tr.
met
Aspurgus du Bosphore, zn. van Asandros du Bosphore (Archonte Stratège du Bosphore puis Roi du Bosphore cimmérien et de Colchide) en Dynamis de Pont-Euxin, geb. in 30 BC, Roi du Bosphore et de Colchide (-8-37), ovl. Aspourgos in 36.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Kotys I | *24 | †68 | 44 | 1 | 1 |
tr.
met
Dynamis de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), dr. van Pharnakes II de Pont-Euxin (Roi du Pont-Euxin) en Princess Queen of Pontus and The Cimmerian Bosporu de Pont-Euxin, geb. in 50 BC, ovl. in 13 BC.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Aspurgus | *-30 | †36 | 65 | 1 | 1 |
tr.
met
Asandros du Bosphore, zn. van Philotas du Bosphore (Général de l'armée macédonienne), geb. vermoedelijk 70 BC, Archonte Stratège du Bosphore puis Roi du Bosphore cimmérien et de Colchide, ovl. in 17 BC.
Asandros du Bosphore.
Archont, strateeg van de Bosporus, vervolgens koning van de Cimmerische Bosporus en van Colchis.
Uitleg van termen:
.
Archont: een hoge ambtenaar of magistraat in Griekse steden.
.
Strateeg: militair bevelhebber.
.
Bosporus: hier verwijzend naar het oude koninkrijk aan de Straat van Kertsj (niet de Turkse Bosporus).
.
Cimmerische Bosporus: het noordelijke deel van het Zwarte Zeegebied, historisch bewoond door de Cimmeriërs.
.
Colchis: een oud koninkrijk in het huidige westen van Georgië, bekend uit de mythe van het Gulden Vlies.
Asandros is de strateeg die belast is met de Aspurgiërs, Aspourgianoi of Aspurgiani, een volk van Sarmatische oorsprong dat gevestigd is aan de Aziatische oever van de Straat van Kertsj en dat Phanagoria en Gorgippia controleert.
.
Na zijn nederlaag tegen Caesar in de Slag bij Zela keert Pharnakes II terug naar zijn koninkrijk van de Bosporus, maar moet de strijd aangaan met de opstandige troepen van Asandros. Koning Pharnakes II wordt in een gevecht verslagen en sterft aan zijn verwondingen in 47 v.Chr. Zijn rebellerende strateeg grijpt de macht en trouwt met Dynamis van Pontus, de dochter en erfgename van Pharnakes II, om zijn positie te legitimeren. Hij wordt echter afgezet door Caesar, die het koninkrijk van de Cimmerische Bosporus toewijst aan zijn cliënt Mithridates van Pergamon, een zoon van Mithridates VI.
.
Na de moord op Caesar in Rome en de dood in de strijd van Mithridates van Pergamon (tijdens dynastieke twisten om de Pontische troon), herstelt de Romeinse keizer Augustus Asandros op de troon in 45 v.Chr. Hij regeert als cliënt-koning van de Romeinen tot aan zijn dood in 17 v.Chr.
?? .
Uit zijn verbintenis met Dynamis van Pontus is voortgekomen:
.
Tiberius Julius Aspourgos, wiens dynastie als vazal van Rome standhoudt tot in de 4e eeuw.
Asander, Philocaesar Philoromaios van de Bosporus.
Asander, ook bekend als Asandros of Asandrochos van de Bosporus, was een archont en later koning van het Cimmerische Bosporus en Colchis van 45 tot 17 v.Chr.
Asander was de strateeg van de Aspurgians, een Sarmatisch volk dat zich aan de Aziatische oever van de Straat van Kertsj had gevestigd en controle had over Phanagoria en Gorgippia.
.
Na de nederlaag van Pharnaces II tegen Caesar in de Slag bij Zela, moest Pharnaces II, terugkerend naar zijn koninkrijk Bosporus, de opstandige Asander tegemoet treden. Pharnaces II werd in een gevecht verslagen en stierf aan zijn verwondingen in 47 v.Chr. Zijn rebelse strateeg, Asander, nam de macht over en trouwde met Dynamis van Pontus, de dochter en erfgenaam van Pharnaces II, om zijn positie te legitimeren. Hij werd echter afgezet door Caesar, die het koninkrijk Cimmerische Bosporus gaf aan zijn cliënt Mithridates van Pergamon, een zoon van Mithridates VI.
.
Na de moord op Caesar in Rome en de dood in de strijd van Mithridates van Pergamon (tijdens de dynastieke strijd om de troon van Pontus), herstelde de Romeinse keizer Augustus Asander in 45 v.Chr. op de troon. Hij regeerde als koning en Romeinse cliënt tot zijn dood in 17 v.Chr.
.
Uit zijn huwelijk met Dynamis van Pontus kwam:
Tibérius Julius Aspourgos, wiens dynastie als vazal van Rome standhield tot in de vierde eeuw.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Aspurgus | *-30 | †36 | 65 | 1 | 1 |
Hij krijgt een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Asandros | *-70 | †-17 | 53 | 1 | 1 |
tr.
met
Achim Ben Sadoc David de Jerusalem de Judee, zn. van Sadoc Sadok Ben Azor De Jerusalem de Judee en Kaltimi (Kalim) de Jerusalem, geb. in 160 BC, uit het Huis van David en de stam Juda.
Achim Ben Sadoc David de Jerusalem de Judee en Asbaoda Azbadi Ashaidi Zachaidi de Judee de Judee de Jerusalem
Evangile van Mattheus 1-2-16.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Eliud | *-140 | 1 | 2 |
tr. te Amasya [Turkije] in 77 BC
met
Pharnakes II de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), zn. van Mithridate VI Evergete de Pont-Euxin (Roi de Pont - 156-123) en Laodice VI de Syrie, geb. in 90 BC, Roi du Pont-Euxin, ovl. in 47 BC.
Uit dit huwelijk een dochter:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Dynamis | *-50 | †-13 | 37 | 1 | 1 |
tr.
met
Laodice VI de Syrie, dr. van Antiochos IV Epiphare de Pont-Euxin (Roi de Syrie -175-164) en Laodice IV de Syrie, geb. voor 150 BC.
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Pharnakes | *-90 | †-47 | 43 | 1 | 1 |
tr.
met
Mithridate VI Evergete de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), zn. van Pharnace I de Pont-Euxin (Roi de Pont -190-156) en Nysa de Syrie, geb. voor 150 BC, Roi de Pont - 156-123, ovl. in 88 BC.
Mithridate VI Evergete de Pont-Euxin.
Mithridates VI begint dan een langdurige strijd tegen Rome.
.
Het koninkrijk Pontus wordt uiteindelijk verslagen door Pompeius en geleidelijk geannexeerd door Rome. Het westelijke deel wordt eerst toegevoegd aan de provincie Bithynië, voortaan bekend als de provincie Bithynië en Pontus. Het oostelijke deel wordt toevertrouwd aan de Galater Dejotarus, een Romeinse bondgenoot.
In 47 v.Chr. maakt Pharnakes II, koning van de Bosporus en zoon van Mithridates VI, gebruik van de burgeroorlog in Rome om zijn bezittingen uit te breiden door Colchis en een deel van het koninkrijk Galatië binnen te vallen. Koning Dejotarus, een Romeinse cliënt, roept dan de hulp in van Cneius Domitius Calvinus, proconsul van Azië, benoemd door Caesar. De confrontatie draait uit in het voordeel van Pharnakes, die de overwinning behaalt bij Nicopolis en de rest van de gebieden van het voormalige vaderlijke koninkrijk bezet: Pontus en het noorden van Cappadocië.
.
Caesar verneemt deze gebeurtenissen terwijl hij zich in Egypte bevindt en vertrekt om Pharnakes in Pontus te bestrijden. De ontmoeting vindt plaats in het noorden van Cappadocië, nabij de stad Zela. De veldslag leidt tot een snelle Romeinse overwinning die de vijandelijke troepen volledig vernietigt. Pharnakes moet vluchten naar de Bosporus met een deel van zijn cavalerie. Nu machteloos wordt hij vermoord door een rivaal voor de troon van de Bosporus. Teruggekeerd in Rome na zijn overwinning, verklaart Caesar aan de Senaat: "Veni, vidi, vici", een verwijzing naar zijn volledige en snelle overwinning.
.
Het oostelijke deel van Pontus wordt opnieuw toevertrouwd aan Dejotarus van Galatië in 47 v.Chr. Na zijn dood in 41 v.Chr. blijft Oost-Pontus afhankelijk van Galatië, voordat het wordt toevertrouwd aan cliënt-koningen door Rome, dat het definitief toevoegt aan de provincie Galatië-Cappadocië in 63 n.Chr.
.
Bij deze gelegenheid verdeelt Nero de regio in drie districten:.
In het westen: Galatisch Pontus, grenzend aan Galatië.
In het centrum: Polemonisch Pontus, genoemd naar zijn hoofdstad Polemonium
.
In het oosten: Cappadocisch Pontus, grenzend aan Cappadocië en overeenkomend met Klein-Armenië
.
Keizer Severus Alexander scheidt Pontus van Bithynië tussen 222 en 235 en verheft het tot een afzonderlijke provincie, toevertrouwd aan een procurator van ridderlijke rang, in 248 vervangen door een vir perfectissimus van senatoriale rang, afhankelijk van de provincie Galatië.
.
Tijdens de herstructurering van het provinciale systeem onder Diocletianus rond 295 worden de Pontische districten verdeeld over vier provincies binnen het nieuwe diocees Pontus:
.
Paphlagonië, bestaande uit het grootste deel van het oude Pontus.
Diospont, hernoemd tot Helenopontus door Constantijn ter ere van zijn moeder Helena, en omvat het resterende deel van de provincie Pontus en een aangrenzend district, in totaal acht steden (waaronder Sinope, Amisus en Zela), met Amaseia als hoofdstad
.
Polemonisch Pontus, met Neocaesarea als hoofdstad en de steden Comana van Pontus, Argyroupolis, Polemonium, Cerasus en Trapezus
.
Klein-Armenië, met Sebasteia als hoofdstad en vijf steden
.
Tussen 384 en 387 verschijnt de nieuwe provincie Honoriade. Justinianus wijzigt de provinciale organisatie opnieuw in 536:
.
Polemonisch Pontus wordt ontbonden, het westelijke deel (Polemonium en Neocaesarea) wordt samengevoegd met Helenopontus, Comana met de nieuwe provincie Tweede Armenië, het resterende deel (Trapezus en Cerasus) met Eerste Groot-Armenië
.
Helenopontus ontvangt Polemonium en Neocaesarea, terwijl Zela wordt toegevoegd aan Tweede Armenië. De gouverneur van de provincie krijgt de titel moderator
.
Paphlagonië absorbeert Honoriade en wordt onder het gezag van een pretor geplaatst
.
Het systeem van militaire districten (de Byzantijnse thema’s) zal deze organisatie op zijn beurt vervangen vanaf het einde van de 7e eeuw.
De integratie in het Romeinse rijk verandert het leven van deze samenleving nauwelijks, die gebaseerd is op een gehélliniseerde oligarchie die de bevolking van Caskeïsche of Kaukasische oorsprong bestuurt (Chaldiërs, Chalybes, Colchiden, Mossynoeken, Tibarenen), die geleidelijk ook de Griekse taal aannemen.
.
De Grieks-Romeinse religie wordt algemeen, zij het met talrijke oosterse invloeden (vereringen van Mithra en Isis, van de genezende slang Glaukos…). De regio wordt taalkundig niet gelatiseerd.
.
Tijdens deze periode vervangt het christendom geleidelijk de eerdere religies. .
Als christenen van Griekse taal en Romeinse burgers worden de inwoners van Pontus voortaan "Romeeën" .
Zij zullen, na de ineenstorting van het westelijke deel van het rijk, onderdanen worden van het "rijk der Romeeën", wat wij het "Byzantijnse rijk" noemen); Later zullen de Turken hen "Roum" noemen (een naam die in het Turks "Grieken" betekent).
Uit dit huwelijk 2 kinderen, waaronder:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Pharnakes | *-90 | †-47 | 43 | 1 | 1 |
tr.
met
Laodice IV de Syrie, dr. van Antiochos III Le Grand de Syrie (6e Roi de Syrie -223-187) en Laocide III Zeugma de Pont-Euxin, geb. in 205 BC, tr. (2) met haar broer Seleukos IV Philopator de Syrie, zn. van Antiochos III Le Grand de Syrie (6e Roi de Syrie -223-187) en Laocide III Zeugma de Pont-Euxin. Uit dit huwelijk 2 kinderen.
Laodice IV de Syrie.
Reine de Syrie. Princesse hellénistique de la dynastie séleucide Grande-prêtresse reine séleucide.
Laodice IV was een Hellenistische prinses uit de Seleucidische dynastie.
.
Zij was de dochter van Antiochos III Megas en van zijn eerste echtgenote, koningin Laodice III.
.
Zij was achtereenvolgens de echtgenote van drie van haar broers:
.
Antiochos de Jongere, mede-vorst in 193 v.Chr, met wie zij een dochter had: Nysa, die huwde met Pharnakes I, koning van Pontus.
.
Seleukos IV, met wie zij de volgende kinderen had: Antiochos, geassocieerd met zijn oom Antiochos IV, gestorven in 170 v.Chr.; Demetrios I Soter; Laodice V.
Antiochos IV, met wie zij een zoon had: Antiochos V Eupator.
Na de dood van Seleukos IV zou Laodice het regentschap hebben uitgeoefend namens haar zoon Demetrios.
Echter, haar broer Antiochos IV pleegde een staatsgreep, liet zich tot koning uitroepen met de steun van de Attaliden en de Romeinse Senaat, en dwong Laodice met hem te trouwen.
.
Zij was hogepriesteres van de cultus van Laodice III.
.
Laodice was de eerste Seleucidische koningin wier beeltenis op een munt verscheen.
Zij wordt soms afgebeeld met een van haar zonen, Antiochos (uit haar huwelijk met Seleukos), of alleen. Altijd met het haar opgestoken, een knot en een sluier. Zij is een van de weinige koninginnen die op munten zijn afgebeeld; slechts drie andere koninginnen kregen dit voorrecht: .
Laodice V (haar dochter), Cleopatra Thea, en Cleopatra Selene.
Uit dit huwelijk 2 dochters:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Laodice VI | *-150 | 1 | 2 | ||||
| 2 | Nysa | *-180 | 1 | 1 |
tr. (1)
met
Antiochos IV Epiphare de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), zn. van Antiochos III Le Grand de Syrie (6e Roi de Syrie -223-187) en Laocide III Zeugma de Pont-Euxin, geb. in 210 BC, Roi de Syrie -175-164, ovl. in 164 BC.
Uit dit huwelijk 2 dochters:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Laodice VI | *-150 | 1 | 2 | ||||
| 2 | Nysa | *-180 | 1 | 1 |
tr. (2)
met
Seleukos IV Philopator de Syrie, zn. van Antiochos III Le Grand de Syrie (6e Roi de Syrie -223-187) en Laocide III Zeugma de Pont-Euxin, geb. in 205 BC, 7e Roi de Syrie (-187 -175), ovl. in 175 BC.
tr.
met
Laodice IV de Syrie, dr. van Antiochos III Le Grand de Syrie (6e Roi de Syrie -223-187) en Laocide III Zeugma de Pont-Euxin, geb. in 205 BC, tr. (1) met haar broer Antiochos IV Epiphare de Pont-Euxin. Uit dit huwelijk 2 dochters.
Laodice IV de Syrie.
Reine de Syrie. Princesse hellénistique de la dynastie séleucide Grande-prêtresse reine séleucide.
Laodice IV was een Hellenistische prinses uit de Seleucidische dynastie.
.
Zij was de dochter van Antiochos III Megas en van zijn eerste echtgenote, koningin Laodice III.
.
Zij was achtereenvolgens de echtgenote van drie van haar broers:
.
Antiochos de Jongere, mede-vorst in 193 v.Chr, met wie zij een dochter had: Nysa, die huwde met Pharnakes I, koning van Pontus.
.
Seleukos IV, met wie zij de volgende kinderen had: Antiochos, geassocieerd met zijn oom Antiochos IV, gestorven in 170 v.Chr.; Demetrios I Soter; Laodice V.
Antiochos IV, met wie zij een zoon had: Antiochos V Eupator.
Na de dood van Seleukos IV zou Laodice het regentschap hebben uitgeoefend namens haar zoon Demetrios.
Echter, haar broer Antiochos IV pleegde een staatsgreep, liet zich tot koning uitroepen met de steun van de Attaliden en de Romeinse Senaat, en dwong Laodice met hem te trouwen.
.
Zij was hogepriesteres van de cultus van Laodice III.
.
Laodice was de eerste Seleucidische koningin wier beeltenis op een munt verscheen.
Zij wordt soms afgebeeld met een van haar zonen, Antiochos (uit haar huwelijk met Seleukos), of alleen. Altijd met het haar opgestoken, een knot en een sluier. Zij is een van de weinige koninginnen die op munten zijn afgebeeld; slechts drie andere koninginnen kregen dit voorrecht: .
Laodice V (haar dochter), Cleopatra Thea, en Cleopatra Selene.
tr.
met
Laocide III Zeugma de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), dr. van Mithridate V Philopator de Pont-Euxin (Roi du Pont-Euxin) en Laodice de Pont-Euxin, geb. in 235 BC.
Laocide III Zeugma de Pont-Euxin.
Pont Euxin’ was de naam die door de Grieken aan de Zwarte Zee werd gegeven.
Uit dit huwelijk 4 kinderen:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Laodice IV | *-205 | 2 | 4 | ||||
| 2 | Antiochos IV | *-210 | †-164 | 46 | 1 | 2 | ||
| 3 | Seleukos IV | *-205 | †-175 | 30 | 1 | 2 | ||
| 4 | Cléopatre | *-204 | †-176 | 28 | 1 | 2 |
tr.
met
Antiochos III Le Grand de Syrie, zn. van Seulocos II Kallinikos de Syrie (4e Roi de Syrie (-246 -226)) en Laodice II de Syrie, geb. in 242 BC, 6e Roi de Syrie -223-187, ovl. in 187 BC.
Antiochos III Le Grand de Syrie.
Verslagen bij Thermopylae in 191 v.Chr, gedood door de inwoners van Bel in Elymaïs, van wie hij de tempel wilde plunderen.
Uit dit huwelijk 4 kinderen:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Laodice IV | *-205 | 2 | 4 | ||||
| 2 | Antiochos IV | *-210 | †-164 | 46 | 1 | 2 | ||
| 3 | Seleukos IV | *-205 | †-175 | 30 | 1 | 2 | ||
| 4 | Cléopatre | *-204 | †-176 | 28 | 1 | 2 |
tr.
met
Nysa de Syrie, dr. van Antiochos IV Epiphare de Pont-Euxin (Roi de Syrie -175-164) en Laodice IV de Syrie, geb. in 180 BC.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Mithridate VI | *-150 | †-88 | 62 | 1 | 2 |
tr.
met
Pharnace I de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), zn. van Mithridate V Philopator de Pont-Euxin (Roi du Pont-Euxin) en Laodice de Pont-Euxin, geb. in 210 BC, Roi de Pont -190-156, ovl. in 156 BC.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Mithridate VI | *-150 | †-88 | 62 | 1 | 2 |
tr.
met
Laodice de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee).
Uit dit huwelijk 2 kinderen:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Pharnace I | *-210 | †-156 | 54 | 1 | 1 | ||
| 2 | Laocide | *-235 | 1 | 4 |
tr.
met
Mithridate V Philopator de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), zn. van Mithridate IV de Pont-Euxin (Roi du Pont-Euxin (vers -270 - -222)) en Laodice de Syrie (Héritière de Cappadoce (vers -255 - ?)), Roi du Pont-Euxin.
Uit dit huwelijk 2 kinderen:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Pharnace I | *-210 | †-156 | 54 | 1 | 1 | ||
| 2 | Laocide | *-235 | 1 | 4 |
tr.
met
Laodice de Syrie, dr. van Antiochos II Théos de Syrie (3ème roi de Syrie - 261-246 Roi de Perse -288--247) en Laodicé I de Syrie (Reine Séleucide de Syrie), Héritière de Cappadoce (vers -255 - ?).
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Mithridate V | 1 | 2 |
tr.
met
Mithridate IV de Pont-Euxin (van de Zwarte Zee), zn. van Ariobarzane III de Pont-Euxin (Roi de Pont (vers -300 - -240)), Roi du Pont-Euxin (vers -270 - -222).
Mithridate IV de Pont-Euxin.
Hij versloeg Seleukos II Kallinikos, wiens zuster hij huwde. Het koninkrijk Pontus ontleent zijn naam aan de Zwarte Zee, die door de Grieken vroeger Pontus Euxinus werd genoemd. De eerste die er melding van maakt is Xenophon in zijn Anabasis.
.
Pontus is een ruige streek in Klein-Azië, bergachtig, dicht bebost en dunbevolkt in het oosten, maar rijk aan mineralen. De valleien van de Halys, de Iris en hun zijrivieren maken het westelijke deel tot een vruchtbare en bewerkbare zone, waarbij communicatie en handel worden vergemakkelijkt door wegen aangelegd onder verschillende rijken.
Aanvankelijk bevolkt door de Caskeërs, ziet Pontus in de 6e eeuw v.Chr. de oprichting van Griekse kolonies langs zijn kust: Sinope, Amaseia, Cerasus en Trapezus.
In 546 v.Chr. wordt Pontus ingelijfd bij de satrapie Axaïna van het Perzische rijk. Axaïna ("Indigo") was de Iraanse naam voor de Zwarte Zee. De regio wordt veroverd door Alexander de Grote in 331 v.Chr. Na zijn dood wordt Pontus bij de verdeling van Triparadeisos (321 v.Chr.) toegewezen aan Antigonos Monophthalmos, samen met de rest van Anatolië. Antigonos wordt verslagen door Lysimachos en Seleukos I in de slag bij Ipsos in 301 v.Chr. Het westen en centrum van Klein-Azië worden toegewezen aan Lysimachos, die reeds Thracië bezit.
Terwijl de diadochen Antigonos, Seleukos en Lysimachos strijden om de macht, grijpt Mithridates, een gehélliniseerde Pers (zoon van Mithridates van Cios, een Pers in dienst van Antigonos, gedood in 301 v.Chr.), de macht in Pontus aan het begin van de 3e eeuw v.Chr. en verklaart zich onafhankelijk. Hij voert lange, slecht gedocumenteerde oorlogen om zich definitief los te maken van de Seleuciden.
De officiële taal van het koninkrijk Pontus was Oudgrieks. Bij de stichting van het koninkrijk wordt de hoofdstad gevestigd in Amaseia; deze wordt verplaatst naar Sinope wanneer die stad in 183 v.Chr. aan het koninkrijk wordt toegevoegd.
.
Het koninkrijk is zeer welvarend: het beschikt over vruchtbare gronden en belangrijke zilvermijnen, die vanaf Mithridates III van Pontus een overvloedige en wijdverspreide muntproductie mogelijk maken.
Het koninkrijk is territoriaal relatief homogeen dankzij gemakkelijke communicatie over land en zee. Als thalassocratie (zeemacht) in de Zwarte Zee breidt het zich geleidelijk uit naar de oostkust en vervolgens naar het noorden van de zee, inclusief de Krim. De Griekse kolonies aan de westkust, rond de mondingen van de Donau, worden zijn bondgenoten.
.
In het binnenland van Anatolië ontvangt Mithridates V van Rome de provincie Frygië, maar zijn opvolger Mithridates VI moet deze weer afstaan.
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Mithridate V | 1 | 2 |
tr.
met
Uit dit huwelijk een zoon:
| naam | geb. | plaats | ovl. | plaats | oud | relatie | kinderen | |
| 1 | Achim | *-160 | 1 | 1 |