Genealogische website van Cees Hagenbeek
Willem van Périgord en Agen
Willem van Périgord en Agen, graf van Périgord en Agen, ovl. in 920.

2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Emma     
Bernhard I  †962   


Andries van Barten
Andries van Barten.

een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Kathrina~1710 Leiden †1788 Leiden 78


Constantine I AODF Whitefoot
Constantine I AODF Whitefoot, koning van Schotland 877, ovl. circa 876.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Donald II  †900   


Margaretha van Wesemaele
Margaretha van Wesemaele (van Merxsem)1, geb. circa 1242, ovl. op 25 mrt 1302,
, Maria van Wezemaal, vrouwe van Schoten, Merksem, Ettenhove en Bergen op Zoom, vermeld 1353-tna 1390, dochter van Gerard en Maria van Wilre, gehuwd met Hendrik van Boutersem, heer van Kinkempois, ridder, 1351 overl. na 1370,gebruikte twee enigszins, aar essentieël, verschillende zegelstempels. Van het eerste zegelstempel is een afdruk van 9 mei 1354 bewaard gebleven en van het tweede zegelstempel een van 6 sep 1355. Op het eerste zegelstempel voerde zij een gedeeld wapen: 1e drie maliën met een schildhoofd met drie palen en 2e drie lelies met een barensteel van drie hangers. Het rechterwapen op dit zegel is dat van haar echtgenoot Hendrik van Boutersem en het linkerwapen dat van haar grootvader Gerard van Wezemaal, heer van Schoten en Merksem, en vermoedelijk ook dat van haar vader.

tr. (1) op 17 apr 1277
met

Hendrik V van Boutersem, zn. van Hendrik IV van Boutershem en NN Gillisdr Berthout, geb. circa 1256, heer van Boutersem, ovl. op 16 jan 1294,
, onmondig 1236, ridder vermeld 1236, 1254-1279.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Hendrik*1280  †1302  22

tr. (2) op 9 mrt 1263
met

Johan Heverle, geb. in 1240, baljuw van Berchem, ovl. in 1277.

Bronnen:
1.Ons Voorgeslacht (OV nieuw), Periodiek (OV), Zuidhollandse Vereniging voor Genealogie, Zuidhollandse Vereniging voor Genealogie, Rotterdam, vanaf 1946 (blz. 131)


Ziemowitt Polski
Ziemowitt Ksiaze Polski, hertog van Polen, ovl. in 892,
, 842 zum Ksiaze gewählt.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Leszek IV  †921   


Johan van Langerak
Johan van Langerak, geb. na 1380, ovl. voor 12 sep 1438,
, Beleend met Langerak 1405; dijkgraaf van de Alblasserwaard 1409; wordt aangesteld tot drost, baljuw en rentmeester van het land van Altena en tot kastelein van Loevestein 9-5-1411 en 13-5-1413; doet afstand van zijn leen Giessen, ‘s-Gravenhage 25-7-1413; kastelein van Woudrichem
12-2-1415; belooft, met de edelen en steden van Zuid-Holland, Jacoba van Beieren als erfdochter en opvolgster te zullen erkennen 15-8-1416; door haar belast met het bestuur van de goederen van Jan en diens broer Willem van Egmond en het kasteleinschap van Rijnegom, ‘s-Gravenhage 20-7-1417; beleend met half Nieuwpoort en de hofstee Langenstein 16-3-1420; baljuw van Schoonhoven 1422; maakt een magescheid met zijn dochter Elburg en haar man wegens de nalatenschap van haar moeder 16-12-1433.

tr.
met

Elburg van Langerak, van Polanen van Asperen, ovl. voor 1426, tr. (1) met Johan van Polanen. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Elburg*1412  †1488  76


