tr.
met

Enee de Troie, zn. van Priam de Troie en Hécube de Phrygie, Prince de Troie, Roi de Lavinium.

Enee de Troie.
Zoon van Anchises en Aphrodite (probleem in de database). Afkomstig uit het koninklijke geslacht van Dardanos en verwant aan Priamus, koning van Troje, wiens dochter Créüse hij huwde. Énée was de zoon van Anchises en Aphrodite. Opgevoed in de bossen door Nimfen en de Centaur Chiron, nam Énée geen deel aan het begin van de Trojaanse oorlog; echter, op een dag terwijl hij zijn kudden hoedde, werd hij aangevallen door Achilles, die een deel van zijn vee roofde. Hij vluchtte toen naar Lyrnessos en, achtervolgd door Achilles, moest hij deze stad verlaten onder bescherming van Zeus, om zich bij Troje aan te sluiten, waar hij zich bij de rangen van de Trojaanse strijders voegde. .

Tijdens deze lange oorlog was Énée een moedig, wijs en vroom held; hij wist zich persoonlijk in te zetten, maar deed in gevaarlijke situaties vaak een beroep op de hulp en bescherming van de goden, vooral toen hij tegenover Achilles stond: Poseidon, die hem in levensgevaar zag, rukte hem weg in een wolk, uit het zicht van zijn vijand.

Bij de vernietiging van Troje en het uitsterven van het geslacht van Priamus, zou Énée, volgens een van de oudste tradities, zich hebben teruggetrokken op de Ida met zijn vader, zijn zoon en enkele getrouwen, en daar een nieuw koninkrijk in Troas hebben gesticht. .

Volgens latere tradities, die door Vergilius in de Aeneis zijn veralgemeend, vluchtte Énée uit Troje, zijn blinde en verlamde vader Anchises op zijn rug dragend, zijn zoon Ascanius aan één hand trekkend, en in de andere hand de goden van de stad — de Penaten — evenals het Palladion. Hij verzamelde enkele metgezellen op de Ida en scheepte zich in naar de Hespériden, het onbekende Westen.

Tijdens een bewogen reis smeedde hij sterke vriendschapsbanden met de stuurman van zijn schip, Palinurus, met Achates, wiens trouw spreekwoordelijk werd, en met vele andere Trojanen. Hij deed een tussenstop in Thracië, passeerde Delos, en kwam aan op Kreta. .

Vervolgens zwierf hij meer dan zeven jaar over zee op zoek naar een kust, trotseerde stormen en de woede van de godheden, in het bijzonder die van Hera. .

Op het punt Italië te bereiken, na een tussenstop in Sicilië, te Drépanon, waar de oude Anchises stierf, werden de schepen van Énée plotseling door een storm naar de Afrikaanse kust geslingerd, nabij Carthago. .

De koningin Dido, de stichtster van Carthago, ontving de held daar en hield van hem. Maar de goden wensten geen huwelijk tussen Dido en Énée; Zeus beval hem terug te keren naar de kusten van Sicilië, waar hij gastvrij werd ontvangen door koning Acestes. .

Uiteindelijk aangekomen aan de kusten van Italië, te Cumae, daalde hij af naar de Onderwereld, geleid door de Sibylle, en keerde, teruggekeerd onder de levenden, naar Latium. Daar, na een verbond te hebben gesloten met Evander, vocht hij en doodde Turnus, de leider van de Rutuliërs, om de hand van Lavinia, de dochter van koning Latinus, te verkrijgen. .

Op deze overwinning eindigt het gedicht van Vergilius.

Romeinse historici vertelden over de stichting van Lavinium door Énée, die van Alba Longa door Ascanius, en de legendarische geboorte van een kleine natie, die, zoals voorspeld door de god Faunus, bestemd was om de wereld te overheersen.

Uit dit huwelijk een zoon: