Theodotitus de Tusculum
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Theodotitus de Tusculum, geb. in 700, ovl. na 745.
Hij krijgt een zoon:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Sergius | *745 | | †777 | | 32 | 1 | 1 |
tr.
met
Hildegarde de Ferrette, dr. van Karel III van West-Francië (koning van West-Francië) en Frederune van Hamaland van Westfalen van Ringelheim, geb. in 896, Comtesse de Ferrette, ovl. circa 936, tr. (2) met Hugues II de Nordgau. Uit dit huwelijk 2 kinderen.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Heilwig | *936 | | †974 | | 37 | 1 | 1 |
Hildegarde de Ferrette
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Hildegarde de Ferrette, geb. in 896, Comtesse de Ferrette, ovl. circa 936.
tr. (1)
met
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Heilwig | *936 | | †974 | | 37 | 1 | 1 |
tr. (2) in 928
met
Hugues II de Nordgau, geb. in 893, Comte de Hohenbourg et de Nordgau, ovl. circa 955.
Uit dit huwelijk 2 kinderen.
Wittislingen
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Wittislingen , geb. circa 905.
tr.
met
Uit dit huwelijk 2 zonen:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Hupald | *940 | | †974 | | 34 | 1 | 1 |
| 2 | Richwin | *919 | | †973 | | 54 | 1 | 2 |
Hugues II de Nordgau
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Hugues II de Nordgau, geb. in 893, Comte de Hohenbourg et de Nordgau, ovl. circa 955.
tr. in 928
met
Hildegarde de Ferrette, dr. van Karel III van West-Francië (koning van West-Francië) en Frederune van Hamaland van Westfalen van Ringelheim, geb. in 896, Comtesse de Ferrette, ovl. circa 936, tr. (1) met Richwin von Dillingen. Uit dit huwelijk 2 kinderen.
Uit dit huwelijk 2 kinderen.
Svatana (Théodrate) (de Herstal, de Saint-Quentin) von Sachsen de Herstal
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Svatana (Théodrate) (de Herstal, de Saint-Quentin) von Sachsen de Herstal, geb. in 752, Duchesse de Saxe, Abbesse de Soissons, ovl. in 838.
- Vader:
Bernard de Saint Quentin (Bernard de Saint-Quentin) de Herstal, zn. van Karel Martel de Herstal (hofmeier 717-741) en Rotrude de Gellone van Trier (Dame de Francie, Duchesse des Francs), geb. te Saint-Quentin [Frankrijk] circa 731, Seigneur de Saint-Quentin et d'Autun (Comte et Abbé de Saint-Quentin, maire du palais d'Austrasie), ovl. te Empiré [Frankrijk] circa 787, begr. te Saint-Denis [Frankrijk], tr. in 752 met
tr. in 763
met
Wittekind I le Grand de Saxe (Widukind von Sachsen), zn. van Wernechim von Sachsen (hertog van Sachsen) en Dobzogera Gunilda 'd Ascanie (Princesse d'Ascanie), geb. circa 739 (739), ged. te Attigny [Frankrijk] in 784, Roi des Saxons, Duc König von Sachsen 768 von Sachsen (785-807), ovl. te Enger [Duitsland] (te Engern [Duitsland]) op 7 jan 810, begr. te Enger [Duitsland] (te Engern [Duitsland]) Pfarrkirche op 11 jan 810, tr. (1) met Geva (Geva Eysteindotter) de Vestfold (Geva von Westfold). Uit dit huwelijk 3 kinderen. |  |
Geva de Vestfold (Geva von Westfold).
umstrittene Person, Schwester Halfdans und Haralds von Haithabu.
Wittekind I le Grand de Saxe (Widukind von Sachsen).
