Genealogische website van Cees Hagenbeek
Fredegundis
Fredegundis , geb. in 543, ovl. in 579,
, van haar weten we slechts dat zij van geringe afkomst was en door haar schoonheid al zeer vroeg concubine van Chilperic werd, maar geen genoegen nam met deze bijrol. Had de dood van velen op haar geweten. Zij liet Audovera vermoorden, Chilperics eerste vrouw uit zijn huwelijk in ca. 549, vervolgens Galswinthe, Chilperics tweede vrouw sinds 564 en zuster van Brunhilde. Kreeg uiteindelijk haar zin in 568 door haar huwelijk met Chilperic. Was tevens verantwoordelijk voor de dood van Chilperics enige overlevende zonen Merovech en Clovis, de bisschop van Rouen en Chilperic's broer Sigebert, deze lijst van slachtoffers was waarschijnlijk verre van volledig.

tr. in 568
met

Chilpéric Rex Francorum, zn. van Clotaire I koning van de Franken en Gontheuque van Bourgondië, geb. circa 535, koning van Soissons 561-584, ovl. Chelles [Frankrijk] tussen 27 sep 584 en 9 okt 584 ,
, werd na een leven vol oorlogen en verraad vermoord toen hij terugkwam van de jacht in de bossen rond Parijs.
Erfde in eerste instantie het koninkrijk van Soissons in 561. Begon al gauw gebiedsuitbreiding te zoeken hetgeen hem in oorlog bracht met zijn broer Sigebert. Werd overwonnen en verjaagd. Echter bij de dood van een andere broer, Charibert, slaagde hij wel en veroverde een groot deel van Neustrië, Aquitanië en het deel ten zuiden van de Garonne. De oorlog tegen zijn broers continueerde zich met een zekere regelmaat. In 573 sloot hij een verbond met Gontran en trok op tegen Sigebert. Werd verraden door Gontran en werd gedwongen tot een nadelige vrede. Verbond zich opnieuw met Gontran en werd opnieuw verraden. Zijn zoon Theodebert werd met de voorhoede van zijn leger volledig vernietigd (vgl. 258) door de graven Godisel en Gontran en hijzelf werd opgesloten in Tournai. Echter Fredegundis (zie 417) wist Sigebert temidden van zijn troepen, te laten vermoorden. Chilperic begroef zijn broer, verbande diens weduwe Brunhilde naar Rouen en keerde terug in Soissons. Sigebert's zoon Childebert wist echter te ontsnappen en werd in Austrasië tot koning uitgeroepen. In Rouen ontving Brunhilde Merovech, zoon van Chilpéric, uit zijn eerste huwelijk, die door Brunhilde tot een huwelijk werd verleid. Chilperic deed alsof hij dit accepteerde maar wist Brunhilde naar Austrasië te jagen en zijn zoon een tonsuur te geven. Die ontsnapte echter en voegde zich weer bij Brunehilde, maar werd uiteindelijk door machinaties van zijn stiefmoeder vermoord. Clovis, de laatst overgebleven zoon van Chilperic, deed nog enkele vergeefse pogingen (575-577) om Acquitanië, oude bezitting van Sigebert, of Bourgondië van diens broer Gontran te veroveren. De laatste sloot een verbond met zijn neef Childebert II, maar verder als enkele bedreigingen kwam het niet. Vijf jaar later werd dit verbond verbroken wegens een conflict rond Marseille en Childebert ging een alliantie aan met Chilperic, die hem wegens het inmiddels ontbreken van erfgenamen adopteerde. Tegen de verzamelde legers kon Gontran niet op. Hij had echter het geluk dat er muiterij uitbrak in het leger van Chilperic, waardoor deze zich terug moest trekken zonder een nieuwe oorlog te kunnen beginnen, Gregorius van Tours voegde aan zijn relaas toe: "hij hield van niemand en niemand hield van hem", tr. (1) met Galeswinthe . Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Clotaire II*584 Soissons †629  45


