3) met Olava Przemysl. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (4) met Adelia von Schwaben, dr. van Konrad II hertog von Schwaben (hertog van Zwaben) en Richlint von Schwaben. Uit dit huwelijk geen kinderen. | ![]() |
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Dobronega | *1011 | †1087 | 76 | 1 | 2 |
tr. (1)
met
Theophano ? , regentes en keizerin van 15 mrt 963 tot 16 aug 963.
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Anna | *962 | Kiev [Russian Federation] | †1011 | 49 | 1 | 1 |
tr. (2)
met
Bertha von Vienne, dr. van Hugo van Italië (koning van Italië) en Pezola ? .
tr.
met
Romanos II Autokrator ton Rhomaion, zn. van Konstantinos Xaver (VII) Porphyrogenetos Autokrator ton Rhomaion en Helena Lakapena, geb. circa 940, ovl. op 15 mrt 963, tr. (2) met Bertha von Vienne. Uit dit huwelijk geen kinderen.
Romanos II Autokrator ton Rhomaion.
das Kind, 6.4.949 Mitkaiser, 959 Kaiser, ermordet.
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Anna | *962 | Kiev [Russian Federation] | †1011 | 49 | 1 | 1 |
tr.
met
Romanos II Autokrator ton Rhomaion, zn. van Konstantinos Xaver (VII) Porphyrogenetos Autokrator ton Rhomaion en Helena Lakapena, geb. circa 940, ovl. op 15 mrt 963, tr. (1) met Theophano ? . Uit dit huwelijk een dochter.
Bertha de Souabe (Bertha von Schwaben).
Tochter Herzog Burchards von Schwaben, Witwe König Rudolfs II von Burgund, begraben in Payerne; Werner, overl. 2.1.973?
Romanos II Autokrator ton Rhomaion.
das Kind, 6.4.949 Mitkaiser, 959 Kaiser, ermordet.
tr.
met
Hugo van Italië (Rex Italiae, Hugo van Arles), zn. van Theobald graaf van Arles (graaf van Arles) en Bertha van Lotharingen, geb. circa 880, koning van Italië, ovl. op 10 apr 947, tr. (1) met Bertha (Berthe dit la Filandière ou la Reine Fileuse) de Souabe (Bertha von Schwaben), dr. van Burkhard II dit Le Tricheur hertog van Schwaben (hertog van Zwaben) en Regelinde im Sülichgau. Uit dit huwelijk geen kinderen.
Hugo van Italië.
903 Graf v.Vienne, Graf v.Arles, Marchio in der Provence?, 6.7.926-945 Konig v.Italien, `Wüstling und skrupelloser Wüterich'; Werner. Okkupiert und vertauscht Niederburgund an Hochburgund gegen Italien.
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Bertha | 1 | 0 |
tr. op 27 apr 919
met
Helena Lakapena, dr. van Romanos I Lakapenos Autokrator ton Rhomaion en Theodora ? , ovl. op 19 sep 961.
Zoé Tzaoutzina.
Ze was een Byzantijnse keizerin-gemalin als tweede vrouw van de Byzantijnse keizer Leo VI de Wijze. Ze was de dochter van Stylianos Zaoutzes, een hooggeplaatste bureaucraat tijdens het bewind van haar echtgenoot.
.
Het werk Theophanes Continuatus was een voortzetting van de kroniek van Theophanes de Belijder door andere schrijvers, actief tijdens het bewind van Constantijn VII. Volgens deze kroniek was Zoe eerst getrouwd met Theodore Gouniazizes, een verder onbekend lid van het hof. Na de dood van haar echtgenoot werd ze minnares van de keizer. Theophanes meldt dat Theodore vergiftigd werd, waarbij Leo VI wordt verdacht van betrokkenheid bij zijn vroege overlijden. Symeon de Metaphrast vermeldt dat Leo verliefd op haar werd in het derde jaar van zijn regering, wat hun ontmoeting rond 889 plaatst. Op dat moment was Leo getrouwd met Theophano, de dochter van Constantijn Martiniakos. Dat huwelijk was gearrangeerd door zijn vader Basil I. Ze hadden een dochter, maar het huwelijk tussen Leo VI en Theophano leek liefdeloos.
In het zevende jaar van zijn regering (ca. 893) trok Theophano zich terug in een klooster in de wijk Blachernae in Constantinopel. Ze werd beschouwd als bijzonder toegewijd aan de kerk gedurende haar leven. Of haar terugtrekking vrijwillig was, blijft onduidelijk volgens zowel Theophanes als Symeon. Zoe nam haar plaats in binnen het paleis en het hofleven. Er is onduidelijkheid over haar status van ca. 893 tot 897. Volgens Symeon werd het huwelijk tussen Leo VI en Theophano officieel ongeldig verklaard, waardoor Leo en Zoe binnen dat jaar konden trouwen. Volgens Theophanes was het oorspronkelijke huwelijk nog geldig en bleef Zoe de koninklijke minnares. Beide bronnen zijn het er echter over eens dat haar vader, Stylianos Zaoutzes, naar de top van de paleishiërarchie steeg en zelfs de nieuwe titel basileopator (“vader van de keizer”) kreeg, die hij tot zijn dood in 899 droeg. Theophano stierf in haar klooster op 10 november 897. Volgens Theophanes trouwden Leo en Zoe vervolgens. Zowel Symeon als Theophanes zijn het erover eens dat Zoe pas tot Augusta werd gekroond na het overlijden van haar voorgangster.
.
Zoe zelf stierf in 899. Volgens De Ceremoniis van Constantijn VII had ze minstens twee dochters gekregen. Toch had Leo VI nog steeds geen zoon en was zijn opvolging onzeker. Symeon vermeldt dat ze werd begraven in de tempel die haar naam droeg, Hagia Zoe. De Ceremoniis vermeldt echter dat ze werd begraven in de Kerk van de Heilige Apostelen, waar Leo VI, Theophano en zijn derde vrouw Eudokia Baïana ook werden begraven. Als beide vermeldingen accuraat zijn, zouden haar stoffelijke resten zijn verplaatst van de oorspronkelijke begraafplaats naar die van haar echtgenoot.
Zoé Carbonopsina (Zoe Karbonopsina), "met de vurige ogen," was de vierde vrouw van de Byzantijnse keizer Leo VI de Wijze.
.
Ze was familie van de kroniekschrijver Theophanes de Belijder en de nicht van admiraal Himérios. Ze was een tijdlang de minnares van Leo VI en trouwde pas met hem nadat ze hem in 905 een zoon had geschonken, de toekomstige Constantijn VII. Dit was echter Leo’s vierde huwelijk, wat voor de Orthodoxe Kerk gelijk stond aan bigamie. Leo had al grote moeite gehad om zijn derde huwelijk met Eudoxia Baïana in 901 erkend te krijgen.
Patriarch Nicolaas Mystikos doopte met tegenzin Constantijn, maar verbood de keizer streng om opnieuw te trouwen. Leo negeerde dit verbod en liet zijn huwelijk in het geheim inzegenen in de privékapel van het paleis, door een eenvoudige priester. De voortdurende tegenstand van Nicolaas leidde tot zijn arrestatie en hij werd in 907 gedwongen af te treden. De nieuwe patriarch, Euthymios, erkende het huwelijk.
In 912 stierf Leo en werd hij opgevolgd door zijn jongere broer Alexander. Die bracht Nicolaas terug en stuurde Zoé uit het paleis. Ze keerde in 913 terug na de dood van Alexander, maar Nicolaas dwong haar een klooster in te gaan nadat hij de steun van de senaat en de kerk had gekregen om haar niet als keizerin te accepteren.
.
De concessies die Nicolaas datzelfde jaar deed aan de Bulgaren maakten hem echter impopulair, waardoor Zoé in 914 in staat was om hem te vervangen als regentes. Nicolaas bleef patriarch nadat hij haar als keizerin erkende.
Zoé regeerde met steun van de keizerlijke bureaucratie en de invloedrijke generaal Leo Phokas, haar favoriet. Haar eerste daad was het intrekken van de concessies aan Simeon van Bulgarije, waaronder de erkenning van zijn keizerlijke titel en het gearrangeerde huwelijk tussen zijn dochter en Constantijn. Dit herstartte de oorlog tussen Byzantium en Bulgarije.
.
In 919 greep admiraal Romanos Lekapenos, gebruikmakend van de groeiende oppositie tegen Zoé en Leo Phokas, de macht. Hij huwde zijn dochter Helena met Constantijn VII en beschuldigde Zoé in 920 van poging tot vergiftiging, waarna hij haar terugstuurde naar het klooster.
Uit dit huwelijk 4 kinderen, waaronder:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Romanos | *940 | †963 | 22 | 2 | 1 |
tr. op 27 apr 919
met
Konstantinos Xaver (VII) Porphyrogenetos Autokrator ton Rhomaion, zn. van Leo VI Autokrator ton Rhomaion (keizer van van Constantinopel) en Zoe Karbonophina, geb. Constantinopel op 3 sep 905, ovl. aldaar op 9 nov 959.
Konstantinos Xaver (VII) Porphyrogenetos Autokrator ton Rhomaion.
906 Mitkaiser, 913 Kaiser.
Uit dit huwelijk 4 kinderen, waaronder:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Romanos | *940 | †963 | 22 | 2 | 1 |
| ![]() |
tr. (1)
met
Zoe Karbonophina (Zoé Tzaouzina de Macedoine), dr. van Stylianos Tzaoutzes de Macedoine (Magistros & Basileopator) en Anna Pordayrogenitus, geb. Kumanovo [Macedonia] circa 865, ovl. na 912.
Basilios Autokrator ton Rhomaion (Basile Empereur de Byzance, Basile I le Macédonien de Constantinople).
der Macedone, 26.5.866 Mitkaiser, 23.9.867 Kaiser.
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Konstantinos | *905 | Constantinopel | †959 | Constantinopel | 54 | 1 | 4 |
tr. (2)
met
Zoé Tzaoutzina, dr. van Stylianos Tzaoutzès (Basileopator) en Eudoxia Ingerina, ovl. Constantinopel in 899. | ![]() |
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Anna | *886 | Constantinopel | †914 | 28 | 1 | 3 |
tr. (3)
met
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Basilios | 0 | 0 |
tr.
met
Leo VI Autokrator ton Rhomaion (Leon VI le Sage - le Philosophe de Byzance) (Léon VI le Sage Empereur de Byzantin), zn. van Michel III Byzantin en Eudocie Ingérina Impératrice Byzantine (Maîtresse van keizer Michaël III), geb. Constantinopel op 1 sep 866, keizer van van Constantinopel, ovl. Constantinopel op 11 mei 912, tr. (2) met Zoé Tzaoutzina. Uit dit huwelijk een dochter, tr. (3) met Eudokia Baiana. Uit dit huwelijk een zoon.
Leo VI Autokrator ton Rhomaion (Léon VI le Sage Empereur de Byzantin).
869 Mitkaiser, 886 Kaiser, (Vater: Michael III.?) filiation? Keizer van het Byzantijnse Rijk van 886 tot 912.
Leo was een zoon van keizerin Eudokia Ingerina; zijn vader was ofwel haar man Basileios I, ofwel haar minnaar Michaël III. Hij wordt beschouwd als een groot wetgever en de schrijver van een aantal stukken religieuze poëzie, waarmee hij zijn erenaam de Wijze verdiende. Hij hervormde het staatsbestel dat steeds meer gecentraliseerd en autocratisch werd.
In de buitenlandse politiek was hij echter minder gelukkig. Hij kon zich niet langer alleen op de Abbasiden concentreren, want de Bulgaren werden onder hun khan Simeon I weer een ernstige bedreiging. Leo deed daarom een beroep op de Magyaren (Hongaren) die het gebied tussen de Dnjepr en de Donau in bezit genomen hadden om de Bulgaren in de rug aan te vallen. Hiermee werden de Magyaren voor het eerst een belangrijke mededinger op de Balkan. De Byzantijnen werden verslagen in de Slag bij Bulgarophygon (896) en de keizer moest zware schatting betalen en grote delen gebied afstaan.
Ook op Sicilië ging het mis. In 902 namen de Arabieren Taormina in, waardoor ze na 75 jaar strijd eindelijk het hele eiland in handen kregen. Zij vielen ook Thessaloniki aan en richtten er een verschrikkelijk bloedbad aan. Daarna begon Leo meer aan de verdedigingswerken te doen en in 905 werd de Arabische vloot in de Egeïsche Zee verslagen, maar een expeditie naar hun uitvalsbasis Kreta liep weer op een ramp uit.
Al Leo's moeite was uiteindelijk min of meer voor niets. Een lichtpuntje was echter dat er voor het eerst contacten gelegd werden met het Kievse Rijk: in 911 werd er een handelsovereenkomst gesloten, nadat eerst prins Oleg de Wijze vreedzaam maar dreigend zijn grote vloot in de Bosporus vertoond had.
Leo had ook problemen met zijn diverse echtgenotes en met de kerk. Hem werd zelfs de toegang tot de Hagia Sophia ontzegd, maar Leo wist wel wat hem in zo'n geval te doen stond. Hij deed een beroep op de paus, die altijd graag zijn rivaal de patriarch het leven zuur maakte.
Leo stierf na een leven vol zorg op 12 mei 912 en liet het rijk na aan zijn zesjarige zoontje Constantijn VII onder voogdijschap van zijn broer Alexander. Deze had al eerder de troon met hem gedeeld, maar hij gaf niets om regeren en des te meer om plezier maken.
In het Oosters Christendom worden zowel hij als zijn vrouw Theophano Martinakia als heiligen vereerd.
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Konstantinos | *905 | Constantinopel | †959 | Constantinopel | 54 | 1 | 4 |
tr. (1)
met
Eudocie Ingérina Impératrice (Eudokia) Byzantine, dr. van Inger Varègue (Officier de la garde Varangienne) en NN Byzantine de la Famille Des Martinakioi, geb. circa 840, Maîtresse van keizer Michaël III, ovl. Constantinopel tussen 882 en 883, tr. (2) met Michel III Byzantin (Michael III ton Rhomaion). Uit dit huwelijk een zoon.
Michel III Byzantin (Michael III ton Rhomaion).
Minnaar van Eudocie.
Eudocie Ingérina Impératrice Byzantine.
Mätresse des Michaels III, welcher für den eigentlichen Vater des spätern Kaisers Leo VI. gehalten wurde Ze was de dochter van de Varangiaanse Inger, een officier van de Varangiaanse Garde, en een Byzantijnse van de familie Martinakioi. Volgens een latere versie van Christian Settipani was zij de dochter van Inger Martinakios, logothete, zoon van Anastasius Martinakios, een Byzantijnse edelman rond 817 en een officier in 819, die stierf na 821, en zijn vrouw, een zus van Michaël II, en kleinzoon van Theophylact Martinakios, zoon van Martinakes, kleinzoon van Martinos en achterkleinzoon van Andreas, neef van keizerin Martina nicht en tweede vrouw van Heraclius.
Rond 855 werd ze de maîtresse van de jonge keizer Michaël III, die met haar wilde trouwen. Maar de keizerin-moeder Theodora en haar minister Theoctistus de Logothet verzetten zich tegen dit project: ze organiseerden de traditionele wedstrijd om de toekomstige keizerin te selecteren, ze gaven Eudocia Ingerina formeel toestemming om te rennen, maar legden de keuze van de deugdzame Eudocia Decapolitissa op. Deze episode droeg bij aan de ruzie van de jonge keizer met zijn moeder en de machtige minister, en aan de moord op deze laatste door Bardas op 20 november 855.
Voor de rest van het bewind van Michaël III was Eudocia Decapolitissa de titulaire keizerin, maar ze lijkt volledig te zijn genegeerd door haar man, die zijn affaire met Eudocia Ingerina voortzette. Aan het begin van 866 werd onthuld dat de laatste zwanger was; de keizer liet haar vervolgens trouwen met zijn favoriet Basilius I, die voor dit huwelijk van zijn eerste vrouw Maria moest scheiden, en die als zijn maîtresse Thecla, de oudere zus van Michael, werd verleend. In april van dat jaar liet Michael III in een militair kamp in de buurt van Milete, van waaruit een expeditie zou beginnen om Kreta te heroveren op de Arabieren, zijn oom en premier Bardas vermoorden door Basilius. In mei werd hij gepromoveerd tot Caesar en vervolgens tot medekeizer gekroond.
Eudocia Ingerina, nu keizerin, beviel van twee zonen: Leo (de toekomstige keizer Leo VI de Wijze), geboren in september 866, en Stefanus (de toekomstige patriarch Stefanus I van Constantinopel), geboren in november 867. Officieel waren ze zonen van Basilius, maar hoogstwaarschijnlijk waren ze die van Michaël. In september 867 vermoordde Basilius hem tijdens een drinkbui en werd hij de enige keizer.
Basil en Eudocia Ingerina kregen toen een zoon, Alexander, geboren in 870, en drie dochters. Maar al in januari 868 verbond Basilius Constantijn, de zoon die hij bij zijn eerste vrouw Maria had gekregen, op de troon, en die hij blijkbaar van plan was hem op te volgen. Leo VI de Wijze werd rond 870 ook in verband gebracht, maar hij werd altijd afgewezen door Basilius, die hem kennelijk niet als zijn zoon beschouwde. Nadat Constantijn in september 879 voortijdig was gestorven, tot grote wanhoop van zijn vader, werd Alexander op zijn beurt geassocieerd met de troon. Stefanus I van Constantinopel was gecastreerd en gewijd aan een kerkelijke carrière.
In 882 regelde Eudocia Ingerina het huwelijk van Leo: hoewel hij verliefd was op Zoë Tzaoutzina, dochter van de Armeense officier Stylianos Tzaoutzes, dwong ze hem te trouwen met de zeer vrome Theophano Martinakia, die zijn familielid was aan moederskant. Eudocia overleed kort na dit huwelijk.
Eudocie Ingérina est une impératrice byzantine, femme de l'empereur Basile Ier, née vers 840 et morte en 882.
Biographie Elle était la fille du Varègue Inger, officier de la garde varangienne, et d'une Byzantine de la famille des Martinakioi. Selon une version postérieure de Christian Settipani, elle serait la fille d'Inger Martinakios, logothète, fils d'Anastase Martinakios, noble byzantin vers 817 et officier en 819, décédé après 821, et de sa femme, une sœur de Michel II, et petit-fils de Théophylacte Martinakios, fils de Martinakès, petit-fils de Martinos et arrière-petit-fils de Andréas, neveu de l'impératrice Martine, nièce et deuxième femme d'Héraclius.
Vers 855, elle devint la maîtresse du jeune empereur Michel III, qui voulait l'épouser. Mais l'impératrice-mère Théodora et son ministre Théoctiste le Logothète s'opposèrent à ce projet: organisant le traditionnel concours de sélection de la future impératrice, ils autorisèrent formellement Eudocie Ingérina à s'y présenter, mais imposèrent le choix de la vertueuse Eudocie Décapolitissa. Cet épisode contribua à la brouille du jeune empereur avec sa mère et le puissant ministre, et au meurtre de ce dernier exécuté par Bardas le 20 novembre 855.
Pendant le restant du règne de Michel III, Eudocie Décapolitissa fut l'impératrice en titre, mais elle semble avoir été complètement ignorée par son époux, qui poursuivit sa liaison avec Eudocie Ingérina. Au début de l'année 866, cette dernière se révéla être enceinte ; l'empereur lui fit alors épouser son favori Basile Ier, qui dut pour ce mariage divorcer de sa première femme Marie, et qui se vit en contrepartie accorder comme maîtresse Thècle, sœur aînée de Michel. En avril de cette année, dans un camp militaire près de Milet d'où devait partir une expédition de reconquête de la Crète sur les Arabes, Michel III fit assassiner son oncle et premier ministre Bardas par Basile. En mai, celui-ci fut promu césar, puis couronné co-empereur.
Eudocie Ingérina, désormais impératrice, donna naissance à deux fils : Léon (futur empereur Léon VI le Sage), né en septembre 866, et Étienne (futur patriarche Étienne Ier de Constantinople), né en novembre 867. Officiellement fils de Basile, ils étaient très vraisemblablement ceux de Michel. En septembre 867, craignant apparemment de perdre la faveur de Michel, Basile l'assassina au cours d'une beuverie, et il devint seul empereur.
Basile et Eudocie Ingérina eurent ensuite un fils, Alexandre, né en 870, et trois filles. Mais dès janvier 868, Basile associa au trône Constantin, fils qu'il avait eu de sa première femme Marie, et qu'il destinait de toute évidence à sa succession. Léon VI le Sage fut également associé vers 870, mais il fut toujours rejeté par Basile, qui visiblement ne le tenait pas pour son fils. Constantin étant mort prématurément en septembre 879, au grand désespoir de son père, Alexandre fut à son tour associé au trône. Quant à Étienne Ier de Constantinople, il avait été châtré et voué à une carrière ecclésiastique.
En 882, Eudocie Ingérina organisa le mariage de Léon : bien que celui-ci fût épris de Zoé Tzaoutzina, fille de l'officier arménien Stylianos Tzaoutzès, elle lui imposa d'épouser la très pieuse Théophanô Martinakia, qui était sa parente du côté maternel. Eudocie mourut peu de temps après ce mariage.
tr. (2) circa 845
met
Maria Maniakes Major, geb. Constantinopel circa 830, Macédonienne.
Uit dit huwelijk een dochter:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Anastasie | *860 | 1 | 1 |
tr. (1)
met
Basilios (Basilos) Autokrator ton Rhomaion (Basile Empereur de Byzance, Basile I le Macédonien de Constantinople), zn. van Bardas Constantin Mamikonian en Pancalo d'Arménie Bagratid, geb. Skopje [Macedonia] circa 813, Empereur byzantin de la dynastie macédonienne ( 867-886 ), ovl. op 29 aug 886, tr. (2) met Maria Maniakes Major. Uit dit huwelijk een dochter.
Basilios Autokrator ton Rhomaion (Basile Empereur de Byzance, Basile I le Macédonien de Constantinople).
der Macedone, 26.5.866 Mitkaiser, 23.9.867 Kaiser.
tr. (2)
met
Michel III Byzantin (Michael III ton Rhomaion), zn. van Théophile keizer Byzantin en Théodora Impératrice Byzantine, geb. in 840, ovl. Constantinopel in 867. | ![]() |
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Leo VI | *866 | Constantinopel | †912 | Constantinopel | 45 | 3 | 3 |
Michel III Byzantin | ![]() |
Michel III Byzantin (Michael III ton Rhomaion), geb. in 840, ovl. Constantinopel in 867. |
| ![]() |
tr.
met
Eudocie Ingérina Impératrice (Eudokia) Byzantine, dr. van Inger Varègue (Officier de la garde Varangienne) en NN Byzantine de la Famille Des Martinakioi, geb. circa 840, Maîtresse van keizer Michaël III, ovl. Constantinopel tussen 882 en 883, tr. (1) met Basilios (Basilos) Autokrator ton Rhomaion (Basile Empereur de Byzance, Basile I le Macédonien de Constantinople). Uit dit huwelijk geen kinderen.
