Ystradwal Ferch Cadfan de Domnonee
in Kwartierstaat van Han (Henricus Johannes Antonius) Bekke Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Kwartierstaat van Julia Doets Kwartierstaat van mr Mark P. Schneiders Ystradwal Ferch Cadfan de Domnonee (Ystradwal Ferch Cadfan de l' île-De-Bretagne), geb. circa 350, ovl. in 388.

Vader: Cadfan Ap Cynan (Conan) de Domnonee, zn. van Conan Meriadec de Bretagne (1° Roi Bretons Armorique Roi Domnonee) en Ursula Ferch Dynod de Domnonee (Heilige), ged. te Weymouth [Groot Brittanië] in 330, Roi de Domnonée, ovl. in 405, tr. met

• Moeder:
  Gladys Verch Lleuvar Le Jeune de l'Île-de-Bretagne, dr. van Eudaf Octavius Hen Ap Einudd LE VIEUX de l'Île-de-Bretagne (Koning Ewyas, Groot-Koning van Bretagne) en Fausta de l'Île-de-Bretagne, geb. te Plomodiern [Frankrijk] in 330.

tr.
met

Coël Hen Guotepauk Le Vieux de l' île de Bretagne, zn. van Tegfan Gloff Ap Deheufant Deheweint de l' île de Bretagne, geb. circa 340, Groot-koning van Noord-Bretagne, Koning van Wales, Koning van de Votadini, ovl. in 420.

Coël Hen Guotepauk Le Vieux de l' île de Bretagne.
Hier begint de saga van de koningen en hertogen van Bretagne, die aanvangt op het grote eiland, aangezien Bretagne in de 5e en 6e eeuw werd herbevolkt door zijn vluchtelingen. Zij ontvluchtten de komst van Germaanse barbaren en de druk van Iers-Schotse Gaelische piraten. Coel Hen (Hen = oud) zou volgens twee bronnen de laatste hertog van de Britten zijn geweest, de laatste die alle Brittonische Kelten (Galliërs van Groot-Brittannië) onder één scepter verenigde, vóór de Germaanse invasies. .

De Votadini (Wotadini, of Votadini), Otadini bij Ptolemaeus (?ta????? / Otalinoi), waren een volk van het eiland Bretagne in de ijzertijd. Gelegen langs de oostkust van het eiland Bretagne, tussen de muren van Hadrianus en Antoninus, stonden zij slechts kort onder directe Romeinse heerschappij. Na het vertrek van de keizerlijke troepen stichtten de Votadini het koninkrijk Gododdin, dat bleef bestaan tot het werd veroverd door de Angelsaksen van Bernicia.

Brittonisch volk .

Zij worden beschouwd als een volk met een Brittonische taal, mede omdat zij hun sporen hebben nagelaten in de literatuur, met het gedicht Y Gododdin van de Bretonse bard Aneurin in de 7e eeuw. De man en zijn werk werden later opgenomen in de Welshe literatuur. .

Schotland in de Romeinse tijd .

Het gebied dat door wetenschappers en historici aan hen wordt toegeschreven strekt zich uit over het huidige zuidoosten van Schotland en het noordoosten van Engeland, tussen de Firth of Forth en de regio Stirling tot aan de rivier de Tyne. Het omvat de council areas van Falkirk, Lothian en de Scottish Borders, en het graafschap Northumberland in het noordoosten van Engeland. Ze bevinden zich aan de oostkust van Schotland, tussen de muur van Hadrianus in het zuiden en de muur van Antoninus in het noorden. Ze maakten dus kort deel uit van Romeins Bretagne.

De Votadini werden omringd door de volkeren van de Brigantes in het zuiden, de Selgovae in het zuidwesten, de Damnonii in het westen en de Venicones in het noorden.

Hun hoofdplaats was waarschijnlijk het heuvelfort op de heuvel Traprain Law in East Lothian, tot het begin van de 4e eeuw, waarna ze zich vestigden in Din Eidyn (Edinburgh). Andere heuvelforten op hun grondgebied zijn onder andere: .

Het heuvelfort van White Castle ten zuiden van het dorp Garvald nabij Haddington, in East Lothian. Opgegraven tussen 2010 en 2013, was het bewoond van 400 v.Chr. tot 200 v.Chr. Het ligt aan een van de hoofdwegen die de Lammermuir Hills in noord-zuidrichting doorkruist. Het werd hergebruikt in de middeleeuwen, tussen 1200 en 1600. .

Het heuvelfort van Sherriffside, nabij Gifford, werd in 1981 ontdekt via luchtfotografie. Het wordt sinds 2011 opgegraven. De bewoningsgeschiedenis van de site loopt van 600 v.Chr. tot minstens 400 n.Chr. Net als zijn buur White Castle ligt Sherriffside aan het einde van een noord-zuidroute door de Lammermuir Hills. .

Ptolemaeus zou hen in zijn Geografie drie “steden” toeschrijven: Coria, Alauna en Bremenion, waarvan de laatste in werkelijkheid een Romeins kamp was. .

Prehistorie en protohistorie – De site van Traprain Law.

De regio is al sinds 3000 v.Chr. bewoond. Offers uit die periode, geïmporteerd uit Cumbria en Wales, zijn gevonden op de heuvel Cairnpapple Hill. Rond 1500 v.Chr. was Traprain Law al een begraafplaats; archeologie toont ook menselijke bewoning en versterking van de site na 1000 v.Chr. Andere opgravingen, zoals in Edinburgh Castle, hebben materiaal uit de bronstijd opgeleverd, daterend van ongeveer 850 v.Chr.

In de 1e eeuw n.Chr. kwamen de Romeinen in contact met het volk van de Votadini. Ze werden onderworpen door Cnaeus Julius Agricola tussen 77 en 84. Tussen 138 en 162 stonden ze onder directe controle van het Romeinse leger, hun gebied lag tussen de muren van Hadrianus en Antoninus. Na de val van de laatste werden ze beschouwd als bondgenoten van Rome, in tegenstelling tot hun buren de Selgovae en Novantae. .

Angelsaksische periode en verdwijning.

De Romeinse troepen trokken zich in 407 terug uit het eiland Bretagne, waardoor het eiland nauwelijks verdedigd werd. Kleine onafhankelijke koninkrijken ontstonden toen. De Votadini waren de oorsprong van minstens twee daarvan: het koninkrijk Gododdin in Hen Ogledd en het koninkrijk Gwynedd, gesticht door Cunedda op het grondgebied van de Venedotae.

In de post-Romeinse periode en het begin van de middeleeuwen stonden de Votadini bekend als de Gododdin, Goutodin in het Oud-Welsh. Het koninkrijk Gododdin ontstond rond 470, naast het koninkrijk Brynaich, dat lag tussen de Tweed en de Tyne. Cunedda, stichter van het koninkrijk Gwynedd in Wales, zou een Gododdin-leider zijn geweest die naar het zuidwesten emigreerde. .
Beide koninkrijken, Gododdin en Brynaich, vielen onder de druk van de Angelen van Bernicia. Deze gebeurtenissen worden beschreven door de bard Aneurin.

Uit dit huwelijk een dochter: