Genealogische website van Cees Hagenbeek
Bilichilde
Bilichilde ,
, Bilichilde ?, als Ansbert, oude genealogiën noemen haar als echtgenote van Ansbert en zelfs als dochter van Clotaire I. Meer dan dat ze bestaan heeft is er niet en in bloedverwantschap stond tot de Merovingers blijft onzeker.

tr.
met

Ansbert , zn. van Ferréol van Narbonne (senator van Narbonne) en Dodo de Cologne des Francs Ripuaires (abdis van St. Pierre-de-Rheims), senator,
, ook voor hem gold dat hij nergens door tijdgenoten genoemd wordt en het waren slechts stambomen gemaakt in de Carolingische tijd die ons zijn naam geven. Er is echter aangetoond dat sommige van deze bronnen gecopieerd zijn van oude kronieken van Metz. Ook andere, onomastische (uit oogpunt van de naamkunde) argumenten, ondersteunen Ansbert als vader van Arnoald.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Arnoald     


Garibald I
Garibald I , hertog van Beieren, ovl. in 590,
, hertog van Beieren, één van de edelen van Clotaire I, trouwde in 555 Waldrade, weduwe van Theodebald van Austrasië, en ontving vrijwel tegelijkertijd het hertogdom Beieren. Zijn nazaten stonden bekend als de Agilolfingers, een machtig geslacht vooral in Beieren, Lombardië en Austrasië. Nadat Garibald zijn hertogdom ontvangen had, gedroeg hij zich onafhankelijk en latere geschiedschrijvers in de VIIIe eeuw geven hem zelfs de titel koning. Zijn dood in 590 viel samen met de benoeming van Tassilo als "koning" van Beieren door Childebert. Uit zijn huwelijk met Waldrada kwam zeker een dochter Theodelinde voort, die trouwde met Agilulf koning van Lombardië, voorts Grimoald, Gundoald en de hertog van Asti. De laatste was de stamvader van de Lombardische koningen. Verder een dochter, die huwde met de hertog van Trident, zeker Tassilo I hertog van Beieren, vader van Garibald II en tenslotte de dochter die de moeder van Pepijn der Landen was. De mogelijkheid bestaat dat er nog een dochter was die trouwde met Gisulf van Frioul, omdat de kinderen typische Agilolfingerse namen hebben (Tassilo, Chrodoald en Grimoald).

tr.
met

Waldrade , dr. van Wacchon en Austricuse prinses van de Gepieden, geb. tussen 550 en 555, koningin van Autrasië,
, zij is bekend door Gregorius van Tours, die vermeldde dat Theodebald, physiek zwak, ca. 544 Waldrade trouwde, maar na zeven jaar regeren kinderloos overleed. Clotaire, oom van de overledene, ontving Waldrada met Austrasië met open armen en trouwde haar in 555, als zijn achtste vrouw. Berispt door de bisschoppen ontdeed hij zich weer van haar en gaf Waldrade als bruid aan Garibald. Een andere bron vermeldt dat Waldrade de dochter was van de Lombardische koning Wacchon en zuster van Wisigarde die Theodebert, koning der franken trouwde, de vader (!) van Theodebald. Uit dezelfde bron vernemen we dat uit het huwelijk met Garibald een prinses Theodelinde werd geboren, waar Frégédaire nog aan toevoegde de prinsen Grimoald en Gundoald en Paul Diacre nog een naamloze dochter die Ewin van Trident trouwde.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Gertrude     


Waldrade
Waldrade , geb. tussen 550 en 555, koningin van Autrasië,
, zij is bekend door Gregorius van Tours, die vermeldde dat Theodebald, physiek zwak, ca. 544 Waldrade trouwde, maar na zeven jaar regeren kinderloos overleed. Clotaire, oom van de overledene, ontving Waldrada met Austrasië met open armen en trouwde haar in 555, als zijn achtste vrouw. Berispt door de bisschoppen ontdeed hij zich weer van haar en gaf Waldrade als bruid aan Garibald. Een andere bron vermeldt dat Waldrade de dochter was van de Lombardische koning Wacchon en zuster van Wisigarde die Theodebert, koning der franken trouwde, de vader (!) van Theodebald. Uit dezelfde bron vernemen we dat uit het huwelijk met Garibald een prinses Theodelinde werd geboren, waar Frégédaire nog aan toevoegde de prinsen Grimoald en Gundoald en Paul Diacre nog een naamloze dochter die Ewin van Trident trouwde.

tr.
met

Garibald I , zn. van Agivald , hertog van Beieren, ovl. in 590,
, hertog van Beieren, één van de edelen van Clotaire I, trouwde in 555 Waldrade, weduwe van Theodebald van Austrasië, en ontving vrijwel tegelijkertijd het hertogdom Beieren. Zijn nazaten stonden bekend als de Agilolfingers, een machtig geslacht vooral in Beieren, Lombardië en Austrasië. Nadat Garibald zijn hertogdom ontvangen had, gedroeg hij zich onafhankelijk en latere geschiedschrijvers in de VIIIe eeuw geven hem zelfs de titel koning. Zijn dood in 590 viel samen met de benoeming van Tassilo als "koning" van Beieren door Childebert. Uit zijn huwelijk met Waldrada kwam zeker een dochter Theodelinde voort, die trouwde met Agilulf koning van Lombardië, voorts Grimoald, Gundoald en de hertog van Asti. De laatste was de stamvader van de Lombardische koningen. Verder een dochter, die huwde met de hertog van Trident, zeker Tassilo I hertog van Beieren, vader van Garibald II en tenslotte de dochter die de moeder van Pepijn der Landen was. De mogelijkheid bestaat dat er nog een dochter was die trouwde met Gisulf van Frioul, omdat de kinderen typische Agilolfingerse namen hebben (Tassilo, Chrodoald en Grimoald).

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Gertrude     


Annegie Boon
Annegie Boon, geb. Woerden op 16 feb 1805, ged. LU Woerden op 18 feb 18051, ovl. Zoeterwoude op 8 jun 1848.

tr. Leiderdorp op 12 aug 1841
met

Nicolaas Mooij, zn. van Jan Mooij en Immetje Noordermeer, geb. circa 1805, arbeider, tr. (2) met Jacoba Alberts, ovl. op 8 apr 1840. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Bronnen:
1.Doopboek Woerden (D 006), Nationaal Archief, DTB Woerden, Inventarisnr.: 20, Woerden, vanaf 1770 (18 feb 1805 blz. 9)
2.Gaarder Barwoutswaarder (T 307), N.A., DTB Barwoutswaarder, Inventarisnr.: 1, Barwoutswaarder, 1800 (20 aug 1802 blz. 62)
3.Doopboek Leiden Lutherse Kerk (D 354), RA Leiden, DTB Leiden, 280-282, Leiden, van 1613 tot 1811 (25 nov 1773 blz. 296)


Hugues
Hugues , hofmeijer van Autrasië 616-617/8.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Alberic     


Bodilon
Bodilon , landeigenaar bij Dijon,
, mogelijk geestelijke in Le Mans ca. 643. Hij kwam voor in het testament van St. Léger, bisschop van Autun, als mede -erfgenaam met de religieuze Sigrade, zijn echtgenote.
Met deze Bodilon zijn we teruggekeerd in de genealogie als gegeven in "Ancêtres de Charlemagne", alleen nu niet via St. Liévin en St. Léger, maar via de zuster van de laatste, Adèle die in genoemd boek ook als zuster van St . Léger genoemd wordt en tevens als moeder van Hugobert. Bovendien is Bodilon gegeven als vader van Guérin, graaf van Parijs.

tr.
met

Sigrade , dr. van Broer van Romain en Zuster van Ansoald , ovl. circa 667,
, religieuse te Sainte-Marie de Soissons. Tijdens zijn gevangenschap schreef St . Léger een brief aan zijn moeder Sigrade om haar te troosten met de dood van Guérin en zijn eigen lot, getuigde van zijn liefde voor de familie en raadde haar aan steun te zoeken bij haar mede religieuzes.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Adèle     


Sigrade
Sigrade , ovl. circa 667,
, religieuse te Sainte-Marie de Soissons. Tijdens zijn gevangenschap schreef St . Léger een brief aan zijn moeder Sigrade om haar te troosten met de dood van Guérin en zijn eigen lot, getuigde van zijn liefde voor de familie en raadde haar aan steun te zoeken bij haar mede religieuzes.

tr.
met

Bodilon , zn. van Broer van Garnier II en Zuster van Chagnéric , landeigenaar bij Dijon,
, mogelijk geestelijke in Le Mans ca. 643. Hij kwam voor in het testament van St. Léger, bisschop van Autun, als mede -erfgenaam met de religieuze Sigrade, zijn echtgenote.
Met deze Bodilon zijn we teruggekeerd in de genealogie als gegeven in "Ancêtres de Charlemagne", alleen nu niet via St. Liévin en St. Léger, maar via de zuster van de laatste, Adèle die in genoemd boek ook als zuster van St . Léger genoemd wordt en tevens als moeder van Hugobert. Bovendien is Bodilon gegeven als vader van Guérin, graaf van Parijs.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Adèle     


Clotaire II Francorum
Clotaire II Rex Francorum, geb. in 584, koning der Franken 613-629, ovl. tussen 18 okt 629 en 8 apr 630 ,
, moest in 593 met zijn leger de eerste aanval afslaan van de graaf van Champagne Wintrion. Iets later, in 596, viel hij in gezelschap van zijn moeder, Parijs met zijn omgeving aan, dat hij snel veroverde, hetgeen echter van korte duur was toen drie jaar later in 600 twee neven van Clotaire, de koningen Thierry en Théodebert, zich verenigden en hem volledig in de pan hakte bij Dormelle. Hij wist zelf nauwelijks te ontsnappen en moest een beschamende vrede sluiten, waarbij hem slechts Rouen en diens directe omgeving bleef. Wist na enkele mislukte pogingen de juiste allianties te kiezen en werd uiteindelijk vorst over geheel Francië. Overleefde diverse complotten maar moest in 623 toestaan dat zijn zoon Dagobert I koning van Austrasië werd, maar hij behield o.a. Auvergne en la Provence. Dagobert verzette zich, maar wist niet meer te veroveren dan de Champagne. In 626 moest hij weer een gevaar keren door Godin, hofmeier van Bourgondië, zoon van Garnier II en ongetwijfeld zijn schoonzoon, te vermoorden, die de erfenis van zijn vader probeerde te veroveren. Hij behoorde tot de laatste sterke Merovingers, die zijn zoon in staat stelde een krachtig rijk met bekwame hand te regeren.
De overgang van de kleine vorst in Rouen tot het uiteindelijk resultaat verliep met veel bloedige oorlogen. In 604 werd hij voorzichtig wat agressiever met een slechte afloop. Weliswaar kwam één van zijn grootste vijanden Bertoald om het leven, maar hij verloor eveneens zijn eerstgeboren zoon Mérovée. In 607 zocht hij toenadering tot Thierry en werd zelfs peetoom van diens zoon Mérovée. Einde dat jaar vielen de Visigothen Thierry's rijk binnen en Clotaire was er snel bij een coalitie te vormen tegen de Visigothen, die ook Theodobert en Agon, koning van Lombardië, omvatte. De coalitie hield niet lang stand en de gehele affaire ging als een nachtkaars uit. De spanning tussen de twee broers bleef echter oplopen en in 611 is het Thierry die Clotaire overhaalde gezamenlijk Théodebert aan te vallen, hem het noorden van Neustrië belovend bij een overwinning. In twee bloedige veldslagen wist Thierry zijn broer vernietigend te verslaan en hem met zijn gehele familie te executeren (612). Thierry was echter niet zo gelukkig met zijn gedane belofte en stond op het punt Clotaire aan te vallen toen hij onverwachts stierf in Metz aan de dysenterie. Zijn troepen losten zich op. Nu is het Brunhilde die zich sterk maakte voor de Neustrische troon voor haar achterkleinzoon Sigebert II. Zij had zich echter de haat van vele bisschoppen en edelen op de hals gehaald door haar autocratisch optreden en vertegenwoordigers van de adel. Onder andere Pepijn en Arnulf in Austrasië en Garnier II voor Bourgondië vroegen aan Clotaire om zo snel mogelijk tegen Brunhilde op te trekken. Hij trok snel Austrasië binnen, vervolgens Champagne en Bourgondië, waar hij Brunhilde en haar drie achterkleinkinderen gevangen nam, de vierde, Childebert, had kunnen vluchten, doodde behalve zijn petekind Mérovée alle kinderen van Thierry en bracht de bijna zeventig jarige Brunhilde barbaars om na drie dagen martelen. Met haar stierf één van de meest markante figuren van de VIe eeuw. Clotaire kon zich nu met recht koning der Franken noemen.

tr. (1)
met

Bertrude , dr. van Richomer en Gertrude (abdes van Hamage), geb. in 582, ovl. in 618,
, zij komt voor in de werken van Frégédaire in 613 en 618. De eerste maal door een voorstel van de bourgondische patriciër Alethée om Clotaire te vermoorden . Vervolgens haar te trouwen en de troon met haar te delen omdat zij van Bourgondisch koninklijke afkomst was. Bertrude was ontzet, waarschuwde Clotaire en de rest laat zich raden. De tweede maal werd slechts haar overlijden genoemd. Zij stond bekend om haar goedheid en was zeer geliefd bij de koning en het hof. Van haar afkomst was weinig bekend. De cursief getypte passage gaf weinig houvast omdat die (in de oorspronkelijk taal) zowel op haar als Alethée kon slaan, het eerste lag echter het meest voor de hand.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Dagobert I*604  †639  35
Charibert II  †632   

tr. (2)
met

Haldetrudis ? , ovl. in 613


Bertrude
Bertrude , geb. in 582, ovl. in 618,
, zij komt voor in de werken van Frégédaire in 613 en 618. De eerste maal door een voorstel van de bourgondische patriciër Alethée om Clotaire te vermoorden . Vervolgens haar te trouwen en de troon met haar te delen omdat zij van Bourgondisch koninklijke afkomst was. Bertrude was ontzet, waarschuwde Clotaire en de rest laat zich raden. De tweede maal werd slechts haar overlijden genoemd. Zij stond bekend om haar goedheid en was zeer geliefd bij de koning en het hof. Van haar afkomst was weinig bekend. De cursief getypte passage gaf weinig houvast omdat die (in de oorspronkelijk taal) zowel op haar als Alethée kon slaan, het eerste lag echter het meest voor de hand.

tr.
met

Clotaire II Rex Francorum, zn. van Chilpéric Rex Francorum (koning van Soissons 561-584) en Fredegundis , geb. in 584, koning der Franken 613-629, ovl. tussen 18 okt 629 en 8 apr 630 ,
, moest in 593 met zijn leger de eerste aanval afslaan van de graaf van Champagne Wintrion. Iets later, in 596, viel hij in gezelschap van zijn moeder, Parijs met zijn omgeving aan, dat hij snel veroverde, hetgeen echter van korte duur was toen drie jaar later in 600 twee neven van Clotaire, de koningen Thierry en Théodebert, zich verenigden en hem volledig in de pan hakte bij Dormelle. Hij wist zelf nauwelijks te ontsnappen en moest een beschamende vrede sluiten, waarbij hem slechts Rouen en diens directe omgeving bleef. Wist na enkele mislukte pogingen de juiste allianties te kiezen en werd uiteindelijk vorst over geheel Francië. Overleefde diverse complotten maar moest in 623 toestaan dat zijn zoon Dagobert I koning van Austrasië werd, maar hij behield o.a. Auvergne en la Provence. Dagobert verzette zich, maar wist niet meer te veroveren dan de Champagne. In 626 moest hij weer een gevaar keren door Godin, hofmeier van Bourgondië, zoon van Garnier II en ongetwijfeld zijn schoonzoon, te vermoorden, die de erfenis van zijn vader probeerde te veroveren. Hij behoorde tot de laatste sterke Merovingers, die zijn zoon in staat stelde een krachtig rijk met bekwame hand te regeren.
De overgang van de kleine vorst in Rouen tot het uiteindelijk resultaat verliep met veel bloedige oorlogen. In 604 werd hij voorzichtig wat agressiever met een slechte afloop. Weliswaar kwam één van zijn grootste vijanden Bertoald om het leven, maar hij verloor eveneens zijn eerstgeboren zoon Mérovée. In 607 zocht hij toenadering tot Thierry en werd zelfs peetoom van diens zoon Mérovée. Einde dat jaar vielen de Visigothen Thierry's rijk binnen en Clotaire was er snel bij een coalitie te vormen tegen de Visigothen, die ook Theodobert en Agon, koning van Lombardië, omvatte. De coalitie hield niet lang stand en de gehele affaire ging als een nachtkaars uit. De spanning tussen de twee broers bleef echter oplopen en in 611 is het Thierry die Clotaire overhaalde gezamenlijk Théodebert aan te vallen, hem het noorden van Neustrië belovend bij een overwinning. In twee bloedige veldslagen wist Thierry zijn broer vernietigend te verslaan en hem met zijn gehele familie te executeren (612). Thierry was echter niet zo gelukkig met zijn gedane belofte en stond op het punt Clotaire aan te vallen toen hij onverwachts stierf in Metz aan de dysenterie. Zijn troepen losten zich op. Nu is het Brunhilde die zich sterk maakte voor de Neustrische troon voor haar achterkleinzoon Sigebert II. Zij had zich echter de haat van vele bisschoppen en edelen op de hals gehaald door haar autocratisch optreden en vertegenwoordigers van de adel. Onder andere Pepijn en Arnulf in Austrasië en Garnier II voor Bourgondië vroegen aan Clotaire om zo snel mogelijk tegen Brunhilde op te trekken. Hij trok snel Austrasië binnen, vervolgens Champagne en Bourgondië, waar hij Brunhilde en haar drie achterkleinkinderen gevangen nam, de vierde, Childebert, had kunnen vluchten, doodde behalve zijn petekind Mérovée alle kinderen van Thierry en bracht de bijna zeventig jarige Brunhilde barbaars om na drie dagen martelen. Met haar stierf één van de meest markante figuren van de VIe eeuw. Clotaire kon zich nu met recht koning der Franken noemen, tr. (2) met Haldetrudis ? . Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Dagobert I*604  †639  35
Charibert II  †632   


Sandregisite
Sandregisite ,
, Nanthilde's vader is volledig onbekend. Deze onbekendheid is een argument voor haar eenvoudige afkomst. Een andere bron geeft wel een naam: Sandregisite, maire du Palais.