777-786 Herzog der Sachsen im Kampf gegen Karl den Grote.; DFA14. Herzog in Westfalen. DGB 169, S.291. Organisiert 778 einen Aufstand gegen Karl den Großen, flieht verschiedentlich nach Dänemark, wird 785 in Attigny getauft (Taufpate ist Karl der Große), stirbt auf der Reichenau? wo er gefangen gehalten wurde. Schleußner, DFA14\\ Widukind, Sächsischer Adeliger westfälischer Herkunft und Führer seines Volkes im Kampf gegen Karl d.Gr. 777 ging er ins Exil nach Dänemark, kehrte ein Jahr später zurück und unternahm sächsische Raubzüge entlang des Rheins, bei denen er bis nach Fulda gelangte. Nach dem fränkischen Sieg bei Laisa und dem Blutbad von Verden (782) floh Widukind wiederum, kehrte nochmals zurück und zog andere heidnische Stämme wie die Wenden und Friesen mit in den Kampf gegen die fränkisch-christliche Expansion. 785 änderte Karl d.Gr. seine Taktik und führte in Attingny mit Widukind persönliche Verhandlungen; diese endeten mit der festlichen Taufe des Sachsen, bei der Karl als Taufpate auftrat und Widukind mit Geschenken überschüttete. Tatsächlich wurde Widukind bei späteren sächsichen Aufständen nicht mehr erwähnt. Spätere Generationen bauten ihn zum Nationalhelden auf Widukind trouwde rond 773 met Geva, de zus van Sigurd, koning van Haithabu, een van de kleine Noorse koninkrijken die bestonden vóór de eenwording van Noorwegen door Harald I met de mooie haren. Uit dit huwelijk is slechts één kind bekend, Wigbert, waarvan niet kan worden bevestigd dat hij hertog van Saksen was. Wigbert, getrouwd met Ourada, is de vader van graaf Waldbert, die in 859 land ontving van Lodewijk de Duitser en samen met zijn echtgenote Aldburge een kerk stichtte in Wildeshausen in Nedersaksen. Zij zijn de ouders van Wigbert, bisschop van Verden van 874 tot 908. Wigbert, zoon van Widukind, moet niet worden verward met Egbert, zoon van Bruno, graaf benoemd in Saksen in 834 door keizer Lodewijk de Vrome.
Wikipedia: De naam Wittekind komt overeen met Waldkind, oftewel Kind des Waldes, "kind van het bos". Het is duidelijk een bijnaam, aangezien Widukind een metafoor was om een wolf aan te duiden, een dier dat sterk verbonden is met oorlog en dood. Widukind van Saksen, waarschijnlijk geboren rond het midden van de 8e eeuw en overleden op 7 januari 810, is een Saksische edelman uit de tijd van het Karolingische rijk, vooral bekend als het iconische figuur van het Saksische verzet tegen de Franken onder leiding van Karel de Grote. Hij was inderdaad een van de meest standvastige tegenstanders van de Frankische verovering en de kerstening van zijn volk, wat hem ook een van de belangrijkste tegenstanders maakte die Karel de Grote tijdens zijn veldtochten ontmoette.
In de 8e eeuw werd het Saksische gebied begrensd door Thüringen in het zuiden, Rijnland in het westen, de Slaven in het oosten en de Noordzee. In die tijd woonden er drie volkeren: de Westfalen in het westen, buren van de Rijnlanders; de Angrares in het centrum; de Ostfalen in het zuidoosten, buren van de Thüringers; en de Nordalbingii in het noorden, buren van de Slaven. Allen waren heidenen en afstammelingen van de volkeren van het oude Germania.
