Genealogische website van Cees Hagenbeek
Wendela van Voorst
Wendela van Voorst,
, richterambt Borne / buurschap Zenderen
13 okt 1618Herman Rammelman na opdracht door Clemens van Voorst.
* Den thienden, groff ende smal, over het erve Odinck, gelegen tho Senderen in den kerspel van Borne.
** Op 4 juni 1614had Wendel van Voirst, vrouw van Franco van Sweeten, haar 2/3 aandeel in deze tienden, dat haar na de dood van haar vader Zeger van Voirst bij magescheid was toebedeeld, opgedragen ten behoeve van Clement van Voirst onder de voorwaarde, dat deze niet zou ageren tegen Unico Ripperda, die enige gedeelten van de tienden in bezit had. Er is geen belening van Clement van Voirst geregistreerd.

tr.
met

Franco van Sweeten, zn. van Sweder van Swieten en Ave Gruter genaamd Hagenbeeck, tr. (1) met Judith Schaap. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Segers     
Catharina     
Gerrit     
Margaretha     


Segers van Sweeten
Segers van Sweeten.


Catharina van Sweeten
Catharina van Sweeten.


Gerrit van Sweeten
Gerrit van Sweeten.


Margaretha van Sweeten
Margaretha van Sweeten.


Judith Schaap
Judith Schaap.

tr.
met

Franco van Sweeten, zn. van Sweder van Swieten en Ave Gruter genaamd Hagenbeeck, tr. (2) met Wendela van Voorst. Uit dit huwelijk 4 kinderen


Margaretha van Hagenbeke genaamd Gruter
Margaretha van Hagenbeke genaamd Gruter.


Irmgard Nünning von Hagenbeke
Irmgard Nünning von Hagenbeke.


Heidenrich, die Junge, von Oer auf Kakesbeck
Heidenrich, die Junge, (Heinrich) von Oer auf Kakesbeck (van Ore), geb. circa 1360, ovl. tussen 1432 en 1433,
, stamvader van de de drie nageslachten.

een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Heinrich     

tr. (2) circa 1415
met

Katharina van Keppel, dr. van Hermann van Keppel en Sophie von Korff.

tr. (3) circa 1383
met

Godeke von Drost, geb. circa 1360, Erbin zu Kakesbeck, ovl. in 1377.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Bernhard*1387  †1422  35


Diederich von Oer
Diederich von Oer, geb. circa 1340, ovl. circa 1410,
, er stammte aus dem Adelsgeschlecht von Oer und war Sohn von Heinrich von Oer. Heidenreich war 1365 Knappe. Im Jahr 1372 wird er als Marschall/Drost von Arnsberg erwähnt. Vorangegangen war, dass er dem Kölner Erzbischof 2000 Goldgulden auf die Schlösser und das Land Arnsberg vorgestreckt hat. Diese Summe wurde von der Stadt Soest zurückgezahlt. Erzbischof Friedrich versprach 1372, dass von nun ab, das Amt des Marschalls der Grafschaft Arnsberg und das des Herzogtums Westfalen stets miteinander verbunden sein sollte. Die Grafschaft Arnsberg sollte solange nicht wieder verpfändet werden, bis der Erzbischof die 2000 Gulden an die Stadt Soest zurückgezahlt hätte. Ein Jahr später wird er als Amtmann von Recklinghausen genannt. Seit 1378 nach dem Abgang von Gotthard von Wevelinghofen war er dann auch offiziell Marschall von Westfalen. Dem zuvor gegangen war, dass der Erzbischof das Amt für 6000 Gulden an Heidenreich versetzt hatte. Bei den Kämpfen des Erzbischofs von Köln mit den Grafen von der Mark hat Heidenreich die Kölner offenbar stark unterstützt, den ihm wurden 10.500 Goldgulden als Ersatz für die aufgewendeten Kriegskosten versprochen. Im Jahr 1389 erwarb Heidenreich von Oer vom Kölner Domkapitel den Oberhof Oer zu Eigen. Seit 1409 war er auch Schulte zu Korne. Er baute die Horneburg zum Wohnsitz aus. Verheiratet war Heidenreich mit Neyse von Wickede. Aus der Ehe gingen die Söhne Heidenreich (der Jüngere) und Heinrich hervor.

tr. (1)
met

Neyse von Wickede, geb. circa 1340, ovl. na 1377.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Heidenrich,*1360  †1432  72

tr. (2)
met

Catharine von Korff gen. Schmising.

Uit dit huwelijk een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Elisabeth     


Gerhard von Bödelschwing
Gerhard von Bödelschwing.

tr.
met

Sophie van Hagenbeke, dr. van Wessel von Hagenbeck zu Hagenbeck (vermeld 1339, 1359-1391) en Griete (Margarethe) Stecke von Recklinghausen, geb. circa 1355, ovl. na 1359


Steven van Borculo gnt van Dodincworden
Steven van Borculo gnt van Dodincworden, ovl. voor apr 1423.

tr.
met

Fye von Heiden, dr. van Wennemar von Heiden (knape, ambtman van Hetter, Diest en Rossau) en Sophia von Honnepel


Jorden Momme
Jorden Momme,
, beleend met Waetschatgoed, 1420-1430.


Hendrik Momme
Hendrik Momme,
, beleend met Fukengoed, 1420-1430.
Bron: Het Fukengoed in Grefflichem, Kerspel Didam: TI, blz. 232, noot.
De hoff te Holthuisen mit siinre tobehoringe, te enen rechten viiff marck leen.
Henricus Mumme de Dyedem, maritus filie domine de Laten?, bona sua in Holthusen, cum omnibus attinentiis suis, 1414.
Henrick Momme te Diedam, 1458 Juli 6.
Gossen Momme te Dyedem, als leenvolger van zijn vader Henrick,
1478 Mei
Idem vernieuwt den eed, 10 Augustus 1488.
Henrick Mom draagt het leen op ten behoeve van zijn zwager Güsbert Stryck, burger te Xanten, en diens vrouw Mechtelt, onder verplichting tot onderhoud, 1529 Februari 23.
N.B. Het leengoed blijkt te liggen onder Didam en wordt als volgt omschreven: Item 3 scepelsait, ende schut myt enen endt up an den kerckwech, en aen een hegghe. Item noch 1 scepelsait, ind schut an die hegghe. Item noch 1 scepelsait, ind schut in die Kaet. Item noch 3 scepelsait, ind schut in die Kaet. Item noch 1 scepelsait, ind heyt dat Flasstuck. Item noch 3 scepelsait, gênant Dalwün. Item noch 3 scepelsait, lyggende voir dat Holthuessense hecken. Item 2 maldersait, lyggende beneven Lambert Snoeyen lant. Item noch 5 maldersait, lyggende beneven den koilhoff. Item noch 5 scepelsait, gênant Mommenstuck. Item noch in Loelerbuys boschgerechticheyt, soe groet ind kleyn dat gelegen ys, nementlicke 4 1/2 voderdeel.


