Genealogische website van Cees Hagenbeek

Johannes Diderik van der Waals
 
Prof Dr Johannes Diderik van der Waals, geb. Leiden op 23 nov 1837, Hoogleraar natuurkunde, Beroemd natuurkundige en Nobelprijswinnaar, ovl. Leiden op 8 mrt 1923,
, Prof dr Johannes Diederik van der Waals, onderwijzer, Leraar Natuur- en Wiskunde R.H.B.S. te Deventer, Hoogleraar Natuurkunde Amsterdam (1877-1907), Nobelprijs voor Natuurkunde 1910. De samenwerking tussen Johannes Diderik van der Waals (1837-1923) en Heike Kamerlingh Onnes (1853-1926) duurde bijna veertig jaar en is uniek in de Nederlandse natuurkunde. Van der Waals, een stugge timmermanszoon en een veeleisende, in zichzelf gekeerde man waar geen lachje afkon, maakte als (hulp)onderwijzer en natuurkundeleraar op de HBS (hogere burgerschool) een lange mars door de wereld der onderwijsakten alvorens aan wetenschap toe te komen. In 1873 promoveerde hij op een baanbrekend proefschrift: Over de continuiteit van den gas- en vloeistoftoestand. In die studie, waarover de Britse fysicus James Clerk Maxwell opmerkte dat het onderzoekers tot studie van `the Low-Dutch language' had aangezet, presenteerde Van der Waals zijn befaamde toestandsvergelijking. Die legde een verband tussen de druk en het volume van een gas/vloeistof, uitgaande van moleculen die een zekere grootte bezaten en elkaar aantrokken. In 1879 kwam Van der Waals met zijn wet van de overeenstemmende toestanden. Die volgt rechtstreeks uit de toestandsvergelijking en zegt dat alle stoffen zich hetzelfde gedragen mits druk, temperatuur en volume worden uitgedrukt in een `kritische maat'. Alle stoffen, aldus Van der Waals in zijn Nobelrede van 1910, behoren tot één genus, `zoals alle mensen tot het genus Homo behoren'. Met de wet van de overeenstemmende toestanden heeft de experimentator een krachtig wapen in handen. Is van een referentiestof (bijvoorbeeld waterstof) het gedrag precies bekend, en zijn van de te onderzoeken stof (bijvoorbeeld helium) de `kritische waarden' bepaald, dan vallen de eigenschappen van die tweede stof uitgaande van de wet van de overeenstemmende toestanden goed te voorspellen. Op die manier wist Kamerlingh Onnes dat zijn aanval op het helium in 1908 kans maakte.

tr. Leiden op 27 sep 1865
met

Anna Maglena Smit, dr. van Johannes Smit en Anne Pierrette Mangnez, geb. Leiden op 18 feb 1847, ovl. Nieuwer Amstel op 28 dec 1881.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Jacqueline*1868 Den Haag †1922 Amsterdam 53
Johannes*1873 Den Haag †1971 Amsterdam 97


Richilde van Parijs
Richilde van Parijs (de Blois).

relatie
met

Theobald van Chartres en Blois, ovl. voor 942.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Theobald I  †975   


Albrecht IV von Habsburg
Albrecht IV Graf von Habsburg, ovl. Ascalon [Israël] in 1240,
, der Weise, 1210 Landgraf im Elsaß, Graf im Aargau, im Frickgau, Feldhauptmann von Strassburg, Vogt von Muri.

tr.
met

Heilwig von Kyburg, dr. van Ulrich III von Kyburg (graaf van Kyburg 1183, kruis-) en Anna von Zähringen, ovl. tussen 30 apr 1260 en 30 apr 1270 .

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Rudolf*1218 Schloss Limburg [Duitsland] †1291 Speyer 73


Robert II van Auvergne
Robert II van Auvergne, ovl. na 968.

relatie
met

Ingelberga van Beaumont.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Gui I  †989   


Ingelberga van Beaumont
Ingelberga van Beaumont.

relatie
met

Robert II van Auvergne, zn. van Robert van Auvergne (graaf van Auvergne) en Hildegard van Mercoer, ovl. na 968.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Gui I  †989   


Aldabero I van Ebersberg
Aldabero I Graf van Ebersberg, graaf van Ebersberg in Kärnten 929.

relatie
met

Liutgard , dr. van Poppos von Dillingen ? (Vogt von Freising), ovl. circa 29 okt 960, relatie (1) met Heinrich I van Regensburg. Uit deze relatie een dochter.

Uit deze relatie 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Irmgard     
Ulrich  †1029   


Rapoto I im oberen Traugau
Rapoto I im oberen Traugau, geb. voor 977, ovl. na 984.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Rapotto*1000  †1020  20


Arnold van Egmond
Arnold van Egmond.