Vanaf 690 proberen de prediker Willibrord van Utrecht en veel andere christelijke missionarissen deze volkeren te evangeliseren. Vanaf 772 vallen de Saksen Thüringen aan. Karel de Grote dreef hen toen terug. De Frankische koning gebruikte geweld en terreur om de Saksen te onderwerpen. Deze oorlog werd van religieuze rechtvaardigingen voorzien: het bestrijden van het heidendom was een "heilige plicht" en heidense heiligdommen werden vernietigd, waaronder de Irminsul. "De vernietiging van het beroemde heidense heiligdom Irminsul had alleen tot gevolg dat ze wraak wilden nemen door religieuze gebouwen in Hessen in brand te steken." De verovering ging gepaard met een gedwongen bekering van de inwoners, Karel de Grote stelde het capitulaire van de delen van Saksen in. In september 774 schonden de Saksen hun gedwongen belofte en hervatten hun invallen in Hessen. Ze begonnen opnieuw in Rijnland binnen te dringen. Karel de Grote, bezet in Italië, lanceerde vier sterke kolonnes tegen hen die alles op hun pad verwoestten. In 775 riep Karel de Grote de groten van het koninkrijk samen in Quierzy en besloot de Saksische opstand te beëindigen door de Saksen tot het christendom te bekeren. "De ijzeren wet van God" bestond uit het kiezen tussen de doop of de dood. De Franken trokken Westfalen binnen. De Ostfalen en Angrariërs gaven zich zonder enige weerstand over, terwijl de Westfalen de Frankische troepen aanzienlijke schade toebrachten, totdat de koning arriveerde. Om niet te worden uitgeroeid, gaven ze zich over en vroegen om vrede. De Denen, die toen bekend stonden als de Noormannen of Nordalbingiërs, wachtten geduldig op hun kans om hun verloren gebieden te heroveren, een kans die zich voordeed toen Karel de Grote in 776 terugkeerde naar Italië om de hertog van Friuli te onderwerpen. Ze heroverden gebieden, maar de snelle terugkeer van Karel de Grote verraste hen en dwong hen zich over te geven. Widukind is bekend uit Frankische bronnen, wat betekent dat er in totaal weinig informatie over hem is; in het bijzonder is er niets bekend over zijn familieachtergrond en geboorte. Zijn historische rol speelt zich af in het kader van de campagnes van Karel de Grote tegen de Saksen, die plaatsvonden van 772 tot 799 en die historicus Pierre Riché een "dertigjarige oorlog" heeft genoemd. Widukind was eigenaar van landerijen in Westfalen en Angria (gebied van de Angrariërs). Hij trouwde met Geva, zus van Siegfried, koning van Denemarken en van Haithabu, en van Halfdan II, koning van Vestfold. Hij was een heiden, zoals zijn volk gedurende het tweede derde deel van de 8e eeuw.
In 777 werd de afwezigheid van Widukind op een bijeenkomst van de Saksen, bijeengeroepen door Karel de Grote in Paderborn, zeer opgemerkt. De Saksen, die bijeen waren als vazallen van de koning, stemden ermee in zich tot het christendom te bekeren. Na de overwinning van de Frankische koning vluchtte Widukind uit Saksen en zocht hij zijn toevlucht in Denemarken, waarvan het volk heiden was. In 778, terug in Saksen terwijl het Frankische leger in Spanje gemobiliseerd was, organiseerde hij het Saksische verzet. Onder zijn invloed bedreigden de heidense Saksen de abdij van Fulda en dwongen de monniken te vluchten; laatstgenoemden moesten zelfs de relikwieën van Bonifatius van Mainz meenemen. Niettemin ontwikkelde zich een pro-Frankische partij binnen de Saksische aristocratie, waarbij Karel de Grote de graafschapsinstelling wilde invoeren. Widukind profiteerde een tijd van de excessen van de territoriale uitbreidingspolitiek, die Karel de Grote weg hield van Saksen. Toen deze laatste terugkeerde, organiseerde