Galeswinthe
Galeswinthe ,
, zuster van Brunehaut.

tr.
met

Chilpéric Rex Francorum, zn. van Clotaire I koning van de Franken en Gontheuque van Bourgondië, geb. circa 535, koning van Soissons 561-584, ovl. Chelles [Frankrijk] tussen 27 sep 584 en 9 okt 584 ,
, werd na een leven vol oorlogen en verraad vermoord toen hij terugkwam van de jacht in de bossen rond Parijs.
Erfde in eerste instantie het koninkrijk van Soissons in 561. Begon al gauw gebiedsuitbreiding te zoeken hetgeen hem in oorlog bracht met zijn broer Sigebert. Werd overwonnen en verjaagd. Echter bij de dood van een andere broer, Charibert, slaagde hij wel en veroverde een groot deel van Neustrië, Aquitanië en het deel ten zuiden van de Garonne. De oorlog tegen zijn broers continueerde zich met een zekere regelmaat. In 573 sloot hij een verbond met Gontran en trok op tegen Sigebert. Werd verraden door Gontran en werd gedwongen tot een nadelige vrede. Verbond zich opnieuw met Gontran en werd opnieuw verraden. Zijn zoon Theodebert werd met de voorhoede van zijn leger volledig vernietigd (vgl. 258) door de graven Godisel en Gontran en hijzelf werd opgesloten in Tournai. Echter Fredegundis (zie 417) wist Sigebert temidden van zijn troepen, te laten vermoorden. Chilperic begroef zijn broer, verbande diens weduwe Brunhilde naar Rouen en keerde terug in Soissons. Sigebert's zoon Childebert wist echter te ontsnappen en werd in Austrasië tot koning uitgeroepen. In Rouen ontving Brunhilde Merovech, zoon van Chilpéric, uit zijn eerste huwelijk, die door Brunhilde tot een huwelijk werd verleid. Chilperic deed alsof hij dit accepteerde maar wist Brunhilde naar Austrasië te jagen en zijn zoon een tonsuur te geven. Die ontsnapte echter en voegde zich weer bij Brunehilde, maar werd uiteindelijk door machinaties van zijn stiefmoeder vermoord. Clovis, de laatst overgebleven zoon van Chilperic, deed nog enkele vergeefse pogingen (575-577) om Acquitanië, oude bezitting van Sigebert, of Bourgondië van diens broer Gontran te veroveren. De laatste sloot een verbond met zijn neef Childebert II, maar verder als enkele bedreigingen kwam het niet. Vijf jaar later werd dit verbond verbroken wegens een conflict rond Marseille en Childebert ging een alliantie aan met Chilperic, die hem wegens het inmiddels ontbreken van erfgenamen adopteerde. Tegen de verzamelde legers kon Gontran niet op. Hij had echter het geluk dat er muiterij uitbrak in het leger van Chilperic, waardoor deze zich terug moest trekken zonder een nieuwe oorlog te kunnen beginnen, Gregorius van Tours voegde aan zijn relaas toe: "hij hield van niemand en niemand hield van hem", tr. (2) met Fredegundis , dr. van Betton en Austragilde . Uit dit huwelijk een zoon


Clothilde der Franken
Clothilde der Franken.