Swjatislaw I van Kiev
Swjatislaw I van Kiev (Velikij Knjaz Kiewskij), grootvorst van Kiev, ovl. na 20 aug 1018,
, Fürst von Kiew und Perejaslav, 945-1018 urk, verheiratet vermutlich mit Predeslava von Ungarn, ab 970 in Perejaslav, 963 Zertrümmerung des Chasarenreiches. Wurde von seiner Mutter Olga, die während seiner Minderjährigkeit als Regentin herrschte, 964 zum Fürsten von Kiew ausgerufen. lebt noch wie ein Wikinger, völlig slavisiert, heroisch, verbündete sich 968 mit Kaiser Nikephoros Phokas von Byzanz gegen die Bulgaren. Der friedliche Verkehr zwischen Byzanz und Kiew wurde mehrfach durch die Angriffslust der kriegs- und beutelüsternen fürstlichen Gefolgschaft unter Igor und Svjatoslav gefährdet. 968 Zug nach Bulgarien, er fiel in den Balkan ein und eroberte Ostbulgarien und die Hauptstadt Preslav. 971 Niederlage bei Silistria. Nach seiner Weigerung, die eroberten Territorien an Byzanz herauszugeben, zwang ihn Kaiser Johannes Tzimiskes im Bunde mit den Petschenegen zum Rückzug. Auf dem Weg nach Kiew wurde Svjatoslav im Kampf mit den Petschenegen getötet. Er war der letzte heidnische Fürst Rußlands. Es muß bereits eine bedeutende Beteiligung der Slaven an der Regierung gegeben haben; auch eine erhebliche Slavisierung der herrschenden Schicht ist zu verzeichnen. Nur noch lose Beziehungen nach Skandinavien; auswärtige Politik noch ohne national russisches Gepräge. Führte Krieg um des Krieges willen. Stützte sich ausschliesslich auf seine wurzellockere und auf Beute bedachte Drushina, deren Abgott er war, und wollte am liebsten eine neue Residenz an der Donau begründen. Führt erfolgreiche Kämpfe gegen die Wjatitschen an der Oka, 965 gegen die Chasaren, sodann gegen die Jasen (Osetinen) und Kasogen (Tscherkessen) sowie die Bolgaren an der Kama, deren Hauptstadt Bolgar er einnahm. Der oströmische Kaiser Nikephoros Phokas (963-969) rief ihn gegen Peter von Bulgarien (927-969) auf; Svjatoslav soll auf der Balkanhalbinsel 80 Städte eingenommen haben. Als seine Macht den Byzantinern gefährlich zu werden drohte, hetzte das Imperium das Steppenvolk der Petschenegen gegen ihn auf, die seiner Heerschar 972 an den Dnjepr-Stromschnellen auflauerten und ihn erschlugen.

relatie
met

Maluschka .

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Wladimir*960  †1015 Berestov 55


Maluschka
Maluschka .

relatie
met

Swjatislaw I van Kiev (Velikij Knjaz Kiewskij), zn. van Igor I van Kiev en Olga , grootvorst van Kiev, ovl. na 20 aug 1018,
, Fürst von Kiew und Perejaslav, 945-1018 urk, verheiratet vermutlich mit Predeslava von Ungarn, ab 970 in Perejaslav, 963 Zertrümmerung des Chasarenreiches. Wurde von seiner Mutter Olga, die während seiner Minderjährigkeit als Regentin herrschte, 964 zum Fürsten von Kiew ausgerufen. lebt noch wie ein Wikinger, völlig slavisiert, heroisch, verbündete sich 968 mit Kaiser Nikephoros Phokas von Byzanz gegen die Bulgaren. Der friedliche Verkehr zwischen Byzanz und Kiew wurde mehrfach durch die Angriffslust der kriegs- und beutelüsternen fürstlichen Gefolgschaft unter Igor und Svjatoslav gefährdet. 968 Zug nach Bulgarien, er fiel in den Balkan ein und eroberte Ostbulgarien und die Hauptstadt Preslav. 971 Niederlage bei Silistria. Nach seiner Weigerung, die eroberten Territorien an Byzanz herauszugeben, zwang ihn Kaiser Johannes Tzimiskes im Bunde mit den Petschenegen zum Rückzug. Auf dem Weg nach Kiew wurde Svjatoslav im Kampf mit den Petschenegen getötet. Er war der letzte heidnische Fürst Rußlands. Es muß bereits eine bedeutende Beteiligung der Slaven an der Regierung gegeben haben; auch eine erhebliche Slavisierung der herrschenden Schicht ist zu verzeichnen. Nur noch lose Beziehungen nach Skandinavien; auswärtige Politik noch ohne national russisches Gepräge. Führte Krieg um des Krieges willen. Stützte sich ausschliesslich auf seine wurzellockere und auf Beute bedachte Drushina, deren Abgott er war, und wollte am liebsten eine neue Residenz an der Donau begründen. Führt erfolgreiche Kämpfe gegen die Wjatitschen an der Oka, 965 gegen die Chasaren, sodann gegen die Jasen (Osetinen) und Kasogen (Tscherkessen) sowie die Bolgaren an der Kama, deren Hauptstadt Bolgar er einnahm. Der oströmische Kaiser Nikephoros Phokas (963-969) rief ihn gegen Peter von Bulgarien (927-969) auf; Svjatoslav soll auf der Balkanhalbinsel 80 Städte eingenommen haben. Als seine Macht den Byzantinern gefährlich zu werden drohte, hetzte das Imperium das Steppenvolk der Petschenegen gegen ihn auf, die seiner Heerschar 972 an den Dnjepr-Stromschnellen auflauerten und ihn erschlugen.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Wladimir*960  †1015 Berestov 55


