• Vader:
  Crimthann Mac Cathair d'Irlande, zn. van Cathair Mor le Grand d'Irlande (Roi d'Irlande (119-122)), geb. circa 90.

tr. circa 128
met

Conn dit des Cent Batailles (Ceadceadhach) Conn Eochaid Ant (Conn dit des Cent Batailles (Ceadceadhach) Conn Eochaid Antoit) d'Irlande (Conn Eochaid Antoit de Dalriada), zn. van Feidhlimidh Reachtmhar fiascha cathmail d'Irlande (108eRoi d'irlande) en Ughna Ollchrothach de Danemark, geb. te Tara [Ierland] tussen 98 en 114, Roi de dalriada Roi d'Ard-Ri (Irlande).Roi suprême d'Irlande (122-157), ovl. te Tara [Ierland] in 157, tr. (1) met Eithne Táebfada de Cambrie, dr. van Cathaír Mór Mac Feideilmid de Cambrie (Roi d'Irlande). Uit dit huwelijk 3 kinderen.

Conn dit des Cent Batailles (Ceadceadhach) Conn Eochaid Ant d'Irlande (Conn Eochaid Antoit de Dalriada).
Het Jaar van Christus, 123. .

Het eerste jaar van Conn van de Honderd Slagen als koning van Ierland.
Bron: annalen van de vier meesters pagina 104.

Het Jaar van Christus, 157 .

Conn van de Honderd Slagen, na 35 jaar soeverein van Ierland te zijn geweest, werd gedood door Tibraite Tireach, zoon van Mal, zoon van Rochraidhe, koning van Ulster, in Tuath Amrois. .
Bron: annalen van de vier meesters pagina 106.

In de Ierse Keltische mythologie is Conn Cetchathach, Conn "van de Honderd Slagen", een van de beroemdste Ard ri Érenn (hoge koningen van Ierland). .

Conn Cétchathach is de zoon van de Ard ri Érenn, Fedlimid Rechtmar, en zijn tweede vrouw Una Ollchrutach, "dochter van Derg, koning van Lochlainn". Hij woont in de hoofdstad Tara. Zijn reputatie is gebaseerd op zijn gevoel voor rechtvaardigheid, de welvaart van zijn volk en zijn moed in de strijd. Hij moest herhaaldelijk ten strijde trekken om zijn gezag aan de provinciale koningen op te leggen. Na een conflict met koning Mug Nuadat van Munster wordt hij echter gedwongen het eiland met zijn tegenstander te delen, in twee helften genoemd naar hun naam: Leath Cuinn en Leath Moga. .

Conn is de vader van Art Oenfher en de grootvader van Cormac Mac Airt. Tijdens een reis naar de Andere Wereld (de Sidh) overhandigt de god Lug hem de beker die de Soevereiniteit symboliseert. Zijn heerschappij wordt echter ontsierd door een donkere periode: hij was voor de duur van een jaar getrouwd met Bécuma, een kwaadaardige vrouw. In die tijd was er verarming van het koninkrijk, een tekort aan graan en drooglegging van de koeienmelk. Hij heeft een andere zoon genaamd Conle die slachtoffer is van een Bansidh. Terwijl vader en zoon wandelen op de heuvel van Uisnech, ontmoeten ze een prachtige vrouw. Ze verklaart haar liefde voor de jongeman en vraagt hem om haar te volgen naar een wonderbaarlijk land waar gelukzaligheid heerst. Zijn vader, die de woorden van de jonge vrouw heeft gehoord zonder haar te zien, vraagt de druïde Corann om zijn magie te gebruiken om hem te weerhouden. Maar de magie van de Bansidh is machtiger dan die van de druïden als het om liefde gaat, en Conle vertrekt met haar in een kristallen boot. Dit verhaal is het onderwerp van het verhaal Echtra Conle (de Avonturen van Conle). Hij kent drie andere druïden: Bloc, Bluicne en Maol. .

Conn Cétchathach wordt ook beschouwd als de oorsprong van de Baile Chuinn Chétchathaig (dwz De razernij van Conn van de Honderd Slagen), dat wordt gepresenteerd als een profetische droom van de koning die tijdens een heilige trance zijn opvolgers als Ard ri Érenn oproept.
Legendarische koning van Dalriada .

Bronnen: Pedigree of the Scottish Kings, Book of Ballymote, Annals of the Four Masters .

Het jaar van Christus, 123. Het eerste jaar van Conn van de Honderd Veldslagen als koning van Ierland. Bron: Annals of the Four Masters, pagina 104 .

Het jaar van Christus, 157. Conn van de Honderd Veldslagen, nadat hij 35 jaar lang koning van Ierland was geweest, werd gedood door Tibraite Tireach, zoon van Mal, zoon van Rochraidhe, koning van Ulster, te Tuath Amrois. Bron: Annals of the Four Masters, pagina 106.

In de Iers-Keltische mythologie is Conn Cetchathach, Conn “van de Honderd Veldslagen”, een van de beroemdste Ard Rí Érenn (opperkoningen van Ierland). .

Conn Cétchathach is de zoon van de Ard Rí Érenn Fedlimid Rechtmar en van diens tweede echtgenote Una Ollchrutach, “dochter van Derg, koning van Lochlainn”. Hij resideert in de hoofdstad Tara. Zijn reputatie berust op zijn gevoel voor rechtvaardigheid, de voorspoed van zijn volk en zijn moed in gevechten. Hij moest herhaaldelijk ten strijde trekken om zijn gezag op te leggen aan de koningen van de provincies. Na een conflict met koning Mug Nuadat van Munster werd hij echter gedwongen het eiland te verdelen met zijn tegenstander, in twee helften die naar hun namen werden genoemd: Leath Cuinn en Leath Moga. .

Conn is de vader van Art Óenfher en de grootvader van Cormac Mac Airt. Tijdens een reis naar de Andere Wereld (het Sidh) overhandigt de god Lug hem de beker die de Soevereiniteit symboliseert. Zijn heerschappij wordt echter ontsierd door een duistere episode: hij huwde Bécuma, een kwaadaardige vrouw, voor de duur van één jaar. Gedurende die periode kende het koninkrijk een verarming, een tekort aan graan en het opdrogen van de melk van de koeien. .

Hij heeft nog een andere zoon, Conle, die slachtoffer wordt van een Bansidh. Terwijl vader en zoon wandelen op de heuvel van Uisnech, ontmoeten ze een prachtige vrouw. Zij verklaart haar liefde aan de jongeman en vraagt hem haar te volgen naar een wonderbaarlijk land, waar geluk heerst. Zijn vader, die de woorden van de vrouw hoort zonder haar te zien, vraagt de druïde Corann om magie te gebruiken om hem tegen te houden. Maar de magie van de Bansidh is krachtiger dan die van de druïden op het gebied van liefde, en Conle vertrekt met haar in een kristallen boot. Dit verhaal is het onderwerp van het relaas Echtra Conle (de Avonturen van Conle). .

Er zijn drie andere druïden aan hem bekend: Bloc, Bluicne en Maol.

Conn Cétchathach wordt ook beschouwd als de oorsprong van de Baile Chuinn Chétchathaig (d.w.z. “De razernij van Conn van de Honderd Veldslagen”), die zich voordoet als een profetische droom van de koning, waarin hij tijdens een heilige trance zijn opvolgers als Ard Rí Érenn oproept.

Uit dit huwelijk een zoon:

Wallerand de Bavay
in Kwartierstaat van ir Cees (Cornelis Jorden) Hagenbeek Wallerand de Bavay, geb. te Bavay [Frankrijk] circa 940, Ecuyer, ovl. in 1006.

Wallerand de Bavay.
De legendarische stichter en de apocriefe geschiedenis.

Na de cordelier Jacques de Guyse, vertelt Jean Wauquelin in zijn "Chroniques du Hainault", een manuscript uit de 15e eeuw, dat Bavo, een neef van Priamus, die de belegerde stad Troje ontvluchtte, na vele avonturen een gastvrij land bereikte waar hij een stad bouwde die hij "Belges" noemde, het huidige Bavay. Volgens Wauquelin vertrokken zeven wegen, gewijd aan de planeten Jupiter, Mars, Venus, Saturnus, Mercurius, de Zon en de Maan, vanuit de zeven tempels van de stad. De oprichting van een gekozen monarchie luidde de neergang van de "stad van de Belgen" in, en de Belgen verloren hun eenheid en konden de Romeinse invasies niet weerstaan. Dit verhaal wordt sinds de 19e eeuw door de meeste historici als een fabel beschouwd, en nog meer door de bloedige interne strijd die koningin Ursa van de Belgen voerde tegen de voormalige koning Ursus. Toch, meer dan 1000 jaar na het begin van de Romeinse veroveringen, noemen Aubert Le Mire en enkele kroniekschrijvers uit Henegouwen Bavay nog steeds "Rome la Belgique", of Roma Belgica, zoals Jacques de Guyse eerder in een apocriefe historiografie die andere oudere bronnen samenvoegde, eenvoudigweg "Belgis" ("Belge"), een naam die volgens hem is afgeleid van Belis (van de god Bel). .

Diverse modernere auteurs en "antiquairs" (personen die de oudheid bestuderen), waaronder Joseph Adolphe Aubenas, erkennen weliswaar een gebrek aan archeologisch bewijs, maar herinneren eraan dat andere teksten, die minstens uit de 1e eeuw na Christus dateren, ook vermelden dat Trojanen naar Gallië waren gekomen en daar een grote stad hadden gesticht. Zo schat Aubenas, lid van de Koninklijke Vereniging van Antiquairs van Frankrijk, opgericht in 1804 met als doel de studie van de beschaving van de Galliërs, de Franse geschiedenis en archeologie, in 1839 dat Jacques de Guyse niets heeft verzonnen, maar slechts heeft gerapporteerd wat de oude kroniekschrijvers lang voor hem hadden geschreven. Aubenas ondersteunt de door J de Guyse gerapporteerde theorie met Amien Marcellin en vooral Timagenes, die stelt dat "een deel van de bevolking van Gallië (volgens de druïden) kwam van verre eilanden en regio's voorbij de Rijn, waar ze waren verdreven door frequente oorlogen of zeespiegelstijgingen". Rucleri, Hunibaud of andere middeleeuwse kroniekschrijvers hebben dit verhaal niet verzonnen, zegt J Aubenas, want Timagenes zei hetzelfde meer dan 2000 jaar geleden, en na hem werd de Trojaanse oorsprong van de Franken ook bevestigd in Frankrijk, "in de Epitome van Frédegaire en zijn fragmenten en de kroniek van Hunibaud, en Fréculphe, die zich in de eerste helft van de negende eeuw formeel uitdrukte.

Hij krijgt een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Godefroi I	*962	Bavay [Frankrijk]	†1019		57	1	2