Eudocie Ingérina Impératrice Byzantine.
Mätresse des Michaels III, welcher für den eigentlichen Vater des spätern Kaisers Leo VI. gehalten wurde Ze was de dochter van de Varangiaanse Inger, een officier van de Varangiaanse Garde, en een Byzantijnse van de familie Martinakioi. Volgens een latere versie van Christian Settipani was zij de dochter van Inger Martinakios, logothete, zoon van Anastasius Martinakios, een Byzantijnse edelman rond 817 en een officier in 819, die stierf na 821, en zijn vrouw, een zus van Michaël II, en kleinzoon van Theophylact Martinakios, zoon van Martinakes, kleinzoon van Martinos en achterkleinzoon van Andreas, neef van keizerin Martina nicht en tweede vrouw van Heraclius.
Rond 855 werd ze de maîtresse van de jonge keizer Michaël III, die met haar wilde trouwen. Maar de keizerin-moeder Theodora en haar minister Theoctistus de Logothet verzetten zich tegen dit project: ze organiseerden de traditionele wedstrijd om de toekomstige keizerin te selecteren, ze gaven Eudocia Ingerina formeel toestemming om te rennen, maar legden de keuze van de deugdzame Eudocia Decapolitissa op. Deze episode droeg bij aan de ruzie van de jonge keizer met zijn moeder en de machtige minister, en aan de moord op deze laatste door Bardas op 20 november 855.
Voor de rest van het bewind van Michaël III was Eudocia Decapolitissa de titulaire keizerin, maar ze lijkt volledig te zijn genegeerd door haar man, die zijn affaire met Eudocia Ingerina voortzette. Aan het begin van 866 werd onthuld dat de laatste zwanger was; de keizer liet haar vervolgens trouwen met zijn favoriet Basilius I, die voor dit huwelijk van zijn eerste vrouw Maria moest scheiden, en die als zijn maîtresse Thecla, de oudere zus van Michael, werd verleend. In april van dat jaar liet Michael III in een militair kamp in de buurt van Milete, van waaruit een expeditie zou beginnen om Kreta te heroveren op de Arabieren, zijn oom en premier Bardas vermoorden door Basilius. In mei werd hij gepromoveerd tot Caesar en vervolgens tot medekeizer gekroond.
Eudocia Ingerina, nu keizerin, beviel van twee zonen: Leo (de toekomstige keizer Leo VI de Wijze), geboren in september 866, en Stefanus (de toekomstige patriarch Stefanus I van Constantinopel), geboren in november 867. Officieel waren ze zonen van Basilius, maar hoogstwaarschijnlijk waren ze die van Michaël. In september 867 vermoordde Basilius hem tijdens een drinkbui en werd hij de enige keizer.
Basil en Eudocia Ingerina kregen toen een zoon, Alexander, geboren in 870, en drie dochters. Maar al in januari 868 verbond Basilius Constantijn, de zoon die hij bij zijn eerste vrouw Maria had gekregen, op de troon, en die hij blijkbaar van plan was hem op te volgen. Leo VI de Wijze werd rond 870 ook in verband gebracht, maar hij werd altijd afgewezen door Basilius, die hem kennelijk niet als zijn zoon beschouwde. Nadat Constantijn in september 879 voortijdig was gestorven, tot grote wanhoop van zijn vader, werd Alexander op zijn beurt geassocieerd met de troon. Stefanus I van Constantinopel was gecastreerd en gewijd aan een kerkelijke carrière.
In 882 regelde Eudocia Ingerina het huwelijk van Leo: hoewel hij verliefd was op Zoë Tzaoutzina, dochter van de Armeense officier Stylianos Tzaoutzes, dwong ze hem te trouwen met de zeer vrome Theophano Martinakia, die zijn familielid was aan moederskant. Eudocia overleed kort na dit huwelijk.
Eudocie Ingérina est une impératrice byzantine, femme de l'empereur Basile Ier, née vers 840 et morte en 882.
Biographie Elle était la fille du Varègue Inger, officier de la garde varangienne, et d'une Byzantine de la famille des Martinakioi. Selon une version postérieure de Christian Settipani, elle serait la fille d'Inger Martinakios, logothète, fils d'Anastase Martinakios, noble byzantin vers 817 et officier en 819, décédé après 821, et de sa femme, une sœur de Michel II, et petit-fils de Théophylacte Martinakios, fils de Martinakès, petit-fils de Martinos et arrière-petit-fils de Andréas, neveu de l'impératrice Martine, nièce et deuxième femme d'Héraclius.
Vers 855, elle devint la maîtresse du jeune empereur Michel III, qui voulait l'épouser. Mais l'impératrice-mère Théodora et son ministre Théoctiste le Logothète s'opposèrent à ce projet: organisant le traditionnel concours de sélection de la future impératrice, ils autorisèrent formellement Eudocie Ingérina à s'y présenter, mais imposèrent le choix de la vertueuse Eudocie Décapolitissa. Cet épisode contribua à la brouille du jeune empereur avec sa mère et le puissant ministre, et au meurtre de ce dernier exécuté par Bardas le 20 novembre 855.
Pendant le restant du règne de Michel III, Eudocie Décapolitissa fut l'impératrice en titre, mais elle semble avoir été complètement ignorée par son époux, qui poursuivit sa liaison avec Eudocie Ingérina. Au début de l'année 866, cette dernière se révéla être enceinte ; l'empereur lui fit alors épouser son favori Basile Ier, qui dut pour ce mariage divorcer de sa première femme Marie, et qui se vit en contrepartie accorder comme maîtresse Thècle, sœur aînée de Michel. En avril de cette année, dans un camp militaire près de Milet d'où devait partir une expédition de reconquête de la Crète sur les Arabes, Michel III fit assassiner son oncle et premier ministre Bardas par Basile. En mai, celui-ci fut promu césar, puis couronné co-empereur.
Eudocie Ingérina, désormais impératrice, donna naissance à deux fils : Léon (futur empereur Léon VI le Sage), né en septembre 866, et Étienne (futur patriarche Étienne Ier de Constantinople), né en novembre 867. Officiellement fils de Basile, ils étaient très vraisemblablement ceux de Michel. En septembre 867, craignant apparemment de perdre la faveur de Michel, Basile l'assassina au cours d'une beuverie, et il devint seul empereur.
Basile et Eudocie Ingérina eurent ensuite un fils, Alexandre, né en 870, et trois filles. Mais dès janvier 868, Basile associa au trône Constantin, fils qu'il avait eu de sa première femme Marie, et qu'il destinait de toute évidence à sa succession. Léon VI le Sage fut également associé vers 870, mais il fut toujours rejeté par Basile, qui visiblement ne le tenait pas pour son fils. Constantin étant mort prématurément en septembre 879, au grand désespoir de son père, Alexandre fut à son tour associé au trône. Quant à Étienne Ier de Constantinople, il avait été châtré et voué à une carrière ecclésiastique.
En 882, Eudocie Ingérina organisa le mariage de Léon : bien que celui-ci fût épris de Zoé Tzaoutzina, fille de l'officier arménien Stylianos Tzaoutzès, elle lui imposa d'épouser la très pieuse Théophanô Martinakia, qui était sa parente du côté maternel. Eudocie mourut peu de temps après ce mariage.
Uit dit huwelijk een zoon:
naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
1 | Leo VI | *866 | Constantinopel | †912 | Constantinopel | 45 | 3 | 3 |