  • Vader:
    Chlodovech I (Clovis I) koning der Franken, zn. van Childeric I der Merovingen (gouwkoning der Salische Franken (457-481),) en Basina Thuringen (koningin van Thüringen), geb. in 466, ged. op 24 dec 496 gedoopt door St. Remigius, koning van de Franken Ripuaires, ovl. Parijs (Louvre) [Frankrijk] op 27 nov 511,
    , hij volgde zijn vader op in 481 of begin 482. Had de steun van de geestelijkheid, die de feitelijke macht uitoefende bij gebrek aan een centraal gezag. Als de keizer in Rome, of diens militaire gouverneur, had bij zijn dood vrijwel geheel Francië veroverd.
    Hij begon met zijn rijk uit te breiden van de Maas tot de Loire door Syagrius te elimineren en versloeg vervolgens in 507 te Vouilly de Visigothen onder Alaric en regeerde toen over een rijk dat zich uitstrekte tot de Pyrenëen. Annexeerde vervolgens de "rijkjes" van andere Frankische stammen door diens aanvoerders te doden, die allen bloedverwanten waren, (vgl. 512), en heerste nu tevens over de gebieden der Oostfranken oostelijk van de Rijn tot de Moezel. Trouwde 492 de katholieke Bourgondische Clothilde. Werd in 498 katholiek gedoopt. Voerde oorlog tegen Bourgondië van koning Gondebald door een alliantie met diens broer Gondegisel aan te gaan. Na Gondebald volledig in het nauw te hebben gedreven liet hij deze zijn gebied en zijn leven tegen een zware schatting. Annexeerde in 508 alle kleine Frankische rijken in Francië en vermoordde de meeste van zijn bloedverwanten om erfopvolgingsproblemen te vermijden. In hetzelfde jaar kreeg hij erkenning van de keizer Anastasius, die hem behalve met allerlei titels, tevens als zoon adopteerde. Voor Byzantium een onderwerping, voor de Franken het begin van hun vrijheid. Organiseerde een concilie in Orléans in juli 511, de eerste maal dat staat en kerk verenigd waren en overleed kort daarna in Parijs dat hij tot hoofdstad van zijn rijk had gemaakt.
    Clovis (Clodovech) wordt omstreeks 466 geboren als zoon van Childerik I en Basina van Thüringen. Hij volgt in 481, op slechts 15-jarige leeftijd, zijn vader Childric I op als koning van de Salische Franken. Zijn doel was om de Salische Franken ten noorden van de Rijn en de Ripuarische Franken tot één rijk te verenigen. Vanuit Doornik (Tournai in het zuiden van België) zet hij de opmars in. Zijn zegetocht begint in 486 met een overwinning op Syagarius, de laatste Romeinse gouverneur in het noorden van Gallië die regeerde over het gebied tussen de Somme en de Loire. Clovis neemt de stad Soissons in, het laatste Romeinse bolwerk. Syagrius vlucht naar de Visigoten maar hij wordt uitgeleverd en vervolgens in het geheim gedood. Plots strekt het gebied van Clovis uit tot de Loire en kan hij de andere Franken zijn gezag opleggen.
    In 493 trouwt Clovis in Soissons met Clothilde (Chrodechilde), zij is de dochter van Chilperik II, koning van Bourgondië. Chilperik werd vermoord door zijn broer Gundobad. Clovis vraagt Chlotilde's hand en van Gundobad wordt gezegd dat hij te bang was om te weigeren. Koning Gundobads broer, Godegisel, probeert in het geheim Clovis over te halen om Bourgondië binnen te vallen. Godegisel wil namelijk zelf de troon veroveren. Het kan daarom ook zijn dat de moord op Chilperik nooit heeft plaatsgehad maar verzonnen was om Clovis' eventuele invasie te verantwoorden. Hoe dan ook, Gundobad vlucht naar Avignon, waar hij een nieuw leger vormt waarop Clovis zich met hem verzoent. Gundabad wordt zelfs zijn bondgenoot in de strijd tegen de Visigoten (zie hierna). Godegisel zal later door Gundobad vermoord worden.
    Clothilde schenkt Clovis drie zonen. Zijn oudste zoon is van een onbekende Rijnlandse prinses. Clothilde is katholiek en probeert ook Clovis tot het Christendom te bekeren. Dit wil aanvankelijk niet zo lukken totdat Clovis in 496 moet aantreden tegen de Alamannen, een confederatie van Germaanse stammen. Bij de Alamannen zijn "alle mannen" welkom (vandaar de naam!). De Alamannen leven nog voort in de Franse benaming voor Duitsers: les Allemands. De slag bij Tolbiac of Zülpich verloopt niet volgens plan en Clovis belooft plechtig zich te bekeren mocht Christus hem de overwinning gunnen. Als de overwinning een feit is, houdt hij woord en enkele jaren later meldt hij zich met enkele duizenden krijgers bij bisschop Remigius van Reims om zich te laten dopen. Met hem worden nog 300 edelen gedoopt tot christen.
    Dit betekent dat hij overging tot het katholieke Christendom, in tegenstelling tot de heersers van andere Germaanse stamkoninkrijken, die zich bekeerden tot het Arianisme (de leer van Arius van Alexandrië). Wat hield het Arianisme in? In 325 werd tijdens het Concilie van Nicea de drieëenheid (God, Zoon en Heilige Geest) tot dogma verheven. De Arianische Christenen geloofden echter niet dat Vader en Zoon één en dezelfde waren. De bekering van Clovis tot de Katholieke kerk is politiek gezien een slimme zet. Hierdoor krijgt hij namelijk de Gallo-Romeinen op zijn hand. Clovis betrekt de clerus en de Gallische Christenen bij zijn bewind. Met de steun van de bisschoppen en de Gallische Christenen kan Clovis zijn veroveringen voortzetten.
    In 507 kiest hij Parijs als residentie (vanaf 509 wordt Parijs officieel de hoofdstad van zijn rijk). Van hieruit onderneemt hij succesvolle veldslagen tegen de Visigoten. De Visigoten zijn ook Germanen, oorspronkelijk afkomstig uit Noord Europa (Denemarken). De namen Göteborg en Gotland herinneren hier nog aan. In de loop der eeuwen trekken deze Goten via oost Europa steeds verder naar het zuiden. Op 24 augustus 410 vallen ze Rome binnen en in 412 volgt de invasie van Zuid-Frankrijk. Van de laatste Romeinse keizers krijgen ze Aquitanië in beheer. Als het West Romeinse Rijk in 476 definitief instort (het Oost Romeinse Rijk bleef tot 1453 intact) lijken ze de aangewezen kandidaat om het imperium over te nemen. Maar het zit hen niet mee. Na de slag van Vouillé (nabij Poitiers) in 507, blazen de Visigoten de aftocht nadat Clovis hun koning Alarik II heeft vermoord in de strijd. Clovis kan daardoor zijn grondgebied uitbreiden tot aan de Pyreneeën. Daarmee is het oude Gallië weer bijna herenigd. Clovis' dochter Clothilda trouwt na het overlijden van haar vader met Amalric, koning van de Visigoten. Ze echter sterft op zeer jonge leeftijd, na wreed mishandeld en misbruikt te zijn door haar echtgenoot. Het lijkt erop dat Clothilda de rekening heeft moeten betalen voor de tragische dood van Alaric.
    Omstreeks 509 erkennen tenslotte ook de Ripuarische Franken, die de streek rond Keulen bewonen, zijn heerschappij. Als Clovis in 511, op 45-jarige leeftijd, overlijdt is zijn rijk groter dan het huidige Frankrijk (Zuidwest Duitsland is er namelijk bij inbegrepen). De Franken zijn op dat moment echter nog niet de heersende macht in West-Europa. Evenmin hebben ze de volledige leiding over Gallië, dat werd nog steeds verijdeld door de Bourgondiërs, maar Clovis heeft van de Salische Franken wel de grootse macht gemaakt temidden van de barbaarse stamkoninkrijkjes. Clothilde trekt zich na de dood van haar man terug in de abdij St-Martin in Tours en stichtte tal van kerken en kloosters. Ze werd later heilig verklaard: Sint Clothilda (feestdag 5 juni).
    Na de dood van Clovis wordt zijn rijk, overeenkomstig de Salische wet, verdeeld onder zijn vier zonen. Zijn oudste zoon, Theodorik, heerste over Reims (hiertoe behoorde ook Toxandrië het latere Brabant), terwijl Chlodomer, Childebert en Chlotarius respectievelijk over Orléans, Parijs en Soissons regeerden. De Franken kenden geen erfopvolging van vader op oudste zoon. Het rijk, dat zij beschouwden als persoonlijk bezit en erfgoed, werd verdeeld onder alle zonen, die op hun beurt door strijd, intriges, broedermoord en via het huwelijk gesloten familiebanden, hun grondgebied weer moesten zien te vergroten. Het resultaat zou een opeenvolging van bloedvergieten en schanddaden zijn.
    Clovis en Clothilde lieten in Parijs een kerk bouwen de 'Basilique des Saints Apôtres Pierre et Paul'. Hij stond op de Mont Geneviève. Clovis is in deze basiliek begraven. Tijdens de Franse revolutie (1789) wordt zijn sarcofaag naar het depot van de Petits-Augustins verplaatst. Uiteindelijk vindt hij zijn definitieve rustplaats in de basiliek van Saint-Denis. Clovis wordt ook nu nog beschouwd als de grondlegger en de eerste koning van de Franse natie. Van 'Clovis' is de naam 'Lodewijk' van latere Franse koningen afgeleid: Clovis = Chlodovech = Louis (Lodewijk), tr. (1) met Evochilde . Uit dit huwelijk een zoon, tr. (2) Soissons in 493.
 