Clotaire I van de Franken
 
Clotaire I (Chlotar I) koning van de Franken, geb. Doornik (Tournai) [België] in 497, ovl. Soissons in 561,
, jongste zoon van Clovis en Clothilde, koning der Franken 511- 561. Erfde van zijn vader het gebied dat later Neustrië omvatte en het oude frankische rijk beneden de Maas. Nam als hoofdstad Soissons. Trouwde bij het overlijden van zijn broer Chlodomer in 524 diens weduwe Guntheuca. Sloot een verbond met zijn andere broer Childebert en doodde de zonen van de overledene, met uitzondering van Chlodoais, die de kerk ging dienen en later heilig werd verklaard. Zijn positie werd versterkt toen in 558 Childebert overleed zonder erfgenamen en Clotaire tot zijn dood alleenheerser was.
Na de moord op de zonen van Chlodomer stuurden de broers een mes (de dood) en een schaar (de tonsuur) naar hun moeder, waarop Clothilde antwoordde dat zij hen liever dood zag dan getonsureerd, waarmee zij eigenlijk de moord op haar kleinzoons sanctionneerde. In 531 assisteerde Clotaire zijn halfbroer Theodoric I in 531 om Thüringen te veroveren. Clotaire nam Radegonde, nicht van de Thüringse koning gevangen, die hij vervolgens trouwde. Radegonde wilde echter niet met de moordenaar van haar familie leven en Clotaire stopte haar dus in een klooster. In 532 besloten de beide broers Bourgondië te veroveren hetgeen twee jaar later tot een totale overwinning leidde. In 533 was Theoderic I van Austrasië overleden en de broers vonden dit een goede gelegenheid ook dit rijk te annexeren hetgeen echter mislukte en Theodebert wist zijn erfdeel te behouden, door betaling van 50.000 sous, die hij overigens had gekregen van Theohadad voor de moord op diens nicht Amalasuintha. Sloten een verbond met Byzantium en vervolgens met Theohadad, koning der Oostgothen, geratificeerd door diens opvolger in 537. Tot 541 bleef het rustig, maar toen vielen de broers Spanje aan. Na hevige gevechten moesten zij zich echter terugtrekken. Toen echter Theodebald, zoon en opvolger van Theodebert, in 555 onverwachts overleed, vonden de broers een nieuw doel om te veroveren, maar ditmaal was het Clotaire die de buit binnenhaalde.
Clotharius wordt in 497 te Doornik (Tournai) geboren als jongste zoon van de roemruchte Clovis en zijn koningin Clothilda. Clotharius wordt ook wel aangeduid als de 'vaak getrouwde'. Hij had maar liefst zes echtgenotes: Ingonde, Aregonde (dochter van Balderic van Thüringen), Grinside, Prinses Radegonde van Thüringen, Gontheuque (Ghunteuca) dochter van Gondebaud van Bourgondië en Wultrade van Lombardije. Daarnaast had hij ook nog verschillende concubines.
Als Clovis in 511 overlijdt wordt zijn koninkrijk volgens de Frankische tradities verdeeld onder zijn vier zonen. Chlotarius krijgt de van oudsher Frankische gebieden tussen de Oise en de benedenloop van de Maas (o.m. Laon, Noyon, Cambrai, Tournai). Ook viel een deel van Acquitanië aan hem toe. Soissons werd zijn hoofdstad. De broers voeren onderling een strijd van leven op dood om hun koninkrijk te vergroten. Ze werken echter wel samen als het erom gaat om het Frankische rijk uit te breiden (dit resulteert uiteindelijk in de verovering van Bourgondië en de Provence).
In 524 sneuvelt zijn broer Chlodomer in de strijd tegen de Bourgondiërs. Samen met zijn broer Childebert, zorgt Clotharius ervoor dat diens beide zoons (en erfgenamen) vermoord worden en vervolgens trouwt hij met hun moeder Gontheuque zodat het rijk van Chlodomer verdeeld kan worden onder de drie overgebleven broers (Theodorik, Childebert en Chlotarius). In 534 wordt Bourgondië uiteindelijk toch verslagen en toegevoegd aan het Frankische rijk. In 537 wordt ook de Provence veroverd. Een poging om in 542 het Visigotische Zaragosa in te nemen, mislukt echter.
Als in 555 Theodebald (de kleinzoon van zijn halfbroer Theodorik) overlijdt zonder een volwassen erfgenaam na te laten, wordt diens koninkrijk verdeeld onder de twee overgebleven zonen van Clovis: Childebert en Chlotarius. De Saksen zijn echter niet tevreden met deze regeling en komen in opstand. Chlotarius slaat de opstand neer en brandschat het land van de Thüringers. In de winter van 555/556 voert hij nogmaals een strafexpeditie tegen de Saksen uit. In 557 zet zijn broer Childebert de Saksen aan tot een nieuwe opstand tegen Chlotarius. Terwijl Chlotarius tegen de Saksen strijdt, brandschat zijn broer het gebied rond Reims (van je familie moet je het hebben!). Na het overlijden van Childebert I in 558 annexeert Chlotarius I diens deelrijk met de hoofdstad Parijs. Chlotarius wordt dan gekroond tot koning van alle Franken en voor het eerst sinds de dood van Clovis, is het Frankische rijk weer verenigd onder één leider.
Van Clovis' zonen was Clotharius ongetwijfeld de meest wrede en doortrapte. Niet alleen vermoordde hij de zonen van zijn broer, ook zijn eigen lievelingszoon Chramme moet het ontgelden als hij een complot beraamt tegen zijn vader. Chramme slaagt niet in zijn opzet en vlucht naar de koning van Bretagne die hem echter niet kan beschermen. Chlotarius krijgt zijn zoon te pakken en bindt hem, samen met zijn vrouw en kinderen, vast in een hut die hij vervolgens in brand steekt.
In 561, drie jaar nadat hij koning over het gehele Frankische rijk is geworden, overlijdt Chlotarius op 64-jarige leeftijd te Compiègne (België) aan een koortsaanval. Zijn koninkrijk wordt dan verdeeld onder zijn vier zonen Charibert, Sigibert, Chilperik en Gontran (Guntram). De vier gebieden, waarin het koninkrijk verdeeld werd, krijgen de namen Austrasië, Neustrië, Bourgondië en Aquitanië. Maar de delen waren niet homogeen, elke vorst bezat stukken grond bij de buurman: het nationaal gebied was een reusachtige puzzel geworden en het voorwerp van begerige blikken. Charibert I regeert in Parijs over Acquitanië, Sigibert I regeert in Reims over Austrasië, Chilperik I in Soissons over Neustrië en Gontran of Guntram in Orléans over Zuid-Gallië en Bourgondië. Het spel van moord en doodslag kan opnieuw beginnen.