een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Nantilde*610  †641  31


Ferréol van Narbonne
Ferréol van Narbonne, geb. circa 490, senator van Narbonne.

tr.
met

Dodo de Cologne des Francs Ripuaires, dr. van Chlodéric de Cologne (koning van Cologne) en Agilofinginne Blood, geb. circa 505, abdis van St. Pierre-de-Rheims.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Ansbert*532  †570  38
Ansbert     


Ne
Ne ,
, een Bourgondische prinses, mogelijk een dochter van Godegisel en Theodelinde, die zeker geen mannelijke nakomelingen hadden. Zij moest dan wel de slachtpartij te Vienne overleefd hebben (vgl. Godogisel), want Settipani geeft aan dat zowel Godegisel als Theodelinde daarbij omgebracht werden. Chronologisch zou een dochter van Godegisel en Théodelinde de grootmoeder van Garibald, hertog van Beieren 555-590 moeten zijn. Dat beide echtelieden omkwamen in 500 baseert zich op de beschrijving van Settipani die achter de beide namen schrijft "morts vers 500".

tr.
met

Agilulf ,
, zwager van Clodéric. Deze figuur, waarvan de naam misschien Agilulf was, stamde in de vrouwelijke lijn af van een koning Agilulf der Suaven, gestorven in 458. We veronderstellen dat hij een broer was van één van de vrouwen van Clodéric, koning te Keulen.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Agivald     


Agivald
Agivald ,
, (Agivald ?), frankisch edelman.

3 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Garibald I  †590   
Gondoald     
Theodebald  †649   


Wacchon
Wacchon , ovl. tussen 541 en 542,
, kwam aan de macht in 510/5 door zijn oom Taton te verslaan en moest daarna afrekenen met zijn neef Ildichis. Verslagen zocht deze zijn heil bij de Gepiden, die hij tegen de Lombarden opzette zonder veel succes. Wacchon, nu vast op de troon, zocht de oorlog en onderwierp de Herulen. Eigenlijk was niet veel meer bekend dan dat hij drie keer trouwde: Radegonde, dochter van Basin van Thüringen, Austricuse een gepidische prinses, moeder van Waldrade en Wisigarde en tenslotte Salinga, dochter van de koning van Herule die hem een zoon Walthaire gaf, zijn opvolger.

tr.
met

Austricuse prinses van de Gepieden, dr. van Elemund koning van de Gepieden,
, Gepidische prinses, tweede vrouw van Wacchon, moeder van Wisigarde, die trouwde met Theodebert, koning van Austrasië, en Waldrada die Theodobald huwde, zoon bij een andere vrouw dan Wisigarde en opvolger van Theodobert. Haar vaders naam is onbekend, maar zij was een zuster van Thurisinde, koningin der Gepiden in het begin van de VIe eeuw, wiens zoon, prins Thurismond gedood werd door de lombarden. Zij stamt uiteindelijk af van Ardaric de koning van de Gepiden, die zich gedwongen verbond met Attila en met hem de beroemde slag op de Catalonische velden verloor in 451 en vervolgens het juk van de Hunnen wist af te schudden.
zie ook:

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Waldrade*550     


Austricuse van de Gepieden
Austricuse prinses van de Gepieden,
, Gepidische prinses, tweede vrouw van Wacchon, moeder van Wisigarde, die trouwde met Theodebert, koning van Austrasië, en Waldrada die Theodobald huwde, zoon bij een andere vrouw dan Wisigarde en opvolger van Theodobert. Haar vaders naam is onbekend, maar zij was een zuster van Thurisinde, koningin der Gepiden in het begin van de VIe eeuw, wiens zoon, prins Thurismond gedood werd door de lombarden. Zij stamt uiteindelijk af van Ardaric de koning van de Gepiden, die zich gedwongen verbond met Attila en met hem de beroemde slag op de Catalonische velden verloor in 451 en vervolgens het juk van de Hunnen wist af te schudden.
zie ook:

tr.
met

Wacchon , zn. van prins Zuchilon , ovl. tussen 541 en 542,
, kwam aan de macht in 510/5 door zijn oom Taton te verslaan en moest daarna afrekenen met zijn neef Ildichis. Verslagen zocht deze zijn heil bij de Gepiden, die hij tegen de Lombarden opzette zonder veel succes. Wacchon, nu vast op de troon, zocht de oorlog en onderwierp de Herulen. Eigenlijk was niet veel meer bekend dan dat hij drie keer trouwde: Radegonde, dochter van Basin van Thüringen, Austricuse een gepidische prinses, moeder van Waldrade en Wisigarde en tenslotte Salinga, dochter van de koning van Herule die hem een zoon Walthaire gaf, zijn opvolger.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Waldrade*550     


Broer van Garnier II
Broer van Garnier II ,
, hofmeier van Bourgondië 613-627.