tr.
met

Amalrik , koning van de Visigoten


Childebert der Franken
Childebert der Franken, geb. in 495, koning van Parijs 511-558, ovl. in 558.

  • Vader:
    Chlodovech I (Clovis I) koning der Franken, zn. van Childeric I der Merovingen (gouwkoning der Salische Franken (457-481),) en Basina Thuringen (koningin van Thüringen), geb. in 466, ged. op 24 dec 496 gedoopt door St. Remigius, koning van de Franken Ripuaires, ovl. Parijs (Louvre) [Frankrijk] op 27 nov 511,
    , hij volgde zijn vader op in 481 of begin 482. Had de steun van de geestelijkheid, die de feitelijke macht uitoefende bij gebrek aan een centraal gezag. Als de keizer in Rome, of diens militaire gouverneur, had bij zijn dood vrijwel geheel Francië veroverd.
    Hij begon met zijn rijk uit te breiden van de Maas tot de Loire door Syagrius te elimineren en versloeg vervolgens in 507 te Vouilly de Visigothen onder Alaric en regeerde toen over een rijk dat zich uitstrekte tot de Pyrenëen. Annexeerde vervolgens de "rijkjes" van andere Frankische stammen door diens aanvoerders te doden, die allen bloedverwanten waren, (vgl. 512), en heerste nu tevens over de gebieden der Oostfranken oostelijk van de Rijn tot de Moezel. Trouwde 492 de katholieke Bourgondische Clothilde. Werd in 498 katholiek gedoopt. Voerde oorlog tegen Bourgondië van koning Gondebald door een alliantie met diens broer Gondegisel aan te gaan. Na Gondebald volledig in het nauw te hebben gedreven liet hij deze zijn gebied en zijn leven tegen een zware schatting. Annexeerde in 508 alle kleine Frankische rijken in Francië en vermoordde de meeste van zijn bloedverwanten om erfopvolgingsproblemen te vermijden. In hetzelfde jaar kreeg hij erkenning van de keizer Anastasius, die hem behalve met allerlei titels, tevens als zoon adopteerde. Voor Byzantium een onderwerping, voor de Franken het begin van hun vrijheid. Organiseerde een concilie in Orléans in juli 511, de eerste maal dat staat en kerk verenigd waren en overleed kort daarna in Parijs dat hij tot hoofdstad van zijn rijk had gemaakt.
    Clovis (Clodovech) wordt omstreeks 466 geboren als zoon van Childerik I en Basina van Thüringen. Hij volgt in 481, op slechts 15-jarige leeftijd, zijn vader Childric I op als koning van de Salische Franken. Zijn doel was om de Salische Franken ten noorden van de Rijn en de Ripuarische Franken tot één rijk te verenigen. Vanuit Doornik (Tournai in het zuiden van België) zet hij de opmars in. Zijn zegetocht begint in 486 met een overwinning op Syagarius, de laatste Romeinse gouverneur in het noorden van Gallië die regeerde over het gebied tussen de Somme en de Loire. Clovis neemt de stad Soissons in, het laatste Romeinse bolwerk. Syagrius vlucht naar de Visigoten maar hij wordt uitgeleverd en vervolgens in het geheim gedood. Plots strekt het gebied van Clovis uit tot de Loire en kan hij de andere Franken zijn gezag opleggen.
    In 493 trouwt Clovis in Soissons met Clothilde (Chrodechilde), zij is de dochter van Chilperik II, koning van Bourgondië. Chilperik werd vermoord door zijn broer Gundobad. Clovis vraagt Chlotilde's hand en van Gundobad wordt gezegd dat hij te bang was om te weigeren. Koning Gundobads broer, Godegisel, probeert in het geheim Clovis over te halen om Bourgondië binnen te vallen. Godegisel wil namelijk zelf de troon veroveren. Het kan daarom ook zijn dat de moord op Chilperik nooit heeft plaatsgehad maar verzonnen was om Clovis' eventuele invasie te verantwoorden. Hoe dan ook, Gundobad vlucht naar Avignon, waar hij een nieuw leger vormt waarop Clovis zich met hem verzoent. Gundabad wordt zelfs zijn bondgenoot in de strijd tegen de Visigoten (zie hierna). Godegisel zal later door Gundobad vermoord worden.
    Clothilde schenkt Clovis drie zonen. Zijn oudste zoon is van een onbekende Rijnlandse prinses. Clothilde is katholiek en probeert ook Clovis tot het Christendom te bekeren. Dit wil aanvankelijk niet zo lukken totdat Clovis in 496 moet aantreden tegen de Alamannen, een confederatie van Germaanse stammen. Bij de Alamannen zijn "alle mannen" welkom (vandaar de naam!). De Alamannen leven nog voort in de Franse benaming voor Duitsers: les Allemands. De slag bij Tolbiac of Zülpich verloopt niet volgens plan en Clovis belooft plechtig zich te bekeren mocht Christus hem de overwinning gunnen. Als de overwinning een feit is, houdt hij woord en enkele jaren later meldt hij zich met enkele duizenden krijgers bij bisschop Remigius van Reims om zich te laten dopen. Met hem worden nog 300 edelen gedoopt tot christen.
    Dit betekent dat hij overging tot het katholieke Christendom, in tegenstelling tot de heersers van andere Germaanse stamkoninkrijken, die zich bekeerden tot het Arianisme (de leer van Arius van Alexandrië). Wat hield het Arianisme in? In 325 werd tijdens het Concilie van Nicea de drieëenheid (God, Zoon en Heilige Geest) tot dogma verheven. De Arianische Christenen geloofden echter niet dat Vader en Zoon één en dezelfde waren. De bekering van Clovis tot de Katholieke kerk is politiek gezien een slimme zet. Hierdoor krijgt hij namelijk de Gallo-Romeinen op zijn hand. Clovis betrekt de clerus en de Gallische Christenen bij zijn bewind. Met de steun van de bisschoppen en de Gallische Christenen kan Clovis zijn veroveringen voortzetten.
    In 507 kiest hij Parijs als residentie (vanaf 509 wordt Parijs officieel de hoofdstad van zijn rijk). Van hieruit onderneemt hij succesvolle veldslagen tegen de Visigoten. De Visigoten zijn ook Germanen, oorspronkelijk afkomstig uit Noord Europa (Denemarken). De namen Göteborg en Gotland herinneren hier nog aan. In de loop der eeuwen trekken deze Goten via oost Europa steeds verder naar het zuiden. Op 24 augustus 410 vallen ze Rome binnen en in 412 volgt de invasie van Zuid-Frankrijk. Van de laatste Romeinse keizers krijgen ze Aquitanië in beheer. Als het West Romeinse Rijk in 476 definitief instort (het Oost Romeinse Rijk bleef tot 1453 intact) lijken ze de aangewezen kandidaat om het imperium over te nemen. Maar het zit hen niet mee. Na de slag van Vouillé (nabij Poitiers) in 507, blazen de Visigoten de aftocht nadat Clovis hun koning Alarik II heeft vermoord in de strijd. Clovis kan daardoor zijn grondgebied uitbreiden tot aan de Pyreneeën. Daarmee is het oude Gallië weer bijna herenigd. Clovis' dochter Clothilda trouwt na het overlijden van haar vader met Amalric, koning van de Visigoten. Ze echter sterft op zeer jonge leeftijd, na wreed mishandeld en misbruikt te zijn door haar echtgenoot. Het lijkt erop dat Clothilda de rekening heeft moeten betalen voor de tragische dood van Alaric.
    Omstreeks 509 erkennen tenslotte ook de Ripuarische Franken, die de streek rond Keulen bewonen, zijn heerschappij. Als Clovis in 511, op 45-jarige leeftijd, overlijdt is zijn rijk groter dan het huidige Frankrijk (Zuidwest Duitsland is er namelijk bij inbegrepen). De Franken zijn op dat moment echter nog niet de heersende macht in West-Europa. Evenmin hebben ze de volledige leiding over Gallië, dat werd nog steeds verijdeld door de Bourgondiërs, maar Clovis heeft van de Salische Franken wel de grootse macht gemaakt temidden van de barbaarse stamkoninkrijkjes. Clothilde trekt zich na de dood van haar man terug in de abdij St-Martin in Tours en stichtte tal van kerken en kloosters. Ze werd later heilig verklaard: Sint Clothilda (feestdag 5 juni).
    Na de dood van Clovis wordt zijn rijk, overeenkomstig de Salische wet, verdeeld onder zijn vier zonen. Zijn oudste zoon, Theodorik, heerste over Reims (hiertoe behoorde ook Toxandrië het latere Brabant), terwijl Chlodomer, Childebert en Chlotarius respectievelijk over Orléans, Parijs en Soissons regeerden. De Franken kenden geen erfopvolging van vader op oudste zoon. Het rijk, dat zij beschouwden als persoonlijk bezit en erfgoed, werd verdeeld onder alle zonen, die op hun beurt door strijd, intriges, broedermoord en via het huwelijk gesloten familiebanden, hun grondgebied weer moesten zien te vergroten. Het resultaat zou een opeenvolging van bloedvergieten en schanddaden zijn.
    Clovis en Clothilde lieten in Parijs een kerk bouwen de 'Basilique des Saints Apôtres Pierre et Paul'. Hij stond op de Mont Geneviève. Clovis is in deze basiliek begraven. Tijdens de Franse revolutie (1789) wordt zijn sarcofaag naar het depot van de Petits-Augustins verplaatst. Uiteindelijk vindt hij zijn definitieve rustplaats in de basiliek van Saint-Denis. Clovis wordt ook nu nog beschouwd als de grondlegger en de eerste koning van de Franse natie. Van 'Clovis' is de naam 'Lodewijk' van latere Franse koningen afgeleid: Clovis = Chlodovech = Louis (Lodewijk), tr. (1) met Evochilde . Uit dit huwelijk een zoon., tr. (2) Soissons in 493.
 


Chlodomir der Franken
Chlodomir der Franken, geb. in 495, koning van Orléans 511-524, ovl. Vézéronce [Frankrijk] op 25 jun 524.

  • Vader:
    Chlodovech I (Clovis I) koning der Franken, zn. van Childeric I der Merovingen (gouwkoning der Salische Franken (457-481),) en Basina Thuringen (koningin van Thüringen), geb. in 466, ged. op 24 dec 496 gedoopt door St. Remigius, koning van de Franken Ripuaires, ovl. Parijs (Louvre) [Frankrijk] op 27 nov 511,
    , hij volgde zijn vader op in 481 of begin 482. Had de steun van de geestelijkheid, die de feitelijke macht uitoefende bij gebrek aan een centraal gezag. Als de keizer in Rome, of diens militaire gouverneur, had bij zijn dood vrijwel geheel Francië veroverd.
    Hij begon met zijn rijk uit te breiden van de Maas tot de Loire door Syagrius te elimineren en versloeg vervolgens in 507 te Vouilly de Visigothen onder Alaric en regeerde toen over een rijk dat zich uitstrekte tot de Pyrenëen. Annexeerde vervolgens de "rijkjes" van andere Frankische stammen door diens aanvoerders te doden, die allen bloedverwanten waren, (vgl. 512), en heerste nu tevens over de gebieden der Oostfranken oostelijk van de Rijn tot de Moezel. Trouwde 492 de katholieke Bourgondische Clothilde. Werd in 498 katholiek gedoopt. Voerde oorlog tegen Bourgondië van koning Gondebald door een alliantie met diens broer Gondegisel aan te gaan. Na Gondebald volledig in het nauw te hebben gedreven liet hij deze zijn gebied en zijn leven tegen een zware schatting. Annexeerde in 508 alle kleine Frankische rijken in Francië en vermoordde de meeste van zijn bloedverwanten om erfopvolgingsproblemen te vermijden. In hetzelfde jaar kreeg hij erkenning van de keizer Anastasius, die hem behalve met allerlei titels, tevens als zoon adopteerde. Voor Byzantium een onderwerping, voor de Franken het begin van hun vrijheid. Organiseerde een concilie in Orléans in juli 511, de eerste maal dat staat en kerk verenigd waren en overleed kort daarna in Parijs dat hij tot hoofdstad van zijn rijk had gemaakt.
    Clovis (Clodovech) wordt omstreeks 466 geboren als zoon van Childerik I en Basina van Thüringen. Hij volgt in 481, op slechts 15-jarige leeftijd, zijn vader Childric I op als koning van de Salische Franken. Zijn doel was om de Salische Franken ten noorden van de Rijn en de Ripuarische Franken tot één rijk te verenigen. Vanuit Doornik (Tournai in het zuiden van België) zet hij de opmars in. Zijn zegetocht begint in 486 met een overwinning op Syagarius, de laatste Romeinse gouverneur in het noorden van Gallië die regeerde over het gebied tussen de Somme en de Loire. Clovis neemt de stad Soissons in, het laatste Romeinse bolwerk. Syagrius vlucht naar de Visigoten maar hij wordt uitgeleverd en vervolgens in het geheim gedood. Plots strekt het gebied van Clovis uit tot de Loire en kan hij de andere Franken zijn gezag opleggen.
    In 493 trouwt Clovis in Soissons met Clothilde (Chrodechilde), zij is de dochter van Chilperik II, koning van Bourgondië. Chilperik werd vermoord door zijn broer Gundobad. Clovis vraagt Chlotilde's hand en van Gundobad wordt gezegd dat hij te bang was om te weigeren. Koning Gundobads broer, Godegisel, probeert in het geheim Clovis over te halen om Bourgondië binnen te vallen. Godegisel wil namelijk zelf de troon veroveren. Het kan daarom ook zijn dat de moord op Chilperik nooit heeft plaatsgehad maar verzonnen was om Clovis' eventuele invasie te verantwoorden. Hoe dan ook, Gundobad vlucht naar Avignon, waar hij een nieuw leger vormt waarop Clovis zich met hem verzoent. Gundabad wordt zelfs zijn bondgenoot in de strijd tegen de Visigoten (zie hierna). Godegisel zal later door Gundobad vermoord worden.
    Clothilde schenkt Clovis drie zonen. Zijn oudste zoon is van een onbekende Rijnlandse prinses. Clothilde is katholiek en probeert ook Clovis tot het Christendom te bekeren. Dit wil aanvankelijk niet zo lukken totdat Clovis in 496 moet aantreden tegen de Alamannen, een confederatie van Germaanse stammen. Bij de Alamannen zijn "alle mannen" welkom (vandaar de naam!). De Alamannen leven nog voort in de Franse benaming voor Duitsers: les Allemands. De slag bij Tolbiac of Zülpich verloopt niet volgens plan en Clovis belooft plechtig zich te bekeren mocht Christus hem de overwinning gunnen. Als de overwinning een feit is, houdt hij woord en enkele jaren later meldt hij zich met enkele duizenden krijgers bij bisschop Remigius van Reims om zich te laten dopen. Met hem worden nog 300 edelen gedoopt tot christen.
    Dit betekent dat hij overging tot het katholieke Christendom, in tegenstelling tot de heersers van andere Germaanse stamkoninkrijken, die zich bekeerden tot het Arianisme (de leer van Arius van Alexandrië). Wat hield het Arianisme in? In 325 werd tijdens het Concilie van Nicea de drieëenheid (God, Zoon en Heilige Geest) tot dogma verheven. De Arianische Christenen geloofden echter niet dat Vader en Zoon één en dezelfde waren. De bekering van Clovis tot de Katholieke kerk is politiek gezien een slimme zet. Hierdoor krijgt hij namelijk de Gallo-Romeinen op zijn hand. Clovis betrekt de clerus en de Gallische Christenen bij zijn bewind. Met de steun van de bisschoppen en de Gallische Christenen kan Clovis zijn veroveringen voortzetten.
    In 507 kiest hij Parijs als residentie (vanaf 509 wordt Parijs officieel de hoofdstad van zijn rijk). Van hieruit onderneemt hij succesvolle veldslagen tegen de Visigoten. De Visigoten zijn ook Germanen, oorspronkelijk afkomstig uit Noord Europa (Denemarken). De namen Göteborg en Gotland herinneren hier nog aan. In de loop der eeuwen trekken deze Goten via oost Europa steeds verder naar het zuiden. Op 24 augustus 410 vallen ze Rome binnen en in 412 volgt de invasie van Zuid-Frankrijk. Van de laatste Romeinse keizers krijgen ze Aquitanië in beheer. Als het West Romeinse Rijk in 476 definitief instort (het Oost Romeinse Rijk bleef tot 1453 intact) lijken ze de aangewezen kandidaat om het imperium over te nemen. Maar het zit hen niet mee. Na de slag van Vouillé (nabij Poitiers) in 507, blazen de Visigoten de aftocht nadat Clovis hun koning Alarik II heeft vermoord in de strijd. Clovis kan daardoor zijn grondgebied uitbreiden tot aan de Pyreneeën. Daarmee is het oude Gallië weer bijna herenigd. Clovis' dochter Clothilda trouwt na het overlijden van haar vader met Amalric, koning van de Visigoten. Ze echter sterft op zeer jonge leeftijd, na wreed mishandeld en misbruikt te zijn door haar echtgenoot. Het lijkt erop dat Clothilda de rekening heeft moeten betalen voor de tragische dood van Alaric.
    Omstreeks 509 erkennen tenslotte ook de Ripuarische Franken, die de streek rond Keulen bewonen, zijn heerschappij. Als Clovis in 511, op 45-jarige leeftijd, overlijdt is zijn rijk groter dan het huidige Frankrijk (Zuidwest Duitsland is er namelijk bij inbegrepen). De Franken zijn op dat moment echter nog niet de heersende macht in West-Europa. Evenmin hebben ze de volledige leiding over Gallië, dat werd nog steeds verijdeld door de Bourgondiërs, maar Clovis heeft van de Salische Franken wel de grootse macht gemaakt temidden van de barbaarse stamkoninkrijkjes. Clothilde trekt zich na de dood van haar man terug in de abdij St-Martin in Tours en stichtte tal van kerken en kloosters. Ze werd later heilig verklaard: Sint Clothilda (feestdag 5 juni).
    Na de dood van Clovis wordt zijn rijk, overeenkomstig de Salische wet, verdeeld onder zijn vier zonen. Zijn oudste zoon, Theodorik, heerste over Reims (hiertoe behoorde ook Toxandrië het latere Brabant), terwijl Chlodomer, Childebert en Chlotarius respectievelijk over Orléans, Parijs en Soissons regeerden. De Franken kenden geen erfopvolging van vader op oudste zoon. Het rijk, dat zij beschouwden als persoonlijk bezit en erfgoed, werd verdeeld onder alle zonen, die op hun beurt door strijd, intriges, broedermoord en via het huwelijk gesloten familiebanden, hun grondgebied weer moesten zien te vergroten. Het resultaat zou een opeenvolging van bloedvergieten en schanddaden zijn.
    Clovis en Clothilde lieten in Parijs een kerk bouwen de 'Basilique des Saints Apôtres Pierre et Paul'. Hij stond op de Mont Geneviève. Clovis is in deze basiliek begraven. Tijdens de Franse revolutie (1789) wordt zijn sarcofaag naar het depot van de Petits-Augustins verplaatst. Uiteindelijk vindt hij zijn definitieve rustplaats in de basiliek van Saint-Denis. Clovis wordt ook nu nog beschouwd als de grondlegger en de eerste koning van de Franse natie. Van 'Clovis' is de naam 'Lodewijk' van latere Franse koningen afgeleid: Clovis = Chlodovech = Louis (Lodewijk), tr. (1) met Evochilde . Uit dit huwelijk een zoon, tr. (2) Soissons in 493.
 