  • Vader:
    Chlodovech I (Clovis I) koning der Franken, zn. van Childeric I der Merovingen (gouwkoning der Salische Franken (457-481),) en Basina Andovera Thuringen (koningin van Thüringen), geb. in 466, ged. op 24 dec 496 gedoopt door St. Remigius, koning van de Franken Ripuaires, ovl. Parijs (Louvre) [Frankrijk] op 27 nov 511,
    , hij volgde zijn vader op in 481 of begin 482. Had de steun van de geestelijkheid, die de feitelijke macht uitoefende bij gebrek aan een centraal gezag. Als de keizer in Rome, of diens militaire gouverneur, had bij zijn dood vrijwel geheel Francië veroverd.
    Hij begon met zijn rijk uit te breiden van de Maas tot de Loire door Syagrius te elimineren en versloeg vervolgens in 507 te Vouilly de Visigothen onder Alaric en regeerde toen over een rijk dat zich uitstrekte tot de Pyrenëen. Annexeerde vervolgens de "rijkjes" van andere Frankische stammen door diens aanvoerders te doden, die allen bloedverwanten waren, (vgl. 512), en heerste nu tevens over de gebieden der Oostfranken oostelijk van de Rijn tot de Moezel. Trouwde 492 de katholieke Bourgondische Clothilde. Werd in 498 katholiek gedoopt. Voerde oorlog tegen Bourgondië van koning Gondebald door een alliantie met diens broer Gondegisel aan te gaan. Na Gondebald volledig in het nauw te hebben gedreven liet hij deze zijn gebied en zijn leven tegen een zware schatting. Annexeerde in 508 alle kleine Frankische rijken in Francië en vermoordde de meeste van zijn bloedverwanten om erfopvolgingsproblemen te vermijden. In hetzelfde jaar kreeg hij erkenning van de keizer Anastasius, die hem behalve met allerlei titels, tevens als zoon adopteerde. Voor Byzantium een onderwerping, voor de Franken het begin van hun vrijheid. Organiseerde een concilie in Orléans in juli 511, de eerste maal dat staat en kerk verenigd waren en overleed kort daarna in Parijs dat hij tot hoofdstad van zijn rijk had gemaakt.
    Clovis (Clodovech) wordt omstreeks 466 geboren als zoon van Childerik I en Basina van Thüringen. Hij volgt in 481, op slechts 15-jarige leeftijd, zijn vader Childric I op als koning van de Salische Franken. Zijn doel was om de Salische Franken ten noorden van de Rijn en de Ripuarische Franken tot één rijk te verenigen. Vanuit Doornik (Tournai in het zuiden van België) zet hij de opmars in. Zijn zegetocht begint in 486 met een overwinning op Syagarius, de laatste Romeinse gouverneur in het noorden van Gallië die regeerde over het gebied tussen de Somme en de Loire. Clovis neemt de stad Soissons in, het laatste Romeinse bolwerk. Syagrius vlucht naar de Visigoten maar hij wordt uitgeleverd en vervolgens in het geheim gedood. Plots strekt het gebied van Clovis uit tot de Loire en kan hij de andere Franken zijn gezag opleggen.
    In 493 trouwt Clovis in Soissons met Clothilde (Chrodechilde), zij is de dochter van Chilperik II, koning van Bourgondië. Chilperik werd vermoord door zijn broer Gundobad. Clovis vraagt Chlotilde's hand en van Gundobad wordt gezegd dat hij te bang was om te weigeren. Koning Gundobads broer, Godegisel, probeert in het geheim Clovis over te halen om Bourgondië binnen te vallen. Godegisel wil namelijk zelf de troon veroveren. Het kan daarom ook zijn dat de moord op Chilperik nooit heeft plaatsgehad maar verzonnen was om Clovis' eventuele invasie te verantwoorden. Hoe dan ook, Gundobad vlucht naar Avignon, waar hij een nieuw leger vormt waarop Clovis zich met hem verzoent. Gundabad wordt zelfs zijn bondgenoot in de strijd tegen de Visigoten (zie hierna). Godegisel zal later door Gundobad vermoord worden.
    Clothilde schenkt Clovis drie zonen. Zijn oudste zoon is van een onbekende Rijnlandse prinses. Clothilde is katholiek en probeert ook Clovis tot het Christendom te bekeren. Dit wil aanvankelijk niet zo lukken totdat Clovis in 496 moet aantreden tegen de Alamannen, een confederatie van Germaanse stammen. Bij de Alamannen zijn "alle mannen" welkom (vandaar de naam!). De Alamannen leven nog voort in de Franse benaming voor Duitsers: les Allemands. De slag bij Tolbiac of Zülpich verloopt niet volgens plan en Clovis belooft plechtig zich te bekeren mocht Christus hem de overwinning gunnen. Als de overwinning een feit is, houdt hij woord en enkele jaren later meldt hij zich met enkele duizenden krijgers bij bisschop Remigius van Reims om zich te laten dopen. Met hem worden nog 300 edelen gedoopt tot christen.