hij als repressie de onthoofding van 4500 personen en de deportatie van 12000 vrouwen en kinderen omdat zij het doopsel weigerden, in Verden aan de Wezer in 782. Widukind vluchtte naar zijn buren en stelde zich onder de bescherming van "Sigfred koning der Denen". Na deze overwinning reorganiseerde Karel de Grote Saksen, dat een provincie van zijn rijk werd, en beval de gedwongen bekering van de heidense Saksen. De meeste rebellen werden door de Saksische leiders aan Karel de Grote uitgeleverd, behalve Widukind, die onvindbaar was. Na opnieuw Denemarken te hebben bereikt, kreeg hij steun van de Friezen en de Denen die ten noorden van de Elbe gevestigd waren. De Franken werden door Widukind verslagen op de berg Süntel in 782. Als ze het jaar daarop de overwinning behaalden, moesten ze overwinteren in het land van 784 tot 785 om de opstand te beëindigen. In 785 stelde Karel de Grote in Saksen het capitulaire De partibus Saxoniæ in: de heidenen moesten zich bekeren onder dreiging van de doodstraf. De Wenden, Slavische buren van de Saksen in het oosten, sloten zich toen aan bij de opstand, die nu duidelijk gericht was tegen de Rooms-Katholieke Kerk. Widukind overtuigde zijn aanhangers om kerken te plunderen en de Franken te vermoorden, in naam van de Germaanse goden: de rebellen dwongen Willehad, de eerste bisschop van Bremen, zijn missionaire werk op te geven. Veel Franken die zich op Saksisch grondgebied hadden gevestigd, werden uitgeroeid. De bronnen ontbreken dan over de details van Widukinds acties: hij zou hebben ingestemd om zich over te geven op voorwaarde dat hij niet zou worden gedood. Karel de Grote zou hem hebben overtuigd zich te bekeren om zijn steun te winnen. Widukind ontving inderdaad als eerste het sacrament met verschillende van zijn mannen, tijdens een collectieve doopceremonie in 785 in Attigny (Ardennen), Frankrijk.
Karel de Grote zelf was zijn peetvader. Maar zelfs na hun bekering bleven de Saksen lange tijd heidense idolen aanbidden en hadden ze moeite om volledig afstand te doen van hun oude bijgeloven en gebruiken. In ieder geval lijkt Saksen toen gepacificeerd te zijn, en in feite bleven de Saksen acht jaar lang rustig, tot in 792. Widukind na zijn bekering Het is in deze periode dat Widukind, - na zijn bekering - Waltger (Wolderus, ca. 725-825) - die in de 11e eeuw heilig werd verklaard - vroeg om een klooster te stichten voor de opvoeding van meisjes van de hoge Saksische adel in Müdehorst (tegenwoordig geïntegreerd in de stad Bielefeld). Dit werd gedaan in 789, en het klooster werd vervolgens rond 800 overgebracht naar Herivurth (tegenwoordig Herford) aan de samenvloeiing van de Aa (rivier in Westfalen) en de Werre. Wetende dat de volledige bekering van de Saksen moeilijk zou zijn, nam Karel de Grote strenge maatregelen - door het capitulaire "de Partibus Saxonis" (787) - en dwong de Saksen de christenen te respecteren en zich tot het christendom te bekeren, onder dreiging van de doodstraf. Deze religieuze verovering van Saksen veroorzaakte nieuwe opstanden, waarbij de Frankische missionarissen vaak geweld gebruikten om hun doelen te bereiken. In de jaren 792 tot 795 kwamen de Saksen opnieuw in opstand en verwierpen het capitulaire. Widukind vluchtte opnieuw naar Denemarken en zocht bescherming bij de Vikingkoning Godfred, de opvolger van Sigfred. Volgens Jean Mabire werd Widukind de zwager van Godfred door te trouwen met zijn zus Geva van Vestfold, een Noorse prinses. De Saksische rebellen vroegen om hulp van de Friezen, hun noordelijke buren die ook heidenen waren, en van de Avaren, die al in strijd waren met Karel de Grote. Ze