Erik van Zweden
Erik van Zweden (Erik (Björnson) Konung af Sverige), geb. circa 935, koning van Zweden, ovl. circa 995,
, Eirikr VI. Sigrsaeli, der Siegreiche, König von Schweden und Dänemark, Busse, DFA57. Eirikr hinn sigrsaeli herrscht über Schweden und Dänemark, hilft Wladimir in Russland, der vor 980 drei Jahre in Skandinavien weilt, +994/5 1. Ehe Aud, Tochter Hakon Jarls v.Norwegen 2. Ehe Sigrid (Sigridr in Storrada) Tochter Skogul Tostes, Schwester Jarl Ulfs v.Västergötland 3. Swietoslawa?, Tochter Mieszkos I. v.Polen (2. Ehe Svend Gabelbart); Forssman
Eric the Victorious (VI), Old Norse: Eiríkr inn sigrsæli, Modern Swedish: Erik Segersäll, (945?- c 995), was the first Swedish king (970-995) about whom anything definite is known.
His original territory lay in Uppland and neighbouring provinces. He was victorious over an invasion from the south in the Battle of the Fýrisvellir close to Uppsala. Reports that Eric's brother Olof was the father of Styrbjörn the Strong belong to the realm of myth. The extent of his kingdom is unknown. In addition to the Swedish heartland round lake Mälaren it may have extended down the Baltic Sea coast as far south as Blekinge. According to the Flateyjarbok, his success was due to the fact that he allied with the peasants against the nobility, and it is obvious from archeological findings that the influence of the latter diminished during the last part of the tenth century.[3] He was also, probably, the introducer of the famous medieval Scandinavian system of universal conscription known as the ledung in the provinces around Mälaren.
According to Adam of Bremen, Eric allied himself with the Polish prince Boleslav to conquer Denmark and chase away its king Sweyn Forkbeard. He proclaimed himself the king of Sweden and Denmark which he ruled until his death which would have taken place in 994 or 995.[citation needed] Adam says that Eric was baptised in Denmark, but later returned to the Norse gods.[1] Adam of Bremen gives Emund Eriksson as Eric's predecessor.
In all probability he founded the town of Sigtuna, which still exists and where the first Swedish coins were stamped for his son and successor Olof Skötkonung.

tr. (1) voor 985
met

Sigrid Storraade, dr. van Skogul Tostes, geb. voor 972, koningin van Zweden, later koning van Denemarken, ovl. na 2 feb 1014,
, Sigrid Storråda (935- na feb 1014) was eerst koningin van Zweden en later koningin van Denemarken. Omstreeks 970 trouwde zij met Erik Segersäll maar het kwam echter tot een scheiding, waarbij zij het bestuur over Westergötland kreeg, samen met hun zoon Emunde. Als overheerser over Westergötland was zij een goede partij en al spoedig wilde de noorse koning Olav I Tryggvason met haar trouwen. Bruiloftsplannen werden echter onderbroken toen Sigrid voor Olav verklaarde dat zij beslist niet het christelijke geloof aannemen wilde. Olav werd toen zo kwaad, dat hij haar een slag in het gezicht gaf en zei dat hij niet met een hondheidene dacht te trouwen. Hierdoor werd Sigrid een bittere vijand van Olav en toen zij, in 998 met de deense koning Svend Tveskägg (Vorkbaard) trouwde, zorgde sij er voor dat Svend en haar zoon Olof Skötkonung een oorlog tegen Olav Tryggvason begonnen, met de dood van Olav, bij de slag van Svolder in het jaar 1000, als resultaat. Svend Tveskägg en Sigrid kregen een dochter Estrid, die de moeder werd van de deense koning Sven Estridsson, van wie nakommelingen regeerden over Denemarken tot 1448.
Sigrid the Haughty, also known as Sigrid Storråda, was a Nordic queen of contested historicity. She is generally held to be apocryphal in modern scholarship, see e.g. Birgitta Fritz.
She has been variously identified as Swietoslawa, Saum-Aesa, Gunnhilda, daughter of Mieszko I, sister to Boleslaw I Chrobry, King of Poland. She is a character who appears in many sagas and historical chronicles. It is unclear if she was a real person or a compound person (with several real women's lives and deeds attributed to one compound person). It is possible that some accounts confuse one Sigríð, second wife to King of Denmark, Sweyn Forkbeard, and the daughter of Toste, with Saum-Aesa (Swietoslawa) of Poland, his first wife, also known as Gunhilda in her marriage.
Sigríð married the first time, wedding Eiríkr the Victorious (King Eiríkr VI Sigrsæll) of Sweden. She had one son by this marriage: King Óláf II Eiríksson of Sweden, also called Olof Skotkonung. It was in 994 she wed Sweyn Forkbeard under her Scandinavian name, Sigrid Storråda, and the marriage bore five daughters, half-sisters of Danish princes Harald and Canute the Great. Refusal to marry Olaf Trygvasson.
Olaf Tryggvason proposes marriage to Sigrid the Haughty, imposing the condition that she must convert to Christianity. When Sigrid rejects this, Olaf strikes her with a glove. She warns him that this might lead to his death.[2]In 998, when it was proposed that Sigrid, daughter of the Swedish king, marry Olaf Trygvasson, the king of Norway, she rebelled because it would have required that she convert to Christianity. She told him to his face, "I will not part from the faith which my forefathers have kept before me." In a rage, Olaf hit her. It is said that Sigrid then calmly told him, "This may some day be thy death." [1] Sigrid proceeded to avoid the marriage, and created instead a coalition of his enemies to bring about his downfall. She accomplished this by allying Sweden and Denmark against Norway. She achieved her purpose when Olaf fell fighting against Sweden and Denmark in the year 1000 during the Battle of Swold. Queen Sigríð won her vengeance that day, for King Óláf saw his Norwegian forces defeated and he himself leapt into the sea to drown rather than face capture by his enemies.
The cognomen "Haughty", Sigrid got the Scandinavian style cognomen Haughty when she had Harald Grenske burnt to death in order to discourage other petty kings from proposing to her.
Sygryda, 1000 urk, 2. Ehe mit Swend Gabelbart von Dänemark; Busse, DFA57. Begraben in Roskilde; DFA98. Mit Sigrid Storrada ist eines der schwierigsten Probleme der schwedischen und norwegischen Geschichte verbunden: angeblich nacheinander Gattin Eriks des Siegreichen von Schweden (+994) und Swend Gabelbarts von Dänemark (+1014) gewesen ist. Einander widersprechende Quellen und Forschungen. Saxo: Syritha ist Mutter Olofs. Adam v.Bremen: Suein heiratet Witwe Eriks (uxorem Herici relicrit ei Chnud), daher seien Swend und Knud Halbbrüder (fratres germani). Thietmar: Haralds und Knuds von Dänemark Mutter eine Tochter des Polenherzogs Mieszko und Schwester Boleslaws gewesen sei. Snorri: Sigrid hat zwar Svend geheiratet, Knuds Mutter sei aber Gunnhild gewesen. Später habe sogar Olav Tryggvason 998 in Konungahella Sigrid heiraten wollen. Danach sei ihre Ehe mit Swend Gabelbart zustandegekommen. Es ist wenig glaubhaft, daß Erik der Siegreiche von Schweden und Svend Gabelbart von Dänemark nacheinander mit den beiden Frauen Sigrid und Gunnhild -- wenn auch in umgekehrter Reihenfolge -- vermählt gewesen seien. Anscheinend ist eine Ehe einer Tochter Mieszkos I. mit Erik Segersäll und danach mit Svend Gabelbart völlig gesichert. Dagegen ist bezüglich Sigrid nur ihre Ehe mit Erik Segersäll und ihre Mutterschaft an Olof sicher. Die Gestalt Gunnhilds erscheint unklar. Quelle: Forssman, tr. (2) met Sven I van Denemarken. Uit dit huwelijk een dochter.

 

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Olaf III  †1022   

tr. (2)
met

Swjatoslawa (Gunhild) van Polen, dr. van Dago (Mieczyslaw I) van Polen (hertog van Polen) en Dubrawka van Bohemen, tr. (2) met Sven I van Denemarken. Uit dit huwelijk een dochter

Sigrid Storraade
 
Sigrid Storraade, geb. voor 972, koningin van Zweden, later koning van Denemarken, ovl. na 2 feb 1014,
, Sigrid Storråda (935- na feb 1014) was eerst koningin van Zweden en later koningin van Denemarken. Omstreeks 970 trouwde zij met Erik Segersäll maar het kwam echter tot een scheiding, waarbij zij het bestuur over Westergötland kreeg, samen met hun zoon Emunde. Als overheerser over Westergötland was zij een goede partij en al spoedig wilde de noorse koning Olav I Tryggvason met haar trouwen. Bruiloftsplannen werden echter onderbroken toen Sigrid voor Olav verklaarde dat zij beslist niet het christelijke geloof aannemen wilde. Olav werd toen zo kwaad, dat hij haar een slag in het gezicht gaf en zei dat hij niet met een hondheidene dacht te trouwen. Hierdoor werd Sigrid een bittere vijand van Olav en toen zij, in 998 met de deense koning Svend Tveskägg (Vorkbaard) trouwde, zorgde sij er voor dat Svend en haar zoon Olof Skötkonung een oorlog tegen Olav Tryggvason begonnen, met de dood van Olav, bij de slag van Svolder in het jaar 1000, als resultaat. Svend Tveskägg en Sigrid kregen een dochter Estrid, die de moeder werd van de deense koning Sven Estridsson, van wie nakommelingen regeerden over Denemarken tot 1448.
Sigrid the Haughty, also known as Sigrid Storråda, was a Nordic queen of contested historicity. She is generally held to be apocryphal in modern scholarship, see e.g. Birgitta Fritz.
She has been variously identified as Swietoslawa, Saum-Aesa, Gunnhilda, daughter of Mieszko I, sister to Boleslaw I Chrobry, King of Poland. She is a character who appears in many sagas and historical chronicles. It is unclear if she was a real person or a compound person (with several real women's lives and deeds attributed to one compound person). It is possible that some accounts confuse one Sigríð, second wife to King of Denmark, Sweyn Forkbeard, and the daughter of Toste, with Saum-Aesa (Swietoslawa) of Poland, his first wife, also known as Gunhilda in her marriage.
Sigríð married the first time, wedding Eiríkr the Victorious (King Eiríkr VI Sigrsæll) of Sweden. She had one son by this marriage: King Óláf II Eiríksson of Sweden, also called Olof Skotkonung. It was in 994 she wed Sweyn Forkbeard under her Scandinavian name, Sigrid Storråda, and the marriage bore five daughters, half-sisters of Danish princes Harald and Canute the Great. Refusal to marry Olaf Trygvasson.
Olaf Tryggvason proposes marriage to Sigrid the Haughty, imposing the condition that she must convert to Christianity. When Sigrid rejects this, Olaf strikes her with a glove. She warns him that this might lead to his death.[2]In 998, when it was proposed that Sigrid, daughter of the Swedish king, marry Olaf Trygvasson, the king of Norway, she rebelled because it would have required that she convert to Christianity. She told him to his face, "I will not part from the faith which my forefathers have kept before me." In a rage, Olaf hit her. It is said that Sigrid then calmly told him, "This may some day be thy death." [1] Sigrid proceeded to avoid the marriage, and created instead a coalition of his enemies to bring about his downfall. She accomplished this by allying Sweden and Denmark against Norway. She achieved her purpose when Olaf fell fighting against Sweden and Denmark in the year 1000 during the Battle of Swold. Queen Sigríð won her vengeance that day, for King Óláf saw his Norwegian forces defeated and he himself leapt into the sea to drown rather than face capture by his enemies.
The cognomen "Haughty", Sigrid got the Scandinavian style cognomen Haughty when she had Harald Grenske burnt to death in order to discourage other petty kings from proposing to her.
Sygryda, 1000 urk, 2. Ehe mit Swend Gabelbart von Dänemark; Busse, DFA57. Begraben in Roskilde; DFA98. Mit Sigrid Storrada ist eines der schwierigsten Probleme der schwedischen und norwegischen Geschichte verbunden: angeblich nacheinander Gattin Eriks des Siegreichen von Schweden (+994) und Swend Gabelbarts von Dänemark (+1014) gewesen ist. Einander widersprechende Quellen und Forschungen. Saxo: Syritha ist Mutter Olofs. Adam v.Bremen: Suein heiratet Witwe Eriks (uxorem Herici relicrit ei Chnud), daher seien Swend und Knud Halbbrüder (fratres germani). Thietmar: Haralds und Knuds von Dänemark Mutter eine Tochter des Polenherzogs Mieszko und Schwester Boleslaws gewesen sei. Snorri: Sigrid hat zwar Svend geheiratet, Knuds Mutter sei aber Gunnhild gewesen. Später habe sogar Olav Tryggvason 998 in Konungahella Sigrid heiraten wollen. Danach sei ihre Ehe mit Swend Gabelbart zustandegekommen. Es ist wenig glaubhaft, daß Erik der Siegreiche von Schweden und Svend Gabelbart von Dänemark nacheinander mit den beiden Frauen Sigrid und Gunnhild -- wenn auch in umgekehrter Reihenfolge -- vermählt gewesen seien. Anscheinend ist eine Ehe einer Tochter Mieszkos I. mit Erik Segersäll und danach mit Svend Gabelbart völlig gesichert. Dagegen ist bezüglich Sigrid nur ihre Ehe mit Erik Segersäll und ihre Mutterschaft an Olof sicher. Die Gestalt Gunnhilds erscheint unklar. Quelle: Forssman.

tr. (1) voor 985
met

Erik van Zweden (Erik (Björnson) Konung af Sverige), zn. van Emund (Eriksson) af Upsala (koning van Zweden), geb. circa 935, koning van Zweden, ovl. circa 995,
, Eirikr VI. Sigrsaeli, der Siegreiche, König von Schweden und Dänemark, Busse, DFA57. Eirikr hinn sigrsaeli herrscht über Schweden und Dänemark, hilft Wladimir in Russland, der vor 980 drei Jahre in Skandinavien weilt, +994/5 1. Ehe Aud, Tochter Hakon Jarls v.Norwegen 2. Ehe Sigrid (Sigridr in Storrada) Tochter Skogul Tostes, Schwester Jarl Ulfs v.Västergötland 3. Swietoslawa?, Tochter Mieszkos I. v.Polen (2. Ehe Svend Gabelbart); Forssman
Eric the Victorious (VI), Old Norse: Eiríkr inn sigrsæli, Modern Swedish: Erik Segersäll, (945?- c 995), was the first Swedish king (970-995) about whom anything definite is known.
His original territory lay in Uppland and neighbouring provinces. He was victorious over an invasion from the south in the Battle of the Fýrisvellir close to Uppsala. Reports that Eric's brother Olof was the father of Styrbjörn the Strong belong to the realm of myth. The extent of his kingdom is unknown. In addition to the Swedish heartland round lake Mälaren it may have extended down the Baltic Sea coast as far south as Blekinge. According to the Flateyjarbok, his success was due to the fact that he allied with the peasants against the nobility, and it is obvious from archeological findings that the influence of the latter diminished during the last part of the tenth century.[3] He was also, probably, the introducer of the famous medieval Scandinavian system of universal conscription known as the ledung in the provinces around Mälaren.
According to Adam of Bremen, Eric allied himself with the Polish prince Boleslav to conquer Denmark and chase away its king Sweyn Forkbeard. He proclaimed himself the king of Sweden and Denmark which he ruled until his death which would have taken place in 994 or 995.[citation needed] Adam says that Eric was baptised in Denmark, but later returned to the Norse gods.[1] Adam of Bremen gives Emund Eriksson as Eric's predecessor.
In all probability he founded the town of Sigtuna, which still exists and where the first Swedish coins were stamped for his son and successor Olof Skötkonung, tr. (2) met Swjatoslawa (Gunhild) van Polen. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Olaf III  †1022   

tr. (2) circa 996
met

Sven I van Denemarken, zn. van Harald I "Blaatand" (Bluetooth) koning van Denemarken (koning van Denemarken) en Gunnhild Olafsdottir, geb. circa 960, ovl. Gainsborough [Groot Brittanië] op 2 feb 1014,
, Sveinn, Tveskaeg/Treskaeg/Tiyguskegg, ``Gabelbart'', getauft auf den Namen Otto, 986-987, 1000-1014 König v.Dänemark, 1002 in Norwegen, 1013 in England Begraben in Roskilde. 1. Frau: Gunhild, - 1014, Ehe geschieden (in 1. Ehe mit Erik Segersäll v.Schweden); Brenner. zuerst in Viken u.d.Oplanden (Norw.). Lehnt sich gegen den Vater auf. Unklare Eheverhältnisse: 1. Gunhild (Detsleif v.Wendland, Fürst der Liutizen) - 1.Ehe mit Erik Segrsäll v.Schw, +um 1014 2. Sigrid Storrada v.Schw. oder Swietoslawa (Mieszko I.); Forssman, "Vorkbaard", Koning van Denemarken 986-1014, Koning van
Engeland 1013-1014, stamvader van de dynastie der Estritiden, tr. (2) met Swjatoslawa (Gunhild) van Polen. Uit dit huwelijk een dochter.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Helmfrid     


Sven I van Denemarken
Sven I van Denemarken, geb. circa 960, ovl. Gainsborough [Groot Brittanië] op 2 feb 1014,
, Sveinn, Tveskaeg/Treskaeg/Tiyguskegg, ``Gabelbart'', getauft auf den Namen Otto, 986-987, 1000-1014 König v.Dänemark, 1002 in Norwegen, 1013 in England Begraben in Roskilde. 1. Frau: Gunhild, - 1014, Ehe geschieden (in 1. Ehe mit Erik Segersäll v.Schweden); Brenner. zuerst in Viken u.d.Oplanden (Norw.). Lehnt sich gegen den Vater auf. Unklare Eheverhältnisse: 1. Gunhild (Detsleif v.Wendland, Fürst der Liutizen) - 1.Ehe mit Erik Segrsäll v.Schw, +um 1014 2. Sigrid Storrada v.Schw. oder Swietoslawa (Mieszko I.); Forssman, "Vorkbaard", Koning van Denemarken 986-1014, Koning van
Engeland 1013-1014, stamvader van de dynastie der Estritiden.

tr. (1) circa 996
met

Sigrid Storraade, dr. van Skogul Tostes, geb. voor 972, koningin van Zweden, later koning van Denemarken, ovl. na 2 feb 1014,
, Sigrid Storråda (935- na feb 1014) was eerst koningin van Zweden en later koningin van Denemarken. Omstreeks 970 trouwde zij met Erik Segersäll maar het kwam echter tot een scheiding, waarbij zij het bestuur over Westergötland kreeg, samen met hun zoon Emunde. Als overheerser over Westergötland was zij een goede partij en al spoedig wilde de noorse koning Olav I Tryggvason met haar trouwen. Bruiloftsplannen werden echter onderbroken toen Sigrid voor Olav verklaarde dat zij beslist niet het christelijke geloof aannemen wilde. Olav werd toen zo kwaad, dat hij haar een slag in het gezicht gaf en zei dat hij niet met een hondheidene dacht te trouwen. Hierdoor werd Sigrid een bittere vijand van Olav en toen zij, in 998 met de deense koning Svend Tveskägg (Vorkbaard) trouwde, zorgde sij er voor dat Svend en haar zoon Olof Skötkonung een oorlog tegen Olav Tryggvason begonnen, met de dood van Olav, bij de slag van Svolder in het jaar 1000, als resultaat. Svend Tveskägg en Sigrid kregen een dochter Estrid, die de moeder werd van de deense koning Sven Estridsson, van wie nakommelingen regeerden over Denemarken tot 1448.
Sigrid the Haughty, also known as Sigrid Storråda, was a Nordic queen of contested historicity. She is generally held to be apocryphal in modern scholarship, see e.g. Birgitta Fritz.
She has been variously identified as Swietoslawa, Saum-Aesa, Gunnhilda, daughter of Mieszko I, sister to Boleslaw I Chrobry, King of Poland. She is a character who appears in many sagas and historical chronicles. It is unclear if she was a real person or a compound person (with several real women's lives and deeds attributed to one compound person). It is possible that some accounts confuse one Sigríð, second wife to King of Denmark, Sweyn Forkbeard, and the daughter of Toste, with Saum-Aesa (Swietoslawa) of Poland, his first wife, also known as Gunhilda in her marriage.
Sigríð married the first time, wedding Eiríkr the Victorious (King Eiríkr VI Sigrsæll) of Sweden. She had one son by this marriage: King Óláf II Eiríksson of Sweden, also called Olof Skotkonung. It was in 994 she wed Sweyn Forkbeard under her Scandinavian name, Sigrid Storråda, and the marriage bore five daughters, half-sisters of Danish princes Harald and Canute the Great. Refusal to marry Olaf Trygvasson.
Olaf Tryggvason proposes marriage to Sigrid the Haughty, imposing the condition that she must convert to Christianity. When Sigrid rejects this, Olaf strikes her with a glove. She warns him that this might lead to his death.[2]In 998, when it was proposed that Sigrid, daughter of the Swedish king, marry Olaf Trygvasson, the king of Norway, she rebelled because it would have required that she convert to Christianity. She told him to his face, "I will not part from the faith which my forefathers have kept before me." In a rage, Olaf hit her. It is said that Sigrid then calmly told him, "This may some day be thy death." [1] Sigrid proceeded to avoid the marriage, and created instead a coalition of his enemies to bring about his downfall. She accomplished this by allying Sweden and Denmark against Norway. She achieved her purpose when Olaf fell fighting against Sweden and Denmark in the year 1000 during the Battle of Swold. Queen Sigríð won her vengeance that day, for King Óláf saw his Norwegian forces defeated and he himself leapt into the sea to drown rather than face capture by his enemies.
The cognomen "Haughty", Sigrid got the Scandinavian style cognomen Haughty when she had Harald Grenske burnt to death in order to discourage other petty kings from proposing to her.
Sygryda, 1000 urk, 2. Ehe mit Swend Gabelbart von Dänemark; Busse, DFA57. Begraben in Roskilde; DFA98. Mit Sigrid Storrada ist eines der schwierigsten Probleme der schwedischen und norwegischen Geschichte verbunden: angeblich nacheinander Gattin Eriks des Siegreichen von Schweden (+994) und Swend Gabelbarts von Dänemark (+1014) gewesen ist. Einander widersprechende Quellen und Forschungen. Saxo: Syritha ist Mutter Olofs. Adam v.Bremen: Suein heiratet Witwe Eriks (uxorem Herici relicrit ei Chnud), daher seien Swend und Knud Halbbrüder (fratres germani). Thietmar: Haralds und Knuds von Dänemark Mutter eine Tochter des Polenherzogs Mieszko und Schwester Boleslaws gewesen sei. Snorri: Sigrid hat zwar Svend geheiratet, Knuds Mutter sei aber Gunnhild gewesen. Später habe sogar Olav Tryggvason 998 in Konungahella Sigrid heiraten wollen. Danach sei ihre Ehe mit Swend Gabelbart zustandegekommen. Es ist wenig glaubhaft, daß Erik der Siegreiche von Schweden und Svend Gabelbart von Dänemark nacheinander mit den beiden Frauen Sigrid und Gunnhild -- wenn auch in umgekehrter Reihenfolge -- vermählt gewesen seien. Anscheinend ist eine Ehe einer Tochter Mieszkos I. mit Erik Segersäll und danach mit Svend Gabelbart völlig gesichert. Dagegen ist bezüglich Sigrid nur ihre Ehe mit Erik Segersäll und ihre Mutterschaft an Olof sicher. Die Gestalt Gunnhilds erscheint unklar. Quelle: Forssman, tr. (1) met Erik van Zweden. Uit dit huwelijk een zoon.

 

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Helmfrid     

tr. (2)
met

Swjatoslawa (Gunhild) van Polen, dr. van Dago (Mieczyslaw I) van Polen (hertog van Polen) en Dubrawka van Bohemen, tr. (1) met Erik van Zweden. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Astrid  †1020   


Diederik van Haldensleben Markgraf von der Nordmark
Diederik (Dietrich) van Haldensleben Markgraf von der Nordmark, markgraaf v.d. Noordmark, ovl. Magdeburg op 19 dec 985.

2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Thietburga*967     
Bernhard I  †1018   


Johann von Ketteler zu Melrich
Johann von Ketteler zu Melrich.

tr.
met

Agnes Schenk van Nideggen.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Johanna     


Raimund III van Aquitanië
Raimund III van Aquitanië, hertog van Aquitanië en Auvergne, ovl. in 950,
, Graf v.Rouergue, Markgraf v.Septimanien, 936 Herzog; Werner 923 Comte de Toulouse, 932 d'Auvergne, Duc d'Aquitaine;.

relatie (1)
met

Garsende .

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Willem III*947  †1037  90

tr. (2)
met

Bertha van Arles (van Tuscië), dr. van Boso II van Arles (markgraaf van Toscane) en Willa van Opper-Bourgondië, tr. (1) met Rotbold I von Agel. Uit dit huwelijk een zoon, tr. (3) met Boson I de Provence, ovl. na 968,
, broer van koning Rudolf van W. Uit dit huwelijk geen kinderen


Garsende
Garsende .

relatie
met

Raimund III van Aquitanië, zn. van Raymund II van Toulouse (graaf van Toulouse) en Guindilda de Barcelona, hertog van Aquitanië en Auvergne, ovl. in 950,
, Graf v.Rouergue, Markgraf v.Septimanien, 936 Herzog; Werner 923 Comte de Toulouse, 932 d'Auvergne, Duc d'Aquitaine;, tr. (2) met Bertha van Arles. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit deze relatie een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Willem III*947  †1037  90


Rotbold II van Provence
Rotbold II markies van Provence, graaf van Provence 968, ovl. circa 1008,
, Vermeld 901-1005.

relatie
met

Ermengard .

Uit deze relatie een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Emma     


Ermengard
Ermengard .

relatie
met

Rotbold II markies van Provence, zn. van Boso III Comte de Provence (graaf van Avignon 935, graaf van Arles 949) en Constance van Vienne, graaf van Provence 968, ovl. circa 1008,
, Vermeld 901-1005.

Uit deze relatie een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Emma     


Adalbert I de la Marche
Adalbert I Comte de la Marche, graaf van La Marche, ovl. Gencay in 997.

tr. circa 975
met

Almodis van Limoges, ovl. op 7 okt 1011,
, zuster van Guy V de Limoges.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bernhard I  †1047