Bego I van Parijs
Bego I van Parijs, graaf van Parijs 776-816, ovl. op 28 okt 816,
, Graf von Paris, dann Kämmerer in Aquitanien während der Minderjährigkeit Ludwigs des Frommen, nach Karl dem Einfältigen 921 {\sl Bego genetricis nostrae proavus}, 2. Ehe mit Alpais; v.Damm. Biggo, Picco; Graf von Paris, Schleußner, DFA14. Hofbeamter Ludwigs des Frommen, vor 814 Graf von Paris; Stifter des Klosters St.Maur-des-Fosses bei Paris.  776-816, Graf von Paris, dann Kämmerer in Aquitanien während der Minderjährigkeit Ludiwgs des Frommen, nach Karl dem Einfältigen 921: ``Bego genetricis nostrae proavus'', 2. Ehe mit Alpais. Bego van Toulouse` (-816) was een zoon van graaf Gerard I van Parijs en van Rotrudis, een dochter van Karel Martel. Hij werd graaf van Toulouse, hertog van Septimanië en markgraaf van de Spaanse Mark, na het aftreden van Willem van Gellone in 806. Bego huwde met Alpeidis, een natuurlijke dochter van Lodewijk de Vrome, en werd vader van: Luethard I, graaf van Parijs Eberhard en Suzanna.

relatie (1)
met

Alpais (Adaltrudis) van Frankrijk (Carolingen), dr. van Keizer Karel de Grote en Himiltrudis , geb. tussen 765 en 770, ovl. voor 23 jul 852.

Uit deze relatie 4 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Eberhard*806  †861  55
Leuthard  †858   
Landrée     
Susanna*805     


Alpais van Frankrijk
Alpais (Adaltrudis) van Frankrijk (Carolingen), geb. tussen 765 en 770, ovl. voor 23 jul 852.

  • Vader:
    Keizer Karel de Grote, zn. van Pippijn III de Korte (koning 751-768) en Bertrade van Laon, geb. Ingelheim bij Mainz [Duitsland] op 2 apr 748, ovl. Aken [Duitsland] op 28 jan 814,
    , Had voor zijn eerste huwelijk een kind bij een maîtresse. Dit kind had een bochel. Het is mogelijk geen toeval, dat Einhard, Karels biograaf, van de lijst van echtgenotes en maîtresses, die Karel in zijn latere levensjaren had de naam wegliet van zijn eerste maîtresse en het feit dat deze zoon nooit een functie in het koninkrijk kreeg. Koning der Franken, koning der Longobarden 774, keizer van het Romeinsche Rijk, door paus Leo III te Rome gekroond 25-12 -800.
    Karel de Grote, (zoon van Pippijn koning der Franken en Bertrada/Berta (van Laon)), geb. (eventueel volgens de traditie te Ingelheim) 2-4-742; Karel en zijn broer Carloman volgen hun vader Pippijn samen op, waarbij Karel in hoofdzaak Neustrië, Bourgondië en de Provence, en Carloman in hoofdzaak Austrasië krijgen; beiden worden gezalfd op 9-10-768, Karel te Noyon en Carloman te Soissons; na de dood van Carloman in 771 en onder het passeren van diens minderjarige zonen, wordt Karel de enige koning der Franken; hij wordt dan wederom gezalfd als zodanig te Corbeny; na een geslaagde veldtocht tegen zijn ex-schoonvader de koning der Longobarden, volgt in 774 zijn proclamatie tot koning der Longobarden; Karel was reeds met zijn vader Pippijn gezalfd tot koning, Saint-Denis 28-7-754, en tevens door paus Stephanus II verheven tot "patricius Romanorum", maar deze titel voert hij pas na zijn overwinning op de Longobarden; door paus Leo III tot keizer gekroond, Rome 25-12-800; laat dan zijn "patricius"-titel vallen; zijn uiteindelijke titulatuur wordt: "Karolus serenis-simus augustus a Deo coronatus magnus et pacificus imperator Romanum gubernans imperium et per misericordiam Dei rex Francorum et Longobar-dorum"; zijn (westers) keizerschap wordt in 812 door de Oostromeinse "basileus" Michael I Rhangabe erkend; overl. Aken 28-1-814, begr. ald. (Dom), tr. (3) 771 Hildegard; geb. 758; overl. 30-4-783, begr. Saint-Arnoul-de-Metz; dr. van (vermoedelijk) Gerold 1 graaf in de Vinzgouw, en (zeker) Imma/Hemma van Alemannië. Dat Karel de Grote een zoon was van Pippijn en van Bertrada/Berta wordt door meerdere bronnen gestaafd. Wat zijn moeder betreft, deze wordt nogal eens aangeduid als zijnde 'van Laon', en wel aangezien haar vader Her(i)bert graaf van Laon is geweest. Dit blijkt uit de ANN. REGN. FRANC. waarin bij het jaar 748 wordt vermeld "Pippinus coniugem duxit Bertradam cognomine Bertam, Cariberti Laudunensis comitis filiam". De 'Annales Prumienses' stellen echter "744. Coniunctio Pippini regis et Betrada regine". Hoe dan ook, of nu beide ouders gehuwd zijn in 744, 748 of 749, in elk geval zijn zij dus wettig gehuwd in  742 (geboortejaar van Karel) en vňňr 751 (geboortejaar van zijn broer Carloman). Karel de Grote was dus ter wereld gekomen als een voorkind. Ofschoon dat in die jaren geen beletsel vormde voor een troonsopvolging, was zulks ten tijde toen Eginhard schreef, onder de regering van Lodewijk de Vrome, minder gepast en werd dat door zijn biograaf dan ook niet met zoveel woorden vermeld. Zodoende schrijft deze in zijn cap. 4 enerzijds dat hij wegens gebrekkige informatie nalaat omtrent Karels geboorte en jeugd te berichten, maar stelt hij expliciet in zijn cap. 30 dat Karel in zijn 72ste levensjaar is overleden, hetgeen inhoudt dat hij in 742 werd geboren. Dag en maand blijken uit een, uit de eerste helft van de negende eeuw stammende, te Lorsch opgestelde kalender, waarin wij kunnen lezen "IIII. Non. Apr. Nativitas domni et gloriosissimi Karoli imperatoris et semper Augusti". Dat komt dus overeen met 2 april. Zodoende wordt dan ook thans als vaststaand aanvaard dat Karel is geboren op 2 april 742. De plaats is onzeker, aangezien het soms vermelde "Ingelheim" niet aantoonbaar is en berust op latere tradities. Zijn "onwettige" geboorte is wellicht ook (aldus Ganshof) een van de redenen weshalve Carloman zijn broer Karel onwelwillend gezind was. De partijdige Thegan (d.w.z. door dik en dun aanhanger van Lodewijk de Vrome) beweert voorts, om de opstandige kleinzoon Bernhard (zie generatie 3) zwart te maken, dat deze onwettig uit een concubine zou zijn geboren, hetgeen pertinent onjuist is, al is dan ook de naam van zijn moeder niet overgeleverd . Wat het overlijden van Karel de Grote betreft, de datum 28-1-814 en de plaats Aken zijn op meer dan een wijze gestaafd. Hij overleed vermoedelijk aan een pleuritis (Cabans, pag. 19). De ANN REG.FRANC. stellen "anno aetatis circiter septuagesimo primo, regni autem quadrage-simo septimo ex quo vero imperator et augustus appelatus est ann. XIIII, V. Kal. Febr. rebus humanis excessit". In zijn cap. 30 schrijft Kinhard ". . septimo postquam decubuit die, sacra communione percepta, decessit, anno aetatis suae septuagesimo secundo, et ex quo regnare cooperat quadragesimo septimo, V. Kal. Febr. "hora diei tertia" (d.i. op 28 januari 814 des morgens om negen uur). Hij citeert ook het grafschrift (cap. 31), dat volgens hem als volgt heeft geluid: "Sub hoc conditorio situm est corpus Karoli magni atque orthodoxi imperatoris, qui regnum Francorum nobiliter ampliavit et per annos XLVII feliciter rexit. Decessit septuagenarius anno Domini DCCC XIIII, Indictione VII, V. Kal. Febr ." Dat hij toen reeds als "de Grote" bekend stond, blijkt o.a. ook uit de wijze waarop Nithard in zijn "Historiae" zijn "liber 1" begint: "Karolus bene memoriaes et merito magnus imperator ab universis nationibus vocatus . . " (d .w.z. dat alle volkeren hem de grote keizer noemen). De wijze waarop hij werd begraven, is omstreden, zij het dan ook dat de versie in zittende houding op een troon gezeten, niet alleen onwaarschijnlijk, maar zeer zeker ook onjuist is. Zie daaromtrent de uitvoerige verhandeling van Helmut Beuman in Band IV (pag. 9-38) in het ook elders aangehaalde verzamelwerk "Karl der Grosse, Lebenswerk und Nachleben". In deze band zijn ook opgenomen enkele bijdragen met betrekking tot zijn "heiligverklaring" en "verering" (Erich Meuthen, "Karl der Grosse - Barbarossa - Aachen"; Robert Folz, "Aspects du culte liturgique de Saint Charlemagne en France"; Matthias Zender, "Die Verehrung des Hl. Karl im Gebiet des mittelalterlichen Reiches"). Karel werd namelijk op initiatief van keizer Frederik Barbarossa op 29 december 1165 te Aken met volmacht van de tegenpaus Paschalis 111 door de Keulse aartsbisschop Reinoud van Dassel heilig verklaard. Zijn graf en schrijn zijn meerdere keren geopend, laatstelijk werd zijn gebeente blootgelegd in aanwezigheid van diverse Europese autoriteiten, ten behoeve van dringende restauratie -werkzaamheden aan zijn schrijn, op zondag 30 januari 1983 na een plechtige dienst (het verslag daarvan kan men o.a. uitgebreid lezen in het "Informatiebulletin van het Bisdom Roermond", ll de Jg, no. 3, februari 1983 (pag. 14-15 met foto's verlucht). Wat Hildegard betreft: gezien zij (PAUI US UIACONUS) in het dertiende jaar van haar huwelijk overleed, moet haar huwelijk met Karel de Grote dateren uit 771 en wel v˘or 30 april. Haar herkomst van moederszijde uit het huis der hertogen van Alemannië staat vast, zie b.v. THECAN (cap. 6) ". . quae erat de cognatione Gotefridi ducis Alamannorum; Gotofridus dux genuit Huochingum, Huochingus genuit Nebi, Nebe genuit Immam; Imma vero genuit Hiltigardam beatissimam reginam". Hij vond kennelijk haar vader van geringe afkomst, zodat hij deze onvermeld liet. Tegenwoordig (o.a. Werner, Buhler, Hlawitscha) neemt men algemeen aan (mede aangezien b.v. een broer van Hildegard een graaf Gerold was), dat graaf Gerold 1 in de Vinzgouw haar vader is geweest. Expliciet is zulks echter niet documentair bewijsbaar. In de 19de eeuw stelde men als een mogelijk alternatief voor een "Adelhard, graaf in de Berchtolds-baar" (b.v. Karl Friedrich Vierordt, "Badische Geschichte bis zum Ende des Mittelalters". Tübingen 1865, S. 494, Tab. 2). Haar overlijdensdatum blijkt uit de ANN.REGN .FRANC. Voorts heeft Paulis Diaconus een door hem vermeld grafschrift voor haar gedicht. Haar geboortejaar is berekend op basis van diverse gegevens uit haar leven, tr. (2) in 769, (gesch. in 771) met Desiderata van Longobardië. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (3) Aken [Duitsland] op 30 apr 771 met Hildegard in de Vinzgouw. Uit dit huwelijk 9 kinderen, tr. (4) Worms op 4 okt 783 met Fastrade van Francië. Uit dit huwelijk 2 dochters, relatie (5) met Onbekend . Uit deze relatie een dochter, tr. (6) met Luitgarde van de Alamanen. Uit dit huwelijk geen kinderen, relatie (7) met Regina . Uit deze relatie 2 zonen, relatie (8) met Adallinda . Uit deze relatie een zoon, relatie (9) met Gersvinda van Saksen. Uit deze relatie een dochter, relatie (10) met Madelgard . Uit deze relatie een dochter, tr. (1).
 

relatie
met

Bego I van Parijs, zn. van Girard graaf van Parijs (graaf 743-775) en Rotrude der Franken, graaf van Parijs 776-816, ovl. op 28 okt 816,
, Graf von Paris, dann Kämmerer in Aquitanien während der Minderjährigkeit Ludwigs des Frommen, nach Karl dem Einfältigen 921 {\sl Bego genetricis nostrae proavus}, 2. Ehe mit Alpais; v.Damm. Biggo, Picco; Graf von Paris, Schleußner, DFA14. Hofbeamter Ludwigs des Frommen, vor 814 Graf von Paris; Stifter des Klosters St.Maur-des-Fosses bei Paris.  776-816, Graf von Paris, dann Kämmerer in Aquitanien während der Minderjährigkeit Ludiwgs des Frommen, nach Karl dem Einfältigen 921: ``Bego genetricis nostrae proavus'', 2. Ehe mit Alpais. Bego van Toulouse` (-816) was een zoon van graaf Gerard I van Parijs en van Rotrudis, een dochter van Karel Martel. Hij werd graaf van Toulouse, hertog van Septimanië en markgraaf van de Spaanse Mark, na het aftreden van Willem van Gellone in 806. Bego huwde met Alpeidis, een natuurlijke dochter van Lodewijk de Vrome, en werd vader van: Luethard I, graaf van Parijs Eberhard en Suzanna, relatie. geen kinderen.

Uit deze relatie 4 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Eberhard*806  †861  55
Leuthard  †858   
Landrée     
Susanna*805     


Egbert III de Grote van Wessex
Egbert III de Grote (Ecgberht) koning van Wessex, geb. in 775, koning van Wessex 827-836, koning van Engeland vanaf 827, ovl. op 4 feb 839, begr. Winchester (E),
, Ecbeorht, der Große, Er wurde in seiner Jugend von Beorhtric (789-802) und Offa, dem König von Mercien und Eroberer des Reiches seines Vaters, ins Exil geschickt und verbrachte die Jahre 789-92 am Hofe Karls d.Gr, Im Jahre 802 wurde er zum König des wieder unabhängigen Wessex ausgerufen (nach dem Tode von Beorhtric); bis 820 festigte er seine Herrschaft und begann danach eine lange Reihe von Kriegen. Unter Ausnutzung des Zerfalls von Mercien eroberte er systematisch die südlichen angelsächsichen Reiche und machte sich 825 zum Herrscher des gesamten angelsächsichen Englands. EdMA So schuf die Grundlagen für die Machtposition seiner Nachfolger. 825 schlug er bei Ellandune/Ellendun (heut. Wroughton, Wiltshire) König Beornwulf von Mercien; durch Entsendung eines Heeres nach Kent vertrieb er den dortigen König Bealdred. Egbert wurde daraufhin (827) als König von Kent, Sussex und Essex anerkannt; er ließ Münzen in Canterbury prägen. 829 setzte er Wiglaf als König von Mercien für etwa ein Jahr ab, ließ als ``rex Merciorum'' Münzen in London prägen und zwang Nordthumbrien zur Unterwerfung. In der Ags. Chronik wird Egbert als 8. Bretwalda erwähnt. Er vermochte den Widerstand in Cornwall, das er 815 erobert hatte, zu meistern. Seinem Sohn Aethelwulf konnte er die Regierung direkt übergeben. P.Sawyer, LdMA First King of all England, King of Kent, King of Wessex, 802-825 king, reigned 37 years and 7 months, acknowledged in Kent, Surrey, Sussex, Essex, and East Anglia, 19.11.838 urkundl.

relatie
met

Redburga (Redburh) Radburg v.Franken Raedburh (S.292. DGB 169),
, zij zou een zuster van de Frankische koning zijn, Karel de Grote; regis Frankorum soraria.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Ćthelwulf  †858   


Redburga
Redburga (Redburh) Radburg v.Franken Raedburh (S.292. DGB 169),
, zij zou een zuster van de Frankische koning zijn, Karel de Grote; regis Frankorum soraria.

relatie
met

Egbert III de Grote (Ecgberht) koning van Wessex, zn. van Ealhmund (koning van Kent in 784) en Alburga Edgiva van Kent, geb. in 775, koning van Wessex 827-836, koning van Engeland vanaf 827, ovl. op 4 feb 839, begr. Winchester (E),
, Ecbeorht, der Große, Er wurde in seiner Jugend von Beorhtric (789-802) und Offa, dem König von Mercien und Eroberer des Reiches seines Vaters, ins Exil geschickt und verbrachte die Jahre 789-92 am Hofe Karls d.Gr, Im Jahre 802 wurde er zum König des wieder unabhängigen Wessex ausgerufen (nach dem Tode von Beorhtric); bis 820 festigte er seine Herrschaft und begann danach eine lange Reihe von Kriegen. Unter Ausnutzung des Zerfalls von Mercien eroberte er systematisch die südlichen angelsächsichen Reiche und machte sich 825 zum Herrscher des gesamten angelsächsichen Englands. EdMA So schuf die Grundlagen für die Machtposition seiner Nachfolger. 825 schlug er bei Ellandune/Ellendun (heut. Wroughton, Wiltshire) König Beornwulf von Mercien; durch Entsendung eines Heeres nach Kent vertrieb er den dortigen König Bealdred. Egbert wurde daraufhin (827) als König von Kent, Sussex und Essex anerkannt; er ließ Münzen in Canterbury prägen. 829 setzte er Wiglaf als König von Mercien für etwa ein Jahr ab, ließ als ``rex Merciorum'' Münzen in London prägen und zwang Nordthumbrien zur Unterwerfung. In der Ags. Chronik wird Egbert als 8. Bretwalda erwähnt. Er vermochte den Widerstand in Cornwall, das er 815 erobert hatte, zu meistern. Seinem Sohn Aethelwulf konnte er die Regierung direkt übergeben. P.Sawyer, LdMA First King of all England, King of Kent, King of Wessex, 802-825 king, reigned 37 years and 7 months, acknowledged in Kent, Surrey, Sussex, Essex, and East Anglia, 19.11.838 urkundl.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Ćthelwulf  †858   


Oslak
Oslak .

een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Osburga*810  †876  66


Karsil III von Palant zu Breitenbend
Karsil III von Palant zu Breitenbend, geb. circa 1398, ovl. na 15 aug 1475.

tr.
met

Agnes van Hoemen, ovl. op 14 dec 1487,
, dochter van Gerhard, Burggraf zu Odenkirchen,+Ricarda von Rheydt.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Werner III  †1506   
Gerhard I  †1508   


Almos van Hongarije Hertog van Kroatië
Almos (Almus) Prins van Hongarije Hertog van Kroatië, geb. in 1068, hertog van Kroatië, ovl. in 1129,
, c.1089 Herzog v.Slavonien, 1102 Herzog v.Ungarn
Álmos (in Croatian and Slovak Almoš) (died 1129) was a Hungarian prince, the son of King Géza I of Hungary, brother of King Kálmán. He held several governmental posts in the Kingdom of Hungary. Between 1084 and 1091 he was the duke of Slavonia; between 1091 and 1095 he was named King of Slavonia (eastern Croatia). In 1095 Kálmán dethroned Álmos, making him the duke of the apanage Nitrian duchy (Tercia pars regni) instead. Álmos, supported by Germany and Bohemia, came in conflict with Kálmán in 1098, after Kálmán had declared himself the king of the whole of Croatia in 1097 (crowned in 1102). On August 21, 1104 Álmos married Predslava, the daughter of Svyatopolk II of Kiev. Kálmán made peace with Álmos in 1108, but only to have Álmos and his son Béla imprisoned in 1108 or 1109 and then blinded to prevent them from becoming the future king. After this he went on to live in seclusion at the monastery of Dömös founded by himself until his death, but his son would succeed as king of Hungary. Álmos was the last duke of Nitra (in Hungarian Nyitra), his removal also marks the end of the Nitrian Frontier Duchy and thus a full integration of most of today's Slovakia into the Kingdom of Hungary.

tr. (1)
met

Sophie von Looz en, dr. van Emmo III van Loon (graaf van Loon 1046) en Swanhilde van Holland, geb. Byzantium in 1048, koningin van Hongarije, ovl. Székesfehérvári [Hongarije] op 20 dec 1082.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Elisabeth  †1152   

tr. (2) in 1104
met

Predslava (Predslawa Swjatopolkowna) van Kiev (Nowgorodskaja ?), dr. van Svatopolk van Kiev en NN Polowzkaja.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bela II*1109  †1141  32


Sophie von Looz
Sophie von Looz en, geb. Byzantium in 1048, koningin van Hongarije, ovl. Székesfehérvári [Hongarije] op 20 dec 1082.

tr.
met

Almos (Almus) Prins van Hongarije Hertog van Kroatië, zn. van Geisa I van Hongarije (koning van Hongarije) en Synadene Synademos, geb. in 1068, hertog van Kroatië, ovl. in 1129,
, c.1089 Herzog v.Slavonien, 1102 Herzog v.Ungarn
Álmos (in Croatian and Slovak Almoš) (died 1129) was a Hungarian prince, the son of King Géza I of Hungary, brother of King Kálmán. He held several governmental posts in the Kingdom of Hungary. Between 1084 and 1091 he was the duke of Slavonia; between 1091 and 1095 he was named King of Slavonia (eastern Croatia). In 1095 Kálmán dethroned Álmos, making him the duke of the apanage Nitrian duchy (Tercia pars regni) instead. Álmos, supported by Germany and Bohemia, came in conflict with Kálmán in 1098, after Kálmán had declared himself the king of the whole of Croatia in 1097 (crowned in 1102). On August 21, 1104 Álmos married Predslava, the daughter of Svyatopolk II of Kiev. Kálmán made peace with Álmos in 1108, but only to have Álmos and his son Béla imprisoned in 1108 or 1109 and then blinded to prevent them from becoming the future king. After this he went on to live in seclusion at the monastery of Dömös founded by himself until his death, but his son would succeed as king of Hungary. Álmos was the last duke of Nitra (in Hungarian Nyitra), his removal also marks the end of the Nitrian Frontier Duchy and thus a full integration of most of today's Slovakia into the Kingdom of Hungary, tr. (2) met zijn achternicht Predslava van Kiev. Uit dit huwelijk een zoon.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Elisabeth  †1152   


Maurin van Parma
Maurin paltsgraaf van Parma, markgraaf 835-844,
, 835-44 Pfalzgraf von Parma, Reggio und Piacenza, Salier.  Aus salischem Geschlecht, mit Besitz um Parma, Reggio und Pacenza, vielleicht Nachkomme des Grafen Suppo I. v.Brescia, wohl identisch mit Pfalzgraf Maurin, aber verschieden von Graf Moring von Brescia.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Suppo II  †888   


Agnes van Hoemen
Agnes van Hoemen, ovl. op 14 dec 1487,
, dochter van Gerhard, Burggraf zu Odenkirchen,+Ricarda von Rheydt.

tr.
met

Karsil III von Palant zu Breitenbend, zn. van Werner II von Palant zu Breitenbend en Alverade von Engelsdorf, geb. circa 1398, ovl. na 15 aug 1475.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Werner III  †1506   
Gerhard I  †1508   


Wilfred
Wilfred , graaf, ovl. voor 902.

een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Berta  †921   


Godfried van Wesemaele
Godfried van Wesemaele, geb. Wezemaal [België] in 1220, ovl. Wezemaal [België] op 1 nov 1275.

tr. in 1240
met

Isentrude van Alphen, dr. van Gilles van Alphen en Olivia , ovl. na 1278.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Margaretha*1242  †1302  60


Boso I 'de Oude' van Arles
Boso I 'de Oude' (Theodoric) van Arles (Comes de Autun), graaf in Italië, ovl. voor 855,
, Theotrith (Bozo)?, urk. 812 (Friedensunterhändler mit den Dänen), 826 bekommt der einen Mansus zu Biellea, 844 im Gefolge Ludwigs II. in Rom, missus, comes de Valois?, Bruder der Ida v.Ripuarien?, Sohn des Theoderich?, bei EStT ist Bouin der Vater von Boson und Richard.

4 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Boso  †887   
Hubert  †864 Orbes [Frankrijk]  
Richard I  †921 Auxerre [Frankrijk]  
Richardis  †910   


Werner III von Palant Herr zu Breitenbend
Werner III von Palant Herr zu Breitenbend, ovl. voor okt 1506,
, 3.3.1477 Teilung mit den Brüdern, Pfandherr und Amtmann zu Boslar, Amtmann zu Wassenberg.

tr.
met

Adriane von Alpen,
, dochter van Elvert zu Honnepel u. Hamm+Mechtildis v.Cuylenberg zu Selem und Issum.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Elpert*1470  †1543  73