deden afstand van het christendom, plunderden kerken, vervolgden katholieken en herstelden de verering van idolen. Gezien de gang van zaken moest de koning in 794 terugkeren naar Saksen. Hij verdeelde zijn leger in tweeën, een deel onder zijn bevel en het andere onder het bevel van zijn zoon Karel de Jongere. Karel de Grote trok Thüringen binnen en Karel de Jongere Westfalen. De rebellen gaven zich zonder strijd over en zwoeren trouw aan de koning. Het jaar daarop trokken Karel de Grote en zijn leger door Saksen tot aan de Elbe, terwijl ze plunderden. De Deense prins viel de Abodriten aan, een bondgenoot van Karel de Grote, herstelde de Danevirke en lanceerde rond 810 200 schepen naar Friesland. Hoewel de pacificatie van Saksen nog enkele jaren duurde (officieel eindigde deze in Paderborn, in 799), Widukind nam na deze datum niet langer deel aan de sporadische gevechten die tot 804 duurden. Hij stierf op 7 januari 810. De historicus Pierre Bauduin legt uit dat "de angst die werd ingegeven door de verovering van het land [Saksen] en de brute onderwerping van zijn bewoners ongetwijfeld bijdroegen aan de Viking-expansiebeweging". Een hypothese die al werd geformuleerd door Lucien Musset. Meer dan duizend jaar na zijn dood werd in 1899 een monument ter ere van Wittekind opgericht in Herford in het noordwesten van Westfalen, een bronzen werk van de Berlijnse beeldhouwer Heinrich Wefing. Dit werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1942 vernietigd om het brons te hergebruiken, maar is sindsdien heropgebouwd, als teken van de gehechtheid van de Duitsers aan de iconische figuren van hun geschiedenis, zelfs van lang geleden.
Widukind trouwde rond 773 met Geva, de zus van Sigurd, koning van Haithabu, een van de kleine Noorse koninkrijken die bestonden vóór de eenwording van Noorwegen door Harald I met de mooie haren. Uit dit huwelijk is slechts één kind bekend, Wigbert, waarvan niet kan worden bevestigd dat hij hertog van Saksen was. Wigbert, getrouwd met Ourada, is de vader van graaf Waldbert, die in 859 land ontving van Lodewijk de Duitser en samen met zijn echtgenote Aldburge een kerk stichtte in Wildeshausen in Nedersaksen. Zij zijn de ouders van Wigbert, bisschop van Verden van 874 tot 908. Wigbert, zoon van Widukind, moet niet worden verward met Egbert, zoon van Bruno, graaf benoemd in Saksen in 834 door keizer Lodewijk de Vrome.
Nalatenschap
Widukind werd later een soort "nationale held" en werd als een heilige beschouwd. In de Middeleeuwen dacht men dat hij begraven was in Enger, nabij Herford, waar een reliekschrijn uit de 9e of 10e eeuw zijn naam draagt. Aan het eind van de Middeleeuwen werd hij verheerlijkt als heidense held, en zelfs als een van de voorouders van de belangrijkste Duitse dynastieën. Tijdens het nazitijdperk was Widukind het onderwerp van een sterk anti-christelijk toneelstuk, "Wittekind".
Uit dit huwelijk 4 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Wittikine | *756 | | †808 | | 52 | 1 | 2 |
Thibert III d'Autun
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Thibert III d'Autun, geb. in 755, ovl. in 810.
tr.
met
Wittikine de Saxe, dr. van Wittekind I le Grand de Saxe (Roi des Saxons, Duc König von Sachsen 768 von Sachsen (785-807)) en Svatana (Théodrate) (de Herstal, de Saint-Quentin) von Sachsen de Herstal (Duchesse de Saxe, Abbesse de Soissons), geb. in 756, ovl. in 808.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Reguimbert | *775 | Merseburg [Duitsland] | †825 | | 50 | 1 | 1 |
Wittikine de Saxe
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Wittikine de Saxe, geb. in 756, ovl. in 808.
- Vader:
Wittekind I le Grand de Saxe (Widukind von Sachsen), zn. van Wernechim von Sachsen (hertog van Sachsen) en Dobzogera Gunilda 'd Ascanie (Princesse d'Ascanie), geb. circa 739, ged. te Attigny [Frankrijk] in 784, Roi des Saxons, Duc König von Sachsen 768 von Sachsen (785-807), ovl. te Enger [Duitsland] op 7 jan 810, begr. te Enger [Duitsland] op 11 jan 810, tr. (1) met Geva (Geva Eysteindotter) de Vestfold (Geva von Westfold). Uit dit huwelijk 3 kinderen, tr. (2) in 763 met
| |
tr.
met
Thibert III d'Autun, geb. in 755, ovl. in 810.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Reguimbert | *775 | Merseburg [Duitsland] | †825 | | 50 | 1 | 1 |
Gonthier, Gunther d'Alemanie
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Gonthier, Gunther d'Alemanie, geb. in 657, ovl. in 724.
tr.
met
Gerswinde d'Alsace, dr. van Aldaric Ethicon I de Nordgau (hertog van de Elzas en Zwaben) en Bérhésinde de Meaux, geb. in 660.
Uit dit huwelijk een dochter:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Gerswinde | *690 | | †758 | | 68 | 1 | 1 |
Gerswinde d'Alsace
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Gerswinde d'Alsace, geb. in 660.
tr.
met
Gonthier, Gunther d'Alemanie, zn. van Emustus d'Alemanie en Theodora d'Alsace, geb. in 657, ovl. in 724.
Uit dit huwelijk een dochter:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Gerswinde | *690 | | †758 | | 68 | 1 | 1 |
Gondobald de Meaux
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Gondobald de Meaux, geb. in 500.
tr.
met
Ansou de Dijon, geb. circa 600.
Uit dit huwelijk een dochter:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Bérhésinde | *647 | | †690 | Straatsburg [Frankrijk] | 42 | 1 | 2 |
Bérhésinde de Meaux
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Bérhésinde de Meaux, geb. in 647, ovl. te Straatsburg [Frankrijk] op 20 feb 690.
tr. circa 660
met
Aldaric Ethicon I (Adalric Étichon I) de Nordgau (Aldaric Éthicon I van de Elzas), zn. van Leutharius II hertog van Alamannië (Hertog van Allemannië) en Gerberge de Bourgondië, geb. te Pagus Attoariensis [Frankrijk] in 637, hertog van de Elzas en Zwaben (Dynastie des Étichonides, Noble Franque, Duc d'Alsace comte de Sundgau), ovl. te Hohenbourg [Duitsland] (te Hohenburg [Duitsland]) op 20 mrt 689, tr. (1) met Bersvinda van Austrasie van Autun (Berwinde de Thürgovië). Uit dit huwelijk 3 kinderen.
Aldaric Ethicon I de Nordgau (Aldaric Éthicon I van de Elzas).
Dynastie des Étichonides, Noble Franque, Duc d'Alsace comte de Sundgau.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Gerswinde | *660 | | | | | 1 | 1 |
Ansou de Dijon
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Ansou de Dijon, geb. circa 600.
tr.
met
Gondobald de Meaux, geb. in 500.
Uit dit huwelijk een dochter:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Bérhésinde | *647 | | †690 | Straatsburg [Frankrijk] | 42 | 1 | 2 |
Etichon I dit Ederon des Skyres
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Etichon I dit Ederon des Skyres, geb. in 406, Roi des Skyres, ovl. te Nurtingen [Duitsland] in 469.
tr.
met
Flora des Herules, dr. van Gundéric des Hérules (Roi des Hérules) en Elissa de Saxe, geb. in 405, ovl. in 458, tr. (2) met Lodhanri d'Alemanie. Uit dit huwelijk geen kinderen.
Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Ermeneric I | *455 | Nurtingen [Duitsland] | †528 | | 73 | 1 | 1 |
| 2 | Odoacre I | *433 | Panonie [Panama] | †493 | Ravenna [Italië] | 59 | 1 | 1 |
Flora des Herules
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Flora des Herules, geb. in 405, ovl. in 458.
tr. (1)
met
Etichon I dit Ederon des Skyres, zn. van Erméric de Souabe (Roi des Suèves et des Skires en Espagne) en NN des Skyres, geb. in 406, Roi des Skyres, ovl. te Nurtingen [Duitsland] in 469.
Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Ermeneric I | *455 | Nurtingen [Duitsland] | †528 | | 73 | 1 | 1 |
| 2 | Odoacre I | *433 | Panonie [Panama] | †493 | Ravenna [Italië] | 59 | 1 | 1 |
tr. (2)
met
Lodhanri d'Alemanie, geb. in 400, Roi Des Alamans.
Lodhanri d'Alemanie
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Lodhanri d'Alemanie, geb. in 400, Roi Des Alamans.
tr.
met
Flora des Herules, dr. van Gundéric des Hérules (Roi des Hérules) en Elissa de Saxe, geb. in 405, ovl. in 458, tr. (1) met Etichon I dit Ederon des Skyres. Uit dit huwelijk 3 kinderen.
Erméric de Souabe
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Erméric (Hermaneric) (Emeric) de Souabe (Suevie, de), geb. in 372, Roi des Suèves et des Skires en Espagne (Roi des Sueves), ovl. in 441.
Erméric de Souabe.
Herméric, Ermaric, Hermeneric of Hermanaric, geboren in Germanië in 372 en gestorven in 441, is de stichter van het Suevische koninkrijk op het Iberisch schiereiland.
.
Als koning van de Sueven slaagde Herméric, op de vlucht voor de Hunnen, erin zijn volk in 409 op het Iberisch schiereiland te vestigen. In 411 legde hij de eed af aan de Romeinse keizer en koos hij Braga als hoofdstad.
.
In 417 vocht hij tegen de Visigoten van Wallia en wist hij zich in Galicië te handhaven. Het jaar daarop stemde keizer Honorius ermee in hem opnieuw de status van federatus te verlenen (418), en de Sueven sloten zich niet aan bij de Vandalen in hun opstand van 422.
Hij verkreeg een foedus in 437, dat in 438 werd vernieuwd.
.
Hij had als erfgenaam zijn zoon Rechila, die van 438 tot 441 samen met hem regeerde en hem na zijn dood in 441 opvolgde. .
Hij is misschien de vader van de Suebische koning Hunimund.
tr. (1)
met
NN des Skyres, dr. van Thico II des Skyres, geb. te Vilnius [Lithuania] circa 375.
NN des Skyres.
Zuster van Odoaker
.
De Skires waren een Germaans volk dat oorspronkelijk gevestigd was in Mazurië, niet ver van het huidige Litouwen. Samen met de Bastarnen (een ander Germaans volk) trok een deel van hen rond het jaar 230 na Chr. naar het zuiden, en beide volken vestigden zich aan de oevers van de Zwarte Zee. Na het sluiten van een vredespact met de Romeinen, vestigden de Skires zich ten oosten van het gebied van de Bastarnen. In het jaar 381 sloten zij zich aan bij de Hunnen en namen volgens Zosimus deel aan een aanval op Thracië, die werd afgeslagen door de troepen van Theodosius.
De bekendste onder de Skires was Odoaker, die tussen 473 en 476 Italië veroverde en de laatste keizer, Romulus Augustulus, afzette — waarmee hij de geschiedenis inging als degene die een einde maakte aan het West-Romeinse Rijk. Maar enkele jaren later, in 493, werden de Skires zelf verslagen en deels uitgeroeid door de Ostrogoten, waarbij Odoaker werd gedood door de hand van hun koning, Theodorik de Grote.
De Skires die heidens bleven in het noorden van Europa, overleefden in klein aantal tot in de 13e eeuw.