tr. in 517
met

Gontheuque van Bourgondië, dr. van Sigismund van Bourgondië (koning der Bourgondiërs 516-523), geb. in 490, ovl. in 532,
, dochter van Gondebaud, koning van Bourgondië, tr. (2) met Clotaire I koning van de Franken. Uit dit huwelijk een zoon


Amalrik
Amalrik , koning van de Visigoten.

tr.
met

Clothilde der Franken, dr. van Chlodovech I koning der Franken (koning van de Franken Ripuaires) en Clothilde Bourgondië


Evochilde
Evochilde , ovl. in 508,
, was heidens en dochter van Sigebert 'de Oude'.

tr.
met

Chlodovech I (Clovis I) koning der Franken, zn. van Childeric I der Merovingen (gouwkoning der Salische Franken (457-481),) en Basina Thuringen (koningin van Thüringen), geb. in 466, ged. op 24 dec 496 gedoopt door St. Remigius, koning van de Franken Ripuaires, ovl. Parijs (Louvre) [Frankrijk] op 27 nov 511,
, hij volgde zijn vader op in 481 of begin 482. Had de steun van de geestelijkheid, die de feitelijke macht uitoefende bij gebrek aan een centraal gezag. Als de keizer in Rome, of diens militaire gouverneur, had bij zijn dood vrijwel geheel Francië veroverd.
Hij begon met zijn rijk uit te breiden van de Maas tot de Loire door Syagrius te elimineren en versloeg vervolgens in 507 te Vouilly de Visigothen onder Alaric en regeerde toen over een rijk dat zich uitstrekte tot de Pyrenëen. Annexeerde vervolgens de "rijkjes" van andere Frankische stammen door diens aanvoerders te doden, die allen bloedverwanten waren, (vgl. 512), en heerste nu tevens over de gebieden der Oostfranken oostelijk van de Rijn tot de Moezel. Trouwde 492 de katholieke Bourgondische Clothilde. Werd in 498 katholiek gedoopt. Voerde oorlog tegen Bourgondië van koning Gondebald door een alliantie met diens broer Gondegisel aan te gaan. Na Gondebald volledig in het nauw te hebben gedreven liet hij deze zijn gebied en zijn leven tegen een zware schatting. Annexeerde in 508 alle kleine Frankische rijken in Francië en vermoordde de meeste van zijn bloedverwanten om erfopvolgingsproblemen te vermijden. In hetzelfde jaar kreeg hij erkenning van de keizer Anastasius, die hem behalve met allerlei titels, tevens als zoon adopteerde. Voor Byzantium een onderwerping, voor de Franken het begin van hun vrijheid. Organiseerde een concilie in Orléans in juli 511, de eerste maal dat staat en kerk verenigd waren en overleed kort daarna in Parijs dat hij tot hoofdstad van zijn rijk had gemaakt.
Clovis (Clodovech) wordt omstreeks 466 geboren als zoon van Childerik I en Basina van Thüringen. Hij volgt in 481, op slechts 15-jarige leeftijd, zijn vader Childric I op als koning van de Salische Franken. Zijn doel was om de Salische Franken ten noorden van de Rijn en de Ripuarische Franken tot één rijk te verenigen. Vanuit Doornik (Tournai in het zuiden van België) zet hij de opmars in. Zijn zegetocht begint in 486 met een overwinning op Syagarius, de laatste Romeinse gouverneur in het noorden van Gallië die regeerde over het gebied tussen de Somme en de Loire. Clovis neemt de stad Soissons in, het laatste Romeinse bolwerk. Syagrius vlucht naar de Visigoten maar hij wordt uitgeleverd en vervolgens in het geheim gedood. Plots strekt het gebied van Clovis uit tot de Loire en kan hij de andere Franken zijn gezag opleggen.
In 493 trouwt Clovis in Soissons met Clothilde (Chrodechilde), zij is de dochter van Chilperik II, koning van Bourgondië. Chilperik werd vermoord door zijn broer Gundobad. Clovis vraagt Chlotilde's hand en van Gundobad wordt gezegd dat hij te bang was om te weigeren. Koning Gundobads broer, Godegisel, probeert in het geheim Clovis over te halen om Bourgondië binnen te vallen. Godegisel wil namelijk zelf de troon veroveren. Het kan daarom ook zijn dat de moord op Chilperik nooit heeft plaatsgehad maar verzonnen was om Clovis' eventuele invasie te verantwoorden. Hoe dan ook, Gundobad vlucht naar Avignon, waar hij een nieuw leger vormt waarop Clovis zich met hem verzoent. Gundabad wordt zelfs zijn bondgenoot in de strijd tegen de Visigoten (zie hierna). Godegisel zal later door Gundobad vermoord worden.
Clothilde schenkt Clovis drie zonen. Zijn oudste zoon is van een onbekende Rijnlandse prinses. Clothilde is katholiek en probeert ook Clovis tot het Christendom te bekeren. Dit wil aanvankelijk niet zo lukken totdat Clovis in 496 moet aantreden tegen de Alamannen, een confederatie van Germaanse stammen. Bij de Alamannen zijn "alle mannen" welkom (vandaar de naam!). De Alamannen leven nog voort in de Franse benaming voor Duitsers: les Allemands. De slag bij Tolbiac of Zülpich verloopt niet volgens plan en Clovis belooft plechtig zich te bekeren mocht Christus hem de overwinning gunnen. Als de overwinning een feit is, houdt hij woord en enkele jaren later meldt hij zich met enkele duizenden krijgers bij bisschop Remigius van Reims om zich te laten dopen. Met hem worden nog 300 edelen gedoopt tot christen.