tr.
met

Zuster van Chagnéric , dr. van Gondoald (graaf van Meaux 584),
, zuster van Chagnéric, graaf van Meaux.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bodilon     


Zuster van Chagnéric
Zuster van Chagnéric ,
, zuster van Chagnéric, graaf van Meaux.

tr.
met

Broer van Garnier II , zn. van Garnier I ,
, hofmeier van Bourgondië 613-627.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bodilon     


Broer van Romain
Broer van Romain ,
, de ouders van Sigrade werden afgeleid door een andere nauwe bloedverwant, Dido, bisschop van Poitiers 628-676 die historisch goed bekend was.
Toen Sigebert III zonder kinderen bleef, adopteerde hij in 652 Childeric, zoon van Grimoald en kleinzoon van Pepijn der Landen. Dido was een groot vriend van Grimoald, en toen Sigebert III vlak voor zijn dood toch een zoon kreeg (Dagobert II) was het Dido die de jonge prins naar Ierland bracht en hem in een klooster deed intreden. Spoedig daarna werd Grimoald in een val gelokt door de Neustriërs gemarteld en gedood. Childeric "de geadopteerde" regeerde Austrasië gedurende zeven jaar. Dido overleefde de gebeurtenissen, maar kreeg van de nieuwe machthebbers in 662 te verstaan zich voortaan op zijn diocees te concentreren.

tr.
met

Zuster van Ansoald ,
, Ansoald, ambassadeur in Lombardije in 623.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Sigrade  †667   


Zuster van Ansoald
Zuster van Ansoald ,
, Ansoald, ambassadeur in Lombardije in 623.

tr.
met

Broer van Romain , zn. van Broer van Syagrius (bisschop van Autun 561-602),
, de ouders van Sigrade werden afgeleid door een andere nauwe bloedverwant, Dido, bisschop van Poitiers 628-676 die historisch goed bekend was.
Toen Sigebert III zonder kinderen bleef, adopteerde hij in 652 Childeric, zoon van Grimoald en kleinzoon van Pepijn der Landen. Dido was een groot vriend van Grimoald, en toen Sigebert III vlak voor zijn dood toch een zoon kreeg (Dagobert II) was het Dido die de jonge prins naar Ierland bracht en hem in een klooster deed intreden. Spoedig daarna werd Grimoald in een val gelokt door de Neustriërs gemarteld en gedood. Childeric "de geadopteerde" regeerde Austrasië gedurende zeven jaar. Dido overleefde de gebeurtenissen, maar kreeg van de nieuwe machthebbers in 662 te verstaan zich voortaan op zijn diocees te concentreren.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Sigrade  †667   


Chilpéric Francorum
Chilpéric Rex Francorum, geb. circa 535, koning van Soissons 561-584, ovl. Chelles [Frankrijk] tussen 27 sep 584 en 9 okt 584 ,
, werd na een leven vol oorlogen en verraad vermoord toen hij terugkwam van de jacht in de bossen rond Parijs.
Erfde in eerste instantie het koninkrijk van Soissons in 561. Begon al gauw gebiedsuitbreiding te zoeken hetgeen hem in oorlog bracht met zijn broer Sigebert. Werd overwonnen en verjaagd. Echter bij de dood van een andere broer, Charibert, slaagde hij wel en veroverde een groot deel van Neustrië, Aquitanië en het deel ten zuiden van de Garonne. De oorlog tegen zijn broers continueerde zich met een zekere regelmaat. In 573 sloot hij een verbond met Gontran en trok op tegen Sigebert. Werd verraden door Gontran en werd gedwongen tot een nadelige vrede. Verbond zich opnieuw met Gontran en werd opnieuw verraden. Zijn zoon Theodebert werd met de voorhoede van zijn leger volledig vernietigd (vgl. 258) door de graven Godisel en Gontran en hijzelf werd opgesloten in Tournai. Echter Fredegundis (zie 417) wist Sigebert temidden van zijn troepen, te laten vermoorden. Chilperic begroef zijn broer, verbande diens weduwe Brunhilde naar Rouen en keerde terug in Soissons. Sigebert's zoon Childebert wist echter te ontsnappen en werd in Austrasië tot koning uitgeroepen. In Rouen ontving Brunhilde Merovech, zoon van Chilpéric, uit zijn eerste huwelijk, die door Brunhilde tot een huwelijk werd verleid. Chilperic deed alsof hij dit accepteerde maar wist Brunhilde naar Austrasië te jagen en zijn zoon een tonsuur te geven. Die ontsnapte echter en voegde zich weer bij Brunehilde, maar werd uiteindelijk door machinaties van zijn stiefmoeder vermoord. Clovis, de laatst overgebleven zoon van Chilperic, deed nog enkele vergeefse pogingen (575-577) om Acquitanië, oude bezitting van Sigebert, of Bourgondië van diens broer Gontran te veroveren. De laatste sloot een verbond met zijn neef Childebert II, maar verder als enkele bedreigingen kwam het niet. Vijf jaar later werd dit verbond verbroken wegens een conflict rond Marseille en Childebert ging een alliantie aan met Chilperic, die hem wegens het inmiddels ontbreken van erfgenamen adopteerde. Tegen de verzamelde legers kon Gontran niet op. Hij had echter het geluk dat er muiterij uitbrak in het leger van Chilperic, waardoor deze zich terug moest trekken zonder een nieuwe oorlog te kunnen beginnen, Gregorius van Tours voegde aan zijn relaas toe: "hij hield van niemand en niemand hield van hem".

  • Vader:
    Clotaire I (Chlotar I) koning van de Franken, zn. van Chlodovech I koning der Franken (koning van de Franken Ripuaires) en Clothilde Bourgondië, geb. Doornik (Tournai) [België] in 497, ovl. Soissons in 561,
    , jongste zoon van Clovis en Clothilde, koning der Franken 511- 561. Erfde van zijn vader het gebied dat later Neustrië omvatte en het oude frankische rijk beneden de Maas. Nam als hoofdstad Soissons. Trouwde bij het overlijden van zijn broer Chlodomer in 524 diens weduwe Guntheuca. Sloot een verbond met zijn andere broer Childebert en doodde de zonen van de overledene, met uitzondering van Chlodoais, die de kerk ging dienen en later heilig werd verklaard. Zijn positie werd versterkt toen in 558 Childebert overleed zonder erfgenamen en Clotaire tot zijn dood alleenheerser was.
    Na de moord op de zonen van Chlodomer stuurden de broers een mes (de dood) en een schaar (de tonsuur) naar hun moeder, waarop Clothilde antwoordde dat zij hen liever dood zag dan getonsureerd, waarmee zij eigenlijk de moord op haar kleinzoons sanctionneerde. In 531 assisteerde Clotaire zijn halfbroer Theodoric I in 531 om Thüringen te veroveren. Clotaire nam Radegonde, nicht van de Thüringse koning gevangen, die hij vervolgens trouwde. Radegonde wilde echter niet met de moordenaar van haar familie leven en Clotaire stopte haar dus in een klooster. In 532 besloten de beide broers Bourgondië te veroveren hetgeen twee jaar later tot een totale overwinning leidde. In 533 was Theoderic I van Austrasië overleden en de broers vonden dit een goede gelegenheid ook dit rijk te annexeren hetgeen echter mislukte en Theodebert wist zijn erfdeel te behouden, door betaling van 50.000 sous, die hij overigens had gekregen van Theohadad voor de moord op diens nicht Amalasuintha. Sloten een verbond met Byzantium en vervolgens met Theohadad, koning der Oostgothen, geratificeerd door diens opvolger in 537. Tot 541 bleef het rustig, maar toen vielen de broers Spanje aan. Na hevige gevechten moesten zij zich echter terugtrekken. Toen echter Theodebald, zoon en opvolger van Theodebert, in 555 onverwachts overleed, vonden de broers een nieuw doel om te veroveren, maar ditmaal was het Clotaire die de buit binnenhaalde.
    Clotharius wordt in 497 te Doornik (Tournai) geboren als jongste zoon van de roemruchte Clovis en zijn koningin Clothilda. Clotharius wordt ook wel aangeduid als de 'vaak getrouwde'. Hij had maar liefst zes echtgenotes: Ingonde, Aregonde (dochter van Balderic van Thüringen), Grinside, Prinses Radegonde van Thüringen, Gontheuque (Ghunteuca) dochter van Gondebaud van Bourgondië en Wultrade van Lombardije. Daarnaast had hij ook nog verschillende concubines.
    Als Clovis in 511 overlijdt wordt zijn koninkrijk volgens de Frankische tradities verdeeld onder zijn vier zonen. Chlotarius krijgt de van oudsher Frankische gebieden tussen de Oise en de benedenloop van de Maas (o.m. Laon, Noyon, Cambrai, Tournai). Ook viel een deel van Acquitanië aan hem toe. Soissons werd zijn hoofdstad. De broers voeren onderling een strijd van leven op dood om hun koninkrijk te vergroten. Ze werken echter wel samen als het erom gaat om het Frankische rijk uit te breiden (dit resulteert uiteindelijk in de verovering van Bourgondië en de Provence).
    In 524 sneuvelt zijn broer Chlodomer in de strijd tegen de Bourgondiërs. Samen met zijn broer Childebert, zorgt Clotharius ervoor dat diens beide zoons (en erfgenamen) vermoord worden en vervolgens trouwt hij met hun moeder Gontheuque zodat het rijk van Chlodomer verdeeld kan worden onder de drie overgebleven broers (Theodorik, Childebert en Chlotarius). In 534 wordt Bourgondië uiteindelijk toch verslagen en toegevoegd aan het Frankische rijk. In 537 wordt ook de Provence veroverd. Een poging om in 542 het Visigotische Zaragosa in te nemen, mislukt echter.
    Als in 555 Theodebald (de kleinzoon van zijn halfbroer Theodorik) overlijdt zonder een volwassen erfgenaam na te laten, wordt diens koninkrijk verdeeld onder de twee overgebleven zonen van Clovis: Childebert en Chlotarius. De Saksen zijn echter niet tevreden met deze regeling en komen in opstand. Chlotarius slaat de opstand neer en brandschat het land van de Thüringers. In de winter van 555/556 voert hij nogmaals een strafexpeditie tegen de Saksen uit. In 557 zet zijn broer Childebert de Saksen aan tot een nieuwe opstand tegen Chlotarius. Terwijl Chlotarius tegen de Saksen strijdt, brandschat zijn broer het gebied rond Reims (van je familie moet je het hebben!). Na het overlijden van Childebert I in 558 annexeert Chlotarius I diens deelrijk met de hoofdstad Parijs. Chlotarius wordt dan gekroond tot koning van alle Franken en voor het eerst sinds de dood van Clovis, is het Frankische rijk weer verenigd onder één leider.
    Van Clovis' zonen was Clotharius ongetwijfeld de meest wrede en doortrapte. Niet alleen vermoordde hij de zonen van zijn broer, ook zijn eigen lievelingszoon Chramme moet het ontgelden als hij een complot beraamt tegen zijn vader. Chramme slaagt niet in zijn opzet en vlucht naar de koning van Bretagne die hem echter niet kan beschermen. Chlotarius krijgt zijn zoon te pakken en bindt hem, samen met zijn vrouw en kinderen, vast in een hut die hij vervolgens in brand steekt.
    In 561, drie jaar nadat hij koning over het gehele Frankische rijk is geworden, overlijdt Chlotarius op 64-jarige leeftijd te Compiègne (België) aan een koortsaanval. Zijn koninkrijk wordt dan verdeeld onder zijn vier zonen Charibert, Sigibert, Chilperik en Gontran (Guntram). De vier gebieden, waarin het koninkrijk verdeeld werd, krijgen de namen Austrasië, Neustrië, Bourgondië en Aquitanië. Maar de delen waren niet homogeen, elke vorst bezat stukken grond bij de buurman: het nationaal gebied was een reusachtige puzzel geworden en het voorwerp van begerige blikken. Charibert I regeert in Parijs over Acquitanië, Sigibert I regeert in Reims over Austrasië, Chilperik I in Soissons over Neustrië en Gontran of Guntram in Orléans over Zuid-Gallië en Bourgondië. Het spel van moord en doodslag kan opnieuw beginnen, tr. (1) met Arnegonde van Basiniden, dr. van prins Baderich medekoning van Thüringen, begr. St Denis, Parijs [Frankrijk],
    , vijfde vrouw van Clotaire, zuster van Ingunde, zijn vierde vrouw. We weten weinig van haar behalve dat Gregorius van Tours haar Aregonde noemde. Echter in 1959 ontdekte men een sarcophaag in de basiliek van St. Dénis, hoogst waarschijnlijk van een echtgenote van Clotaire, die de naam Arnegonde droeg. Clotaire had overigens acht vrouwen. Uit dit huwelijk geen kinderen, tr. (2) met Ingonde van Thüringen, dr. van prins Baderich medekoning van Thüringen, geb. in 510, ovl. in 546. Uit dit huwelijk 3 zonen, geen kinderen, tr. (3) in 524.
 

tr. (1)
met

Galeswinthe ,
, zuster van Brunehaut.

tr. (2) in 568
met

Fredegundis , dr. van Betton en Austragilde , geb. in 543, ovl. in 579,
, van haar weten we slechts dat zij van geringe afkomst was en door haar schoonheid al zeer vroeg concubine van Chilperic werd, maar geen genoegen nam met deze bijrol. Had de dood van velen op haar geweten. Zij liet Audovera vermoorden, Chilperics eerste vrouw uit zijn huwelijk in ca. 549, vervolgens Galswinthe, Chilperics tweede vrouw sinds 564 en zuster van Brunhilde. Kreeg uiteindelijk haar zin in 568 door haar huwelijk met Chilperic. Was tevens verantwoordelijk voor de dood van Chilperics enige overlevende zonen Merovech en Clovis, de bisschop van Rouen en Chilperic's broer Sigebert, deze lijst van slachtoffers was waarschijnlijk verre van volledig.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Clotaire II*584  †629  45