Geboorte
Vilnius (in het Litouws: Vilnius; Duits: Wilna; Pools: Wilno;.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Etichon I | *406 | | †469 | Nurtingen [Duitsland] | 63 | 1 | 3 |
tr. (2)
met
NN des Skires, geb. te Vilnius [Lithuania] in 380.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Hunimund | *400 | Babylone [Irak] | †469 | | 69 | 1 | 1 |
NN des Skyres
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
NN des Skyres, geb. te Vilnius [Lithuania] circa 375.
NN des Skyres.
Zuster van Odoaker
.
De Skires waren een Germaans volk dat oorspronkelijk gevestigd was in Mazurië, niet ver van het huidige Litouwen. Samen met de Bastarnen (een ander Germaans volk) trok een deel van hen rond het jaar 230 na Chr. naar het zuiden, en beide volken vestigden zich aan de oevers van de Zwarte Zee. Na het sluiten van een vredespact met de Romeinen, vestigden de Skires zich ten oosten van het gebied van de Bastarnen. In het jaar 381 sloten zij zich aan bij de Hunnen en namen volgens Zosimus deel aan een aanval op Thracië, die werd afgeslagen door de troepen van Theodosius.
De bekendste onder de Skires was Odoaker, die tussen 473 en 476 Italië veroverde en de laatste keizer, Romulus Augustulus, afzette — waarmee hij de geschiedenis inging als degene die een einde maakte aan het West-Romeinse Rijk. Maar enkele jaren later, in 493, werden de Skires zelf verslagen en deels uitgeroeid door de Ostrogoten, waarbij Odoaker werd gedood door de hand van hun koning, Theodorik de Grote.
De Skires die heidens bleven in het noorden van Europa, overleefden in klein aantal tot in de 13e eeuw.
Geboorte
Vilnius (in het Litouws: Vilnius; Duits: Wilna; Pools: Wilno;.
tr.
met
Erméric (Hermaneric) (Emeric) de Souabe (Suevie, de), zn. van Bitheid I de Souabe (Roi des Suèves d'Alémanie) en Ermengarde d'Ostrogothie (Princesse Ostrogothe), geb. in 372, Roi des Suèves et des Skires en Espagne (Roi des Sueves), ovl. in 441, tr. (2) met NN des Skires. Uit dit huwelijk 2 kinderen.
Erméric de Souabe.
Herméric, Ermaric, Hermeneric of Hermanaric, geboren in Germanië in 372 en gestorven in 441, is de stichter van het Suevische koninkrijk op het Iberisch schiereiland.
.
Als koning van de Sueven slaagde Herméric, op de vlucht voor de Hunnen, erin zijn volk in 409 op het Iberisch schiereiland te vestigen. In 411 legde hij de eed af aan de Romeinse keizer en koos hij Braga als hoofdstad.
.
In 417 vocht hij tegen de Visigoten van Wallia en wist hij zich in Galicië te handhaven. Het jaar daarop stemde keizer Honorius ermee in hem opnieuw de status van federatus te verlenen (418), en de Sueven sloten zich niet aan bij de Vandalen in hun opstand van 422.
Hij verkreeg een foedus in 437, dat in 438 werd vernieuwd.
.
Hij had als erfgenaam zijn zoon Rechila, die van 438 tot 441 samen met hem regeerde en hem na zijn dood in 441 opvolgde. .
Hij is misschien de vader van de Suebische koning Hunimund.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Etichon I | *406 | | †469 | Nurtingen [Duitsland] | 63 | 1 | 3 |
Thico II des Skyres
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Thico II des Skyres, geb. in 350, ovl. in 413.
Hij krijgt een dochter:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | NN | *375 | Vilnius [Lithuania] | | | | 1 | 2 |
Thico II des Skyres
in
Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek
Kwartierstaat van Julia Doets
Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders
Thico II des Skyres, geb. in 320.
tr.
met
NN de Cologne, dr. van Ethaic de Cologne, geb. circa 320.
Uit dit huwelijk een zoon:
| | naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen |
| 1 | Thico | *350 | | †413 | | 63 | 1 | 1 |