Dit betekent dat hij overging tot het katholieke Christendom, in tegenstelling tot de heersers van andere Germaanse stamkoninkrijken, die zich bekeerden tot het Arianisme (de leer van Arius van Alexandrië). Wat hield het Arianisme in? In 325 werd tijdens het Concilie van Nicea de drieëenheid (God, Zoon en Heilige Geest) tot dogma verheven. De Arianische Christenen geloofden echter niet dat Vader en Zoon één en dezelfde waren. De bekering van Clovis tot de Katholieke kerk is politiek gezien een slimme zet. Hierdoor krijgt hij namelijk de Gallo-Romeinen op zijn hand. Clovis betrekt de clerus en de Gallische Christenen bij zijn bewind. Met de steun van de bisschoppen en de Gallische Christenen kan Clovis zijn veroveringen voortzetten.
In 507 kiest hij Parijs als residentie (vanaf 509 wordt Parijs officieel de hoofdstad van zijn rijk). Van hieruit onderneemt hij succesvolle veldslagen tegen de Visigoten. De Visigoten zijn ook Germanen, oorspronkelijk afkomstig uit Noord Europa (Denemarken). De namen Göteborg en Gotland herinneren hier nog aan. In de loop der eeuwen trekken deze Goten via oost Europa steeds verder naar het zuiden. Op 24 augustus 410 vallen ze Rome binnen en in 412 volgt de invasie van Zuid-Frankrijk. Van de laatste Romeinse keizers krijgen ze Aquitanië in beheer. Als het West Romeinse Rijk in 476 definitief instort (het Oost Romeinse Rijk bleef tot 1453 intact) lijken ze de aangewezen kandidaat om het imperium over te nemen. Maar het zit hen niet mee. Na de slag van Vouillé (nabij Poitiers) in 507, blazen de Visigoten de aftocht nadat Clovis hun koning Alarik II heeft vermoord in de strijd. Clovis kan daardoor zijn grondgebied uitbreiden tot aan de Pyreneeën. Daarmee is het oude Gallië weer bijna herenigd. Clovis' dochter Clothilda trouwt na het overlijden van haar vader met Amalric, koning van de Visigoten. Ze echter sterft op zeer jonge leeftijd, na wreed mishandeld en misbruikt te zijn door haar echtgenoot. Het lijkt erop dat Clothilda de rekening heeft moeten betalen voor de tragische dood van Alaric.
Omstreeks 509 erkennen tenslotte ook de Ripuarische Franken, die de streek rond Keulen bewonen, zijn heerschappij. Als Clovis in 511, op 45-jarige leeftijd, overlijdt is zijn rijk groter dan het huidige Frankrijk (Zuidwest Duitsland is er namelijk bij inbegrepen). De Franken zijn op dat moment echter nog niet de heersende macht in West-Europa. Evenmin hebben ze de volledige leiding over Gallië, dat werd nog steeds verijdeld door de Bourgondiërs, maar Clovis heeft van de Salische Franken wel de grootse macht gemaakt temidden van de barbaarse stamkoninkrijkjes. Clothilde trekt zich na de dood van haar man terug in de abdij St-Martin in Tours en stichtte tal van kerken en kloosters. Ze werd later heilig verklaard: Sint Clothilda (feestdag 5 juni).
Na de dood van Clovis wordt zijn rijk, overeenkomstig de Salische wet, verdeeld onder zijn vier zonen. Zijn oudste zoon, Theodorik, heerste over Reims (hiertoe behoorde ook Toxandrië het latere Brabant), terwijl Chlodomer, Childebert en Chlotarius respectievelijk over Orléans, Parijs en Soissons regeerden. De Franken kenden geen erfopvolging van vader op oudste zoon. Het rijk, dat zij beschouwden als persoonlijk bezit en erfgoed, werd verdeeld onder alle zonen, die op hun beurt door strijd, intriges, broedermoord en via het huwelijk gesloten familiebanden, hun grondgebied weer moesten zien te vergroten. Het resultaat zou een opeenvolging van bloedvergieten en schanddaden zijn.
Clovis en Clothilde lieten in Parijs een kerk bouwen de 'Basilique des Saints Apôtres Pierre et Paul'. Hij stond op de Mont Geneviève. Clovis is in deze basiliek begraven. Tijdens de Franse revolutie (1789) wordt zijn sarcofaag naar het depot van de Petits-Augustins verplaatst. Uiteindelijk vindt hij zijn definitieve rustplaats in de basiliek van Saint-Denis. Clovis wordt ook nu nog beschouwd als de grondlegger en de eerste koning van de Franse natie. Van 'Clovis' is de naam 'Lodewijk' van latere Franse koningen afgeleid: Clovis = Chlodovech = Louis (Lodewijk), tr. (2) met Clothilde Bourgondië. Uit dit huwelijk 5 kinderen.

 

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Thierry I*484  †533  49