    Dit betekent dat hij overging tot het katholieke Christendom, in tegenstelling tot de heersers van andere Germaanse stamkoninkrijken, die zich bekeerden tot het Arianisme (de leer van Arius van Alexandrië). Wat hield het Arianisme in? In 325 werd tijdens het Concilie van Nicea de drieëenheid (God, Zoon en Heilige Geest) tot dogma verheven. De Arianische Christenen geloofden echter niet dat Vader en Zoon één en dezelfde waren. De bekering van Clovis tot de Katholieke kerk is politiek gezien een slimme zet. Hierdoor krijgt hij namelijk de Gallo-Romeinen op zijn hand. Clovis betrekt de clerus en de Gallische Christenen bij zijn bewind. Met de steun van de bisschoppen en de Gallische Christenen kan Clovis zijn veroveringen voortzetten.
    In 507 kiest hij Parijs als residentie (vanaf 509 wordt Parijs officieel de hoofdstad van zijn rijk). Van hieruit onderneemt hij succesvolle veldslagen tegen de Visigoten. De Visigoten zijn ook Germanen, oorspronkelijk afkomstig uit Noord Europa (Denemarken). De namen Göteborg en Gotland herinneren hier nog aan. In de loop der eeuwen trekken deze Goten via oost Europa steeds verder naar het zuiden. Op 24 augustus 410 vallen ze Rome binnen en in 412 volgt de invasie van Zuid-Frankrijk. Van de laatste Romeinse keizers krijgen ze Aquitanië in beheer. Als het West Romeinse Rijk in 476 definitief instort (het Oost Romeinse Rijk bleef tot 1453 intact) lijken ze de aangewezen kandidaat om het imperium over te nemen. Maar het zit hen niet mee. Na de slag van Vouillé (nabij Poitiers) in 507, blazen de Visigoten de aftocht nadat Clovis hun koning Alarik II heeft vermoord in de strijd. Clovis kan daardoor zijn grondgebied uitbreiden tot aan de Pyreneeën. Daarmee is het oude Gallië weer bijna herenigd. Clovis' dochter Clothilda trouwt na het overlijden van haar vader met Amalric, koning van de Visigoten. Ze echter sterft op zeer jonge leeftijd, na wreed mishandeld en misbruikt te zijn door haar echtgenoot. Het lijkt erop dat Clothilda de rekening heeft moeten betalen voor de tragische dood van Alaric.
    Omstreeks 509 erkennen tenslotte ook de Ripuarische Franken, die de streek rond Keulen bewonen, zijn heerschappij. Als Clovis in 511, op 45-jarige leeftijd, overlijdt is zijn rijk groter dan het huidige Frankrijk (Zuidwest Duitsland is er namelijk bij inbegrepen). De Franken zijn op dat moment echter nog niet de heersende macht in West-Europa. Evenmin hebben ze de volledige leiding over Gallië, dat werd nog steeds verijdeld door de Bourgondiërs, maar Clovis heeft van de Salische Franken wel de grootse macht gemaakt temidden van de barbaarse stamkoninkrijkjes. Clothilde trekt zich na de dood van haar man terug in de abdij St-Martin in Tours en stichtte tal van kerken en kloosters. Ze werd later heilig verklaard: Sint Clothilda (feestdag 5 juni).
    Na de dood van Clovis wordt zijn rijk, overeenkomstig de Salische wet, verdeeld onder zijn vier zonen. Zijn oudste zoon, Theodorik, heerste over Reims (hiertoe behoorde ook Toxandrië het latere Brabant), terwijl Chlodomer, Childebert en Chlotarius respectievelijk over Orléans, Parijs en Soissons regeerden. De Franken kenden geen erfopvolging van vader op oudste zoon. Het rijk, dat zij beschouwden als persoonlijk bezit en erfgoed, werd verdeeld onder alle zonen, die op hun beurt door strijd, intriges, broedermoord en via het huwelijk gesloten familiebanden, hun grondgebied weer moesten zien te vergroten. Het resultaat zou een opeenvolging van bloedvergieten en schanddaden zijn.
    Clovis en Clothilde lieten in Parijs een kerk bouwen de 'Basilique des Saints Apôtres Pierre et Paul'. Hij stond op de Mont Geneviève. Clovis is in deze basiliek begraven. Tijdens de Franse revolutie (1789) wordt zijn sarcofaag naar het depot van de Petits-Augustins verplaatst. Uiteindelijk vindt hij zijn definitieve rustplaats in de basiliek van Saint-Denis. Clovis wordt ook nu nog beschouwd als de grondlegger en de eerste koning van de Franse natie. Van 'Clovis' is de naam 'Lodewijk' van latere Franse koningen afgeleid: Clovis = Chlodovech = Louis (Lodewijk), tr. (1) met Evochilde , ovl. in 508,
    , was heidens en dochter van Sigebert 'de Oude'. Uit dit huwelijk een zoon, tr. (2) Soissons in 493.
 

tr. (1)
met

Arnegonde van Basiniden, dr. van prins Baderich medekoning van Thüringen (Koning van Thuringen) en Amalberga der Vandalen, geb. Muhlhausen [Duitsland] in 499, ovl. Abdij van Saint Benoat Sur in 563, begr. St Denis, Parijs [Frankrijk],
, vijfde vrouw van Clotaire, zuster van Ingunde, zijn vierde vrouw. We weten weinig van haar behalve dat Gregorius van Tours haar Aregonde noemde. Echter in 1959 ontdekte men een sarcophaag in de basiliek van St. Dénis, hoogst waarschijnlijk van een echtgenote van Clotaire, die de naam Arnegonde droeg. Clotaire had overigens acht vrouwen.

tr. (2)
met

Ingonde van Thüringen, dr. van prins Baderich medekoning van Thüringen (Koning van Thuringen) en Amalberga der Vandalen, geb. in 510, ovl. in 546.

Uit dit huwelijk 3 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Gontran*545  †592  47
Sigebert I*535  †575  40
Caribert*521  †567  46

tr. (3) in 524
met

Gontheuque van Bourgondië, dr. van Sigismund van Bourgondië (koning der Bourgondiërs 516-523), geb. in 490, ovl. in 532,
, dochter van Gondebaud, koning van Bourgondië, tr. (1) met Chlodomir der Franken. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Chilpéric*535  †584 Chelles [Frankrijk] 49


Arnegonde van Basiniden
Arnegonde van Basiniden, geb. Muhlhausen [Duitsland] in 499, ovl. Abdij van Saint Benoat Sur in 563, begr. St Denis, Parijs [Frankrijk],
, vijfde vrouw van Clotaire, zuster van Ingunde, zijn vierde vrouw. We weten weinig van haar behalve dat Gregorius van Tours haar Aregonde noemde. Echter in 1959 ontdekte men een sarcophaag in de basiliek van St. Dénis, hoogst waarschijnlijk van een echtgenote van Clotaire, die de naam Arnegonde droeg. Clotaire had overigens acht vrouwen.

tr.
met

Clotaire I (Chlotar I) koning van de Franken, zn. van Chlodovech I koning der Franken (koning van de Franken Ripuaires) en Clothilde Bourgondië, geb. Doornik (Tournai) [België] in 497, ovl. Soissons in 561,
, jongste zoon van Clovis en Clothilde, koning der Franken 511- 561. Erfde van zijn vader het gebied dat later Neustrië omvatte en het oude frankische rijk beneden de Maas. Nam als hoofdstad Soissons. Trouwde bij het overlijden van zijn broer Chlodomer in 524 diens weduwe Guntheuca. Sloot een verbond met zijn andere broer Childebert en doodde de zonen van de overledene, met uitzondering van Chlodoais, die de kerk ging dienen en later heilig werd verklaard. Zijn positie werd versterkt toen in 558 Childebert overleed zonder erfgenamen en Clotaire tot zijn dood alleenheerser was.
Na de moord op de zonen van Chlodomer stuurden de broers een mes (de dood) en een schaar (de tonsuur) naar hun moeder, waarop Clothilde antwoordde dat zij hen liever dood zag dan getonsureerd, waarmee zij eigenlijk de moord op haar kleinzoons sanctionneerde. In 531 assisteerde Clotaire zijn halfbroer Theodoric I in 531 om Thüringen te veroveren. Clotaire nam Radegonde, nicht van de Thüringse koning gevangen, die hij vervolgens trouwde. Radegonde wilde echter niet met de moordenaar van haar familie leven en Clotaire stopte haar dus in een klooster. In 532 besloten de beide broers Bourgondië te veroveren hetgeen twee jaar later tot een totale overwinning leidde. In 533 was Theoderic I van Austrasië overleden en de broers vonden dit een goede gelegenheid ook dit rijk te annexeren hetgeen echter mislukte en Theodebert wist zijn erfdeel te behouden, door betaling van 50.000 sous, die hij overigens had gekregen van Theohadad voor de moord op diens nicht Amalasuintha. Sloten een verbond met Byzantium en vervolgens met Theohadad, koning der Oostgothen, geratificeerd door diens opvolger in 537. Tot 541 bleef het rustig, maar toen vielen de broers Spanje aan. Na hevige gevechten moesten zij zich echter terugtrekken. Toen echter Theodebald, zoon en opvolger van Theodebert, in 555 onverwachts overleed, vonden de broers een nieuw doel om te veroveren, maar ditmaal was het Clotaire die de buit binnenhaalde.
Clotharius wordt in 497 te Doornik (Tournai) geboren als jongste zoon van de roemruchte Clovis en zijn koningin Clothilda. Clotharius wordt ook wel aangeduid als de 'vaak getrouwde'. Hij had maar liefst zes echtgenotes: Ingonde, Aregonde (dochter van Balderic van Thüringen), Grinside, Prinses Radegonde van Thüringen, Gontheuque (Ghunteuca) dochter van Gondebaud van Bourgondië en Wultrade van Lombardije. Daarnaast had hij ook nog verschillende concubines.
Als Clovis in 511 overlijdt wordt zijn koninkrijk volgens de Frankische tradities verdeeld onder zijn vier zonen. Chlotarius krijgt de van oudsher Frankische gebieden tussen de Oise en de benedenloop van de Maas (o.m. Laon, Noyon, Cambrai, Tournai). Ook viel een deel van Acquitanië aan hem toe. Soissons werd zijn hoofdstad. De broers voeren onderling een strijd van leven op dood om hun koninkrijk te vergroten. Ze werken echter wel samen als het erom gaat om het Frankische rijk uit te breiden (dit resulteert uiteindelijk in de verovering van Bourgondië en de Provence).
In 524 sneuvelt zijn broer Chlodomer in de strijd tegen de Bourgondiërs. Samen met zijn broer Childebert, zorgt Clotharius ervoor dat diens beide zoons (en erfgenamen) vermoord worden en vervolgens trouwt hij met hun moeder Gontheuque zodat het rijk van Chlodomer verdeeld kan worden onder de drie overgebleven broers (Theodorik, Childebert en Chlotarius). In 534 wordt Bourgondië uiteindelijk toch verslagen en toegevoegd aan het Frankische rijk. In 537 wordt ook de Provence veroverd. Een poging om in 542 het Visigotische Zaragosa in te nemen, mislukt echter.
Als in 555 Theodebald (de kleinzoon van zijn halfbroer Theodorik) overlijdt zonder een volwassen erfgenaam na te laten, wordt diens koninkrijk verdeeld onder de twee overgebleven zonen van Clovis: Childebert en Chlotarius. De Saksen zijn echter niet tevreden met deze regeling en komen in opstand. Chlotarius slaat de opstand neer en brandschat het land van de Thüringers. In de winter van 555/556 voert hij nogmaals een strafexpeditie tegen de Saksen uit. In 557 zet zijn broer Childebert de Saksen aan tot een nieuwe opstand tegen Chlotarius. Terwijl Chlotarius tegen de Saksen strijdt, brandschat zijn broer het gebied rond Reims (van je familie moet je het hebben!). Na het overlijden van Childebert I in 558 annexeert Chlotarius I diens deelrijk met de hoofdstad Parijs. Chlotarius wordt dan gekroond tot koning van alle Franken en voor het eerst sinds de dood van Clovis, is het Frankische rijk weer verenigd onder één leider.
Van Clovis' zonen was Clotharius ongetwijfeld de meest wrede en doortrapte. Niet alleen vermoordde hij de zonen van zijn broer, ook zijn eigen lievelingszoon Chramme moet het ontgelden als hij een complot beraamt tegen zijn vader. Chramme slaagt niet in zijn opzet en vlucht naar de koning van Bretagne die hem echter niet kan beschermen. Chlotarius krijgt zijn zoon te pakken en bindt hem, samen met zijn vrouw en kinderen, vast in een hut die hij vervolgens in brand steekt.
In 561, drie jaar nadat hij koning over het gehele Frankische rijk is geworden, overlijdt Chlotarius op 64-jarige leeftijd te Compiègne (België) aan een koortsaanval. Zijn koninkrijk wordt dan verdeeld onder zijn vier zonen Charibert, Sigibert, Chilperik en Gontran (Guntram). De vier gebieden, waarin het koninkrijk verdeeld werd, krijgen de namen Austrasië, Neustrië, Bourgondië en Aquitanië. Maar de delen waren niet homogeen, elke vorst bezat stukken grond bij de buurman: het nationaal gebied was een reusachtige puzzel geworden en het voorwerp van begerige blikken. Charibert I regeert in Parijs over Acquitanië, Sigibert I regeert in Reims over Austrasië, Chilperik I in Soissons over Neustrië en Gontran of Guntram in Orléans over Zuid-Gallië en Bourgondië. Het spel van moord en doodslag kan opnieuw beginnen, tr. (2) met zijn achternicht Ingonde van Thüringen. Uit dit huwelijk 3 zonen, tr. (3) met Gontheuque van Bourgondië. Uit dit huwelijk een zoon, geen kinderen.

 


Richomer
Richomer , geb. tussen 547 en 558,
, patriciër in Bourgondië in 607. De ouders van Bertrude zijn niet precies bekend, maar het is bekend dat de echtgenoot van Gertrude, abdes van Hamage een hertog Richomer was. Er was inderdaad een Richomer, Romeins patriciër, die in 607 de titel hertog kreeg en gezien zijn juiste leeftijd om echtgenoot van Gertrude te zijn en zijn juiste leeftijd om de hoogste positie in Bourgondië in te nemen wordt de gegeven relatie als correct geaccepteerd.

tr.
met

Gertrude , dr. van Theodebald , geb. circa 560, abdes van Hamage, ovl. in dec 649,
, haar geboortejaar is gebaseerd op het feit dat zij zeer oud is geworden. Haar naam is bekend uit de biografie van Ste. Rictrude, abdes van Marchiennes (gest. 688) die trouwde met Adalbald een kleinzoon van Gertrude. Dezelfde bron weet te vertellen dat Gertrude de dochter was van hertog Theodebald en getrouwd met hertog Richomer, van koninklijke afkomst. Van Gertude zelf is slechts bekend dat zij na de dood van haar man een klooster wilde stichten, en op aanraden van St. Amand Hamage als de vestigingsplaats koos. Zij werd de eerste abdes.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bertrude*582  †618  36


Gertrude
Gertrude , geb. circa 560, abdes van Hamage, ovl. in dec 649,
, haar geboortejaar is gebaseerd op het feit dat zij zeer oud is geworden. Haar naam is bekend uit de biografie van Ste. Rictrude, abdes van Marchiennes (gest. 688) die trouwde met Adalbald een kleinzoon van Gertrude. Dezelfde bron weet te vertellen dat Gertrude de dochter was van hertog Theodebald en getrouwd met hertog Richomer, van koninklijke afkomst. Van Gertude zelf is slechts bekend dat zij na de dood van haar man een klooster wilde stichten, en op aanraden van St. Amand Hamage als de vestigingsplaats koos. Zij werd de eerste abdes.

tr.
met

Richomer , geb. tussen 547 en 558,
, patriciër in Bourgondië in 607. De ouders van Bertrude zijn niet precies bekend, maar het is bekend dat de echtgenoot van Gertrude, abdes van Hamage een hertog Richomer was. Er was inderdaad een Richomer, Romeins patriciër, die in 607 de titel hertog kreeg en gezien zijn juiste leeftijd om echtgenoot van Gertrude te zijn en zijn juiste leeftijd om de hoogste positie in Bourgondië in te nemen wordt de gegeven relatie als correct geaccepteerd.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bertrude*582  †618  36


Florentin
Florentin , bisschop van Genève in 513,
, bisschop van Genève in 513. Florentin werd als bisschop gekozen wegens zijn kwaliteiten, maar toen zijn vrouw zich bij hem voegde bleek zij in verwachting en Florentin trok zich terug van de geboden positie. Artemie beviel van St. Nizier. Nadien werd niets meer van Florentin vernomen, waarschijnlijk omdat hij kort daarna overleed.

tr.
met

Artémie , dr. van Rusticus (bisschop van Lyon ca. 494) en Dochter van Ruricus ,
, Gallo-Romeinse edelvrouwe. Haar zoon Nizier was bisschop van Lyon van 553-573.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Zuster*505     


Artémie
Artémie ,
, Gallo-Romeinse edelvrouwe. Haar zoon Nizier was bisschop van Lyon van 553-573.

tr.
met

Florentin , bisschop van Genève in 513,
, bisschop van Genève in 513. Florentin werd als bisschop gekozen wegens zijn kwaliteiten, maar toen zijn vrouw zich bij hem voegde bleek zij in verwachting en Florentin trok zich terug van de geboden positie. Artemie beviel van St. Nizier. Nadien werd niets meer van Florentin vernomen, waarschijnlijk omdat hij kort daarna overleed.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Zuster*505     


Arnulf Angoulème
Arnulf hertog Angoulème.


Ingeltrude
Ingeltrude .


Tonance Ferréol
Tonance Ferréol, senator te Narbonne,
, Senator te Narbonne 479-517. In de biografie van St. Firmin vertelt hij een zoon te zijn van Ferréol, senateur van Narbonne en Industrie. Ferréol is ons verder bekend als één van de neven die St. Apollinairius van Valence bezocht voor hij naar Arles ging in 517. Dit maakte het bijna zeker dat "onze" Ferréol geboren is uit het huwelijk, gesloten ca. 450, tussen Tonance Ferréol en Papianille, nicht van Sidonius Apollinarus, en chronologisch zou deze Ferréol een zoon zijn van dit paar en dus identiek aan Tonances, praetorianer Praefect von Gallien, freund des Sidonius Apollinaris.

tr.
met

Industrie , dr. van Probus en Eulalie ,
, zij was als vrouw van Ferréol en moeder van St. Firmin van Uzès zeker van adellijke afkomst.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Ferréol*490     


Industrie
Industrie ,
, zij was als vrouw van Ferréol en moeder van St. Firmin van Uzès zeker van adellijke afkomst.

tr.
met

Tonance Ferréol, zn. van Tonance Ferréol (prefect van Gallië) en Papianille , senator te Narbonne,
, Senator te Narbonne 479-517. In de biografie van St. Firmin vertelt hij een zoon te zijn van Ferréol, senateur van Narbonne en Industrie. Ferréol is ons verder bekend als één van de neven die St. Apollinairius van Valence bezocht voor hij naar Arles ging in 517. Dit maakte het bijna zeker dat "onze" Ferréol geboren is uit het huwelijk, gesloten ca. 450, tussen Tonance Ferréol en Papianille, nicht van Sidonius Apollinarus, en chronologisch zou deze Ferréol een zoon zijn van dit paar en dus identiek aan Tonances, praetorianer Praefect von Gallien, freund des Sidonius Apollinaris.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Ferréol*490     


Zuchilon
prins Zuchilon ,
, Lombardische prins, broer van Taton, koning der Lombarden aan het einde van de Ve eeuw en vader van Wacchon de opvolger van Taton.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Wacchon  †541   


Garnier I
Garnier I , ovl. circa 589,
, hofmeier te Bourgondië, gest. 589/9, Frankisch edelman, ambassadeur te Byzantium ca. 570, daarna hofmeier te Bourgondië. Zijn zoon Garnier II was ambassadeur in Rome bij paus Gregorius de Grote in 602 en hofmeier van Bourgondië in 614. Zijn echtgenote is volledig onbekend.

2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Broer     
Garnier II     


Garnier II
Garnier II , ambassadeur in Rome,
, ambassadeur in Rome bij paus Gregorius de Grote in 602 en hofmeier van Bourgondië in 614.


Gondoald
Gondoald , graaf van Meaux 584.

een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Zuster     


Broer van Syagrius
Broer van Syagrius , bisschop van Autun 561-602.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Broer     


Betton
Betton , geb. in 525,
, edelman te Orléans wiens zoon Richomer een broer was van St. Loup (550- na 614), bisschop van Sens in 613. Van deze bisschop werden de ouders gegeven als Betton en Austragilde.

tr.
met

Austragilde , dr. van Pastor en Ragnoara , geb. in 530,
, zuster van Austrene (525/530-604/614), bisschop van Orléans in 587 en Aunachaire (525-605), bisschop van Auxerre in 565. Via deze bisschoppen zijn haar ouders bekend. Volgens latere bronnen leidde zij het leven van een heilige maar dit kon gebaseerd zijn op haar naam Aiga, grieks Ayia = heilige.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Fredegundis*543  †579  36


Austragilde
Austragilde , geb. in 530,
, zuster van Austrene (525/530-604/614), bisschop van Orléans in 587 en Aunachaire (525-605), bisschop van Auxerre in 565. Via deze bisschoppen zijn haar ouders bekend. Volgens latere bronnen leidde zij het leven van een heilige maar dit kon gebaseerd zijn op haar naam Aiga, grieks Ayia = heilige.

tr.
met

Betton , zn. van Parovius (edelman te Reims) en Ne (prinses uit Thüringen), geb. in 525,
, edelman te Orléans wiens zoon Richomer een broer was van St. Loup (550- na 614), bisschop van Sens in 613. Van deze bisschop werden de ouders gegeven als Betton en Austragilde.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Fredegundis*543  †579  36


Pastor
Pastor ,
, Gallo romeins edelman te Orléans.

tr.
met

Ragnoara ,
, zij of haar echtgenoot waren van koninklijke bloede. Aangezien Pastor als Gallo-romein niet in aanmerking komt, moet zij afstammen van Ragnomer, een veelvuldig voorkomende naam bij de Merovingers. Deze Ragnomer, koning van Cambrai, werd door Clovis I in 508 vermoord. Chronologisch gezien moet Ragnoara de dochter van deze Ragnomer zijn.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Austrene*525  †604  79
Austragilde*530     


Ragnoara
Ragnoara ,
, zij of haar echtgenoot waren van koninklijke bloede. Aangezien Pastor als Gallo-romein niet in aanmerking komt, moet zij afstammen van Ragnomer, een veelvuldig voorkomende naam bij de Merovingers. Deze Ragnomer, koning van Cambrai, werd door Clovis I in 508 vermoord. Chronologisch gezien moet Ragnoara de dochter van deze Ragnomer zijn.

tr.
met

Pastor ,
, Gallo romeins edelman te Orléans.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Austrene*525  †604  79
Austragilde*530